Tag Archives: sangrahalaya

झ्यालको घाम

~सलोजा~ आज जिन्दगीको अन्तिम दिन हो। बिहानै उठेँ। छतमा गएर घर वरिपरि हेरेँ, मर्निङवाक गएँ। साथीहरुलाई उसैगरी भेटेँ। हिजो भन्दा खास्सै परिर्वतन थिएनन। तर मलाई अनौठो लागिरहेको थियो। ‘यो पृथ्वीमा अन्तिम दिन। अब जम्मा १३ घण्टामात्र बस्छु। त्यसपछि जिन्दगीको स्वेच्छिक … Continue reading

Posted in नेपाली कथा | Tagged | Leave a comment

कथा : झोला

~कृष्ण धरावासी ~ अफिसबाट फर्किंदा साँझ परिसकेको थियो । बाटामा भेट भएका साथीभाइहरूसँग कार्यालयका, देशका, सरकारका आदि अनेक विषयका परिचर्चा गर्दै सबैसँग औपचारिकताको निर्वाह गर्दै घर आइपुग्दा प्रायः सधैँ ढिलै हुने गथ्र्यो । घरमा हुनेहरूले बेलुका खाना खाइसकेका थिए । … Continue reading

Posted in नेपाली कथा | Tagged | Leave a comment

कथा : निला जीवित फर्की

~दीप्स शाह~ इजरायलिहरु भेट्हुँदा, बिदा हुँदा अङालो मारेझैँ गरेर गाला जोर्दै चुप्पा गर्दारहेछन् एकअर्कासँग। उनिहरुको यस्तो संस्कारले छक्क मात्र परिन निला सुरुसुरुमा उकुसमुकुस समेत भई। घरको चौपट आर्थिक अवस्था र नबिन(उसको श्रीमान) को भाँचिएको गोडाले निम्त्याएको बेरोजगारीले गर्दा आहत भएर … Continue reading

Posted in नेपाली कथा | Tagged | Leave a comment

चाम्लिङ कविता : ङैनापिना खामो नुङ्दा

~टंक बहादुर राई~ ङैनापिना खामो नुङ्दा इतोबुङा ङैदुखादा इबोखालै मुइसा मुइसा इसुङसिलै बुइसा बुइसा

Posted in चाम्लिङ कविता | Tagged | Leave a comment

चाम्लिङ कविता : लालामा

~राजेश चाम्लिङ राई~ सेब्दुन्चिसा धुलोचिदा भाँडाकुटी लासा घँघरुलिया इमुठी मैसि खाङयो ङास्योरछै ओहोइ ! त्योको सैंमोमो रोकुङदा सैंमोसो त्योको रोकुङदा ।

Posted in चाम्लिङ कविता | Tagged | Leave a comment

चाम्लिङ कविता : काङा तिकुइङासुइ

~वाग-आयाग्यामी यालुङछा~ आकँ चइसे ताखिनेको येनुइपा आताख्लो तिके ताबुलिनेको तनानेपा द्याम्न हुङसुइ आछु आफिलुच सिब्द्यो इसा दिम येनुइपा झारा तातिरी तापोरी म्हैपा म्हैपा आइम्मा माखाता आस ल्यो तिर्मा मितिरमा तातिरी खिमा हेमका म्हुमा तापुइसी दे रुङमान

Posted in चाम्लिङ कविता | Tagged | Leave a comment

चाम्लिङ कविता : आङा लाम

~तिलक चाम्लिङ~ आम्का पापामामाचीवा पाढेकाको चुङ् पुङ्खा ओको लाम ओको लामनाका काँलई लाम्थिमा आस्काला ओको लामनाका लाम्थिइँ नाखो मत्तै काँ धालो चुङ्दा छुमा चापुइँ आङा वैनीध्यौ ! फ्वोदानीच्यौ काँलई धालो छुमा । आङा ला प्लिमा पाचाम्नो सोपा सेत्युनो लाम्था काँ … Continue reading

Posted in चाम्लिङ कविता | Tagged | Leave a comment

चाम्लिङ कविता : ओहिङ्पामो ला

~जीवनजीत राई~ काँ वा कुमामो ऐना खानावा पाप्लिसाजे दिम छाब्दुङो काँ पाएन्पा मिरुङ्दा खामो माखातामो दिम प्लिसुईङासुई काँ पाछैडिई मिरुन्दा खामो आल्सेको स्यतिङेमो लै प्लिसिमो त्यसोनम् दिखा पासुङमो लासिदाङो म्हिम्पो आपुनाका ओकोङ बोखादा

Posted in चाम्लिङ कविता | Tagged | Leave a comment

चाम्लिङ कविता : सदुङखमा

~मुना निश्चल~ आलेमाङ माएखातेनखा हैखामाङ निनामा हुइलुङ तिरे च खोडा रहिवाले न इनुङ उम्भर ना उम्चुङमा तिरिए रिलुङ सुदुङखमा ची इलादा राृङ्ग ची मुन्देनखा वाप्पमारी कुसुन्चे वो सामै ची रिसिया ची

Posted in चाम्लिङ कविता | Tagged | Leave a comment

चाम्लिङ कविता : निम्छानुङ सत्तामो सारुवा

~नाकिमा~ सरुङ लाका लैसिमेनो कोक्पामो ताली भ्या आपुङासै ओस्पाङो निम्छानुङ सत्तामो सारुवा । पाचाम्नै नेम्मा आतिरेदा आहिवा होलुङा चामाचाम

Posted in चाम्लिङ कविता | Tagged | Leave a comment

गजल : बकुल्लो एउटै परें म त यहाँ कागका हुल छन

~दीपक जडित~ बकुल्लो एउटै परें म त यहाँ कागका हुल छन । सिध्याउन के बेर मलाई यहाँ बागका हुल छन । जताततै हेर विषालु ति गोमन र करेत जस्तै , कर्कट , कुलिर , तक्षकझैं यहाँ नागका हुल छन ।

Posted in गजल | Tagged | Leave a comment

बाल कविता : चिडियाघर

~विवश पोखरेल~ यसपालीको शनिबार- गयौँ चिडियाघर गाडी चढी जाँदा त्यति रैन रै’ छ पर । बाघ दाइले हाम्लाई देखी गर्‍यो ङ्यार्रङुर्र भालु दाइ सुतेकोथ्यो गर्दै घुर्रघुर्र ।

Posted in बाल कविता | Tagged | Leave a comment

चाम्लिङ कविता : आकमाछादा

~वाग आयाग्यामी यालुङछा~ लाम्तुइ खा खामिधाप्से दिन्दुइचुइ खा यामिधाप्ते पातुइ खा किच्नाब्र पाददे हिङुइ खा मिख्याल्या खामइदे । काइ पिछापिछा खुप्सुइ आयानिचि रुङसा पुसुइ मिहिङसे रुङमान हुङसुइ खाफदसे रु ङमान मिनुइ ।

Posted in चाम्लिङ कविता | Tagged | Leave a comment

गीत : आँसु पिएर मुर्छित हुँदा

~दिलिप साम्पाङ राई~ म आँसु पिएर मुर्छित हुँदा तिमी विजयउत्सव मनाइरहेथ्यौ म वियोगमा छटपटाइरहँदा तिमी प्रणय बन्धनमा रमाइरहेथ्यौ तिम्रो संसार बेग्लै रहेछ मैले कहिल्यै चिन्नै सकिन पैसामा बिक्ने तिम्रो मायालाई मैले कहिल्यै किन्नै सकिन

Posted in नेपाली गीत | Tagged | Leave a comment

लेख : बिसन्चो जदौ

~रामजी दाहाल~ रेडियो नेपालको साहित्य संसारमा ‘जदौ’ बाट शुरू हुने एउटा विनीत तर, प्रभावशाली स्वर सम्झ्ने नेपालीको एउटा ठूलो पुस्ता छ । काठमाडौंको अनामनगरस्थित ‘दाहालको दैलो’ मा दाहाल यज्ञनिधिको आउजाउ पातलिएकोमा चिन्तित हुने पनि निकै छन् । दुवै मिर्गौला प्रत्यारोपण … Continue reading

Posted in लेख | Tagged , | Leave a comment

लेख : यज्ञनिधि र पुरस्कार

~डा. लेखनाथ काफ्ले~ ‘जदौ’ भन्दै बिहान बिहानै ‘साहित्य संसार’ रेडियो साहित्यिक कार्यक्रम मार्फत आउने ‘यज्ञनिधि दाहाल’ ले आफ्नो मौलिक स्वर र रचनाहरु बाचन गर्ने जादुमय कला मार्फत सरल भाषामा नेपाली साहित्यलाई जनता समक्ष पुर्‍याए । साहित्य जस्तो गम्भीर र अफ्ठ्यारो … Continue reading

Posted in लेख | Tagged , | Leave a comment

चाम्लिङ कविता : दुंग बा ना नुम् थल

~टिकाधन चामलिंङ~ दुंग बा ना नुम् थल आछुम आसुम्पालाई रोदुंग ची यिप्पो न्ग आल्सेको उम्छाची खोड़ा मिपुसा बो मखाता कान्गना पाल्येसीइ पाछैदइ द्येतिरे मिन्गासिय पापा मामावाना मिरुन्गाकोम ओसको ची दुंग बा ना नुम् थल ऐना इला हिंगे नाखा ना कैका … Continue reading

Posted in चाम्लिङ कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : बगैंचा

~अपराजिता प्रभास~ फूलका साना थुङ्गाहरुमा सपनाको महल सजाउँदा रङ्गीचङ्गी बगैंचाको प्रकृतिले प्रशंसा गर्दा नीलो आकाशको गर्जदो बादललाई छेकी भुईँमा मानिसको प्रतिबिम्ब खिच्दैछु म । जहाँ प्रकृतिको

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

नियात्रा : मेरो हुम्ला यात्रा

~डा. सुमन राज ताम्राकार~ मेरो यो हुम्ला यात्रा मेरो दाई प्रति श्रद्धार्पित गर्दछु । करिब ५ वर्ष अगाडि मेरो दाई रुपराज ताम्राकार हुम्लाको विकट गाउँ लिमी जाने सिलसिलामा उच्च लेक (हाई अल्टिच्यूड सिकनेस) लागी २०६२ साल जेठ ३ का दिन … Continue reading

Posted in नियात्रा | Tagged | Leave a comment

संस्मरण : असफलता नै मेरो सफलता

~गोविन्द गिरी प्रेरणा~ आफूले बाँचेको जीवनलाई पछाडि हेर्दा देख्दछु पचास वर्षका लामा असफल वर्षका रेलका डिब्बाहरु । मलाई लाग्छ म असफलताको पुँज हुँ । असफलता नै मेरो प्राप्ति हो । असफलता मै म रमाउँछु असफलतामै म हाँस्छु असफलतामै म नाच्छु … Continue reading

Posted in संस्मरण | Tagged | Leave a comment

कविता : पर्खि वस्ता

~अनु~ तिमीलाई पर्खि वस्ता बस्नै साथै यहाँ रात हुन्छ अनि ओठभरी मेरो चिसो सुस्केराको सौगात हुन्छ वसन्तले सुमसमाएर नै के हुन्छ् र अव आँखामा मेरो बर्षात हुन्छ

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : म र ऊ

~अज्ञात~ म सक्दिन तिमीलाई लुकाउन आफ्नो हृदयको आकांक्षालाई सक्दिन पलभर टाढा रहन, केवल तिमी नै हुन्छौ मेरो पर्खाइमा हाँसी हाँसी लगायौ यो बन्धन सक्दिन सजिलै चुडाउन पनि

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : मनभित्र

~अज्ञात~ मेरो हेराइमा फरक छैन तर समाजको केही भर छैन तिमी मेरो अभिन्न मित्र ऊ मेरो जीवनभित्र । मेरा भावनाहरुमा समानता छ तर पनि सामाजिकतामा बाधिएको छु तिमीसंग खुशी बाड्न मन लाग्छ ऊ संग दुःख साट्न मन लाग्छ ।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : अधुँरो माया

~अपुर्व~ चाहानालाई भुल्नु पर्छ, मायालाई सम्झे पनि धोखालाई भुल्नै पर्छ, मायालुलाई सम्झी सम्झी जीवन एउटा खेल हो, माया गर्नेहरुको साथमा

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : हेराई

~अनु~ मलाई नहेर नहेर तिमी मेरो हेराईमा बसिदिएमात्र हुन्छ मलाई नचाहे नचाह तिमी मेरो चाहाना बुझिदिएमात्र हुन्छ मलाई नपर्खे नपर्ख तिमी मेरो पर्खाई बुझिदिएमात्र हुन्छ ।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : तिमी

~अनु~ जीवन देखि भागी नहिंड यंहा किनारा पाउन गाह्रो छ, नलुकाइ देउ हृदयको माया खोजी हिड्दा पाउन गाह्रो छ। आत्मा तिम्रो अमर हुनेछ बाँड आफ्ना भावनाहरु, प्रेम संधै चोखो हुनेछ

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : तिमी विना

~अनु~ प्राकृतिक सुन्दरताले परिपूर्ण भएर के गर्ने तिमी विना उराठलाग्दो छ यो ठाउँ सम्झन्छु म धेरै तिम्रो साथको यो ठाउँ भान हुन्छ तिमी सँगैछु म अहिले पनि तर विरानो दृष्यहरु आँखा सामु हुदाँ तिमी सँग विताएका क्षणहरु कल्पना मै सिमित … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : श्रद्धान्जली

~हस्त गौतम “मृदुल”~ म गएँ है आमा भन्दै गयौ, फेरि फर्केर आएनौ आसामायिक निधन भयो हामीलाई देख्न पाएनौ कस्तो दशा यतिविधि धनजनको अपूरणिय क्षति के विपत्ती आई परयो गुमाउदा भयो नि ठूलो खती खाउँखाउँ लाउँलाउँ भन्ने बेला दुर्घटनामा पर्यौ जीवनभर … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

छोक : मुटुमा काँडा

~अनु~ मेरो मुटुमा काँडा बिझाई तिमी किन आयौ? तिमी किन गयौ दुःख दिनु थियो त तिमीले किन जगायौ नदिमा पानी किन थपिदियौ पत्थरमा जंगल किन उगाई दियौ? मुटमा रगत किन चलाई दियौ

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

छोक : पर्खाइ

~अनु~ तिमीलाई पर्खि बस्दा बस्दै सधैं यहाँ रात हुन्छ अनि ओठभरि मेरो चिसो सुस्केराको सौगात हुन्छ। वसन्तले सुमसुम्याएर नै के हुन्छ् र! जव आँखामा मेरो बर्षात हुन्छ

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : संवेदनहीन बागबजार

~अनु~ लम्पसार सुतेको बागबजार भित्र अनेकौ गल्ली छन् अर्थहीन सुताइएको केहि अर्थ दिने वाहियातका सपना मध्ये ती धेरै गल्ली मध्ये एउटा गल्लीसंग मेरो आत्मीयता छ व्यथाका सपनाहरुबाट कुनै सपनामा सपनाको अर्थ खोज्ने बाध्यता छ

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : सम्झना

~अनु~ कहिल्यै एकान्तमा तिमीलाई सम्झदा मेरो आउँछ नै न तिमी हाँस्न सक्छौ, न त तिमी रुन नै सक्छौ, पिरौल्छ यादले मेरो तिमीलाई तिम्रो आत्मालाई बढाउँछ ढुकढुकी तिम्रो, विथोल्छ तिम्रो जीवन नै,

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment