Tag Archives: नेपाली कविता

कविता : हात लाग्यो शून्य !

Posted on October 30, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~कृष्ण सेन ‘इच्छुक’ ~ बूढी आमाको गन्गन् झन् बढेर गएको छ बूढा बाबुको रोगी देह अझ जीर्णकाय भएको छ घरका डाँडाभाटाहरु मक्केर गलेका छन् खरको चुहुने छानो झन् तारामण्डल भएको छ साँझ–बिहानले सधैँ आपत बोकेर आउँछन् निरुपाय भाइ सधैँ मेरै … Continue reading →

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : हे आमा!

Posted on October 30, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~सन्तोष पौड्याल~ हे आमा! कती रुन्छ्यौ ब्युँझेर मध्यरातमा छोड आसुँ काड्नलाई, नदेख्देउ छानोमा राँको बाली जिउ सेक्नेलाई भाड्न देउ घर भाड्नेलाई! खोल्न देउ बारुद गोली र धारका मिल बग्न देउ रगतका खोलाहरु, निमोठ्न देउ आफ्नै शिशुका तोतेबोली च्यात्न देउ तिम्रा … Continue reading →

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : हिम्नदी

Posted on October 29, 2015 by Editor

~आभास~ जब घामको किरणले मलाई स्पर्श गर्छ जब न्यानोपन भर्छ ममाथि म पग्लन्छु मेरा प्रत्येक अङ्गहरु चलमलाउँछन् बतासले हल्लिएका पात झैं मेरा जमेका दिन र रात चलमलाउँछन् म बग्न थाल्छु अविरल बग्छु चोइटिएका चट्टानहरु सुमसुम्याउँदै

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

व्यङ्ग्य कविता : कविता लेख्न गाह्रो हुँदैन

Posted on October 29, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~आर. आर. चौलागाईं~ कलम झिक्यो कागज निकाल्यो देब्रेपट्टि कुनामा कविता भनेर लेख्यो अलिकति दायाँपट्टि तल कविताको शीर्षक लेख्यो त्यसको पनि अलिकति तल कविको नाम लेख्यो एकछिन यसो दिमाग खेलायो जेजे आउँछ सरसरती लेख्यो बरू कपाल कन्याउन गाह्रो हुन्छ कविता लेख्न … Continue reading →

Posted in कविता, हास्य - व्यङ्ग्य | Tagged , | Leave a comment

कविता : उक्लेर दु:खको पहाड ओर्लेर

Posted on October 29, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~साम्ब ढकाल~ दु:खको पहाडमाथि पहाड ढसमस्स उभिईरहेको छ अतिसय जब्बर भएर कताकता झन दुरुह भएर । गुन्द्रीमा गोमाहरु बिस्कुन सुकाउँछन् उस्तै गरी दु:खको र उठाउँछन् मानापाथीमा झुसी र निम्ठोमा नापेर दु:खलाई भर्छन् मनका मान्द्रे भकारीमा टनाटन दु:खका दु:ख ।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : खबरहरूको एकदिन

Posted on October 29, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~रमेश श्रेष्ठ~ खबरहरुको एक दिन खबरै खबर थियो धेरै अघिदेखि सिएर राखिएको घडीको ओठ पग्लिरहेको थियो बाटाहरू टेकिएका फूलहरु सपना र आँसुमा खुट्टाका दु:खहरु गाउँदै थिए असङ्ख्य आँसुहरुका चमकमा

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : दुःस्वप्नहरुको निर्मम आत्महत्या

Posted on October 29, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~रुपिन्द्र प्रभावी ‘कटु’~ धमिलिएको आँखाले ऊ जलतरङ्ग चल्मलाउँदा ज्वारभाटा छचल्किँदा पानी धमिलिएको दृष्य आँखाभरि सजाउँदै माछा मार्ने दुःस्वप्न टोलाइरहन्छ । सङ्लो पानी त देख्नै सक्दैन ऊ कञ्चन दह त कल्पना गर्नै सक्दैन ऊ कुदृष्टिको भ्यागुता हाम्फालेर स्वयम् धमिल्याउँछ निर्मल जलाशय … Continue reading →

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : प्रिया, नजाउ छोडि

Posted on October 29, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~रेवती राज खड्का~ कोही त भनिदेउ यो सपना हो भनेर कुनै डरलाग्दो फिल्म चलिरहेछ हलमा बरु यो ठीक छ । बरु भन, म ठट्टा गरिरहेछु । के भयो ? भन मलाई त्यो शुर्य भोली पश्चिमबाट उदाउँछ बरु त्यो जुन भोली … Continue reading →

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : मलामीहरु

Posted on October 29, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~विशद~ मलामीहरु उकालो चढ्छन् ओरालो झर्छन् तर कहिल्यै थाक्दैनन् । गोडाहरु थाक्थे पहिला जीवनभरका बोझहरु थाम्दा तर कठिन गोरेटोमा पनि आज थाकेनन् गल्थे शरीरका त्यान्द्राहरु अरुको लागी पसिना झार्दा

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : म कुन वर्गको मान्छे?

Posted on October 29, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~भुपेन्द्र वीर विक्रम लामा~ बुबाको िक्रया गर्न गरेको ऋण तिर्न नसक्दा भक्कुमार गोदाई खाएको छोराको भोक मेटाउन गरेको ऋण तिर्न नसक्दा छोरालाई नै साहुको गोठालो बनाएको चार पुस्ता अघि मुद्धा खेल्दा धरौटी तिर्न नसक्दा सुकुम्बासी भएको जमिन्दारको कमारो बनेको अहिले … Continue reading →

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : मन को ब्यथा

Posted on October 28, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~कुमार फुँयाल~ जंगली फुलका काँडा मुटुभित्र धसिदिंदा अनावस्यक संकाको बिउ मन भित्र पसिदिंदा। गाह्रो भो तिनलाइ बाँच्न मनको खुसी खोसिए पछि साह्रो भो तिनलाइ हाँस्न बलेसीमा रेटिए पछि॥ स्वपहिचान बनाउने संघर्समा होमिए पछि बिध्नबाधा आइपर्छन् मनमा छुरा रोपिए पछि।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : देख्छु, देख्दिन !

Posted on October 28, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~शिशिर पराजुली~ यसपाली मात्रै लडेको धरहरा मेरो सपनामा आएर ठिङ्ग उभियो जुन धरहराको टुप्पोमा बसेर एउटा कवि शहरको कविता कोर्दै थियो । मेरो सपना ‘जुम’ भएर विस्तारै कविको कवितामा ठोक्कियो अनि त्यो कविता यसप्रकार थियो ।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : असोज ४ गते

Posted on October 28, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~हाङयुग अज्ञात~ सोचेको थिएँ असोज ४ गते ब्युँझिदा मनमा खुशी र उमङ्ग छाउनेछ नयाँ जोश र जाँगरले दिन सुरु हुनेछ तर फेरि उही निराशा, अशान्ति र हिंसाले एकाबिहानै स्वागत गर्‍यो कि दसौं हजार शहीदको बलिदानले एकाबिहानै सरापेर गयो सोचेको थिएँ

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : बृद्ध सपनाहरु

Posted on October 28, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~सुदीप पाख्रिन~ जब जब घरमुनिको नरिवलको बोटको हाँगामा बसेर एक हुल कागहरु दिक्कै लागुन्जेल ‘काग काग’ कराउँथे -एका बिहान बिहानैदेखि तब तब मेरी बुढी हजुरआमाका बृद्ध आँखाहरु पर बाटोको उपल्लो छेउसम्म परदेशीएका छोराका खबरहरुको आगमनको आसमा बिछिन्थ्यो अनि

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : मलाई सपना खोस्ने बिहानहरु मन पर्दैनन्

Posted on October 27, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~प्रकट पगेनी ‘शिव’~ ऊ भन्छ/उनी भन्छिन् र उनीहरु भन्छन् बिहान कोमल हुन्छ फूल जस्तै ऊ भन्छ उनी भन्छिन् र उनीहरु भन्छन् बिहान सरल हुन्छ मन जस्तै र, सबै सबैले भन्ने गर्छन् बिहान शीतल हुन्छ तरल हुन्छ र नरम हुन्छ यसैले … Continue reading →

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : दलित र मन्दिरका पूजारी

Posted on October 27, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~तिलक अधिकारी~ कलो ढुक्ने बानी परेको कुकुरलाई मान्छेले तालिम दिएपछि मान्छेकै समुदायमा बाँधिन सक्छ विष मार्ने सिरिन्ज लगाएपछि सर्प र मान्छे सँगै खेल्न सक्छन् रगत चुस्न गोठमै छिरेको बाघ पनि मान्छे करायो भने भाग छाडेर भाग्छ मान्छेको चाल पायो भने … Continue reading →

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : वृद्धा आश्रममा मेरो ऑशु

Posted on October 27, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~बिपिन खनाल~ चाहुरी परेका गाला हिउं भन्दा सेतो केश आंखाको द्वार आधा खोल्दै काम्दै गरेका ओठबाट कम्पित स्वर निकाल्दै एक बुढि आमा एक बुढा बा बिस्तारै लौरी टेक्दै स्वास जोरले फ्याक्दै अड्कि अड्कि म आश्रममा पस्न साथ

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : कट्टेल सर तपाइँ गल्ती पढाउनुहुन्छ

Posted on October 26, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~उमेश लुइटेल~ कालो बादलले आकाश ढाकिरहँदा पनि चम्किरहने तपाईँको सूर्य खै ! आजसम्म उदाएन । जिन्दगी, औँसी / पूर्णिमा उकाली / ओराली हो । यसरी नै तपाईँ स्नातक महरुलाई परिभाषा दिनुहुन्थ्यो जिन्दगीको ।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

हास्य-कविता : डण्डिफोर

Posted on October 26, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~बादल सुरेश~ कहिले बीच गालामा आउँछ कहिले निधारको छालामा आउँछ कहिले अनुहार पुरै ढाक्छ त कहिले खिल पल्टेर पाक्छ कहिले दुखेर सताउँछ फुटाउँदा भने आनन्द आउँछ मलाई मात्र किन भगवान जहिल्यै डण्डिफोर आउँछ!

Posted in कविता, हास्य - व्यङ्ग्य | Tagged , | Leave a comment

कविता : दिउँला जुनीभर

Posted on October 25, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~सन्देश जि.सी.~ धनको गरिब भए पनि, साथ दिउँला जुनीभर दुई मुटुको धड्कन् बन्दै, हात दिउँला जुनीभर आलिसान महल छैन, झुपडीको बास मेरो

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : नाकावन्दीको दसैँ

Posted on October 24, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~राकेश कार्की~ बा आमा आउन पाइन तेल छैन बसैमा नाकावन्दीले नदिने भो टीको थाप्न दसैँमा प्लेन पनि आउन छोड्यो ठूल्दाई अड्किनु भो दिल्लीमा वर्षौँ पछि वल्ल आको दसैँको बेला विचल्लीमा

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : बहुलाही आमाहरूको जुलुस

Posted on October 23, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~सरुभक्त~ जुलुसमा कुनै झन्डा छैन किनभने बहुलाही आमाहरूको कुनै झन्डा हुँदैन जुलुसमा कुनै नारा छैन किनभने बहुलाही आमाहरूको कुनै नारा हुँदैन सम्सुद्दीनका आक्रमणहरूदेखि बेखबर पशुपतिनाथ र स्वयम्भूनाथका बाँदरहरू पिंजडामा तित्रा बोकेर छाती भरिभरि छातीमा नअटाउने गरी ‘मञ्जुश्रीपट्ट’का विशिष्ट पदकहरू टाँसेर … Continue reading →

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : पानीजहाज

Posted on October 23, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~टीकाराम उदासी~ क्याप्टेन याद राख राम्ररी याद राख तिमीले छाड्यौ भने पनि कुनै ज्वारभाटा बीचमै यो पानीजहाज पानीजहाजकै कोही यात्री आफै बन्नेछ क्याप्टेन र, हाक्ँनेछ इतिहासको पानीजहाज इतिहासको कुनै अध्यायभित्र कदापि हुने छैन क्याप्टेनहरुको अभाव जन्मिरहनेछन् क्याप्टेनहरु निरन्तर

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : खोसिएको रहर

Posted on October 23, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~याम “नौलो दिप” मगर~ नयाँ जिन्दगीको पुस्तक उभ्याउदै आइपुग्ने घामको मुस्कान वर्षौँदेखि हराएको सुन्दर भविष्य। नभेटेको खबर बोकेर अस्ताउँछ पहाडको टुप्पो छोएर पटक पटक अस्थिर उच्छ्बास फ्याँकेर छातीबाट निर्जन मरभूमीमा छटपटिँदै छ- मृत्यु समयले लुटिएको अलाप्दै।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : अध्यारोमै जुन टल्किन्छ

Posted on October 23, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~गिरिराज बाँस्कोटा~ नुनीलो वतास पिएर वादलुको देशमा सारङगी खोजीरहेछु कता कता कठाङग्रिदो चिसो लुकामारि खेलीदिन्छ नाङ्गा आङ्सँग रिक्ता पेटहरु सँग चन्द्रगिरिको स्वप्निल चाहाना उहि वालुवाको खेतीभएर गडतिरतिर सम्भयताको उराठलाग्दो गित खोज्छ सिस्नु र पिठोकोमादकतामा

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : झरी – २

Posted on October 22, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~उमेश लुइटेल~ झरी नपर्थ्यो त म एक्लो हुन्थेँ । झरीले रूझाउँछ मलाई चुकचुकाउँछौ तिमेरू र सम्झाउँछौ आफ्ना नानीहरूलाई त्यो दुखीयारी मनुवा भिजे जस्तै भिज्नु हुँदैन ।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

व्यङ्ग्य-कविता : भ्रम–गीता

Posted on October 22, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~रमेश श्रेष्ठ~ कौरवहरू–प्रेमको संसार बुझेर प्रेमगीत गाउने सुरमा गिटारका तारहरू मिलाइरहेका छन्, पाण्डवहरू– पोल्ट्रीफार्मबाटै होलसेलमा अन्डा बेच्दै अझै व्यापार बढाउने लक्ष्य बोकेर विज्ञापनको नयाँ डिजाइन गरिहेका छन्, देवव्रत भीष्म– अम्बालिकालाई पठाउन भनी लाज मानीमानी शिखण्डीसँग प्रेम पत्र लेखाइरहेका छन्, आफ्नो … Continue reading →

Posted in कविता, हास्य - व्यङ्ग्य | Tagged , | Leave a comment

कविता : अमेरिकाको दशैं

Posted on October 22, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~गोवर्धन पूजा~ लिङ्गे पिङ्को लागि लिङ्गो काट्न पनि गइएन दक्षिणाको लागि नया नोट साट्न पनि गइएन न त् खसीको म्याम्याले रातमा सताई नै रह्यो गयो , यसपालिको दशैँ जसरी आयो, त्यसरी नै गयो नया लुगाको आश नभए पछि दर्जिकोमा धाउने … Continue reading →

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : यो शहरमा मेरो काम छैन

Posted on October 22, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~डा. मधु माधुर्य~ हिँड्‌दा हिँड्‍दै यो शहरको सबै सडक सिध्‍याइसकेको छु हेर्दा हेर्दा यो शहरको पूरै दृश्‍य रित्‍‍याइसकेको छु अब यो शहरमा सायद मेरो कुनै काम छैन बुढा-बुढी घाम-जून यहाँ आङ तन्‍काउँदै पालैपालो उठृछन्‌ र सुत्‍छन्‌

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कथा : धम्बोझी चोक

Posted on October 22, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~सरोजराज अधिकारी~ ‘ढ्याम्म’ सन्तमानले बन्द सटरमा लात्ता बजार्‍यो । सटर एकछिनसम्म तरङ्गित भयो तर कुनै प्रतिक्रिया आएन । ‘ए बिस्ने हान् अर्को लात्ता’ मैले आदेश दिएँ । बिस्नेले अघिभन्दा दह्रो गरी लात्ताले ठोक्यो । बल्ल भित्रपट्टि बत्ती बल्यो । ‘को … Continue reading →

Posted in नेपाली कथा | Leave a comment

कविता : दशैं

Posted on October 21, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~स्वामी सुभाष चन्द्र~ हरेक बर्ष दशैं आउछ टुप्लुक्कै आइपुग्छ चोक मै सबैले थाह पाउने गरी हल्ला गर्छ घरमा

Posted in कविता | Tagged | 1 Comment

कविता : विष्णुमाया अर्थात् विष्णुमायाहरु

Posted on October 21, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~मिश्र वैजयन्ती~ श्रम खेपेर पेटको विष मार्ने हँसमुख सावित्री हो विष्णुमाया साँझबिहानको अँध्यारोभित्रबाट जीवनको उज्यालो उद्घोष गर्ने गौरवको चुली हो विष्णुमाया काम गर्नुपर्छ उसले नै गर्नुपर्छ भान्सा , चोटा, कोठा र जुठेल्नासम्म उसैले उठ्नु र निहुरिनुपर्छ , निहुँरिँदा झुक्नुको अर्थ … Continue reading →

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment
  1. Pages:
  3. 1
  4. ...
  5. 205
  6. 206
  7. 207
  8. 208
  9. 209
  10. 210
  11. 211
  12. ...
  13. 249