Tag Archives: नेपाली कविता

कथा : समयका पाइला

~राममणि पोखरेल~ तीन–चार दिनदेखि लखन बिरामी परेर सुतेको थियो । सरिरको देब्रेपाटो सोला हान्ने, झमझमाउँने, कुनकुन गर्ने व्यथाले भेटेर पीडित थियो । जेठो छोरो वीरन एक्लो काम गर्न सक्ने भएकाले, कुल्ली काम गर्न नजिकैको सहर र राजमार्गका बजारतर्फ बिहान उठेर … Continue reading

Posted in नेपाली कथा | Tagged | Leave a comment

कविता : तिमी

~डिल्ली पौडेल~ ओठमा हल्का मन्द मुस्कान, गाजल लाको आँखा। चिल्ला गाला देखे उनको, कस्तो होला भाका। कालो गाजल चट्ट लाकी, रातो तिका सिरमा। एति सुन्दर तिमी रैछौ, न होउ सधै पीरमा।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : राष्ट्रियता खोई ?

~एम.एल.ओली~ ओक्काउनेको प्रकोप यता राहतको पोको उता दियो बल्ने झुप्रा यता टोपी ढल्ने महल त्यता जङ्गी शासन चले यता राष्ट्रियता खोई कता ? भाइ फटाउने झोँक त्यता

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : देश बनाउनु छ

~कमानसिंह विष्ट~ निरन्तर चल्छ समय आउँछ जान्छ समय पर्खंदैन कसैलाई दिनपछि रात आउँछ वर्तमान विगत भएर जान्छ विगत इतिहास बनेर आउँछ फर्केर हेर्दा इतिहासलाई गोली चल्दाको त्यो क्षण

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : प्रकृतिका अनुपम उपहारहरू

~मनु वि.क.~ मेरो सन्तानको अथाह सङ्घर्षपछि जब फुट्न खोज्छ तोते शब्द मिसिन खोज्छ आवाजमा परिष्कार दिन र रात गर्दै एक दिन÷दुई दिन जोड्दै

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : लड्ने तयारी गरे हुन्छ

~दीपशीखा~ मेरो ठाँउ मन नपरे तिमी नआए हुन्छ मेरो गाँउ निको नलागे तिमी गए हुन्छ राम्रो-नराम्रो त भन्न पाउला तिमीले जान्ने पल्टेर अर्ति नसुनाए हुन्छ मेरो गितको स्वर तिम्र्रो जस्तो हुदैन साखिलो पल्टेर यस्तो गाउ नभने हुन्छ मेरो माटो मलाई … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : मन

~पूर्ण योञ्जन~ जोश, उमङ्ग, विचारहरू आवेशमा मथ्ङ्गलका चाकाहरू बन्न खोज्छन् तरल मनका आवाजहरूसित। युवा मन आतुरिन्छ टेक्न शिखर सिर्जनाको।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : बालुवामाथि

~डा. बैद्यनाथ उपाध्याय~ पहाडमा हिउँजमेसरी जमेको छ दु:ख। मेरो आशाको सूर्य भर्खरै डुबेको छ क्षितिजपारी छाएको छ निस्पट्ट अँध्यारो…

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : एक मूर्दाको जिउँदो प्रश्न

~बिना थिङ तामाङ~ उदास थियो आँगन उस्तै उदास थिए दुइजोर आँखाहरू आफ्नै मनको तगारो उघारेर जब म ठिक परें बादलसँग उड्न किन आमा आँखाबाट पोखिनुभयो ? किन बाले छातीमा लहरे खोकी चलाउनुभयो ?

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : अमर नेता

~सरल सहयात्री पौडेल~ मैले किताब नपोलेको भए मैले वन्दुक नवोकेको भए नेताज्यू, तिमी आज मन्त्री हुने थिएनौ मन्त्री पाइन भन्दै हरक्षण रुने थिएनौ आकाशबाट बारुद झरेको बेला

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : दशैं आयो

~प्रह्लाद पोख्रेल~ दशैं आयो भन्छन् तर पनि दशा छन् दस दिशा! उज्यालो खोजेको तदपि किन गन्तव्य छ निशा! निशाको यो कालो कलुषितपना धुन्छ कसले? अँधेरीमै हामी कति दिन बसौंला सकसले??

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : के यही हो राजनिति?

~सिम्पल केटा~ हतियारको दैाड र साँडेको जुधाई, अनि हत्या र हिँशा भोकमरी र कुण्ठा, अनि मानसिक यातना के यही हो राजनीति?

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : नरपानी र खाँची

~देवेन्द्र कुँवर~ कुन दुष्टको आँखा लाग्यो भत्काउन थाल्यो खाँची मरूभूमि नै बनाउने भो नराख्ने भो केही नि बाँकी सुक्न थाले मुहानहरू उठ्न थाल्यो सबको बास मानव जब दानव हुन्छ अब गर्ने कसको आस ?

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : तोरावोरा देखि अबोतावादसम्म

~प्रकाश सुनुवार ‘निराकार’~ ओसामा तिम्रो हत्यालाई विश्व शान्ति भनिंदैछ तिम्रो हत्यालाई न्याय हो भनिंदैछ । गोप्य र अनौठो खाले एक प्रकारको शान्ती पर्सिएको छ र न्याय पस्किएको छ ग्राउण्ड जीरोमा ह्वाइटहाउसले ।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : एकान्तमा

~तारा पराजुली~ कोही आउने कोही जाने मुलबाटो जस्तै रहेछ एकान्त। मलाई थाहा भए देखि नै उमेरका प्रत्येक पृष्ठहरु एउटैै जिन्दगीका हजार संस्करण बनेर एकेक आउंछन् एकान्तमा

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : भगवान

~श्यामदास वैष्णव~ भोकाएका बेला भगवान् खानेकुरामा बस्दो रहेछ क्यार त्यसैतर्फ मान्छेको मन जाने। अघाएको बेला भगवान् मनोहरतामा रहँदो रहेछ क्यार त्यसैतर्फ मान्छेको तन जाने।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : बालाजि

~भानुभक्त आचार्य~ यति दिन पछि मैले आज बालाजि देख्याँ, पृथिवि तलभरीमा स्वर्ग हो जानि लेख्याँ। वरिपरि लहरामा झूलि बस्न्या चरा छन्, मधुर वचन बोली मन् लिँदा क्या सुरा छन्।।१।। याँहाँ बसेर कविता यदि गर्न पाऊँ,

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : तिमी बिना

~योगेन्द्र उपाध्याय “पुष्प”~ प्रिये म तिमी बिना मर्छु ! किन ? म हावा हो र ? प्रिये तिमी मेरी प्राण हौ ! किन ? म भूत होर ? प्रिये तिमी बिना संसार नरमाइलो ! किन ? म नृत्याङ्गना हो र … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : बाका पाइलाहरू

~वाक्सेली थापा~ सिंगै युगलाई पिठ्युँमा बोकेर गाउँको पुरानो गल्लीमा हिँडिरहेछन् एउटै लयमा मेरो बाका अविश्रान्त पाइलाहरू। सधैँसधैँ झिस्मिसेमै

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : निर्मलाको बयान

~ठाकुर बेलवासे~ आमा! तपाईंलाई थाहा छ मलाई मान्छे अति प्रिय लाग्थ्यो। पहिलो पटक बन्द कोठामा उसलाई भेट्दा पनि मैले अरू मान्छेलाई जस्तै प्रेमले हेरेकी थिएँ।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : गिटार

~सुन्दर कुरूप~ तिमी टाढा भएदेखि नै प्रिय! मैले पनि छाडिदिएको छु गिटार बजाउन जसलाई कोठाको एक कुनामा तिमीले पठाएका प्रेमपत्रहरू च्यापिएका छरपस्ट किताबहरूसँगै

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : युक्लिप्टस : आउने पिँढीलाई आशीर्वाद

~नव सापकोटा~ रमेर बाँच्ने इच्छाले जमेर आएकाहरू गडेर हेर्ने इच्छाले त्रिनेत्र जड्नेहरू रहस्य बुझ्ने इच्छाले मस्तिष्क किन्नेहरू चालै नपाई नाङ्गिए युक्लिप्टसका रूखहरू जस्तो नाङ्गिँदै छन् त्यसरी नै युक्लिप्टसका हाँगाहरू

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : बुढो जड्ँयाहाको गीत

~विवेक घिमिरे~ आऊ न साथी सगैँ पिऔँ सगैँ बसेर दुई गिलाँस जिऔँ जीवनपीडालाई मीठो गीत बनाई मातिएर आज सगैँ पिऔँ आऊ न साथी सगैँ पिऔँ सगैँ बसेर दुई गिलाँस जिऔँ

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : मेरो व्यस्त कक्षा

~श्रीकृष्ण श्रेष्ठ~ के भएछ खै मेरो व्यस्त कक्षा अनुशासन र इमानको गर्ने कसले रक्षा ? कोही व्यस्त छन् खुट्टा बजाउन त कोही व्यस्त छन् कक्षा नै थर्काउन कोही व्यस्त छन् आफ्नो गीत आफै गाउन त कोही व्यस्त छन् झ्यालबाहिर धाउन।।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : मेरो मनको आवाज

~रोमी गिरी~ “म” बाट महिलावाद नेपालमा महिलाको प्रजनन स्वास्थ्य सिचुएसन छ अलि स्याड ! मेरो मनको आवाज आज केहि भन्दै छ कोहि सुनी दिने हो यो आवाज !! आमाको भूर्णमा हुँँदा

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : यो घर कस्तो छ?

~जे. एन. दाहाल~ यी झ्याल, भित्ता र ढोकाहरू आ-आफ्नै कुरामा जिद्दी गर्छन् रुन्छन्, कराउँछन् र घुर्क्याउँछन कहिले मलाई लज्जित गराउँछन् कहिले मेरो बेयईज्जत गराउँछन् मलाई लाग्थ्यो सब रुझाएको छु पर्दा भित्रको वास्तविकता बुझाएको छु तर लागेको नहुँदो रहेछ जे हुन्छ, … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : मिगुर बाजे

~दिल थापा~ मिगुर बाजेलाई आफ्नो रङ्ग मेटी जङ्गबहादुरहरूले जबरजस्ती लगाई दिएको रङ्गलाई आफ्नो पहिचान सम्झन्छ । त्यसैले त आफूलाई मिगुर सम्झन्छ । आजभोलि त जङ्गबहादुरहरूको मिखुर नै सम्झन्छ । मिजार्नी हाँगाको ऊ त्यसै राजा कान्छी हाँगालाई आफ्नो भन्दा सानो हैसियत … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : जन्मन नपाइ मरेकी छोरीका प्रश्नहरू

~अमर निराकार~ म त्यो छोरी हुँ एउटी औरतलाई आमा नबनाई आधा बाटोमा नै उसको गर्वदेखि मैला झोडामा अफ्यालिएकी । म त्यो औरतलाई अधालतमा उभ्याएर सोध्न चाहन्छु

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : संकल्प

~रामकुमार श्रेष्ठ~ उफ ! दिन निकै बितिसक्ता पनि हामी त अझै अलमस्तिएछौं – आफूले आफैलाई नबुझ्ने गरी; हामी त आफै हराइ सकेछौं आफ्नो पहिचान नै गुमाउने गरी ।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : सपनाहरु

~पल्पसा~ सपनाहरु त मीठा थिए ब्युँझि उठेछु कता गए आफुलाई फेरि त्यहिँ पाएँ निदाउनु अघि जहाँ थिएँ पलाउँदै थिए रहरहरु

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : म – नागरिक सन्देश

~पुरुषोत्तम दाहाल~ जुट्नेहरूलाई फोड फुट्नेहरूलाई जोड जुट्नुपर्नेहरू फुट्छन् फुटाउन खोज्नेहरू जुट्छन् बाबु–बाजेको चितामा आगो ताप्नेहरू

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : करोडौं वर्षपछि आज एक दिन

~डा. गोविन्दराज भट्टराई~ यो असीम ब्रह्माण्डमा करोडौं वर्षको यात्राको अन्त्यमा अनेक चिन्ता, क्लेश र भयका भारी बोक्ताबोक्ता थाकेर एकैछिन यहाँ उभिएको म । त्यसो त यो मेरो आगमन केवल एक सांयोगिक आकस्मिकता थिएछ

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment