Tag Archives: sangrahalaya

नेपाली प्यारोडी गीत : ढुङ्गो देउता बनाईन्छ

~रबिन शर्मा चापागाईं~ मान्छेलाई भूत भनी ढुङ्गो देउता बनाईन्छ ढुङ्गो माथि फूल चढाई पापहरु धुवाइन्छ | भन्दैछु म आज सबै खराबी त्यो मित्रताको पैले दियो जलाइन्छ पछि आगो लगाईन्छ |

Posted in नेपाली प्यारोडी गीत | Tagged , , | Leave a comment

छन्द कविता : अब फस्नु हुन्न

~तिर्थराज अधिकारी~ छन्द : उपजाति पुराण सैँयौँ जति नै लगाऊँ प्रदीप लाखौँ जति नै जलाऊँ यी हात जोरौँ जति प्रार्थनामा बन्ला सुधो वानर यै थलामा ?१।

Posted in छन्द कविता | Tagged | Leave a comment

समालोचना : डायस्पोरा र नेपाली डायस्पोराको परिवेश

~डा. खगेन्द्रप्रसाद लुइटेल~ वर्तमान दशकमा नेपाली साहित्यका क्षेत्रमा अनेक ढङ्गबाट प्रशस्तै चर्चामा आएका शब्दमध्ये डायस्पोरा पनि एक हो । डायस्पोरा शब्दलाई चर्चामा ल्याइए पनि यसको सैद्धान्तिक स्वरूपबारे चाहिँ धेरै चर्चा गरिएको छैन । नेपालबाट अलि टाढा गएर केही समय बसेजति … Continue reading

Posted in समालोचना | Tagged | Leave a comment

लघुकथा : सरकारी चिठी

~हरिप्रसाद भण्डारी~ ”अड्डाबाट सरकारी चिठी आएको छ, हिँड्नोस् रे छिटै । तपाईंबाहेक अरू कसैलाई बुझाउन मिल्दैन भनेका छन् हुलाकीले ।” मेलाबाट घरमा अर्नी बनाउन गएकी छोरी तुरून्तै फर्केर आई र भनी । छोरीको कुरा सुनेपछि सन्तबहादुर आत्तिए । उनको मुटुको … Continue reading

Posted in लघुकथा | Tagged | Leave a comment

कविता : उद्घोष महासमरको

~सञ्जाल शर्मा~ गरिबका स्याले झुप्रा चिसो चुलो बल्दैन रे गुन्द्रक र सिस्नो विना कुनै छाक टर्दैन रे निमुखाका गाथा सुन्दा तिम्रो मन पोल्दैन रे । महल र चिल्ला कार

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : खै यहाँको सरकार ?

~रूपा पुन~ आज किन किन ? जिन्दगी दुःखी रहेको छ भित्रभित्रै पोलिरहेको छ छटपटाइरहेको छ पीडा र बेदनाले यो मन रोइरहेको छ कसरी आफ्नै जन्मदाताले

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कथा : समृद्धि पुराण

~डा. शान्ति थापा~ चन्द्रकलाको बिहे रे। भर्खर – भर्खर शहरको हावाले छोएको गाउँ। नक्कल – झक्कलमा शहरी भए पनि व्यवहारमा गाउँलेपन नै छ यहाँ। र नै बिहेबटुलोभन्दा त्यो व्यक्तिगत भई रहँदैन। सघाउ पुऱ्याउन ‘खै’ गर्दै गाउँका बुढापाका, तरुणी – तन्नेरी, … Continue reading

Posted in नेपाली कथा | Tagged | Leave a comment

छोक : झण्डा

~यकिना अगाध~ आइमाईको चीरहरण गरेर तिम्रो राष्ट्रिय झण्डा उच्चो भएर फरफराउछ भने हे मन्त्री !

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

गजल : हावादारी कसम भेटिन्छन्

~गोविन्ददेव आचार्य~ यहाँ आकाशमै फुल पार्ने हावादारी कसम भेटिन्छन् फलस्वरूप हिटलर बढी तर मण्डेला कम भेटिन्छन् ।। निर्धक्कसित बाँच्नुपर्ने चिन्ता नपाल हे मूर्खहरू हो किनकि मन्दिर र विद्यालयमा अझै बम भेटिन्छन् ।।

Posted in गजल | Tagged | Leave a comment

भलाकुसारी : समाजका हरेक क्षेत्रमा हाँसो व्याप्‍त छ – चट्याङमास्टर

आफ्नो वास्तविक नामले भन्दा बढि चट्याङ् मास्टरको नामले सर्वत्र सुपरिचित कृष्णमुरारी गौतम पञ्चायतकालको विषम परिस्थितिमा “वज्रपाणी”  छद्म नाम वाट लेख्दा परिचित भइ अप्ठेरोमा परेकोले सोहि नामलाई अनुवाद गरि चट्याङमास्टर मा परिणत गर्दै लेखनलाई निरन्तरता दिएको बताउनुहुन्छ । विक्रमसम्वत २०१० फागुन १४ … Continue reading

Posted in साहित्यिक भलाकुसारी | Tagged , , | Leave a comment

गीत : फूलै फुल्यो वैंश फुल्यो

~शङ्कर ‘प्रेरणा’~ फूलै फुल्यो वैंश फुल्यो यो मन फुलेन मनकै पीर बुझिदिने कोही भएन जोरीपारी सबै राम्रो हुँदा सम्पत्तिमा बिपत्तीमा कोही हुन्न एक्लो जिन्दगीमा सबैसामु मनको पीर भन्न सकिन

Posted in नेपाली गीत | Tagged | Leave a comment

समीक्षा : कथाकार पूर्ण राईलाई सरसर्ती हेर्दा

~डी. के. वाइबा~ ‘‘जीवन कथा हो। हरक्षण कथा हो। यसैले कथामा जीवन हुनु नितान्त आवश्यक छ। हाम्रो विश्व ब्रह्माण्ड कथाभित्र अटाउनुपर्छ भने आफ्नो माटोको गन्ध त्यहाँ हुनुपर्छ,”यसरीकथाबारे आफ्नो विचार प्रकट गर्ने कथाकार पूर्ण राई नेपाली साहित्यका महान् कथाशिल्पी हुन्। जीवनलाई … Continue reading

Posted in समीक्षा | Tagged , | Leave a comment

Poem : Tree ! This tree!

~Arun Budhathoki~ Lonesome tree, Half naked and half minded Mad tree; Laughing peacefully dances mysteriously In front of me. What you need? Love, food, gloom or cloth;

Posted in Poem | Tagged | Leave a comment

Poem : What if…?

~Kreeti Bhandari ~ What if life ends before expected? What if you believe in is nowhere accepted? What if you’re left all alone in the crowd?

Posted in Poem | Tagged | Leave a comment

कविता : औसत मान्छे

~दिनेश अधिकारी~ सजिलोका लागि उसलाई रामबहादुर भने हुन्छ यद्यपि रामबहादुर रामबहादुर मात्र नभएर धेरैको छद्म नाम हुन सक्छ। हरेक बिहान निदाइरहेका छोराछोरीको निर्दोष अनुहार हेरेर

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : माफ गर्नोस् श्रीमान !

~राजेन्द्र शलभ~ खोल फेरेर पुरानै समय बााचिँरहेको यो समयलाई म, कसरी मेरो समय भनौँ ? मिनि – स्कर्टबाट साडी लाउँदैमा प्रेमिका श्रीमती बन्न सक्तिनँ । हामीले चाहेको त

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : उज्यालो

~रीता खत्री~ शिशिरको कारागारमा बन्दी छ वसन्त अवरुद्ध छन् विश्वासका नदीहरू । जीवनको समरमा स्वाभिमानको युद्ध लडेर अँध्यारो रातको कालो सीमा भत्काउँदै

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : प्रश्नमय पलाहरू

~जीवनाथ धमला~ प्रहर पलाहरू रङ लाउँदै उर्ध्वगामी थिए आकाशमा पलाहरू यात्रारत, बोक्दै थिए भारहीन सपनाहरूलाई, निराकार अघिल्ला प्रहरहरूमा डुबेका गीतहरू क्रमशः डोलिँदै भाखाहरूमा क्षितिजतिर उज्यालो डाक्दै थिए ब्यूँझिएका आँखाहरू विश्रामहरूमा आकाश चढ्न खोज्दै थिए नानीहरू, गौँथलीसँग खेल्दै गरेको सपना देखेर … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : नसकिने असन्तोषको लडाई

~इश्वर देवकोटा~ हे आफु तर्सनेहरु किन अरु तर्साउछौ यी निर्दोष जनमा किन बम बर्षाउछौ | रगतको पोखरीमा तिम्रा भाइ बहिनि, अबोध आमा र बाबा छट्पटीए के गर्ने |

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : तिम्रो निषेध घोषणा

~कृष्ण जोशी~ चाहे फूल काँडाको झ्याङमा अग्ला पर्खालहरूभित्र अर्थात् हिमालको टाकुरामा सर्वाङ्ग फक्रिएको एउटा फूल हौ जसलाई देखेपछि टिपुँटिपुँ लाग्छ स्पर्शहीन थिए जबसम्म आफूभन्दा होँचा बनाएनन् हिमालहरूलाई शिखर टेकेर मान्छेहरूले

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : मृत्यु मलामी

~जय प्रकाश ‘विवश’~ म मृत बाँचेको छु आफ्नै संसारको मृत्युमा मलामी हुने तयारीमा छु . हो म मरेको छु आफ्नैको घातले आफ़्नैको बातले साच्चै म मरेको छु आफ्ना सपनाको मलामी , म आफै हुनु, मेरो बाध्यता भएको छु झुटो संसारको … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : ब्रुनाइबाट आमा आएपछि

~बिमल गुरुङ~ निस्कृय भित्ताहरु ब्याख्यान सुन्न आमा अगाडि आए भित्ताको कलेजो, मृगौला र मुटुहरुमा शब्दका बम्फकहरु हानीन् भित्ताका काँधहरु समाएरा हल्लाइन् जोड जोडले मासु काट्ने अचानोमा राखेर भित्ताका निन्द्राहरु चोक्टै-चोक्टा पारिन् ।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : दुष्ट समय

~रेशम बि.सी.~ आऊ कविता तिमी र म साटासाट गरौँ । देउरालीको बतासले उडाएको तिम्रो र मेरो कथा अधुरो मेरो जिन्दगी तिम्रो अधुरो जिन्दगी

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कथा : मुकुण्डो

~माधव सयपत्री~ त्यो क्षतविक्षत प्रहरी चौकीसँग उसको के सम्बन्ध थियो, कसैलाई थाहा थिएन । घाम डुबेपछि विक्रम घरदेखि १५ मिनेट टाढा भत्केको प्रहरी चौकी जान्थ्यो । घण्टौंसम्म त्यतै हराउँथ्यो, वरिपरि घुम्थ्यो, भक्कानिथ्यो । रात निकै छिप्पिएपछि आउँथ्यो । घर आइपुग्दा … Continue reading

Posted in नेपाली कथा | Tagged | Leave a comment

कविता : म भित्रको म

~बिनु के.सी.~ शताब्दियौँदेखि उपेक्षित र अपहेलित म त्यही संस्कार र संस्कृतिमा जन्मी, हुर्किएकी म म भित्र निःश्वास छटपटी, आँशु, पीडा छ र, पनि मेरो जीवन छ म भित्र दबिएको आवाज छ र, त्यो पर्खालभित्र कैद छ

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : खवरदार नेताहरू

~देवेन्द्र कुँवर ~ खवरदार नेताहरू संविधान लेख जनता भर्‍याङ बनाउने सपना नदेख । जनतालाई झुक्याउन अब पाउने छैनौँ संविधान नलेखे भोट माग्न आउने छैनौँ ।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : गणतन्त्र

~बाबुराम आचार्य ‘विकल्प’~ गणतन्त्र तिमी के गर्दैछौ ? कस्ता छौ, आजकल कता छौ ? तिमी जन्मिएको पनि धेरै भएछ । तिम्रो अनुहार हेर्न भनी तिम्रा शुभेच्छुकहरू प्रतिक्षित छन् ।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

गजल : गाउँ खाली भयो

~रामप्रसाद गैरे~ साँचो कुरा बोल्छु यो मेरो गाउँ खाली भयो आफ्नो देशको हो सुन अर्कैको थाली भयो पापी पेटको छ सवाल छैन रोजगार

Posted in गजल | Tagged | Leave a comment

कविता : लेखाइ र समर्पण

~भक्तराज न्यौपाने~ भावका नङ्ग्राहरूले चिथोरेर रगतपिच्छे हुन्छन् अन्तरहरू अनुभूतिका सुइराहरूले भावुकता खोप्छन् कम्पायमान हुँदै अवचेतना

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

गीत : बात मारुँ के गरी

~कृष्ण वस्ती~ बात मारुँ के गरी म,बोली लर्बराउँछ । पात टाँसें तैपनि यो आँखा फर्फराउँछ ।। घुम्दा-घुम्दै पुगें म त कोशी किनारैमा । पानीसँग चल्दा-चल्दै डुबें विचारैमा ।।

Posted in नेपाली गीत | Tagged | Leave a comment

छोक : मन्त्री

~यकिना अगाध~ अघिसम्म सम्बोधन गरिरहेको थियो जनजीविकाको मुद्दा । जब बन्यो मन्त्री

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : तिहार र देश

~विक्रम सुब्बा~ बन्दुक धेरै भुकेकाले कागहरू अचेल गाउँ-घरतिर आउँदैनन् यसपाली त तस्बिरै राखेर काग-पूजा गर्न छोरीलाई भन्नु पर्ला धेरै भइसक्यो वस्तुभाउहरू गोठमा असुरक्षाको नुन-पानी खाएर दुब्लाएका छन् कोरली-बाच्छीहरू बम-गोलाले सोत्तर भएका छन्

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment