Tag Archives: नेपाली कविता

कविता : शक्ति

~राकेश कार्की~ दया, ममता र माया रत्तिभर पनि छैन जति बुक्काए पनि संतोष लिंदै लिन्न फ्वां फ्वां गर्दै उर्लदै आउंछ छाल सरी अबोध निःसाय निमोठदै निल्छ काल सरी

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : म महापुरुष जन्माउँछु ।

~धनु लेकाली~ बुबा, दाई,भाईहरु रक्षक मानिन्छन घरमा बलवान ठानिन्छन समाजमा पहरेदार गनिन्छन देशमा, मन, बचन, धर्म कर्मले पुजिन्छे चेली बुिझन्छे छनक, जुझिन्छन आँखाहरु फुल्छन माया प्रेम सजिन्छन सुन्दर बस्तीहरु, कलियूगले ध्वस्त बनाएछ नवयुगका पहरेहरुलाई बोल्दा लाजमान्ने, निरिह चेलीहरु माथी व्वासा … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : जनयुद

~योगेन्द्र गिरी ‘संघर्श’~ कति गर्छौ जनयुद्ध प्रचण्ड जनयुद तिमी नेपाली भूमिमा तेह्र बर्सको यति ठुलो युद्धमा पनि भएन देसमा शान्ति किन ? त्यति बेला भन्थ्यौ जनतालाई तिमी नेपाललाई स्विजरल्याण्ड बनाउछु नौ महिना सम्म सरकारमा बसेर पनि केही गरेनौ प्रचण्ड तिमीले … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : थु..इक्क

~देवु सुदामा ~ सपनाको एक क्षण ……….र हामीहरु उकाली चढ्दै गयौं हाम्रा पाइलाहरु हल्का र आतुर थिए हाम्रो म्यराथुनमा शुभेचछुकहरु विजय स्वागतको तुल टाँग्दै पुष्पवृष्टिको गरम तयारी गरिरहेका थिए । हामी आधार शिविर नाघेर लगातार बढ्दै गयौं

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : मनभित्र व्यथा चल्छ

~शोभा सुबेदी~ आँशु पिउँदै कति बाँच्नु पापी यो संसारमा असती काल किन डराएको होला किन नजर दाग्दैन म मा । मनभित्र व्यथा चल्छ जाँगर हराई गयो विरहले मन रुन्छ सम्झना मर्दैन निष्ठुरी कालीको ।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : ईश्वरसँग सह-अस्तित्वको सम्झौता

~रमेश कडेल~ ईश्वरीय प्रमादमा रुमलिएका पल्लव पात्रहरु र गुरुकुलका केही सदश्यहरु मलाई लम्पसार पर्न आघोष गर्छन। अनी ति तिरस्कृत क्याक्टसहरुद्वारा विरुढ मनमा एकपक्षिय प्रहार गर्छन् फेरी अन्तिम संस्कारमा लामबद्द हुन्छन। मलाई तिमीहरुले बनाएको बाटो मञ्जुर छैन र हुन्न पनि आफ्नो … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : असफल अनुसन्धान

~सन्तोष आले~ होश सम्हालेदेखि यता लुगा सिउने त्यो मेशिन छ कि रोबट दमाई साइँला छ ऊ छ कि त्यो मेशिन छ। सपना कसले देख्दैन र भविष्य भरिलो बनाउने चाह कसलाई हुँदैन र सुखले जीवन सजाउने! साइँली दमिनीसित भित्र्याएका रङ्गीन सपनाहरू

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : शालिक

~कृष्ण प्रर्साई~ एकदिन म एकाएक उसको छेउ गएँ । र क्रमशः उस्लाई माथिदेखि छामंे र सुम्सुम्याएँ- सबभन्दा माथि बादल झैं कालो कपाल, गोलो अनुहारभित्र समुद्र झंै नीला आँखा- चट्ट मिलेको घाँटीमा सुन्दर हार- अलि

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : कथाहरुको संवाद

~गिरिराज बाँस्कोटा~ न जितेर निस्कन सक्छु न हारेर थेचारिन सक्छु मझदारमा न प्रेम ,न वियोगनै छ न खुसी , न दुखनैछ हो ,यस्तै एउटा कथामा अलमलिएको छु अभिनय त्यति सजिलो छैन छाडेर भाग्न पनि मिल्दैन कस्तो कथा लेखिदियो नियतीले न … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : नेत्र जलले लेखिएका भित्री कुरा

~रुपेश राई~ कहाँबाट सुरू हुन्छ गाउँ अनि कहाँनेर टुङ्गिन्छ सहर? बाँदरबाट मान्छे हुनुको कुरा जस्तो। मलाई विश्वासै हुँदैन मेरै कुरा। घरमाथिको रमिते डाडामा गएर, भक्कु लोभारूँ जस्तो लाग्यो आफ्नै अनुहार। गतिछाडा स्वभावले।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : पृथ्वी-दिवसमा

~मनप्रसाद सुब्बा~ झिसमिसेमा पृथ्वीको निधारबाटै आकास आङ तन्काउँदै उठ्छ । पृथ्वी भएकैले आकास उठ्छ यसरी तल्तिर धरती र समुद्र नहुँदो हो आकासको मन केमा अडिन्थ्यो कुन्नि ! घाम जन्मिनलाग्दाको टाइगरहिल अनि त्यो ट्याक्सी ड्राइवर जो एक झप्को निद्रापछि अँध्यारोमै उठेर … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : मलाई जिउँदै जलाऊ ….।

~धनु लेकाली~ म दुलही भई भित्रदा कुमारीत्वको माया गरेन, कोखमा फूलाउँदा तिमीलाई लाज र सौन्दर्यको माया गरेन तिम्रो मुखमा मिठो पार्न जे पनि गर्न तम्से एक टुक्रा खाना पाउँदा तिम्रा मुख सम्म पु¥याए, सबथोक सम्झेर तिमीलाई जलाए मेरा जवानीहरु ढलाए … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : शुन्यतामा

~उषा गिरी~ आजकाल किन दोबाटोमा अतृप्त प्यास र गुम्सेको भावनाले मानबता बिछ्याइ रहेकाछौ, पूर्णबिरामलाई बिर्सिएर अन्तरिक्षको सपना मात्र सुन्यतामारु बर्तमानको सिढीलाई

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : संविधान र गणतन्त्र

~ईन्दु बश्याल ‘प्रकृति’~ आमाको आँशु, गरिवको बेहाल, शहीदको त्यो यात्रा के गर्ने छाड्ने त्यही वेला चल्थ्यो कुकुरको यहाँ जात्रा । ती सारा आज लेखिनु पर्छ सत्य कथा व्यथा अनी मात्रै हुन्छ सार्थक संविधानसभा । लौ, आज त मिर्मीरे विहानी भैसकेछ … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : केवल तिम्रो सामिप्यता पाउन

~राजेश नतांस~ हराउने गर्छु आफ्नै संसारमा नजिकिन चाहन्छु तिमीसँग यो दुष्प्रयास सफल होला कि नहोला ? केवल तिम्रो सामिप्यता पाउन हरेक विम्बहरुसँग तर्सिन, झस्किन थालेको छु ‘अनिदो रात’ सँगै निस्सार पौठेजोरी खेलिरहेको छु सगर पाउने आशमा यी पाइलाका वेगहरु लम्की … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : म मृत्यु चाहन्छु

~इश्मा पोखरेल~ म मृत्यु चाहन्छु मृत्यु चाहन्छु म यो अशिक्षित र अज्ञानी पुरातन सोच र कुप्रथामा बाँधिएको मेरो सोच विरुद्धको समाज देखि वाक्क दिक्क भैसके म त्यसैले पनि म मृत्यु चाहन्छु मृत्यु चाहन्छु म ।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : वसन्त महिमा

~सुनिल अनुकूल~ वसन्त आयो कोइली महिमा कसलाई थाहा छैन । बैशाख आयो खुशियाली महिना कसलाई चाहा छैन ।। हिमाल चुली कोइलीको बोली अरुण झैँ सुसाउँछ । मयुर जोडी पखेटा छोडी वायु भैं खुसाउँछ ।।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : तिमी आफैं भन

~गोपाल झापाली~ तिम्रो छाती सगरमाथालाई जित्ने उचाई लिईरहेको बेला, मेरो छातीमा दशगजाका जंघेपिल्लर चिच्याईरहेका छन् । तिम्रो त्यो कलिलो ओठमा भोगको परागशेचन भईरहेको बेला, ‘मेरो माटो’ बोल्ने ओठहरुमा सलहको ताँती लागि रहेको छ अब तिमी आँफै भन, म तिम्रो मादक … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : हाम्रो भाषा र आदिकवि भानुभक्त

~राकेश कार्की~ टिष्टा देखि काँगडा अँगाली सबैले बुझ्ने राष्ट्रभाषा नेपाली आसाम हुँदै भुटान गुञ्जियो भानु तिमीले गोडेको भाषा झ्याङियो नेपाली भाषा र साहित्यमा मिठो स्वाद धन्य आदिकवि भानु तिम्रो प्रसाद बनायौ नेपाली भाषालाई शिरको ताज सरल बोलचालको निम्ति समस्त माँझ

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : नयाँ बादशाहहरु

~शेखर ढुंगेल~ अझै थाकेका छैनन् नङ्ग्रा र दात खियाएर सत्ता नाम को सिनु लुच्छ्ने हरु अझै लज्जाएका छैनन् नांगिएर कुटिल हासो हास्ने हरु ती भोका नङ्ग्रा र दात हरु देख्दैनन ,सुन्दैनन पीडा नेपाली आत्मा हरुको जालोले ढाकेर हो की आखा … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

व्यङ्ग्य कविता : उहाँहरू सम्विधान बनाउँदै हुनुहुन्छ

~लक्ष्मण गाम्नागे~ खोपडीभित्रको गिदी गिद्धहरूलाई चढाएर पुटुक्क परेको ज्यान कुर्सीमाथि लडाएर हाम्रा माननीय सभासद्हरू सम्विधान बनाउन छटपटाइ रहनुभएको छ उडौंला उडौंला जस्तो गरेर ब्रोइलर पखेटा फट्फटाइ रहनुभएको छ खबरदार साथीहरू हो हल्ला नगरौं ! उहाँहरू केही न केही गरेको गर्‍यै … Continue reading

Posted in कविता, हास्य - व्यङ्ग्य | Tagged , | Leave a comment

कविता : अभिलाषा

~सुष्मा थापा ‘अनुप्राश’~ गगन बीच हेर उदिप्त जुन तारा चियाइरहेका छन् छरपस्ट छरियेर हो, त्यही सगर् बीच चाँदनी सर्माउछे, उद्धधि घुम्टो उघारी लजाउछे प्रत्येक् प्रहर् ।।।।।।।।।।।।, म त्येसैमा उद्धिध हुन्छु अनि उदेश भित्र उद्धिध्न, चक्कर खाएको

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : शुभ नयाँ साल

~राकेश कार्की~ चाहे काठमाण्डुको केन्द्रिय मुटुमा बस चाहे काम खोज्दै उत्तरी ध्रुवमा खस नयाँ साल जन्मेको ठाउँदेखि मनमा आउछ नेपाली रगतको खुशी हरेक मुहारमा बगाउछ हृदयमा अनुभव हुन्छ आमाको काखै न्यानो नेपालीपन जोगाउने सगरमाथा कै छानो

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

छन्द कविता : ल है आमा !

~डा. लेख निरौला~ (उपजाति) आमा ! सबेरै घरमा उठाऊ चिया र नास्ता पनि साथ ल्याऊ पानी तताऊ अलि खान्छु होला ल है त आमा यति गर्नु होला ।। थिएन तातो दुध त्यो हिजोको चिनी बढी थ्यो अनि त्यो चियाको चाडै … Continue reading

Posted in छन्द कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : युद्धको ब्यथा

~शिव पलाँस~ पहाड लास निदाएको बेला एकमा अनेक भएर मझेरीमा चिहान् रोपीरहेको छ मान्छे हिमालका सपनाहरु पगालेर आफ्नै आयु पिउन तल्लीन छ घामका आँखाहरु टिप्ने चाहानामा

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : खबर सोध्नेहरुलाई

~बिबश बिप्र~ केही छैन मेरो म छु बस त्यही हो ! काफी छ !! खै, नयाँ खबर पनि बन्न सकिन

Posted in कविता | Tagged , | Leave a comment

कविता : नयाँ हर्ष खन्याउँछौं

~कलानिधि दाहाल~ कति वर्ष बिते यस्ता वर्षैवर्ष गनी गनी उस्तै छन् दर्दका आँसु सहस्रौँ वर्षमा पनि । भोकोभोकै छ त्यो पेट आङ नाङ्गै छ यो पनि कति वर्ष बिते खाली-पेट, आङ भरौँ भनी ।। तर खै ? वर्षका फेरा नयाँ … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

छन्द कविता : नववर्षमा

~डा. लेख निरौला~ (उपजाति) म गीत गाऊँ मुरली बजाऊँ चराहरूको मन जित्न पाऊँ भाका सुनौलो सबमा सुनाऊँ संगीतको स्वाद सबै चखाऊँ ।। बाजा बजाऊँ वन घन्किएझैँ आशा जगाऊँ मन फक्रिएझैँ नाचूँ जुरेलीसित उड्न खोज्दै हाँसो खुसीको नव रंग छर्दै ।।

Posted in छन्द कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : प्रवासी आवाज

~युद्धप्रसाद मिश्र~ नेपाली हौं विदित जगका वीर हामी लडाका जानेका छौ समर बीचमा शक्तिको बोल्न भाका हाम्ले ठाडो गरन अरुकै आजसम्मन् पताका पोख्यौ धेरै रगत अब ता खुल्न गो बल्ल आँखा आफ्नै देशमा जिउन जिविका पाउनु आश मारी

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : नयाँ वर्ष

~दोषबिहिन टुहुरी~ बेगिएर आएको आधिसरी सारा बाधाहरु लत्याएर हिमालको टाकुरामा घामको पैलो झुल्को संगै मेरो संघारमा आयो फेरि एउटा नयाँ युग तिर्सनाले छट्पटाई रहेका चाहानाहरुमा नाङ्गिएर नयाँ पालुवा पलाउदै गरेका बृक्षहरुमा कोहिलीको सुमधूर कुहु कुहु सगै घरको भित्तामा फेरीयो फेरि … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : नयाँ बर्षको शुभकामना !

~राज थापा~ कविता : नयाँ बर्षको शुभकामना ! ~~~~~~~~~~~~~~~~~~ सुख जती सबै साथै रहोस दु:ख,चिन्ता संदैब हरायेस ! भाईचाराको नाता अमर रहोस आपसी मनको दूरी नजीक रहोस ! दुस्मनको नाम,निसाना हरायोस मित्रताको बिच साथ बसायोस !

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : त्यो समाचार लेख्ने मान्छे

~रुपेश श्रेष्ठ~ लमक लमक अंध्यारोतिर बढ्दैछ यो युगको त्यो चमकदार मान्छे पत्रिकामा त्यो समाचार लेख्ने मान्छे। पटक पटक मोबाईलको घन्टी बज्दैछ न उठाउने फुर्सद छ न बात मार्ने आंट छ चिट चिट

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment