Tag Archives: नेपाली कविता

कविता : किरिया बसेकी स्वास्नीमान्छे

Posted on November 6, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~सरस्वती प्रतीक्षा~ लोग्नेको मृत्युमा किरिया बसेकी स्वास्नीमान्छेलाई भेट्न जाँदा तपाईँका पूर्व निर्धारित सम्पूर्ण अनुमानहरु गलत सावित हुन सक्छन् ! तपाईँ पत्याउनुस्, नपत्याउनुस् ! भर्खरै भेटेर आएकी हुँ मैले उनलाई उनको नयाँ अवतारसँग ठोक्किनु संसारको आठौ आश्चर्यसँग ठोक्किनु जस्तै भो मेरा … Continue reading →

Posted in कविता | Tagged सरस्वती प्रतीक्षा - Saraswati 'Pratikshya' | Leave a comment

कविता : समयको घोडा र “महादेव”को अवसान

Posted on November 6, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~पुण्य गौतम ‘विश्वास’~ हाम्रो युगको “महादेव” अघिपछि लगाएर आफ्ना नन्दीभृङ्गीहरूलाई दिनदहाडै पस्छ–बस्तीभित्र निर्बाध र घोषणा गर्छ– समयलाई घोडा बनाएर आफुखुसी बेलगाम दौडादौड हिंड्छु । घोडाको टापको कर्कश आवाज उसको बीभत्स अट्टहासमा घोलिई बस्तीमा आतंकको कालो छाया मडारिन्छ उसको आगमन हाम्रो … Continue reading →

Posted in कविता | Tagged पुण्य गौतम ‘विश्वास’ - Punya Gautam 'Bishwas' | Leave a comment

कविता : प्रजातन्त्रको प्रमिथस हो ऊ

Posted on November 5, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~कलानिधि दाहाल~ पूर्वी दिशाको प्रणयपताका बोकी, फैली फरफर फर्फर ! हृयूँचुली पग्ली र्झन सिपालु चेतनाताका झरना झर्झर ! पश्चिम उड्ने प्वाँख सजाई नाग्बेलीका घुम्तीहरूमा ! सजल सजेको मानवताको बत्ती बलेको एक कलामा ! कल्पतरुझैँ कलरवधुनमा कल्पनाका चञ्चु उघारी ! फैली … Continue reading →

Posted in कविता | Tagged Kalanidhi Dahal | Leave a comment

कविता : सालिक

Posted on November 5, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~विवश पोखरेल~ व्यस्त चौबाटोमा- मौन निःशब्द र स्थिर ठिङ्ग उभिएको थियो एउटा सालिक । जसको ओठमा – ढकमक्क फुलेको थियो दम्भको गुलाबी फूल अनुहारमा पोतिएको थियो कृत्रिमताको ओजस्वी आभा जड सालिकको प्राण प्रतिष्ठा गर्दै ठड्याउनेहरूले उत्साहका झ्याली पिट्दै

Posted in कविता | Tagged Biwash Pokhrel | Leave a comment

कविता : प्रश्न

Posted on November 5, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~उमेश लुइटेल~ शिक्षाको ब्याडमा शब्दका बीज छरेर कुशाग्र कर्णाधार जन्माउन तल्लीन ए ! मेरा समादरणीय सर आदर्शको छाती ध्वारध्वारी च्यात्ने यो कस्तो शिक्षा दिनु भो तपाइँले ?

Posted in कविता | Tagged Umesh Luitel | Leave a comment

कविता : आस्था ओढेर शिरमा

Posted on November 5, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~दीपेन्द्रसिंह थापा~ उकालो ओरालो त यात्रा हो सँगै सुसेल्नु छ फेदी र शिर सँगै गुन्गुनाउनु छ फाँट र भिर । हिउँद बर्खा त भोगाइ हो हर मौसम

Posted in कविता | Tagged Dipendra Singh Thapa | Leave a comment

कविता : भन्दै थियो रे

Posted on November 5, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~महेश बर्तमान रानामगर~ एउटा समुहको सदस्य उ मिलिटरी थियो सुसुप्त समय स्वार्थका अनधकारभित्र भयका प्रतिध्वानि कर्कश भएर गुञ्जियो र भन्यो ह्यान्ड साफ मैले दुबै हात उठाए । उ फेरी बोल्यो नटेरेको होस् मैले सुनिन र उत्तर जानिन उ र मेरो … Continue reading →

Posted in कविता | Tagged महेश बर्तमान रानामगर - Mahesh 'Bartaman' Rana Magar | Leave a comment

कविता : देश, दशैं र मन

Posted on November 5, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~प्रतिमा के सी~ युद्ध र आन्दोलनले गलेको वेला भूकम्पको व्यथामा ढलिरहंदा राष्ट्रियता र स्वाभिमानको संजीवनी पिएर कतै सवल कतै दुर्बल वैशाखीहरुको साहारामा उठ्न खोज्दै छ तंग्रिन खोज्दै छ देश दक्षिणबाट बग्ने वेमौसमी हावा हिमालमा ठोकिइ पहाड बगेर तराइ डुवाउंदा

Posted in कविता | Tagged Pratima KC | Leave a comment

कविता : जनताको आवाज

Posted on November 5, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~हिरु सापकोटा~ नेपाल आमा रुवाएर ,पीडामा डुबाएर ,जनतालाई फसाएर! देशको रक्षा गर्छौ भन्नेहरु हो , आफु बहिस्कृत हुन सक्ने अवस्थाको ख्याल गर जनतालाई रोबट बनाएर बैज्ञानिक हुन खोज्नेहरु , जनता तिम्रा गुलाम छैनन् अत्याचार सहन गर्ने ! मानसिकता सँग खेलवाड … Continue reading →

Posted in कविता | Tagged Hiru Sapkota | Leave a comment

कविता : मेरो डेड सी भ्रमण

Posted on November 5, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~भगवती बस्नेत~ आल्हादित हुदै यात्रारत यात्रीहरु पानीले निथुर्क्क भिजेका बाटाहरु सडकपेटी चिहाइ रहेका जैतुनका बोटहरु घुम्ती, मोड सुरुंग हिउँका डिस्काहरु जेरुसेलेमको बेथलहेम शहर छिचोल्दै कतै रेगिस्तानको मरुभुमि हिडिरहेका उँट र खच्चडहरु स्वच्छन्द उडिरहेक चराहरु

Posted in कविता | Tagged भगवती बस्नेत - Bhagwati Basnet | Leave a comment

कविता : प्रणवोपासना

Posted on November 4, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~नरेन्द्र पराशर~ नादप्रणवको यात्रा दिव्ययात्रा पुरातन ज्योति-अन्तर्यको यात्रा दिव्यज्योति सनातन । आत्म-चैतन्यको आभा ”योग: कर्मसु कौशलम्” नित्य-जीवनको प्यासी ”ददामि ते सुधा जलम्” ।

Posted in कविता | Tagged नरेन्द्र 'पराशर' - Narendra 'Parasar' | Leave a comment

कविता : म हुँ माइक्रो खलासी

Posted on November 4, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~ईन्दिरा प्रयास~ आँखीझ्यालबाट छिरेको अलिकति उज्यालो काखी च्यापेर बडेमान महलका ती चेप चाप र सडक पेटीहरुमा बितेका सयौ रातहरु …… म बेवारिसे, जन्मदै फ्यालिएको, बेकामे झार झैँ समाज र परिवारबाट तिरस्कृत म , नाम, थर र पहिचान बिनाको, आमा-बाबा र … Continue reading →

Posted in कविता | Tagged इन्दिरा प्रयास - Indira Khatiwada 'Prayash' | Leave a comment

कविता : बेमौसमी फूल, समय र अकविता

Posted on November 4, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~राम प्रसाद प्रसाईं~ भनिरहेछ, हुजुमकाना “सन्थाल” हुनुले सन्थालजस्तै सपना फलोस्। माओको रेडबुक पढ्दा-पढ्दै ग्यास्ट्राइटिसको ‘मुदिर’ भएको कमरेड विप्लव अलि – अलि अभिवादनमा उठेका हातहरुसंग टाउको निहुंराउदै छ र

Posted in कविता | Tagged राम प्रसाद प्रसाईं - Ram Prasad Prasai | Leave a comment

कविता : सुक्ष्म संबेदना

Posted on November 4, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~आचार्य प्रभा~ मेरो सुक्ष्म संबेदनाको कोखबाट जन्मिएका सन्तानहरू, जब म नियाँलेर पढ्छु लाग्छ, कँही कतै स्तरिय शब्दरुपी पोषणको अभावले लाटा,लठेब्रा पो भएका हुन् की? ????????????? घोरिएर सोंच्न सिवाय म के नै गर्न सक्छु र ? हो,

Posted in कविता | Tagged आचार्य प्रभा - Acharya Prabha | Leave a comment

कविता : आउ नारी

Posted on November 4, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~सावित्रा रिमाल~ जञ्जिरले वाँधिएर वसेका ति अवोध गलाहरु अव हामीले खोल्नै पर्छ आउ हे नारीहरु हो एक जुट भई बोल्नै पर्छ स्वत्रन्त्रताका निमित्त बलेका दियोहरुमा अझै तेल थप्नु पर्छ उठ उठ हे नारी हो हातमाथि हात राख्नु पर्छ

Posted in कविता | Tagged सावित्रा रिमाल - Sabitra Rimal | Leave a comment

कविता : पुतलीको समर्पण

Posted on November 4, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~अनु शाह~ खै कुन्नि के अर्थ बुझी पुतली ले, बत्तिको मौन भाखाको। समर्पण उनको प्रेम थियो या भ्रम थियो उनको आँखाको। शायद पुतलीको मनसाय साँच्चिनै बत्तिले नबुझेको होकी? अनायास उनको निर्णयमा उसलाई केही नसुझेको होकी?

Posted in कविता | Tagged अनु शाह - Anu Shah | Leave a comment

कविता : मृत्यु एक कविता हो

Posted on November 4, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~समाश्री राउत~ आदि देखि अनादित्व बोकेर अनन्त बिद्यमान अटल अक्षुण सास्वत बज्र सत्य मृत्यु स्वर सप्तकमा तरंगीत हुँदै प्रत्येक श्वाशप्रश्वाशमा अजपा मन्त्र झैं अलापीत भईरहन्छ शव्दमा भय बिभत्स कठोर मृत्यु

Posted in कविता | Tagged Sama Shree Raut | Leave a comment

कविता : फूल र मालिक

Posted on November 4, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~धनबहादुर मगर~ चौकीमा बसेर तल हेरी पुड्के भन्नेहरुले माटोमा उत्रेर हाम्रो उचाई नाप्नु पर्छ तिम्रो जुताले न थिचेको भए तिम्रो बिल्डिंगसंग उचाइको होड गर्थे । गमलाको फूल होइन म आहा ! त्याहा अटाउदिन ।

Posted in कविता | Tagged धनबहादुर मगर - Dhan Bahadur Magar | Leave a comment

कविता : वीरता – कायरता

Posted on November 4, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~डा लाल-श्याँकारेलु रापचा~ एमसी टर्नर साहिब ! गाेर्खाली वीरताको लहरे गाथामा विगतको थर्ड क्वीन आलेक्जेन्ड्राज् ओन गोरखा राइफल्ज्बाट तपाईं यो पलमा स्वर्गपुरीको जुनसुकै कुनामा रहे पनि म ब्रेभेस्ट अव् द व्रेभ गोरखाू आज तपाईंसँग मनोसम्वाद गर्न ग्यालिपोलीको चिहानबाट कोलाबेलायत र … Continue reading →

Posted in कविता | Tagged Dr Lal Shyaankarelu Rapchaa | Leave a comment

अनूदित कविता : भाग्यको अन्त्य

Posted on November 4, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~भवानी तावा~ अनुवादक– थाम्सुहाङ् पुष्प सु्ब्बा उहिले नै– दशकहरु र युग अगावै मेरो बैंसमा– समय परिवर्तन भइरहँदा मेरी मायालु १ एकडवको जाँडको आमन्त्रणमा भेट्न आउँथिन् । कतै संगै खान्थ्यौं कतै संगै वस्थ्यौं । समयान्तरमा बेला बखत भन्थी–

Posted in अनूदित कविता | Tagged Yamsuhang Pushpa Subba, भवानी तावा - Bhawani Tawa | Leave a comment

कविता : चौतारो

Posted on November 4, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~सरू पोखरेल~ मूलबाटोको छेउमा बर्षौदेखि छु खै कहिले जन्मे कसले जन्मायो थाहा पाउनेहरु माटो नै बनि सके होलान् छातीमा उम्रेका बर पीपल अजङ्ग भएका छन् चारैतिर दौडन खोज्दै छन् हाँगा हरु तर म थेप्चिएको छु तिनकै तल मैलाई टेकेर चढी … Continue reading →

Posted in कविता | Tagged Saru Pokharel | Leave a comment

कविता : परिनिष्ठित मनको खोजी

Posted on November 3, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~मनु लोहोरुङ राई~ अन्धमुष्टि टाँडीमाथि दिग-दिग लाग्दो सिक्सिको जीवनको भित्रि-पत्रमा अड़ग मुटु फक्रिन्छ, रातम्य! मन-चरी उम्केर एकातिर भाग्दा विचरा ! खुट्टा चिप्लेर भाँडभैलो घुर्यानमा जाकिन्छ। सौम्य सभ्यताको खातिर हिलो पुछेर विस्तारै उकाल्छु मास्तिर। आलिसान भवनको सिलिंगमुनि लेखिएका पहारा र छहराको … Continue reading →

Posted in कविता | Tagged मनु लोहोरूङ राई - Manu Lohorung Rai | Leave a comment

कविता : जन्तर

Posted on November 3, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~पूर्ण विराम~ अहिलेसम्म सजाएको छैन मलाई कुनै पनि फ्रेमले नसजाए पनि म पटक–पटक उभ्याइन्छु फ्रेमको नजिकमा जवान भएपछि मिल्काउँछ बच्चा छँदा आफ्नो घाँटीमा बेरेको जन्तर हिजोको कलिलो केटोले बाघ मरेपछि मर्छ जङगलमा तैयार भएको जन्तर पनि डालोमा बोकेर नयाँ बाली … Continue reading →

Posted in कविता | Tagged पूर्ण विराम - PurnaBiram | Leave a comment

कविता : म असफल बैज्ञानिक

Posted on November 3, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~मीरा मन थापा~ एउटा अनुसन्धानमा जुटेको छु आजभोली मलाई यो पत्ता लगाउँनु छ कि, दृश्यहरू फरक हुन्छन् या आँखाहरू ? म सँग एउटा ठुलो प्रयोगशाला छ मेरो प्रयोगशालामा घाम र जून छन् जमिन र जङ्गल अनि खोलानालाहरू छन् होचा अग्ला … Continue reading →

Posted in कविता | Tagged Mira Thapa 'Man' | Leave a comment

कविता : आमासँग आत्मालाप !

Posted on November 3, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~तिब्वत दर्लामी~ आफ्नै मनसँग भुनभुनाउदै यि अक्षरहरुको काव्यिक हरफ बुन्दै आज तिमीसँग आत्मालाप गर्दैछु आमा सायद मलाई सुन्दैछौ तिमीले तिम्रो मनले/धड्कनले । उ…त्यो पहाडमा कति उमँगका गुँराशहरु फुल्दै झरे होलान् कति दुःखको पहिरो गयो होला कति विपत्तीको डढेलो लाग्यो होला … Continue reading →

Posted in कविता | Tagged Tibbat Darlami | Leave a comment

कविता : मान्छेहरुबीच मान्छेको खोजी

Posted on November 3, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~गणेश खड्का~ सृस्टिको उषाकालमा रामापिथेकस बाराजुले छोडेको घुर्मैलो सभ्यताको धराप लिस्नो टेकेर तङ्ग्रिदै-लत्रिंदै, देखिदै बिलाउदै गरेका स्वनामधन्य जन्तुहरुको सक्कली बिमोचनमा मेरो स्वकिय अनुसन्धाता मन आफ्नै समूहका अस्पष्ट अस्थिपन्जरहरुबिच कुरुप सभ्यताको खास्टोभित्र स्याउँस्याउँती मान्छेहरुको थाकबाट एउटा असल मान्छेको न्वारन गर्न चाहन्छ … Continue reading →

Posted in कविता | Tagged गणेश खड्का - Ganesh Khadka | Leave a comment

कविता : आमा

Posted on November 3, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~भूपिन ब्याकुल~ अब मेरो हड्डिभित्र कुनै बल बाँकि छैन । मेरो जीवनका आविष्कारहरु जिन्दगीको कुनै सडक छेउमा उभिएर म तिमीलाई नै पर्खिरहेछु अहिले आऊ आसाको अन्तिम उज्यालो छ मसँग ननिभ्दै लिएर जाऊ ।

Posted in कविता | Tagged Bhupin Byakul | Leave a comment

कविता : रातको प्रतिक्षामा छु

Posted on November 3, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~गिरिराज बाँस्कोटा~ गुलाबि ओठको चुम्बन छातिमा अमिट टासेको छु गाजलु आँखासँगको फसाई शिरमाथि औला चलाईको सम्झना प्रेमिल बिख्यात चित्र अगि प्रेमिल मुस्कान साटिरहेछु ओ,श्वयत प्रियतमा तिमिसँग कटाएका दिनहरु,साझहरु र रातहरु भञ्याङ्गहरु ,क्याफेहरु कति सुलोलित बग्छन सम्झनाहरुमा कति मायाबी बग्छन अनुभुति … Continue reading →

Posted in कविता | Tagged Giriraj Banskota | Leave a comment

कविता : मन मा हुन्छ देश

Posted on November 2, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~महेन्द्र पौडेल~ बाटो शायद् बन्द ठानी, साथी भन्छन् आज माटो छाडी विदेशिने देश् को हुन्छ लाज मन भरी विदेश कै सपना जो बोकी दिनभरि डुल्छ्न उनै घुम्ती बाटो खोजी उल्टो खेलिंदैछ किन ? राजनीति चेस पैताला मा हुने हैन, मन् … Continue reading →

Posted in कविता | Tagged Mahendra Paudel | Leave a comment

कविता : मैनबत्ती र केटी

Posted on November 1, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~कुसुम ज्ञवाली~ मेरा हरेक कुमारी सपनाहरु यसरीनै पग्लिरहन्छन् जसरी पग्लिरहेछ यो मैनबत्ती मेरा अल्पविकसित सपनाहरुमा ह्वार्रह्वार्रती आगो लागेको देखेर तपतप रोइरहेको छ यो मैनबत्ती वा निकालेर बिद्रोहको अग्नीज्वाला आफै गलिरहेछ मैनबत्ती यही निर्क्योल गर्न पढिरहेकी छु मेरा आदिम इतिहासका अन्तिम … Continue reading →

Posted in कविता | Tagged कुसुम ज्ञवाली - Kusum Gyawali | Leave a comment

व्यङ्ग्य कविता : उत्तरआधुनिक गीत

Posted on October 30, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~चर्चित ढुंगेल~ मलाई फाइट सिकाइदेउन, मलाई डान्स सिकाइदेउन एक्टिङ सिकाइदेउन, मलाई हिरो बनाइदेउन मेरो चर्चा चलाइदेउन, म्याग्जिनसँग मेरो बिहे गराइदेउन भर्जिनसँग

Posted in कविता, हास्य - व्यङ्ग्य | Tagged Charchit Dhungel, Hasyabyangya | Leave a comment

कविता : कुरूप कविता

Posted on October 30, 2015 by Sahitya - sangrahalaya

~भूपिन ब्याकुल~ एक्लै कति सुन्दर भएर बसिरहोस् कविता एक्लै कति सौंन्दर्यको एकोहोरो प्रेमी बनिरहोस् कविता

Posted in कविता | Tagged Bhupin Byakul | Leave a comment

Tag Archives: नेपाली कविता

रचनाकारलाई खोज्न अंग्रेजीमा नाम टाइप गर्नुहोस् ।

प्रमुख सम्पादक/सङ्कलक

~ आविष्कार ~

~सङ्ग्रहित स्रष्टाहरु~

विधा छान्नुहोस्

नेपाली साहित्य लेखन सहयोगी

Follow साहित्य सङ्ग्रहालय

यो हफ्ता धेरै पढिएको

नयाँ रचना

भण्डार कोठा

कस्ले कहाँबाट हेरे

शब्दका जादुगरहरु