Tag Archives: नेपाली कविता

~राजु सिटौला~ घामको प्रचण्ड रापले शरीरमा रहेको थोपा थोपा पानी सोसिरहँदा, बर्षा! कहिल्यै पूरा नहुने मरुभूमीको एउटा सुन्दर मृगतृष्णा, तर क्षितिजपारि सेता बादलका केही टुक्राहरुको आगमनसँगै, बन्द हुनै लागेको मेरो मुटुको गतिमा तिव्र संचार,

~राजु सिटौला~ जिङ्रिङ्ग कपाल, फुस्रो अनुहार र कलेटी परेको ओठ देखेपछि नाक खुम्चाउँदै मेरो एक मित्रले सोधे। के तिमी ऐना हेर्दैनौ? प्रश्न सुनेर मलाई हाँसो उठ्यो। मैले भने मसँग ऐना नै छैन।

~राजु सिटौला~ बाहिर सब सेताम्मै छन् अनि सब शान्त छन् पहाड, घर र बाटोहरु, न कतै मानिसहरुको भीड न त गाडीहरुको टाइय्यँ टुय्यँ नै, देखिन्छ त केवल आकाशबाट बुरुरु झरिरहेका हिउँका दानाहरु। भित्र मेरो मनमा किन हो किन उकुसमुकुस बढिरहेछ, … Continue reading →

~राजु सिटौला~ हो म फेरि एउटा नयाँ सम्बन्धको खोजीमा छु । भर्खर एउटा सम्बन्ध गर्ल्याम्मगुर्लुम्म ढल्यो । एउटा मान्छेसँगको सम्बन्ध, एउटा सपनासँगको सम्बन्ध, एउटा फूल र त्यसभित्र रहेको सुगन्धसँगको सम्बन्ध,