कथा : कमरेड निशाना

~प्रकाश खतिवडा~

‛जुन जोगी आए पनि कानै चिरेको, को नेता सांसद भए पो हामीलाई के ? को प्रधानमन्त्री भए पो हामीलाई के ?’ निशाना दिदीले आक्रोस पोखिन ।

टेलिभिजनमा प्रधानमन्त्रीको सपथ ग्रहण कार्यक्रमको प्रत्यक्ष प्रशारण आइरहेको थियो । नेपाली काग्रसका नेता शुसिल कोइराला प्रधानमन्त्री भएकोले टेलिभिजन हेर्न स्थानीय काग्रेस कार्यकर्ताहरु अलि धेरै नै जुटेका थिए ।
“हेरन आफ्नो पार्टीको मान्छे प्रधानमन्त्री भएको भए दिदीले यसै भन्थिन ? ” विचैमा एउटा युवा प्वाक्क बोल्यो ।

‛मलाई जो भए पनि केही छैन । आस गरेकाले त खुल्केपाटो लाए । यी त जातै जम्दार के आस गर्नु ।’ दिदीले तत्काल जवाफ फर्काइन Continue reading →

Posted in नेपाली कथा | Tagged | Leave a comment

कथा : कमरेड दुखीराम

~दीपक घिमिरे~

भर्खरै खाएको जाँडको झोल र किमा जस्तै मसिनो बनेका गाजरका पहेंला टुक्रा ह्वालह्वाल्ती आगनमै वाकेपछि रामु रिसले जुर्मुरायो । दुःखीरामका नाकका प्वालबाट समेत गाजरका टुक्रा निस्किए । दुःखीरामकी श्रीमती मनकलीले एक अम्खोरा पानी रामुलाई दिदै भनिन् ‘जा तेरो बाउको मुख धोइदे ।’

उसै त रिसले चुर परेको रामुलाई जड्याहा बाउको काममा लगाएसी आमासँग पनि रिसायो, ‘तिम्रो पोइको मुख तिमी आफै धोइदेऊ, गन्नाउँच मलाई ।’ उसले दुई औंलाले नाक बेस्सरी च्याप्यो ।

मनकली पनि आज निक्कै रिसाई, एक अम्खोरा पानी दुः Continue reading →

Posted in नेपाली कथा | Tagged | Leave a comment

कथा : पलायन कमरेड

~कृष्ण बजगाईं~

‘हिथ्रो टर्मिनल फोर अगाडि हुन्छु म पीर मान्नुपर्दैन ।’ कमरेड विश्वासले फोनमा विश्वस्त पारिसकेका थिए । तर पनि एयरपोर्टबाट बाहिर निस्कने यात्रुहरुको भीड देखेर कमरेड अटल एकछिन आत्तिए । उसो त जुलुसको हजारौं मानिसको नेतृत्व गरेर हिँडेका कमरेड अटललाई रंगरंगका मानिसका भीड देखेर अत्यास नलाग्नु पर्ने हो । तर, यो अनौठो अनुभव भयो उनका लागि ।

‘कमरेड नमस्कार !’ विश्वास कमरेडको आवाज चिने अटल कमरेडले ।

कमरेडहरुले कस्सेर हात मिलाए । हेराहेर गरे । विश्वास कमरेड अविश्वसनीय तरिकाले मोटोघाटो देखिएका थिए । राता पिरा भएका थिए । ब्रान्डका कपडा लगाएका थिए । अटल कमरेड त उस्तै थिए- लुते, ख्याउटे, झुस्स दाह्री पालेका ! Continue reading →

Posted in नेपाली कथा | Tagged | Leave a comment

पुस्तक समीक्षा : कूटनीतिक अनुभवको दस्तावेज

~किशोर दहाल~

रमेशनाथ पाण्डे मूलतः कूटनीतिक क्षेत्रमा चर्चित नाम हो । उनी आवश्यकताअनुसार जुनसुकै परिस्थितिमा पनि आफ्नो सान्दर्भिकता पुष्टि गर्न सक्ने व्यक्तित्वका रूपमा चिनिन्छन् । कलिलो उमेरदेखि नै पत्रकारितामा सक्रिय पाण्डेले त्यसैबाट सिर्जित अवसरबाट कूटनीतिक र राजनीतिक सक्रियताको अभ्यास गरेका थिए । जिन्दगीका उकाली–ओरालीहरूमा धेरै थरी भूमिका निर्वाह गरेका पाण्डेले आफ्नो जीवन भोगाइको अनुभव लिपिबद्ध गरेका छन्, आफ्नो आत्मकथामा ।

पाण्डेको भोगाइ उनको जीवन उनैका लागि जस्तो भएता पनि आमपाठकका लागि भने निकै रोचक छ । उनले १६÷१७ वर्षको उमेरमा सक्रिय पत्रकार÷सम्पादकका रूपमा विश्व शक्ति सन्तुलनमा ठूलो प्रभाव राख्ने संसारका केही चर्चित नेता र राष्ट्रप्रमुखलाई प्रश्न सोध्ने आँट र अवसर पाएका थिए, जसलाई ती नेताले पनि ‘मार्क’ गरेका थिए । यस्तै, २० वर्षको उमेरदेखि नै राजा महेन्द्र र नजरबन्दमा रहेका बीपी कोइरालाबीच समझदारी गराउन कुशल सम्पर्कसूत्रका रूपमा काम गरेका थिए । उनको प्रयास सफल भने भएन ।
उनको परिपक्वता, रणनीति र कूटनीतिको विकास, परीक्षण र प्रयोग त्यही समयदेखि नै हुँदै आएको Continue reading →

Posted in पुस्तक समीक्षा | Tagged , | Leave a comment

गीत : जिन्दगी जस्तै हुन्थ्यो

~प्रमोद ढुङ्गाना~

तिमीसँग हिँड्दा यस्तो लाग्छ
पुग्नुपर्ने ठाउँ नआए हुन्थ्यो
यो यात्रा यस्तै चलिरहे सधैँ
जिन्दगी, जिन्दगी जस्तै हुन्थ्यो

भीडका नबुझिने हल्लाभन्दा टाढा Continue reading →

Posted in नेपाली गीत | Tagged | Leave a comment

कविता : निःशब्द पेटी

~मञ्जु काँचुली~

उसको सानो सीमा
कसले भत्काएको छ र ?
फोहोरको थुप्रो, सडकको पाटी
खोलाकिनारको पेटी
डेन्ड्राइटका ट्युब
थोत्रा लुगा–कपडाका झोला
साथ कहिले नछोड्ने भुतुल्ले कपाल
नधोएका कत्ले लुगा,
ननुहाएको बोक्रे शरीर Continue reading →

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

Translated Poem : Between Rainbow and melody

~Suman Pokhrel~
Translation : Abhi Subedi

As you entered the room
stirring air with suppleness of walk
waking up the stillness with jingles of cymbals
making curtains dance to the sound of bangles
aroma wafted into air from canvas and copybooks
my paintbrush grew restless
and pen became enraptured
my eyes, hands and other parts
became electrified.

My heart spread rainbow in the room Continue reading →

Posted in Translated Poem | Tagged , | Leave a comment

कविता : सगरमाथा नाङ्गै देखिन्छ

~विक्रम सुब्बा~

कुनै छलकपटको चीसो योजना थाल्न हो कि
या कुनै झुप्रोहरूको छातीमा सर्दी हाल्न हो?
शान्तिको कुनै ओस्याईलो गीत गाउन हो कि
या कुनै गुराँसको कलकलाउँदो थुँगा अँठ्याउन हो?
आफ्ना केही सुकिला भारदार हिमालहरू लस्करै राखेर
सगरमाथा कुनै गोप्य वार्ता गरिरहेको देखिन्छ Continue reading →

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

नेपाली भजन : हे जगन्नाथ विश्वव्यापी

~मञ्जरी~

हे जगन्नाथ विश्वव्यापी नाथ प्रभुको पाउको,
भक्ति गर्नै मन नलाग्ने कुन जनमको पाप हो ।

हा वितेको आयु मेरो सम्झंदा मन रुन्छ यो,
भूल सारा माफ पाऊँ हे दयालू, है प्रभो । Continue reading →

Posted in नेपाली भजन | Tagged | Leave a comment

गजल : झलक् देखिन्छ त्यो मुख्मा

~गोपीनाथ लोहनी~

अहो ! कस्तो सिताराको झलक् देखिन्छ त्यो मुख्मा,
सदा-काल हेर्न क्या तागत् रवाफ् यस्तै छ त्यो मुख्मा ।।

सुनी वाणी मधुर् तिन्को यही पर्ने छ भान् मन्मा
मृतक्लाई जियाऊने सुधा खानी छ त्यो मुख्मा ।। Continue reading →

Posted in गजल | Tagged | Leave a comment

छोक : नयाँ बुद्ध

~सैलेन्द्र साकार~Shailendra Sakar

टुहुरा राहुलहरु
खोजी रहेछन नयाँ बुद्ध हरु
देश बिर्सेंका हरुले , हरायकाहरुले
देस खोजे जस्तै
आमा को गर्ब्भमा बास पाउन नसकेका Continue reading →

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

स्वदेश गान : हिमालमुनि हाम्रो घर पराले झुपडी

~जनार्दन सम~

हिमालमुनि हाम्रो घर पराले झुपडी दाजु पराले झुपडी
पवित्र हावा शान्तिको मन्दिर उज्यालो हर घडी दाजु उज्यालो हर घडी

हरियो बन देखेर मन गमक्क फुल्दछ दाजु गमक्क फुल्दछ
तिउसरी सित लाएर मीत हृदय झुल्दछ दाजु हृदय झुल्दछ Continue reading →

Posted in नेपाली गीत | Tagged , | Leave a comment

कविता : विन्दु

~धर्मराज थापा~

ए मेरी रानी ! निर्मल पानी ! जुनमा टल्केकी !
अन्कौं रंग लिएर तिमी झलल झल्केकी !
कसरी झर्‍यो कसरी बस्यौ कर्कले पातमा,
हृदय मेरो तानेर लिन्छ्यौ जुनेली रातमा ।

शीतल हावा सिरीरी चल्छ पातमा खेलेर,
तिमीले झिक्छ्यौ अनौठा नाच चञ्चल बनेर ।
सुनौला विन्दु ! ए सानी इन्दु ! दिलमा बसेकी,
टाकुरी मेरो हृदयबाट छहरा खसेकी, Continue reading →

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : देश र ब्यूटीपार्लरकी सुन्दरी

~श्यामल~Shyamal_1

अब कहाँ जाने?
केश बनाइसकिएको छ
र दलिसकिएको छ अनुहारमा क्रिम
कपडामा छरिएको छ सेन्ट
र ऐनामा सयौँ पल्ट जुधेका छन्
आफ्नै आँखाहरु
श्रृङ्गार सकिएको छ
सुन्दरी, अब कहाँ जाने?

सडकमा Continue reading →

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

समीक्षा : युग बुझेका साझा कवि भूपि

~विश्वविमोहन श्रेष्ठ~

भूपिका कविता लेखन र आनीबानीबारे धेरै कुरा आइसकेका छन्। वैयक्तिक जीवनका केही मुख्य कुरा भने अँझै बाहिर आउन पाएका छैनन्। झन्डै एक दशकको निकटतामा रहँदा मैले धेरै बुझ्ने अवसर पाएँ। युवा पुस्ताका कविसँग सम्पर्कमा रहन सधैं उत्साहित र उनीहरूको लेखनमा उत्साह बढाउन सधैं अभिप्रेरित गरिरहनुहुन्थ्यो। विशेषतः तीसको दशकपछिका कविहरूमा उहाँको ठूलो प्रभाव परेको छ, जसमध्ये म पनि एक हुँ।

अहिलेको साहित्यिक माहोलमा पुस्ताको ग्याप कताकता खट्किन्छ। कतिपय अग्रजहरू त नयाँसँग संगतै नगर्ने र नयाँले अग्रजलाई वास्ता नगर्ने प्रवृत्ति छ। यस सवालमा भने उहाँ ठूलो छाती भएको कवि हो। अग्रज, अनुज सबैसँग सम्पर्कमै रहेर कवितामाथि छलफल गर्ने उहाँको बानी थियो। व्यक्तित्व शालीन, भद्र र सरल भए पनि वैयक्तिक जीवनमा उहाँ निकै सौखिन हुनुहुन्थ्यो। कम्युनिज्मको दृष्टिकोणले भन्ने हो भने त ‘सामन्ती’झैं लाग्ने! एकताका उहाँले नै स्वीकार गर्नुभएको कुरा हो यो।

उहाँ तत्कालीन नेपाल राजकीय प्रज्ञा प्रतिष्ठान (एकेडेमी)मा सदस्य भएर जानुभयो Continue reading →

Posted in समीक्षा | Tagged , | Leave a comment

व्यङ्ग्य कविता : चक्करपथ को चक्कर

~लक्ष्मण नेवटिया~

जनता करायो
नेताजी भोट लिने बेला
हाम्रो घरको लगाउनु भयो,
चक्कर माथि चक्कर
चक्कर माथी चक्कर
अब फेरि यस्तो के भयो दुष्कर?
तपाईंलाई चुनाव जिताएर पठाएदेखी त
झन लागिराखेको छ Continue reading →

Posted in कविता, हास्य - व्यङ्ग्य | Tagged , | Leave a comment

कविता : जे भयो भै गयो

~डिल्ली पौडेल~

न पाए भेट्ने मैले कुनै बाहाना
न थियो मेरो छाडने कुनै चाहाना।

खयालमा हुन्छिन ,कसैको उनी
आउने छ ,कोहि पर्खाइ उस्कै भनि। Continue reading →

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : मौसम रोकिँदा गुलाब हाँस्दैन

~राधेश्याम लेकाली~Radheshyam Lekali

बस्तीभन्दा पर कतै
षड्यन्त्र र जालझेलमा
मौसम रोकिएको छ
र वर बस्तीमा
न सृष्टि ।
न प्रेम ।।
न शान्ति ।।।

यसैले, बोधिसत्वमा हिंसा रोपेर Continue reading →

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : चरा र धर्म

~महेश प्रसाईं~

तिमी मुसलमान
म सर्वमान
ऊ हिन्दू
यो बुद्धिष्ट,
त्यो क्रिस्तान
अर्को कोही शिख बहाई,
एउटा चराले हेर्दा
केही देख्दैन
यी सबैलाई ,

उसले आफ्नो दृष्टिमा Continue reading →

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

गीति कविता : मेरो सानो मुरलीमा

~मञ्जुल~manjul

मेरो सानो मुरलीमा मेरो देश नअटला
तर मेरो मुरलीले भाखा राखुँ भन्छ

मेरो सानो मुटुभित्र मेरो देश नअटला
तर मेरो दश औँलीले देशै ढाकुँ भन्छ । Continue reading →

Posted in गीति कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : विषालु साँपले डसेपछि

~डा. बेञ्जु शर्मा~

विषालु साँपले डसेपछि
जलनहरु आगोका फिलिङ्गा भएर
आकाशबाट वैरिरहे
मैले टेक्ने ठाउँसम्म मात्र होइन
असीमित सीमाहरुसम्म
यत्रतत्र फैलिए
सास फेर्दा यी भित्र पसे
खलातीको फोक्सोभित्र, आगोहरु फुकिरहे Continue reading →

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : वर्तमानको टापुमा बन्दी म

~नरेश शाक्य~Naresh Shakya

वर्तमानको टापुमा
एक्लो बन्दी
छालहरू मेरो भावना हिर्काइरहन्छन्,
चिन्ता–नदी मलाई घेरिरहन्छन्,
डुङ्गाहरू छैनन् जसमा चढेर
म यो चिन्ता–नदी उम्कन सकूँ,
छालहरू घचेट्न सकूँ, Continue reading →

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : युद्धविराम

~दिनेश अधिकारी~Dinesh Adhikari

युद्धविरामको घोषणापछि
भूमिगत तिमी –
जङ्गलबाट घर आएकी छ्यौ
म-
बिदा लिएर ब्यारेकबाट घर फर्केको छु
चार बीस उमेर खाएकी आमा
नकोरेको आफ्नै कपाल
र, वर्षो नमाझेका दाँतजस्तै घर कुरेर Continue reading →

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

गजल : छ मेरी धरा

~हुसैन खाँ~hussain-khan

दुखमा नै जिएकी छ मेरी धरा
आँसु झारी पिएकी छ मेरी धरा

बम् र गोला चलेका चल्यै छन् यहाँ
शङ्ख साथै लिएकी छ मेरी धरा Continue reading →

Posted in गजल | Tagged | Leave a comment

कविता : ‘ब्वाँसा’ र ‘बाँदर’हरु

~छविलाल कोपिला~chhabilal-kopila

अचेल किन हो खै !
हामी भ्रममा छौं या शब्दकोष
यहाँ त हरेक पाइलाहरुमा
शब्दहरु झूठ बोल्न थालेछन् ।

‘ब्वाँसा’हरु साच्चिकै जंगलतिर हुनुपर्ने
‘ब्वाँसा’हरु गुफाभित्र हुनुपर्ने
तर, उनीहरु जंगलतिर छैनन्
गुफाभित्र पनि छैनन्
‘ब्वाँसा’हरु त अचेल Continue reading →

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : बुढो क्यालेन्डर

~रुमानी राई~rumani-rai

ए क्यालेन्डर
हेर्दाहेर्दै
तिमी त बुढो भैसकेछौ
तिम्रो ठाउँमा नयाँ क्यालेन्डर
झुन्ड्याएँ है भित्तामा,
भित्ता सम्झेर
मन नदुखाउनु
नरुनु
विस्थापित भएँ भनेर Continue reading →

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : कालो घोषणा बिरुद्द

~रुमानी राई~rumani-rai

जब,
मेरो निस्वार्थ प्रेममाथि
गिद्दे नजर गाड्यौ
र,मेरो स्वाभिमानमाथी नै
धावा बोल्यौ तिमीले
तब न म
वुलन्द प्रतिकारमा उत्रीएँ ।

अझ, Continue reading →

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

गीत : तिमीले त हैन तिम्रा भाकाहरुले

~क्षेत्र प्रताप अधिकारी~Chetra Pratap Adhikari

तिमीले त हैन तिम्रा भाकाहरुले
मेरो मुटु छोइसकेछन्
मैले पनि हैन मेरा अँखाहरुले
तिम्रो लागि रोइसकेछन्

त्यसै त्यसै कस्तो गाढा माया बसेको
धुँदा पनि जाँदै नजाने
माया भन्नु यस्तै हो कि मलाई मात्र यस्तो Continue reading →

Posted in नेपाली गीत | Tagged | Leave a comment

पुस्तक समीक्षा : तिब्‍बती शरणार्थीका सकस

~किशोर दहाल~

नेपालमा शरणार्थी शब्दले मूलतः भुटानी शरणार्थीलाई प्रतिबिम्बित गर्छ । तिनका सुखदुःख, विवशता, संघर्षका धेरै कथा छन् । तर, यो मुलुकमा उस्तै घटना, उस्तै संघर्ष (भाषा, धर्म, रहनसहन, भेषभुषा र परम्पराको फरकपनले अझै बढी) ले भरिएका तिब्बती शरणार्थी पनि थिए र छन् भन्ने कुरा धेरै कमलाई थाहा छ । तिब्बती शरणार्थी एउटा यस्तो मुद्दा हो, जसबारे स्वयं भुक्तभोगीहरू पनि बोल्न डराउँछन्, लेखकहरू लेख्न हच्किन्छन् । राष्ट्रियस्तरमा सचेततापूर्वक बहसमा नआएको यस मुद्दाको केही आयामलाई समेटेर श्रीभक्त खनालले पुस्तक लेखेका छन्, ‘अप्ठ्यारो बाटोः तिब्बती शरणार्थीको संघर्ष–कथा’ । पुस्तकमा तिब्बती शरणार्थीको राजनीतिक मुद्दालाई सकेसम्म कम छुने प्रयासमा उनीहरूको नेपाल बसाइको कठिन संघर्षहरूलाई अभिलेखीकरण गर्ने प्रयास गरिएको छ । Continue reading →

Posted in पुस्तक समीक्षा | Tagged , | Leave a comment

कविता : संवाद

~राजीवलोचन जोशी~

मोती भन्छ सुवर्णलाइ म बडो भन्थिस कुलन् हूँ भनी ।
चुट्छन् हे सुन पोख्दछन् तँकन धेर्घोट्छन् कसीमा पनी ।।
सुन्दर्नारि कुलीनका हृदयमा लड्केर बस्छू म ता ।
लौ भन् को त ममा बडो कुलिन हो शेखी नगर्धेत ता ।।२२।।

मोतीलाइ सुवर्ण भन्छ बुझिले औलाद् तेरो पनी ।
तेरो बाबु घुँगी किरो सुलिदिई छेडछन् तँलाई पनी ।।
आफ्नू राख्नु विचार् घरान यहि हो लाज् छैन बोल्छस् कती ।
खोज्छन् अन्त्यमहाँ तँलाइ कि जनै दिन्छस् कि उत्तं गती ।।२३।। Continue reading →

Posted in कविता | Tagged | 1 Comment

कविता : एक साँझ बसन्तपुरमा

~किरण दहाल~

अस्ताएको सूर्यसँगै
उदाउँदै छन्, नयाँ प्रेमिल जोडीहरु
मध्यस्तकर्ता बनेका छन्
–पानीपुरी
–चट्पटे
–आईसक्रिमहरु
अँध्यारोलाई पन्छाएर
बलिरहेछन् ल्याम्पपोष्टहरु
ठिङ्ग छन् मन्दिरहरु Continue reading →

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

गीत : किन लाग्छ माया

~प्रमोद ढुङ्गाना~

यो मन ढुङ्गा भए कति जाती हुन्थ्यो
न त चोट हुन्थ्यो न त हुन्थ्यो माया
यति मुटु दुख्दा पनि किन लाग्छ माया

खुसीहरू तर्की हिँडे जिन्दगी नै भो अँध्यारो
टुटिसकेको सपना पनि लागिरहन्छ प्यारो Continue reading →

Posted in नेपाली गीत | Tagged | Leave a comment