Tag Archives: नेपाली कविता

कविता : प्रेम पूजा

~जयराम तिमल्सिना~ बरु, सकियोस बाटो, यात्राहरुमा सम्झनामा आउने, कुनै बस्तु नभेटियोस कुनै सपना नहोसः मसँग फूलिरहेका फूल चूडेर, कुनै देवतालाई चढाउन, मन नलागोस

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : टाशीलिङ

~प्रवीण राई जुमेली~ कुनै एक अकिन्चन आकाशमुनि एक रुमानी बस्ती छ फाइलहरुको. बस्ती- जहाँ बीरे, धने, मनमाया र टाशीहरु कुनै अधिसूचना, स्मारक-पत्र वा प्रस्तावित कानुनहरुमा अनुवाद भएका छन.

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : दसैमा टिका जमरा

~इश्वर देवकोटा~ त्यो परि खेत को डिलैमा बसी कोयेली गाउछे गीत कसले पो भुल्न सक्छ र साथि गाउघरको माया प्रित !! भदौरे झरी हटेर गयो खुल्दैछ आकाश सुबाश छर्दै सप्तरंगी फुलको चल्दैछ बतास !!

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : गाँउनोमिक्स

~प्रवीण राई जुमेली~ अभाव आँशु र परिश्रमहरु गाँउमा फुल्छन् यसैले हाम्रा आमा-बाबुहरु पनि गाँउमै बस्छन् सुख त शहरको फँडानीभित्र पर्छ ‘रे गाँउमा उनीहरु यसैले त भुक्तभोगी छन् जुन हिँउदमा महकिन्छ फलेदोको फूल

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : ए दशैँ

~गिरिप्रसाद बुढा~ ए दशैँ, तेरो खोक्रो आशिर्वाद अस्विकार गरेर तेरो विषालु शुभकामना बहिष्कार गरेर यसपाली मैले ठिकै गरेँ नत्र मैले क्षितिजपारी बगेको बादलको टुक्रा झैँ लागेको ऋण तिर्न कतै टाढा जानु पर्दो हो अथवा ममा गरिबीको अर्को जीवन कथा थपिँदो … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : दशैं

~ललिता कार्की~ दशैं तिमी आयौ फेरी लड्दै र भिड्दै कठै गरिबको आँखामा आँसु झार्दै उकासिएको मनको घाउ बल्झाउँदै आयौ प्रिय तिमी दशैं होइन दशा बन्दै

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : अहा दशैं !

~बिनोद खड्का~ खेतभरी धान बढ्यो हरियाली छायो बारीभरी तोरी फुल्यो स्वर्णसंसार आयो । तारामण्डल दानाले आली झलमली

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : दशैं

~मनु मन्जिल~ दशैँबाट दशैँ हराएको खबर छ छैन अखबारमा? शरद भुईंमा र्लेको छ, स्कूल मावल गइसकेको छ। केही आएन भन्न असजिलो छ तथापि, दशैँ नआएको कुरा कतै छ छैन शहरमा?

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : दशैं…

~बासु ढकाल~ दशैं… प्रत्येक बर्षको दशैं थुप्रै टाउकाहरु छिनेर बिते र पुनः रावणका झैँ पलाएनन् बोका खसीको झैँ भो मान्छेको नियति आफै संग पराजित छ कठै मान्छे

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : प्रश्न

~सरिता तिवारी~ बा ! तपार्इंको काँधमा चढेर मलाई हेर्नु थियो संसार तपाईंका पाखुरीहरूलाई सिरानी बनाएर सुन्नु थियो जादूको कुनै बाकस खुलेजस्ता कथा र तपार्इंकै छातीमा ढुक्कले निदाएर देख्नु थियो इन्द्रेणीजस्ता सपना

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : मलाई आज खुशी लागेको छ

~बिमल गुरुङ~ अल्छिलाग्दो धरानको बाकसबाट बीरगंजको बोटमा हामफालें बसको थुनामा कैदी भएर अहिले म काठमाडौंमा आएं । ग्राहकहरु अगाडि छन् तौलेर तराजुमा दिनहरु म उपभोक्ताहरुलाई बाँड्दैछु ।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : दशैँ आयो रे !

~ऋतिक यादव~ समयको यो कठगरामा हेर दशैँ आयो गरौंला शान्तिको जोरदार कामना हामी सबैको मनमस्तिष्कमा हेर मिठास आयो हेराऔंला खुब प्रगाढ भक्तिभावना हामी। सबैको मनोकामना पुरा हुने बेला आयो, गरौला दुर्गा माताको खुब आराधना हामी

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : मलाई माया गर्नु अङ्कल तर सुमसुम्याएर होइन

~सिमियोन रोक्का~ अङ्कल, साँझको प्रहर जब पहिलो चोटि तपाईँ हाम्रो घर आउनु भयो म सम्झन्छु, हातमा मलाई भनी चोकोफन ल्याउनु भयो काखमा बसेकी मलाई कडा हातले गालामा समाउनुभयो सुर्ती वास आउने मुँह नजिक ल्याइ आफ्नो छिपिएको दारी लाउनु भयो ।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

यौन कविता : उनी र म

~पूर्ण ओली~ नितान्त एक्लैएक्लै छौँ आँखा अलगअलग अड्काएर खुट्टा पसारेर घरि मुठ्ठी बटारेर घरि औँला फड्कारेर हामी जन्माउने प्रतिष्पर्धामा छौँ । उनी तुना फुकाउँदै जान्छिन् म पनि तुना फुकाउँदै जान्छु

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : आगो

~सौरभ कार्की~ मान्छेहरूले भनेका –आगोले जलाउँछ रे –पोल्छ रे भत्भती आगोले वेगम ! मैले कहिल्यै बुझिनँ– फरक के छ आगो र तिमीमा ? म सोच्छु

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : आमा र बुद्ध

~रामगोपाल आशुतोष~ शिरमाथि नीलो आकास शिरमुनि ब्रह्मनालको तकिया ओछ्याएर चित्ता, ओढेर कात्रोको सिरक मेरी आमा स्वैरकल्पनाको विशाल घर निर्माणमा छिन् । क्षतविक्षत मेरी आमा बालेर आफ्नै शरीर दनदनी

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : म कमलरी

~तारा पराजुली~ आमाले- जानेबेला भन्नुभएको थियो– ‘नानी भगवान् खुसी पार्नुपर्छ भगवान् दाहिने भएमात्र उमेर दिन्छन् आयु दिन्छन्, भाग्य दिन्छन् र, दिन्छन् भरिला साँझ–बिहान ।’ चनौटोमा चन्दन घोटिएसरि लामो समय घोटिनुभयो आमा सधैं अरूका निधारमा सुहाएर टीका बनिरहनुभयो

Posted in कविता | Tagged | 1 Comment

कविता : माल्दाइको अभिवादन

~राजकुमार बराल~ म सानो छँदा “हा’ले कुसाबे?,” “आता’न् केबेक्पा?” भनेर जिस्काउने हाम्रा गाउँका माइला दाइ, अहिले त, बेंसीतिर बसाइँ सरेछन् । खै किन जान्न खोज्थे उनी, मेरो नालीबेली । पोहोर साल घर जाँदा भेट्नै पाइएन उनलाई ।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : नौलो कथा

~सन्तोष आचार्य~ म कथा लेख्न बस्छु, कथाको पाटो छिचोल्न खोज्छु, नायकलाई स्थापित गर्नखोज्छु, तर नायक मान्दैन, थकित स्वरमा उ इन्कार गरिरहन्छ। उता खलनायकले मलाई धम्काईरहेकोछ,

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : तिम्रो चुरिफुरि

~केपी अनमोल~ दसैँ कति भड्किलो, हेर न ! छिमेकीको मन दुखाई रहेछौँ । चाड नि यसरी मनाउँछन् र ? यसमा त, सबै खुसी हुनुपर्छ । जुम्लामा, चामल छैन, बाजुरा नुनै छैन , उनको पनि त दसैँ हो नि, फेरि अस्ति … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : कहिले काँही

~श्रीजना राजबहक~ कहिले काँही म भेटिन्छु त्यही चौतारा मा तिमी त आउँदैनौ तै पनि कुरी रहेको हुन्छु भिड मा पनि एक्लाई हुन्छु तै पनि सही छ मेरो जिन्दगी साँच्चै नै सही छ याद तिमीलाई मेरो नआएर होला

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : पशु जात्रा

~रजिन पनेरु~ शहिदको छातीमा गाडेर तीखा नङ्ग्रा एक हुल गिद्धहरु रगत चुसेर मासु लुछिरहेछन् र चोइट्याइरहेछन् चुच्चाले अङ्ग अङ्ग । १

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : ख्याक

~श्रीपुरुष ढकाल~ केटाकेटी छँदा मेरो बुबाले भन्ने गर्नुहुन्थ्यो- बाबु ! ख्याक, सबै खराब हुँदैनन् ख्याक, सबै डरलाग्दा मात्र हुँदैनन् ख्याक, असल पनि हुन्छ ख्याक, राम्रो पनि हुन्छ

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : शिखर पुग्नुअघि

~कृष्ण जोशी~ एउटा यात्राको समाप्तिले भन्दा एउटा यात्राको प्रारम्भले मात्र पनि मनलाई त्यसै–त्यसै आन्दोलित पार्दो रहेछ गहिराइमा नदीको डुब्नुभन्दा किनारमा बसेर डुब्नुको अन्दाजले पो मनलाई त बिथोल्दो रहेछ । अपराधपछिको अपराधी सन्त्रास भोग्नुभन्दा

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : सर्प र कविता

~जयन्ता पोखरेल~ सुन्दैनन् सर्पहरू अक्षरसङ्गीत पछ्याउँदैन समय मञ्जिल हुन्छन् औँलाबिहीन आँखाको हतास पुछ्दैनन् सर्पहरू हुन्छन् गिदीविहीन च्यातिने भुइँ-पुल जोड्दैनन् सर्पहरू

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : आवश्यकता नयाँ क्रान्तिको

~शरद महतारा~ आजभोलि यहाँ, आगोले खरानीको कुरा गर्न थालेको छ नदीले पोखरीले कुरा गर्न थालेको छ शान्तिले मुर्दा शान्तिको कुरा गर्न थालेको छ न्यायालयले राजनीतिको कुरा गर्न थालेको छ

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : संविधान खोई ?

~रमेश पौडेल~ तीज आयो वर्ष दिनैमा चार वर्षमा संविधान खोई ? संविधान सभा हाम्रो किन भंग ग¥यौ जवाफ खोई ? तीज आयो……………………….

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : होश

~गोपालप्रसाद रिमाल~ म मानिस आफ्नो खुशीले जन्मेको होइन, आफ्नो खुशीले मर्ने पनि होइन। यो ज्ञान कसलाई भएको हो साथी? यो संसार सपना हो, जीवन पानीको फोका हो, यहाँ कोही पनि आफ्ना छैनन्, जो छन् तिमीजस्तै नै जन्मेका हुन्।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : पत्रे अनुरोध

~प्रकाश सुनुवार ‘निराकार’~ पहाडहरु सिञ्चित भए सेतो हिमालका छाती चिरिए तराईहरु पनि रक्ताम्मे भए नदीहरु रंगिए जंगली पातहरु छिर्केमिर्के भए गाउँ अनि शहरहरुका स्कुलका भित्ताहरु पोतिए कच्ची अनि पक्की सडकहरुमा रातो भएर पोखिए

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : मैले किन हारेँ

~गोविन्दप्रसाद आचार्य~ माटोसँग भन्दिन म मैले हारेको छु लक्ष्यसँग भन्दिन म पात झरेको छु गर्नेसँग भन्दिन म गर्नु गरेको छु पापाचारको मिचाइले मोर्नु मेरो छु । पापाचारको शासनमा मसानहरु मस्ती गर्छन्

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : किसान

~राजेन्द्र शलभ~ चारआलीतिरबाट दुई जना गाडीवानहरू सूर्य अस्ताउनुअघि नै रित्ता बयलगाडाहरू लिएर फर्के रित्ता पेटहरूजस्तै

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : श्रद्धा नै हो श्राद्ध

~लक्ष्मण नेवटिया~ विपरीत परिस्थितिका ढुंगै ढुंगाको अक्करबाट आफ्नो हिस्साको कर्तव्य उमारेर पनि समयले दिएको घाउ लिएर आशाको त्यान्द्रोमा अल्झेर सासमा भन्दा पनि आशमा अडिएर आँखाको पानी आँखैमा सुकाएर बाँच्न बाध्य छिन् आमाहरू बाचुन्जेल उनको चोखो मायाको गरिन्छ अवमूल्यन मनको फूल … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment