Tag Archives: नेपाली कविता

कविता : मृत्युफूल

~खगेन्द्र पन्दाक लिम्बु~ मलामीहरुको माझ रौसिएर चिहानघारीको स्वर्णिम बसाईंपछि मुर्कुट्टाहरुको रेखदेखमा-मृत्युफूल अस्तुहरुको पिरामिड उक्लिएर मनग्गे फुल्छ – सुनाखरी झैं झुप्पा-झुप्पा ! अस्थिपन्जरका हाँगाहाँगा ! नारायणहिटीछेऊको बुढोरुखबाट चमेरे पेन्डुलम जीवनको गीत लिएर मसानघाटको रोदीमा झर्नू चुँडेलहरुको प्रेमिलो सालैजोसंग नाच्नू-नचाउनू निरबाँध छमछम-कंकाल … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : रुदैछिन् आमा

~सुमित्रा पौडेल~ रुदैछिन् आमा पिंडीमा बसी टुकीको साथमा । सुख र खुशी चाहन्छिन् उनी दिन र रातमा ॥ पस्दैछन् सन्तान मुग्लान पारी तिनै हुन साहरा । दर्द र पिडा अँगाली सारा खोज्दैछन् ती चारा ॥ मनग्ये थियो तै आफ्नो देशमा … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : म

~रामकुमार परियार~ गन्तव्यहिन जिन्दगीको गोरेटोमा लरखराउँदै हिँड्ने यात्री हुँ म । तीन पाङ्ग्रे जीवन रथको वाहक उहीँ दुखी सारथि हुँ म ।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : नसम्झेको कहाँ छ र ?

~ज्योति जंगल~ देखेकी छौ के नबगेको नदी ? छामेकी छौ के नउडेको बतास ? पलपल नबिसाइकन बोकीहिँड्छ मुटुले ढुकढुक त्यसैसँग चल्दैछ जिन्दगीको पाइला र तिम्रो सम्झना समानान्तर मैले तिमीलाई नसम्झिरहेको कहाँ छ र ?

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : लेख्न विवश छु

~अनुप जोशी~ तिमी मलाई नकार्न सक्छौ धिक्कार्न सक्छौ । तिमीले भनेजस्तै, म तरल छु । म पानीको थोपा ! भाडाँको रिक्तता तृप्त गर्छु । भाँडाको आकार मेरो आकार मेरो कुनै रङ्ग छैन । तिमी मलाई रातो बनाउछौ

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : राजनीति

~हस्त गौतम मृदुल~ सरकार भित्र पातकी पसे पतीत पाराका। हर्ुमत लुटी हैरान पारे जनता साराका। कोही छन दलाल सिद्धान्तका कोही छन शोषक। शक्तिको संधै बाँडफाड गर्छन, यी पृष्ट पोषक। सिमाना देखी अस्मिता सम्म कुल्चदा हास्दै छन। उसैलाइ सुम्मी राष्ट्रियता सम्बन्ध … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : कोशीस

~शेखर ढुङ्गेल~ सम्झौता गर्न खोजे आगोसित खोइ त्यो चिसो भएन सम्झौता गर्न खोजे नदीसित खोइ त्यो बग्न छाडेन सम्झौता गर्न खोजे पहाडसित खोइ त्यो झुक्न मानेन सम्झौता गर्न खोजे

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : ईश्वर भेटिएमा अवश्य सोध्नेछु

~यज्ञेश~ ईन्द्रको स्वर्णगद्दीमा सायद ईन्द्र आफै छन् या ज्यूस छन् या जूपिटर? मृत्यु पश्चातको यात्रामा, वैतर्नि तर्नुपर्ने हो कि सेन्ट पिटरसँग इन्टरभ्युमा जानु पर्ने हो? स्वर्ग पुग्न के-के गर्नु पर्ने हो? ईश्वर भेटिएमा अवश्य सोध्नेछु। भयाटिकन, मक्कामदिना, चारधाम जेरुसुलम, लुम्बिनी, … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : सरकार चोर

~योगेन्द्र राज शर्मा ‘प्रकार अन्तर’~ मान्छे मान्छेसँग र मान्छे बाटोसँग लाज मान्छ र झ्यालमा पर्दा लगाउँछ । मान्छे मान्छेसँग र मान्छे बाटोसँग डराउँछ र ढोकामा चुक्कल लगाउँछ । हरेक मध्यमवर्गीय कोठाहरु पर्दाभित्र हिनताबोध गरिरहेका हुन्छन् केही घरहरु धनी हुन्छन् तर … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : भुइँचालो, भुइँचालो ! देशै काम्न थाल्यो

~माधव घिमिरे~ भुइँचालो, भुइँचालो ! देशै काम्न थाल्यो अनायासै देशै थाम्न– जुट्यो हातेमालो कराउँदै रूखदेखि सारा पन्छी उडे उडूँ भने, पंख छैन भुइँमा मान्छे लडे घर ढले, मन्दिर ढले, धूलो उड्न थाल्यो खोज गर्न, खबर गर्न– जुट्यो हातेमालो

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : भविष्य

~युद्धप्रसाद मिश्र~ सामन्ती अभिशाप दिन्दिन हतोत्साही हुँदै गै सक्यो पूँजीवाद पनी जरा कुहिन गै ढल्ने बखत् भै सक्यो शोषणको हतियार धर्म कुन छन् निर्मूल पारी दिन मुक्ति निश्चय पाउने क्षणहरू लागि सके झल्किन मान्छेको प्रगति नरोकिन दिने राखेर हिक्मत् पूरा … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : मेरो जिंदगी

~लक्ष्मी पुन मगर~ रीत्ति सकेको जिन्दगीमा अब खुशीको कुनै आशा नै छैन सुकी सकेका यी आखा हरुमा आसुको कुनै मोलनै छैन शिउदोको शिन्दुरले लाली चढ़न नपाउदै पुछियर गयो

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : अनौठो बीज

~स्वप्निल नीरव~ एक बाझो भुमि थिए मेरा छातीका झारपात उखेल्यौ मलजल राख्यौ र रोप्यौ अनौठो ए बीज सो ममा अंकुरण भयो । केहि दिन केहि हप्तापछि

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : दृष्य

~गिरिराज बाँस्कोटा~ थुन्दा थुन्दै पढ्केला जस्तो जुनतारामै आशु अड्केला जस्तो कहिले वादलु भित्र कहिले आँखाकै समिपमा यस्तै यस्तै घाम छाँया भईरहेछ एउटा दृष्य कहिले छाति भित्र मुस्कुराए जस्तो कहिले आँखै अघि हराए जस्तो कहिले आँखाको नानीमा त कहिले परेलीमा हो … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : सिनु सिनु सिनु !

~शेखर ढुङ्गेल~ डुङ्ग त्यो सिनु सत्ता बेवारिसे आमाको लाश हो त्यो ! म अपशव्द प्रयोग गरेर नेताभन्दा स्तरहीन बन्न चाहन्नँ कुनै जनाबरको नाम दिएर उसको इमान्दारितामा दाग लाग्न नि दिन्नँ हे नेपाली नेताहरु गिद्ध हौं तिमीहरु तिमीहरुलाई सिनु भए पुग्छ … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : स्वार्थको भाका

~मन्जु निरौला~ मनमा उत्साह, उमङ्ग बोकेर आफुले पाउने अधिकार लिएर सम्पुर्ण कुरामा निहित स्वार्थ लिई बोल कबोलको वाचा गर्दै भन्ने गर्छु प्रवासी भईकन पनि स्वदेशलाई म पुजा अर्चना गर्छु विदेशी भूमीमा वर्षांसम्म पलायन भएर

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : नआए हुन्छ नयाँ वर्ष

~श्रीभक्त पौडेल~ लेख्दिन भो म कविता नयाँ बर्षको धेरै मसी र अक्षरहरु खन्याइसकें सेता पन्नाहरुमा, ती मेरा कविताहरुको अबमुल्यन भयो पुराना बर्षहरु झैं, यो साल पनि, तिमी आयौ, गयौ चुपचाप चुपचाप न पदचाप सुनें न कुनै सर्सरहाट नै पोहोर परार … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : प्रिय जुली

~राजिन पनेरू~ प्रिय जुली अतिथि देवो भवः स्वागत छ तिमीलाई बिच्छाएर हरियो गलैंचा तराईका फाँटहरुमा छरेर शीतलता हिमाली झरनाहरुमा तिम्रो पर्खाइमा छन् विल्कुलै तिम्ले नदेखेको काँडेभ्याकुरका जोडीहरु चखेवाका भाले–पोथीको लीला हेर्न आऊ मेरो देशमा सुन्दर, शान्त र विशाल परिवेशमा ।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : आँखाहरुमा जीवन

~बिबश बिप्र~ हेर्दै, परागकणहरु बाँचेको !! भर्दै, टोकरी स्वेत–जीवनको !! …समानता उहि भ्रुणहरु उस्तै बिकासक्रम अनुमानीत कर्मकलम पनि एकै … अनुहारका !!

Posted in कविता | Tagged , | Leave a comment

कविता : म ‘मस्तिष्क’ चेतना-शुन्य हुँदैछु !!

~बिबश बिप्र~ अधिक सोचको बिफल परिणाम नचाउदैछन आँखाभित्र हत्केलाहरुले ! निस्सासिएर ओच्छ्यानमै चेतना-शुन्य हुँदैछु !! हुन्नन अरुहरु र, जो कोहीहरु सन्तुलन गुम्ने डरले

Posted in कविता | Tagged , | Leave a comment

कविता : परिप्सा

~सुष्मा थापा ‘अनुप्राश’~ परिभुत नगर प्रिय तिम्रो पासण हृदय भित्र एक पटक त राखी हेर, परिपवल हृदय भित्र कता कता चर्की दिन्छ परिपेवल तड्पे झै, तरंगित आत्माहरुमा सल्बलाइदिन्छ तिम्रो मनको परिमार्ग भित्र पुग्न सकिन तिम्रो मनको परिबोध बुझ्न सकिन।।।।।।।।।।।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : बाजीको दौडान…..

~इन्दु फोम्बो~ म, भित्रको खेदा? लाई पढ्न खोज्दा एक्कसी यात्राहरुमा आफु उभिन्छु। र, त मेरो जवानीलाई च्यापेर छिन्नभिन्न भएको ठुलो हलचलमा तारेपु झैं कुलिङ्देनलाई उडि दिन्छु। जब द्धन्द युद्धमा स्वासको त्रि्रता संगै दौडिन्छु अलिकसिक ‘म’ को खोजीमा।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

छन्द कविता : आशाको शक्ति

~डा. लेख निरौला~ (मन्दाक्रान्ता) आशा नै हो मनुज सुखको चेतना सत्य बीज आशा नै हो सुख सयलको भावनाजन्य बीज आशा नै हो सकल मनको कर्म माधुर्य भक्ति आशाले नै हृदय तलमा राख्छ आरोग्य शक्ति ।। हुन्छन् पीडा जति पनि यहाँ … Continue reading

Posted in छन्द कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : बेदना

~सुष्मा थापा ‘अनुप्राश’~ तिम्रो मन्द मुस्कानमा प्यारै प्यार को हार देखे | त्यही प्यार भित्र आज धारिलो ति तिर पाए || गुलबी ति अधरमा फुलै फुल को रस भेटे्र्र त्येहि रस भित्र आज बिसयुक्त पान पाये ||

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : भूइँचालो

~कृष्ण प्रर्साई~ हल्लिनु भूइँचालोको धर्म हो- ऊ सधैं जड भएर पनि हल्लिन्छ । हल्लिन कुनै चेतन हुन जरुरी छैन भूइँचालोलाई, ऊ जीवित नभएरै पनि हल्लिन्छ । हल्लिन बाँच्नै पर्ने बाध्यता छैन भूइँचालोलाई, ऊ सासै नभएर पनि हल्लिन्छ । भूइँचालो त … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : शान्ती! शान्ती!! शान्ती!!!

~शेखर ढुङ्गेल~ के हो शान्ती? कहा छ शान्ती? यो त एउटा सुन्यता हो मुर्दा शरिर भित्र मात्र अटाउने यो शान्ती ।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : होसियार

~उषा गिरी~ विवेक प्रयोग गरी निश्चित समय र नियमभित्र बस नत्र तिमी तरल हुनेछौ। पुनर्व्याख्या नगर धेरै निन्दा र प्रशंसा पनि नगर

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : लिम्बुवान

~ऐत राज तुम्रोक~ सुन्दैछु सेसेलुङ फक्ताङलुङ सगै हासिरहने मेरो लिम्बुवान यालाङ केलाङ र हाक्पारेको तालमा हासिरहने मेरो लिम्बुवान सुन्दैछु सुन्दैछु प्रबासबाट धेरै भयो हासेको छैन। बिहानी झुल्के घाममा सुमधुर स्वरमा सेलोक गर्दै नाज्दै गाउने न्याउली चरिले,सुन्दैछु गाउनै छाडयो रे। धन्य … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : ईतिहास

~अनुप जोशी ~ पहिले पहिले जमिनमा वनस्पतिहरु मात्रै बस्थे जीव–जनावरहरु सबै पानीमा बस्थे । एकदिन भयो आकाशवाणी, समून्द्रमा चारैतिर फैलियो अफवा– “हिमालमा डढेंलो लाग्यो ।” आगो नदीको बाटो हुँदै समून्द्र आईपुग्ने डरले हिउँ माछाहरु हिउँ छेडेर भाग्न थाले जीवनमा सूर्य … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : अँध्यारोभित्र

~शिव प्रकाश~ अँध्यारोभित्रको अँध्यारो शहरमा बिकेकाछन् मान्छेजस्ता देखिने मान्छेहरू मान्छेका आस्थाहरू अस्मिताहरू नैतिकताहरू निष्ठाहरू विश्वास

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

छन्द कविता : पुनः नयाँ बन्छ-बन्छ

~डा. लेख निरौला~ (वसन्ततिलका) भूकम्पको अवधिले अवसान पायो सन्त्रासजन्य क्षणमा मृदु हास आयो बेचैन त्रास अब शून्य सबै बिलायो जागेर बन्छ अब देश सबेर आयो ।। भूकम्पका छ दिन ती अलि त्रासपूर्ण विध्वंश वा क्षतिहरू करुणार्द्रपूर्ण जेजे भए कुदिन चक्र … Continue reading

Posted in छन्द कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : सपनाहरु हो,हार्दिक श्रद्धान्जली

~गिरिराज बाँस्कोटा~ जीन्दगीका झुर सपनाहरु कति तस्राउछौ कुकुर र इटाको कथाझै बाटोभरी रोपीएका त्रिसुल आगनबाटै बन्द भएका द्धावरहरु पल पल चिमोटिरहेछन मुटुलाई थुनिरहेछन आँखालाई छ्या कति निष्ठुरी भयो समय बेसोमतले सपनको चाङ लगाएर अनकङटार जङगलमा छोडीदियो

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment