Tag Archives: nepali sahitya

गजल : सापटी मागेर

Posted on November 20, 2017 by Editor

~केडी रेम्नीसीङ~ भमराको चुम्ने ढंग सापटी मागेर, इन्द्रेणीको सातै रंग सापटी मागेर । बेहद प्यार दिउँला तिमीलाई सधैं, रोमियो र मज्नुसँग सापटी मागेर ।

Posted in गजल | Tagged K D Kulung 'Reminiscing' | Leave a comment

~मीना पुमा राई~ नेपाली हौँ हामी आफु बाँची बचाऔं नेपाललाई नेपाली हौँ हामी आफु हाँसी हसाऔं नेपाललाई नगरौं है हेला हिङसा धर्म अनि जात जातिको रक्क्षा गरौँ बरु सधै हामी हाम्रो भाषा भाषीको नसा नसा काटी हेरौं उस्ता उस्तै छ … Continue reading →

मुक्तक : पागल प्रेमी

Posted on November 19, 2017 by Editor

~दिपक घर्ति मगर~ सदा तिमीलाई माया गर्ने पागल प्रेमी..भन.. तिम्रो ओठमा मुस्कान छर्ने पागल प्रेमि भन. देखाउन सक्ने भए

Posted in मुक्तक | Tagged दीपक घर्ती मगर - Deepak Gharti Magar | Leave a comment

गीति कविता : अरुको दुखमा

Posted on November 19, 2017 by Editor

~दिलिप योन्जन~ अरुको दुखमा रुदा रुदै, आफै दुख्ने मुटु पाए सात जन्म जिउला भन्थे, आफै जिउदो लास भए ! बाच्नु पनि तड्पी-तड्पी, आफुले आफैलाई ढाट्नु पर्ने आफु रुई आफ्नो खुसी, आसु सरी बाड्नु पर्ने

Posted in गीति कविता | Tagged दिलिप योन्जन - Dilip Yonjan | Leave a comment

कविता : चेतनाका मुट्ठीहरू

Posted on November 19, 2017 by Editor

~मणिराज सिंह~ निस्तब्ध अँध्यारो परिवेशभित्र जूनको कलिलो आभा सुसाइरहेकै थियो तर आफ्नै परिधिभित्र आगो सल्काएर क्षितिजभरि नाङ्गो आक्रोश छरेपछि कतै केही चर्केजस्तो

Posted in कविता | Tagged मणिराज सिंह - Maniraj Singh | Leave a comment

गीत : जिन्दगी

Posted on November 19, 2017 by Editor

~शशीकला थापा सुब्बा~ जिन्दगी कहिले दियो भै बल्छ,कहिले आफै आँधी झैँ चल्छ बुझ्न खोज्दाखोज्दै यसले ,हरमोड़मा आफ्नो रुप बदल्छ युगौदेखि जन्म्यो तर हरेकचोटी मरेकै छ अजम्बरी बन्छु भन्दै भ्रमको खेति गरेकै छ

Posted in नेपाली गीत | Tagged शशीकला थापा सुब्बा - Shashikala Thapa Subba | Leave a comment

लघुकथा : विलक्षणी शिशु

Posted on November 18, 2017 by Editor

~वासुदेव गुरागाईं~ डाक्टरहरु हस्याङफस्याङ गर्दै घरी यो सामान ल्याऊ भन्थे, घरी त्यो औषधि ल्याऊ भन्थे । आत्तिनु पर्ने त खासै केही थिएन । तर पनि डाक्टरले तोकेको समयभन्दा झन्डै एक महिनाअघि नै अनुजा आमा बत्र लागिरहेकी थिइन् । त्यसैले डाक्टरहरु … Continue reading →

Posted in लघुकथा | Tagged Basudev Guragain, Pindaalu Pandit | Leave a comment

कविता : थुम्को, क्षितिज, म र सूर्य

Posted on November 18, 2017 by Editor

~भेषराज रिजाल~ एकदिन सूर्य टिप्न सूर्योदय हुनुपूर्व घरपछाडिको पूर्वी क्षितिजको थुम्कोतिर झिसमिसेमै दौडेँ जसै थुम्को नजिक पुगेँ थुम्कोसँग छुट्टिएर क्षितिज अर्को डाँडापल्तिर हाम्फाल्यो सूर्य आकासमा नपुग्दै छोपेर खेलाउने अभिलासाले बालसखाको हात समात्दै अर्को डाँडामा पुग्दा नपुग्दै

Posted in कविता | Tagged भेषराज रिजाल - Bheshraj Rijal | Leave a comment

कविता : भ्रष्टाचारीहरुलाई ताली

Posted on November 18, 2017 by Editor

~प्रकाश सुनुवार ‘निराकार’~ मेरो देशमा भ्रष्टाचारीहरुलाई अदालतले समाउँदा सत्यतथ्य जनता सामु ल्याउने संचार माध्यमहरु डराएर मौनब्रत बस्छन् डर कानून देखि हो कि भ्रष्टाचारी देखि वुभ्mन त्यति कठिन छैन । गलतलाई गलत भन्न नसक्नेहरुले मौन बस्नु सिवाय विकल्प पनि त छैन … Continue reading →

Posted in कविता | Tagged Prakash Sunuwar 'Nirakar' | Leave a comment

कविता : स्वर्ग र देवता

Posted on November 17, 2017 by Editor

~बालकृष्ण सम~ झरीको एक दिन थियो, रुपौला किनारे विद्धुत सितारे रेशमी बादलको घुम्टो हाली पृथ्वी धुरु धुरु रोइ रहेकी थिइन, जगबन्धु सूर्यले त्यो देखे । अनि उनले आफ्ना कोमल करले सुस्त उघारि त्यो घुम्टो चियाए । सँधैकी सुत्केरी पृथ्वीका गढेका … Continue reading →

Posted in कविता | Tagged बालकृष्ण सम - Balkrishna Sama | Leave a comment

कविता : मेरो देश

Posted on November 17, 2017 by Editor

~विक्रम सुब्बा~ एउटा देउराली थियो पसिनाको पाती चढाउने एउटा चौतारी थियो थाकेको मन बिसाउने एउटा सानो बस्ती थियो सुख दुःख बाँड्दै मिलेर बस्ने

Posted in कविता | Tagged विक्रम सुब्बा - Bikram Subba | Leave a comment

कविता : किचकन्या

Posted on November 17, 2017 by Editor

~श्यामल~ हरेक साझ यसरी नै प्रकट हुन्छे ऊ झ्यालको सानो छ्रि्रबाट जूनको धमिलो किरण कोठामा पसेजस्तै तन्द्रामा परेको युवकलाई कस्दछे, आफ्नो बाहुपासमा प्रेमले पागल युवकलाई कहिल्यै थाहा हु“दैन किन टोलाइरहन्छ ऊ र किन उसलाई एक्लै छाडेर सुन्दरी

Posted in कविता | Tagged श्यामल - Shyamal | Leave a comment

कविता : बाँकी समय : म तिम्रो साथ हुनेछु

Posted on November 17, 2017 by Editor

~विमल कोइराला~ सुविधाका मीठा प्रहरहरूमा तिमी आफैबाँच आफ्नै खुसीहरू आफ्नै निम्ति बाँच, बाँकी समय जुन कष्टकर छ, पीडादायी छ जहाँ प्रत्येक पलले घोच्ने गर्छ निद्राका डोबहरूलाई जहाँ चिसा पाइतालाले टेक्ने गर्छ— पुसको ठिहीमा आरामको तकियालाई मलाई सम्झ— म तिम्रो साथ … Continue reading →

Posted in कविता | Tagged डा. विमल कोइराला - Dr Bimal Koirala | Leave a comment

व्यङ्ग्य कविता : कतै सुसेली-कतै सुस्केरा

Posted on November 17, 2017 by Editor

~लक्ष्मण नेवटिया~ चुनावी नतिजाको धुवाँधार वर्षामा, कोहि डुबिरहेका छन्, कोही पौडीरहेका छन् हिजोसम्म आश थियो धेरैनै, यस्तो के भयो खास रातभरीमै, चुनावी बुद्धिचाल खेलेर , जसले भरेको थियो भोटको डोको, भयो धोखा पूरा भएन मनको धोको, हिजो सम्म जो संगै … Continue reading →

Posted in कविता, हास्य - व्यङ्ग्य | Tagged Hasyabyangya, लक्ष्मण नेवटिया - Lakshman Kumar Nevatia | Leave a comment

कविता : मलाई समाउ र रंग भर

Posted on November 17, 2017 by Editor

~राजेन्द्र शलभ~ थाहा छैन तिम्रा आँखाको सम्मोहनले सम्मोहित छु म या ओठको मुस्कानले । पहिले – पहिले त तिमीलाई देख्दा मात्र म सम्मोहित हुन्थेँ

Posted in कविता | Tagged राजेन्द्र शलभ - Rajendra Salabh | Leave a comment

कविता : अलिकति उज्यालाको गति हिँडिदिन्छु

Posted on November 17, 2017 by Editor

~महेश प्रसाईं~ अलिकति उज्यालाकोगति हिँडिदिन्छु। कुनै शान्त–प्रशान्त धुनसित अलिकति अँध्याराको पाइला चपाएर कोलाहलमा पनि उज्यालाको गति हिँडिदिन्छु अलिकति स्पर्श उज्यालाको, अलिकति कलशको अलिकति टहक जूनको, अलिकति मधुमासको कतिपय रातले पोखेको चुकलाई नङ्ग्याएर

Posted in कविता | Tagged महेश प्रसाईं - Mahesh Prasai | Leave a comment

कविता : घण्टी

Posted on November 17, 2017 by Editor

~मञ्जुल~ हावा आउँछ र सुस्तरी छुन्छ घण्टीलाई घण्टी थरर्र काँप्छ स्पर्शले, मीठो स्पर्शले मायालु स्पर्शले र मीठो गरी बज्छ म चाहन्छु मेरो देश पनि यस्तै होस्

Posted in कविता | Tagged मञ्जुल - Manjul | Leave a comment

कविता : मैले प्रेम गरेकी केटी

Posted on November 17, 2017 by Editor

~प्रमोद प्रधान~ तिनी चुपचाप थिइन्; मैले तिनको हात नियालेँ— भालेको पहिलो डाकसँगै सचेत तिनका हात । रात्रिको प्रथम प्रहरसम्मै सक्रिय तिनका हात ।। पानीले खाएका औँलाका कापहरू सुमसुम्याई हेरेँ— कठोर चट्टान झैँ हत्केला र, भान्सा र बारीका काममा प्राप्त पारिश्रमिक

Posted in कविता | Tagged प्रमोद प्रधान - Pramod Pradhan | Leave a comment

कविता : नेल्सन मन्डेला–२

Posted on November 17, 2017 by Editor

~डा. दुबसु क्षेत्री~ उज्यालोका फूलहरू कहीँ–कहीँ फुल्दा रहेछन् अँध्यारामा, औँसीमा र जङ्गलमा शासनका निस्पट्ट काला रातमा एउटा सानो जूनकीरीले पनि अन्धकार चिर्न सक्ने रहेछ त्यति हो जूनकीरीको पखेटा लाग्नुपर्छ जूनकीरी उडुन्जेल पर्खनुपर्छ, उज्यालोका लाभाहरू जहाँतहीँ सल्किँदा रहेछन् एसियामा, अमेरिकामा, नेपाल … Continue reading →

Posted in कविता | Tagged दुबसु क्षेत्री - Dubasu Chhetri | Leave a comment

गीत : आफ्नै लागि ज्युन गाह्रो

Posted on November 17, 2017 by Editor

~दिनेश अधिकारी~ आफ्नै लागि ज्युन गाह्रो, तिम्रो भई के गरूँ म ? कहिलेसम्म आफू भई आफैँलाई नहेरूँ म ? तिम्रो कुरा सुन्न खोज्दा मैले बोल्न रोक्नुपर्छ तिम्रो खुसी विचारेर आफ्नो घाउ छोप्नुपर्छ

Posted in नेपाली गीत | Tagged दिनेश अधिकारी - Dinesh Adhikari | Leave a comment

कविता : मानव! हे मानव!

Posted on November 17, 2017 by Editor

~सुरेस खनाल~ मानव! मानव! हे मानव! कति मानवताको हत्या गर्छौ? तिमीलाई पुगेन अझै? तिमीले हिरोशिमा पोल्यौ र मुर्दा शान्तिको बिगुल फुक्यौ! तिमीले पोलपोट जन्मायौ र मानव खप्परको संग्रह गर्यौ

Posted in कविता | Tagged Suresh Khanal 'Birkhe Maila' | Leave a comment

गीत : झरेर फुलेको छहराको पानी

Posted on November 17, 2017 by Editor

~क्षेत्र प्रताप अधिकारी~ झरेर फुलेको छहराको पानी पढेर भुलेको म एउटा कहानी सहरतिर नौलो माया भेटिएर हो कि कुन्नि रोदीघरमा लाको माया मेटिएर हो कि कुन्नि हिजोआज चिठीपत्र आएको नि छैन

Posted in नेपाली गीत | Tagged Kshetra Pratap Adhikari | Leave a comment

मुक्तक : प्रवाश

Posted on November 17, 2017 by Editor

~दिपक घर्ति मगर~ कहिले मन खुशी भएन प्रवाश हिडने बानिले.. हो अझ टाढा नजाउ भन्छ यी आँखाका नानिले.. जिवन भरी सँगै बसि

Posted in मुक्तक | Tagged दीपक घर्ती मगर - Deepak Gharti Magar | Leave a comment

एकाङ्की : दाइजो

Posted on November 16, 2017 by Editor

~नन्दलाल आचार्य~ पात्रहरू: दीपेश : (विज्ञान शिक्षक) वर्ष ४५ प्रिन्सिपल : (विद्यालयका संस्थापक) वर्ष ५२ हेडम्याडम : (विद्यालयकी संस्थापिका) वर्ष ४८ लेखापाल : (विद्यालयका कर्मचारी) वर्ष २८ जुनु र मुनु : (दीपेशका छोरीहरू) ९ र १० वर्ष (निजी विद्यालयका प्रिन्सिपलको … Continue reading →

Posted in एकाङ्की | Tagged नन्दलाल आचार्य - Nandalal Acharya | Leave a comment

कविता : यन्त्र

Posted on November 16, 2017 by Editor

~सुवास खनाल~ यान्त्रिक कविताहरूको जुलुसमा पठाउनु छैन मैले मेरो कविता यन्त्र कवितामा : शब्दहरू ध्वाँस देखाउँछन् र उभिन्छन् कविताका रङ्गहरू बदलिन्छन् र

Posted in कविता | Tagged Subash Khanal | Leave a comment

कथा : त्यो पहिलो भेट..

Posted on November 16, 2017 by Editor

~पूर्णिमा प्रतिबिम्ब~ नयाँ वर्षको दिन पोखरा बजारै रमझममा थियो । रमाइलो यति सम्म थियो की मेरो मन फलाम हो भन्नेलाई पनि पगाल्ने खालको । तालपारि हाम्रो घर , बजारमै सरेको डेढ बर्ष जति भएको थियो । सिला मेरि बच्चै देखिकि … Continue reading →

Posted in नेपाली कथा | Tagged Purnima Pratibimba | Leave a comment

कथा : मृत सहर

Posted on November 16, 2017 by Editor

~ध्रुब सापकोटा~ ऊ ठिङ्ग उभिएको छ। सहरको पुछारमा छ। ऊ आफ्नो स्थान खोजिरहेको छ। ऊ यहाँसम्म एक्लै आइपुगेको छ। आफ्नो स्थान पाइरहेको छैन। त्यसैले एक्लै सहरलाई हेरिरहेको छ। ‘यता आऊ। मलाई ढोग। मलाई पुज। मलाई माया देऊ। मेरो आरती उतार। … Continue reading →

Posted in नेपाली कथा | Tagged ध्रुब सापकोटा - Dhruba Sapkota | Leave a comment

कविता : सिउँडीको जंगल

Posted on November 16, 2017 by Editor

~हरि अधिकारी~ आकाशको नीलो चँदुवामा टाँगिएका एक मुट्ठी निस्तेज ताराहरूसँग म के बात मारुँ ? चीसो शीतमा निथ्रुक्क भिजेको अधमरो बताससँग म कसरी अभिसार गरुँ ? घुँडामा टाउको लुकाएर झोक्राइरहेका उदास पहाडहरूसँग म कुन मुखले बास मागूँ ?

Posted in कविता | Tagged Hari Adhikari | Leave a comment

कविता : सपना तिम्रो र मेरो

Posted on November 16, 2017 by Editor

~घनश्याम प्याकुरेल~ हजार सपना तिम्रो र मेरो सपनाकै धरातल सपनाकै महल सुन्दर शान्त बिशाल आकाश भन्दा फराकिलो पाताल भन्दा गहिरो त्यो क्षितिज भन्दा नि परको अर्को शहर हो त्यही छ हाम्रो सपनाको संसार | तिमी निदाए पछि देख्छौ सपना

Posted in कविता | Tagged घनश्याम प्याकुरेल - Ghanashyam Pyakurel | Leave a comment

छोक : नयाँ खबर

Posted on November 16, 2017 by Editor

~बिमल गुरुङ~ खै, के नयाँ खबर बताऊँ तिमीलाई कसरी बताऊँ तिमीलाई कि बुबा बिरामी छ हिंजोदेखि चामलको टोकरी रित्तो छ

Posted in कविता | Tagged बिमल गुरुङ - Bimal Gurung | Leave a comment

संस्मरण : लज्जाबोध

Posted on November 16, 2017 by Editor

~कृष्ण वस्ती~ अरुसँग लागेको लाज समयको बोक्रा फेरिएसँगै पचेर जान्छ ।तर स्वयंसँग लागेको लाजचाहिं जीवनपर्यन्त नपच्ने रहेछ ।आजभन्दा चारदशक अघि धरानमा पढ्दाको लज्जादायी कुरो हो ।प्रवेशिका परीक्षा सकेपछि केहीदिन धरानमा फुकेको भोटे कुकुरजस्तै स्वन्त्रतापूर्वक घुमेपछि मात्रै पहाड घर जाने विचार … Continue reading →

Posted in संस्मरण | Tagged कृष्ण वस्ती - Krishna Wasti | Leave a comment

कथा : फूल बेच्ने केटी

Posted on November 16, 2017 by Editor

~रजित ओझा~ “भन त म आज कस्ती देखिएकि छु होला ?” फोन सुधाले नै गरेकी थि ।बिहानै त मैले उसलाई देखेको हो ! अब तिन घण्टा मै के परिवर्तन आयो होला र उसमा ? उ अझै पनि गोरी चौडा निधार … Continue reading →

Posted in नेपाली कथा | Tagged रजित ओझा - Rajit Ojha | Leave a comment

Tag Archives: nepali sahitya

रचनाकारलाई खोज्न अंग्रेजीमा नाम टाइप गर्नुहोस् ।

प्रमुख सम्पादक/सङ्कलक

~ आविष्कार ~

~सङ्ग्रहित स्रष्टाहरु~

विधा छान्नुहोस्

नेपाली साहित्य लेखन सहयोगी

Follow साहित्य सङ्ग्रहालय

यो हफ्ता धेरै पढिएको

नयाँ रचना

भण्डार कोठा

कस्ले कहाँबाट हेरे

शब्दका जादुगरहरु