Tag Archives: Bimal Niva

कविता : टेलिभिजन

~विमल निभा~ एक थान आयातित बाकस जसभित्र बन्द छ इलेक्ट्रोनिक सपनाहरुको अन्तहीन सिलसिला रिमोट कन्ट्रोलको बटम थिच्नोस् तुरुन्तै हाजिर सेक्सी एल्बमकी पपस्टार मेडोना अथवा इजरायलको फाइटर विमानचालक

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : कविताको सर्वेक्षण

~विमल निभा~ भलादमीहरु प्रेमगीत गाउनमा सिपालु छन् मन्त्रीहरु मोडर्न आर्टमा सिद्धहस्त नृशास्त्रीहरुका कुकुरको जात सबभन्दा उच्च विद्यार्थीहरुलाई आफ्ना पे्रमिकाको ब्रेसियरको नम्बर कण्ठस्थ छोरीको गतिशील जवानीमा

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : समय

~विमल निभा~ रातो लेटरबक्सबाट निस्कनेछ दुष्टहरुका नाममा पत्रबम सलाईमा बन्दी बारुद एकाएक सल्कनेछ तीव्र क्रोधाग्निमा चुरोटको धुवाँसँगसँगै सोचमा डुब्नेछ उज्यालो दिनको गर्विलो शिर

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : मेरो कविता पर्वाहा गर्दैन तिम्रो

~विमल निभा~ कुनै पनि बेला ममाथि राजद्रोहको मुद्दा चल्न सक्छ काला गँड्यौलाहरु पिछा गरिरहेछन् मेरो अन्तर्राष्ट्रिय कालाबजारीको कुहिएको आलु र प्रधानमन्त्रीको ताजा भाषण

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

व्यङ्ग्य कविता : शब्दकोश

~विमल निभा~ हिजोआज शब्दहरुले एउटै अर्थ दिन थालेका छन् उदाहरणका लागि तपाईं संसद्लाई संसद् भन्नोस् अथवा सुपरमार्केट आन्दोलनलाई आन्दोलन भन्नोस् अथवा धोका मनीषीलाई मनीषी भन्नोस् अथवा गँड्यौला संविधानलाई संविधान भन्नोस् अथवा चुटकिला

Posted in कविता, हास्य - व्यङ्ग्य | Tagged , , , , , | Leave a comment

कविता : पिठ्यूँ

~विमल निभा~ यो मेरो पिठ्यूँ हो तर केही क्षणपश्चात् मलाई लाग्छ यो मेरो होइन कुनै अर्कैको पिठ्यूँ हो जो निहुरिएको छ धुलामा एकनासले आगोको प्रचण्ड रापछेउ खडा छ भास्सिएको छ हिलोमा सर्वाङ्ग र खनिरहेछ बाटो

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : प्रेम

~विमल निभा~ तिम्रो शासनको एउटा कम्युनिष्ट हुँ म यही हो मेरो सम्पूर्ण परिचय म प्रेम गर्छु तिम्री सुन्दरी छोरी प्रजातन्त्रलाई उनको उर्लंदो जवानीमा मुग्ध छु म

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : प्रवेश

~विमल निभा~ नारायणहिटीमा प्रवेश गर्न मलाई लाग्नेछ पाँच रुपियाँ पाँच सय वर्ष पाँच हजार छटपटी पाँच लाख भोक र पाँच करोड अँध्यारो नाघेर म प्रवेश गर्नेछु नारायणहिटीको द्वार

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : थाल

~विमल निभा~ सुरक्षित राख्नोस् यो थाललाई यही आशय हो मेरो दिदी र बहिनीहरु यसको विषयमा सोच्न थाल्नोस् अहिलेदेखि नै (जतिसक्दो छिटो) हामीसँग त्यति समय छैन

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : बाघ

~विमल निभा~ कालो अँध्यारोमा देखिन्छ उसको शरीरको पहेंलो बुट्टा र फैलँदै–फैलँदै जान्छ पहाड, उपत्यका र तराई (कस्तो चमत्कार हो यो ! बिस्तारै–बिस्तारै एउटा देश परिणत हुन्छ जङ्गलमा घनघोर जङ्गलमा) रगतको स्वाद सम्झेर जब–जब निस्कन्छ ऊ

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

व्यङ्ग्य कविता : एक दर्जन मृत कविहरु

~विमल निभा~ मेरो साथीका लागि मलाई खरिद गर्नु थियो एउटा बुसर्ट एकातिर बाहुला नभएको बुसर्ट जनआन्दोलनताका महेन्द्रको सालिकनेर पुलिसको गोलीले मेरो साथी ढलेको थियो र उसको एउटा हात काट्नुप¥यो त्यसबेलादेखि मेरो साथीलाई अलि भिन्न प्रकारको बुसर्ट चाहिन्छ

Posted in कविता, हास्य - व्यङ्ग्य | Tagged , , , , , | Leave a comment

कविता : बाख्रा

~विमल निभा~ बाख्राको थुन दूधले भरिएको छ निहुरिएकी छे माता पृथ्वीतलमा हावा एउटा लयमा बहिरहेछ बाहिर प्रचण्ड गर्मी छ रुखहरु ट्वाल्ल परेर उभिएका छन्

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : कति

~विमल निभा~ कति एसिडका बोतलहरु, चिसो सिमेन्टको कोठा र विषकन्याहरु कति कति हाडहरुका पिरामिड, बौलाहा हात्तीको दौड र कोतपर्वहरु कति कति इलेक्ट्रिक सक, शरीरमा नीला–नीला डाम

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : इच्छाहरु

~विमल निभा~ पहिले ऊ जन्म्यो त्यसपछि उसका इच्छाहरु विस्तारै–विस्तारै ऊ चाहन्थ्यो आकाशजत्रो कसौंडीमा भात पकाउन र धरतीका समस्त भोकाहरुलाई पेटभरि खुवाउन ऊ भेंडाहरुसँग

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : गुलबिया

~विमल निभा~ म तिम्रा बाख्रालाई खुवाउँछु नरम–नरम घाँस म तिम्रा आँखाबाट हटाउँछु गम्छाले आँसु म तिम्रा लागि मेलाबाट ल्याउँछु रातो रंगको चुनरी म तिम्रा बाटाका काँडाहरु पन्छाउँछु

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

व्यङ्ग्य कविता : मेरो सांसद मित्र

~विमल निभा~ मेरो सांसद मित्रलाई अचेल के भयो ? ऊ दुवै आँखा चिम्लेर मुस्कुरायो अहिले पनि यो देशमा केही हुनसक्छ ताराहरु झरेर आकाश रिक्त भयो उज्यालो हरायो

Posted in कविता, हास्य - व्यङ्ग्य | Tagged , , , , , | Leave a comment

व्यङ्ग्य कविता : चप्पल

~विमल निभा~ धेरै दिनपश्चात् मलाई स्मरण भयो बाबुराम भट्टराईको कुन्नि, कहाँ छन् कहिले उनी र यहाँ म आफ्नो चुँडिएको चप्पलको फित्ता सिलाउन खोजिरहेछु यस बखत यही चप्पल धारण गरेर खुट्टामा पुग्नु छ मलाई कार्यक्षेत्र

Posted in कविता, हास्य - व्यङ्ग्य | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : क्युरियो

~विमल निभा~ हिटलरले प्रयोग गर्ने गरेको निजी रिभल्भर प्राप्त भयो भने खुसीले पागत हुनेछन् क्युरियोका धनाढ्य संकलकहरु फराओनको राजछत्र, सिकन्दरको घोडाको खुट्टाको नाल,

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : प्रेसिडेन्ट क्लिन्टन

~विमल निभा~ प्रेसिडेन्ट क्लिन्टन मसँग भेट गर्न चाहन्छ तर फुर्सद छैन मलाई मलाई लेख्नु छ एउटा कविता कविता मन पर्दैन प्रेसिडेन्ट क्लिन्टनलाई त्यसैले मेरो कविताको विरोधमा केही भन्न चाहन्छ मसँग प्रेसिडेन्ट क्लिन्टन

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : मतभेद

~विमल निभा~ केही वस्तुहरुसँग मेरो गम्भीर मतभेद छ माथि आकाशमा अल्छी मानि–मानिकन हिँडिरहेको चन्द्रमासँग मेरो कुरा मिल्दैन म रातसँग सहमत छैनँ बगरेको चुपी,

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

छोक : घडी

~विमल निभा~ हत्याराले धेरै चीजबीजहरु छाडेर गएको थियो केही महत्वपूर्ण थिए जस्तो कि छुरा, आतंक र एउटा घडी छुरा रगतमा लतपतिएको थियो

Posted in छोक | Tagged , , , , , | Leave a comment

स्रष्टा परिचय : प्रगतिवादी शिविरका प्रतिबद्ध स्रष्टा-विमल निभा

~पुरुषोत्तम सुवेदी~ नेपाली कवितामा राजनीतिक आग्रह राख्दाराख्दै पनि कविताको सम्पूर्ण कला बचाउने एउटा कवि पुस्ता छ र त्यस पुस्तामा कवि विमल निभाको उपस्थिति अग्रपङ्क्तिमा पर्छ । नेपाली राजनीतिको जनवादी सङ्घर्षमा कवि निभाको सिर्जनात्मक उपस्थितिले एउटा छुट्टै महìव राख्छ । उनी … Continue reading

Posted in स्रष्टा परिचय | Tagged , , , | Leave a comment

छोक : पुलिस र कविता

~विमल निभा~ पुलिसले कविता पढ्यो र भन्यो राम्रो छ पुलिसले कवितालाई राम्रो भन्यो कवितामा लेखिएको थियो के लेखिएको थियो कवितामा पुलिसलाई थाहा छ

Posted in छोक | Tagged , , , , , | Leave a comment

व्यङ्ग्य कविता : काठमाडौंलाई घेर

~विमल निभा~ पूर्वबाट घेर पश्चिमबाट घेर उत्तरबाट घेर दक्षिणबाट घेर काठमाडौंलाई घेर प्रेमले घेर साहसले घेर उमेरले घेर शान्तिले घेर काठमाडौंलाई घेर यताबाट घेर त्यताबाट घेर उताबाट घेर जताबाट घेर

Posted in कविता, हास्य - व्यङ्ग्य | Tagged , , , , , | Leave a comment

कविता : गाउँ

~विमल निभा~ यो गाउँको नाम रामगढवा हो यहाँ एक दिन बिताउने मौका पायौं भने कवि विमल निभा कवि विमल निभा तिमीलाई थहा हुनेछ यो गाउँ र सुक्खाले खाएको खेतमा कत्ति समानता छ ?

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

व्यङ्ग्य कथा : आलुको नाक

~विमल निभा~ एकाबिहानै टुथब्रस गर्दागर्दै संविधानसभाका छ सय एक सभासद मध्येका एक माननीयको आँखा ऐनामा गयो । उनी एकाएक झस्किए । किनभने माननीयको लामो एवं चुच्चो नाक यथास्थानमा थिएन । त्यहाँ एक प्रकारको खोपिल्टो थियो । उनी एउटा हातले अनुहार … Continue reading

Posted in नेपाली कथा, हास्य - व्यङ्ग्य | Tagged , , , , , | Leave a comment

कविता : पाटन

~विमल निभा~ यो कानुनी गोली हो असह्य दुःख, भयावह वेदना निरन्तर चित्कार, र विह्वल मन सबै जनहिंसा हुन् जोस, आक्रोश, विद्रोह र अन्यायको विरोध रोक्का गरिएको छ आज्ञापत्रमा

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : शब्दकोश

~विमल निभा~ हिजोआज शब्दहरुले एउटै अर्थ दिन थालेका छन् उदाहरणका लागि तपाईं संसद्लाई संसद् भन्नोस् अथवा सुपरमार्केट आन्दोलनलाई आन्दोलन भन्नोस् अथवा धोका मनीषीलाई मनीषी भन्नोस्

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : जुत्ता

~विमल निभा~ देशलाई बदल्छु भनेर कसम खानेहरुले एकाएक बदलेका छन् आफ्नो जुत्ता जुत्ताको रंग छ कालो विश्वासघातको रंग पनि कालो नै हुन्छ र काला रातहरुमा उत्सव मनाउँछन्

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : टियर ग्यास

~विमल निभा~ हाम्रा आँखाबाट आँसु समाप्त भइसकेको छैन सुक्खा भइसकेका छैनन् हाम्रा आँखाहरु हाम्रा आँखाहरुमा बाँकी छ अहिले पनि अलिकति नुन अलिकति पानी हेर, गिलो छ

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : संसद र घोडाको शव

~विमल निभा~ संसद्अगाडि फ्याँकिएको छ एउटा घोडाको शव केही दिन अथवा सप्ताह अथवा महिना अथवा वर्षअघिसम्म जीवित थियो यो बलिष्ठ मांसपेशीसहितको

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : आफूलाइ बेचिसकेपछि

~विमल निभा~ एकाएक उसको ब्याङ्क ब्यालेन्स बढ्यो त्यसपछि उसले हात बेच्यो र किन्यो एउटा न्यानो पन्जा खुट्टा बेच्यो र किन्यो एउटा चम्किलो बुट निधार बेच्यो

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment