साहित्य सङ्ग्रहालय

~गोविन्दप्रसाद आचार्य~

कवि रामप्रसाद ज्ञवालीको “शब्दार्थ–सौन्दर्य” २०६८ माघ महिनामा ऐरावती प्रकाशनले बजारमा ल्याएको छ । यसमा भूमिका भुवनहरि सिक्देलको रहेको छ । यस सङ्ग्रहमा लामाछोटा गरी २५ वटा कविता सङ्ग्रहित छन् ।

यी कविताको समालोचना गर्ने हो भने एउटा सानो लेख नभएर एउटा सिङ्गो पुस्तक नै बन्छ । समालोचनाको सिद्धान्तमा घोलेर यी सिर्जना पिउने जमर्को मैले गरेको छैन । सङ्ग्रहभित्र भएको एउटा कविताको शीर्षक “छुसी” राखिएको छ । यी कविताको समालोचना गर्न खोजेँ भने कतै म त्यही “छुसी” त हुने होइन ? मही खाएपछि अमिलो छ वा छैन भन्ने जिब्रोले जो अनुभव ग¥यो, त्यो बताउने “छुसी” पाठकलाई पनि अधिकार छ, तापनि मैले यहाँ कुनै सिद्धान्तको प्रयोग गर्दिनँ, केवल पाठक प्रतिक्रियामात्र व्यक्त गर्छु । मैले जस्तो अनुभव गरेँ, त्यो सबैका लागि लागु हुन्छ भन्न सक्दिनँ । Continue reading →