साहित्य सङ्ग्रहालय

~खिमानन्द पोखरेल~

कल्पना सानी थिई । सानी भएकै कारण उसका बाबु आमाले कल्पनालाई धेरै माया गर्दथे । सानैदेखि उ ज्ञानी र गम्भीर स्वभावकी थिई । कल्पनाको राम्रो बानीदेखि बाबु आमा पनि खुसी देखिन्थे । त्यसैलेे सानै उमेरमै उसलाई एउटा राम्रो विद्यालयमा राखिदिएका थिए ।

कल्पना सानै भए पनि बुद्धिमान थिई । उ सानै भए पनि अन्य बालबालिकाको स्वभावसाग उसको स्वभाव मिल्दैनथ्यो । “हुने बिरुवाको चिल्लोपात भनेझैा” उ मिहिनेती र परिश्रमी छात्राको रूपमा देखिादै जान थाली । उसको मिहिनेतबाट गुरुहरूले पनि कल्पनालाई धेरै माया गर्न थाले । यसरी एकदिन ऊ आˆनो विद्यालयमध्येकी प्रथम उत्कृष्ट छात्रा बन्न पुगी । उसको यो तीक्ष्ण प्रतिभाले कक्षा १० सम्म नै साथ दियो । यसैगरी उ मिहिनेत गर्दै जाादा एस.एल.सी. बोर्डमा समेत प्रथम हुन पुगी र आफूले पढ्ने विद्यालयको समेत उसले इज्जत राखिदिएकी थिई । यसरी राष्ट्रले सम्मान गर्नुपर्ने इज्जत उसको बनेको थियो । Continue reading →