Tag Archives: नेपाली कविता

कविता : ताराहरु झै उठ

~ईश्वर दाहाल कविजी~ खुल्ला मैदानमा निस्किएर विशाल आकाश नियाल्दा अनगिन्ती चम्किला ताराहरु आफ्ना दविएका आवाज …अन्तरह्दयमा बोकेर संसारसँग साहसि र अटल बन्दै अस्तित्वको लडाइ लड्दैछन ठ्याक्कै क्रान्ति योद्धा जस्तै !!

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : माटाको माया

~बालचन्द्र पोख्रेल~ सेवा गरौं आत्मैदेखि सम्म गम्म बसौं हृदयको तुंवालोलाई भित्रैबाट फालौं । स्वच्छ रहे दिल हाम्रो राष्ट्र पनि जाग्छ भावनालाई कुण्ठित पारे कस्को के लाग्छ ।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : मन्त्र फुक चामल हान

~बिमल गुरुङ~ रोक्ने को हो तिमीलाई? छेक्ने को हो तिमीलाई? पुगिसक्यौ घर-घर हिंडिसक्यौ पर-पर मान्छेहरु दुखी छन् सुखीहरु कम्ती छन् यस्तो समाज योग्य छैन यस्तो पर्खाल पुज्य छैन

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : कृष्ण प्रभुहरू

~कृष्ण जोशी~ अन्धाहरू सिङ्गै हात्ती खोज्छन् नाक, कान, पुच्छर, सुँड खुट्टा छामेर बोल्नेहरू, भन्नेहरू देशको रूपान्तरण खोज्छन् रिसोर्ट पाँचतारे होटलका झ्याल, ढोका, खम्बा बार, डाइनिङ टेवलका ग्लासहरू समाएर छुन्छन् धामी झाँक्रीको हातपाउ टुनामुना मधेश पहाडको आलो घाउ छाम्छन्

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

व्यङ्ग्य कविता : माथि पर्ने तरिका

~केशवराज पिँडाली~ ऊ ठान्छ उसले एउटा चमत्कारी सिक्का पाएको छ त्यसलाई उसले जतनका साथ खोकिलामा लुकाएको छ

Posted in कविता, हास्य - व्यङ्ग्य | Tagged , | Leave a comment

कविता : बजाउ मादलु

~इश्वर देवकोटा~ घर सम्झी फर्कियो लाहुरे बिर्सियो की झैँ भाछ यो गाउँले बजाउ मादलु, छम छमी नाच्ने हो अब मायालु !! बन भरि धुपि र सल्ला लाहुरे आको गर्दिनु लौ हल्ला

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : बधशालाभित्र

~कृष्णराज पौडेल~ …..जनतालाई सधै सेवाको राजनीति भन्नेहरू गरिबलाई झण्डा बोकाउनेहरू भाषणमा अधिकारका फुलमाला अविरघस्नेहरू सधै शक्ति र सत्ताको पछाडि कुर्सीको जरामा अल्झिरहन्छन्

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : अनिश्चित युद्ध

~जितेन्द्र ढकाल~ जब जब सडकमा पेट्रोल÷डिजेलका लागि मिलौँ लामो लाइन देख्छु सडक पेटीहरूमा ग्याँसका रित्ता सिलिण्डर र मट्टीतेलका स–साना

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : चुनाव जिती गए उनी

~देवेन्द्र कुँवर~ धनपैसाको खोलो बगाई, चुनाव जिती गए उनी भ्रष्टाचार र महङ्गीले जनता फेरि भए रूनी विकास, निर्माण गर्छु भनी, चुनाव अघि भाक्षण चुटे सोझासाझा जनताको मत धन–पैसामा उनले लुटे

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : त्यही नै देखिन्छ त्यहाँ

~योगेन्द्र काउचा~ उसलाई पो थाहा छ धर्तीको महत्व जो एक चिम्टी माटोको निम्ति एक इन्च धर्तीको निम्ति आफु सगँ भएभरका जति जुक्ति बुद्धि लगाएर

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : मलाई हेर्ने आँट नगर

~ममिता मर्मस्पर्शी~ मेरो बिहेको मौन-मौन आवाज सुन्दैछु मलाई हेर्न आउँछ रे सपना झलझली बुन्दैछु गनी-गनी वरमाला उन्दैछु कल्पनामा तिमीलाई नै चुन्दैछु फाटेकोलाई पनि तुन्दैछु त्यो वरमाला साँच्चै उन्दैछु तर सुहाउँदैन तिमीलाई मैले उनेको वरमाला

Posted in Poem, कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : खुलेको एउटा नयाँ परिचय-पत्र

~केदार गुरुङ~ एकचोटि मरेर दाह-संस्कारपछि पनि कोही बौह्रिएर फर्किआउँछ भने त्यो अवश्य भूत मात्र हुनसक्छ। जसरी कसैले एकपल्ट चोरेर

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : ए रात ए दिन रोक रोक

~भिमदर्शन रोका~ आगो आफै त के लाग्ला कसैको गल्तीले लागेको होला अथवा जानी जानी कसैले लगाएको त्यस्तो किन गरेको होला ? सोध न सोध, केही त भन्ला ।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : जिन्दगी माथि एउटा कविता

~बिमल गुरुङ~ यस्तै रहेछ जिन्दगी पिडा/हर्ष आँसु/हाँसो ख्यालठट्टा/ब्यंग्य यस्तै रहेछ जिन्दगी । यस्तै रहेछ जिन्दगी

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : मगन्तेको अनुरोध

~प्रेम संग्रौला~ कहिले फुटपाथमा दाह्रा डि०च्याउंदै कहिले घरघरमा आफैलाई घिच्यांउदै कहिले आपत पर्यो भन्दै, कहिले विपत्तिको राग अलाप्दै कहिले दुबै हात पसार्दै कहिले बीच बाटोमै लम्पसार पर्दै जीवनलाई सुखी बनाउने रहरमा

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : नेपाल आमाको पुकार

~बबुल लामा~ अहिले नेपाल आमा रोइरहेछिन्, चिच्याइरहेछिन् र पुकारीरहेछिन् आफ्नै सन्तानहरुलाई भो, भयो अव अति भयो बन्द गर, यी सब तिमिहरुका आडम्बरी नाराहरु ।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : खड़ेरीको अक्षर

~मनोज बोगटी~ भिज्न दिनू आँखालाई आँखा भिज्दा मन मलिलो हुन्छ। जहॉं उम्रन्छ हॉंस्ने आकांक्षा।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : क्षति

~चन्द्रकला नेवार~ सुनसानको बाहुपासमा आबद्ध वातावरण – जम्दै गएको साँझ धिप-धिप मैनबत्ती कालो हिउँ फेरि पग्लन्छ। केके अल्झिन्छ केके डुब्छ उही क्रम दोहोरिन्छ

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : त्यो अविज्ञापित एकान्त

~राजेन्द्र भण्डारी~ यति धेरै सामानहरू विज्ञापित छन्। चाहिएको सामान नै कता लुक्छ कता। फिँज पखालिसक्दा पनि शरीरमै टाँसिरहन्छ साबुनको विज्ञापन। कस्तो गह्रौं

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : सुर्ता र शुभेच्छा

~अमर बानियाँ लोहोरो~ के गर्छौ र! माली भित्रभित्रै कीट लागिसकेको कमिलाले जरा काट्दै गरेको फूलहरूमा मल हाली… के सप्रिएला र! माली

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : ठूलो भूल

~के.वी. राणा~ पहिलो बारीमा रोप्यो फूल अनि आँगनमा भएन गमलामा सजायो फूल मान्छे किन यति निष्ठुरी गुच्छा – गुलदस्ता बाँध्न सिकायो।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : मेरो शब्द (?)

~मनप्रसाद सुब्बा~ फूलको पराग यौटा अक्षर पाएँ। एक छेउका ढुङ्गा र एक चिम्टी माटो पनि मेरो हातमा आएर अक्षरहरू नै भइदिए। अनि ती अक्षरहरूलाई एक थोपा पसिना र एक थोपा आँसुले मुछेर यौटा शब्दको आकृति दिए र मेरो सासको गन्ध … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : त्यताको रात

~भूपेन्द्र अधिकारी~ त्यतातिर रात प्रदैन क्या हो मानिस जहिले पनि बिउँझिएका छन् आँगनभरि बारूदका बिस्कुन सुकाएर तेसरिएर बन्दुकका नाल किनेका परिक्षम र पसीना बेचेर

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : समय र सपनाको हिच्चा

~पवन चामलिङ किरण~ हुनसक्छ तिमीले बिर्सिसक्यो तर पनि याद होला एउटा सभामा हाम्रो भेट भएको; तिमीलाई भेटेर मलाई रमाइलो लागेको थियो मान्छेले मान्छेलाई भेट्दा रमाइलो लाग्नु आनन्द अनुभूति हुनु न्यानो र आफ्नो लाग्नु आजकल अचम्मैको कुरा हुन्छ मान्छेले मान्छेलाई मान्छेको … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : इतिहास र मान्छे

~प्रकाश थापा मगर~ इतिहास रेल होइन कि निश्चित ठाउँबाट सुरु हुने बीच बीचमा निश्चित ठहराव ठहरेको ठाउँबाट यान्त्रिक यात्रा सुरु तर रेलले पनि इतिहासको झल्को दिन्छ निर्धारित समयमा नचलेर तर, त्यसको अर्थ

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : नमस्ते

~रामकुमार श्रेष्ठ~ आदर गरिन लायक नै नभएकोलाई आदर कसरी गरौं बिस्वास गरिन लायक नै नभएकोलाई बिस्वास पनि कसरी गरौं तर पनि समय सापेक्ष नमस्ते गर्दैछु नेताज्यू मन लागे स्वीकार मन नलागे नस्वीकार तर मलाई थाह छ – नस्वीकारेर पनि त … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : अनुशासन खोई

~रामेश्वर पौडेल~ हाप कट्टु लगाएर चप्पल प्याट प्याट पारी पढाउन आउँ छन गुरु लाज सरम मारी सर्टको बाहुला एउटा माथि अर्को तल झारी नागा बाबा बिर्साउने गरी पालेका लामा दारी हस्यांग फस्यांग दौडिएर कक्षा कोठा आउने

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : खाली खुट्टे म

~मंगलसिंह सुब्बा~ मैले भुलेको छुइनँ हिउंमा खाली खुट्टा हिंड्दा ठिहिऱ्याएको, काँडा, बोतलका टुक्रा वा चुच्चो ढुङ्गाले बिजाएको घाम लाग्दा सिमेन्टको भुइँ तातो ढुङ्गा वा बालुवाले पोलेको,

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : अस्थि अस्ताउनेछिन् अमृता

~मीना सुब्बा~ सड़कको अन्तिम माइलखुट्टीमा ढल्न लागेछ एउटा अद्भुत रूख बस्, हावाको एक झोंका पर्खिरहेछ। जीवनका सबै असार, मङ्सिर र भदौहरू ठप्प छन्, अन्नत विश्रामको प्रतीक्षा छ।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : विदेशको दशैं

~रश्मिला कवाङ ‘रश्मि’~ शरद ऋतुको आगमनसंगै चिसो सिरेटो बहदै मनै कठांग्रिने बिहानी चारैतिर बेजोद हावाहुरी हरेक हरिया रुखहरुका पातहरु हलाउदै अनि भूईभरि पहेला पातहरुले बाटो सिङ्गरिदै लाग्छ, यो समय रंगीन बहारको हो नीलो आकाशभरि चंगाहरु उड्दै होलान गाउँमा नवरात्री र … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

व्यङ्ग्य कविता : अप्रिल फूल

~शान्तिराम ढकाल~ अहिले बिहानको कुरा बेलुका फेर्छौ बेलुका बोलेको कुरा उठेपछि बिर्सन्छौ घनिभूत छलफल गर्छौ रोडम्याप खोज्छौ अग्रगामी छलांग दिनैपिच्छे लाउछौ सत्ता हो चलाउन सजिलो छैन

Posted in कविता, हास्य - व्यङ्ग्य | Tagged , | Leave a comment

कविता : प्रेमोपहार

~दीपा राई पुन~ धमिलो सम्झनाहरूले तिमीलाई पनि पच्छाई रहेकै होला त्यहि यादहरू त हुन तिमी र मलाई जोड़ने सेतु मनको एक पाखा भरि सधै हरित बाँचेर जीवनलाई उर्वर बनाई रहने

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment