Category Archives: कविता

~प्रतीक चाम्लिङ~ यो बन्द कोठा भित्र खोलेर सपनाका पोकाहरु विरहका भुङग्रो जलाई विगतहरु निर्ममता साथ खरानी बनाउन चाहन्छु र आँखा बन्द गर्छु कान थुन्छु तर सम्झनाको ढोकाबाट अनवरत पसिरहन्छ विगतहरु अनि म जल्न थाल्छु आफै पीरसंगै विस्तारै विस्तारै ।

~प्रतीक चाम्लिङ~ हामी, दुर्इ समानान्तर रेखामा तिमी अनि म बाचिरहेछौं तिमी बगीरहेछौं/ हिडीरहेछौं निरन्तर निरन्तर अनन्त सागरसम्म म तिम्रो लहरहरुलाई कुरेर जीवनको सन्ताप जलाई हराएको मिलनभित्र लडिरहेको बगर म । तिमीलाई पच्छ्याउदा पच्छ्याउदै