Tag Archives: नेपाली कविता

कविता : पहाड र मान्छे

~विद्या सापकोटा~ जव म एक्लै हुन्छु कल्पना र यथार्थको धरातल नाप्न मन लाग्छ कति मनोरम छ संसार ॥ देख्छु हेर्दाहेर्दै ठडिएको सुन्दर हिमाल

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : सनकी तारा

~श्रवण मुकारूङ~ सनकी तारा कसैलाई वास्ता छैन– उसको आगमनको । बरु छ– भर्खरै, त्यो तरुनी चन्द्रमाको हातबाट एउटा निरीह फूल झरेको खेतको आकाशलाई सानो झरीको दाग लागेको धानको बाला थोरै उठेको

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : फूलको कथा

~श्रवण मुकारूङ~ उहिल्यै–उहिल्यै फूलहरू कविता लेख्थे । फूलहरू– आदिकवि थिए महाकवि थिए युगकवि थिए जनकवि थिए उहिल्यै–उहिल्यै

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : मोहन कोइराला

~श्रवण मुकारूङ~ कति हिँडेँ हुँला यो जीवनमा म कति हिँडेँ हुँला यसरी– कतिपल्ट बिसाएँ हुँला– यो अडेसोमा ? मेरो सपनाजस्तो बगिजाने यो खोलाको पानी कहाँ पुग्यो होला अहिले कठै ! यो रुख

Posted in कविता | Tagged | 1 Comment

कविता : म मानवता को खोजीमा निस्कीएको छु

~मेदिनी भण्डारी~ म मानवताको खोजीमा निस्कीएको छु ए वाटाका परतहरू, ए मेरा मनका तरंङ्गहरू, मलाई नरोक नटोक नछेक म, म भित्रैको शान्ती खोज्न हिडेको हु“ शान्ती रिसाएको जस्तो छ

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : सपना र शिव अधिकारीहरु

~सरूभक्त~ यातना घर इरेजरले मेटिएका अनुहारहरू स्वयम्भू माफियादेवहरूको अर्चना गर्छन् यो युग नरभक्षी बाघहरूको युग होइन नरभक्षी नरहरूको युग हो ।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : सौगात

~विद्या सापकोटा~ प्रिय ! थाहा छ तिम्लाई कति दिनदेखि चञ्चल थिए मेरा इन्द्रियहरु (??)

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : जलेको झझल्को

~विद्या सापकोटा~ एक प्रफुल्ल प्रभात सपनाको झुण्ड लिएर आयो जहाँ रङ्गहरुको शहर थियो प्रेमको बस्ती थियो स्पर्शको आभास थियो ऊ थियो, म थिएँ फूल थियो, पात थियो ……………………….॥

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : स्केच प्रेमको

~विद्या सापकोटा~ बिहानै, बच्चो घामको इन्द्रणी आँखा हुदैं देखिए–केही राता पत्रहरु मुसुक्क–मुसुक्क आफ्नै मुटुको गमलामा फूलको (?) सायद ! गुलाफको (??)

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : पुरानो मानिस

~श्रवण मुकारूङ~ यस धर्तीको सबभन्दा पुरानो मानिसलाई मार्न सबभन्दा नयाँ कुरा चाहिन्छ तिमीसित अब के छ त्यस्तो कुरा ? सुधारिएको प्रजातन्त्र ?

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : एउटा मिठो कविता लेख्न सकिएन

~आर. आर. चौलागाईं~ कुन विषयमा लेख्ने निर्णय गर्न सकिएन आरम्भ, मध्यान्तर र उपसंभार कस्तो हुन्छ पहिल्याउन सकिएन लेख्दै जाँदा नारा मात्रै हुने हो कि ! त्यसमा विम्ब र प्रतीकहरूको पाइन हाल्न सकिएन

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : नारी

~राज थापा~ नारी तिमी हौ सत्य रूपा ,जननी मायाँकी खानी तिमी हौ धर्ती ,सागर,उस्तै छेऊ घाम,जुन पनी !

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : छिमेकी

~नाकिमा~ कसले भन्छ ? छिमेकीको साँढे पसेर कोदोबारी दल्दैन । कसले भन्छ ? छिमेकीले साँधको ढुङ्गा अरुकोतिर सार्दैन ।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

व्यङ्ग्य छोक : जाबो एउटा भोट !

~चट्याङ मास्टर~ भोट मात्रै तपाईँको हो, नोट मेरै कमाई हो ! दिएर मात्र एउटा भोट, कत्रो आस गराइ यो ? शिक्षा, स्वास्थ्य, सडक, बत्ती चाहिएको छ कतिकति ! जाबो एक भोटको बद्ला कहाँ पाइन्छ खोजे जति ? !

Posted in कविता, हास्य - व्यङ्ग्य | Tagged , | Leave a comment

व्यङ्ग्य छोक : नयाँ अफिस ट्याम

~चट्याङ मास्टर~ ९ बजे नै अफिस खुल्छ, १० बजे त पुग्नै पर्‍यो भलाकुसारी हाकिमलाई, एक घण्टा त दिनै पर्‍यो, “के छ ?”, “सञ्चै ?”, “नमस्कार” भन्दैमा १२ बज्दछ, पत्रपत्रिका उल्टाउँदा, घडीले एक भन्दछ

Posted in कविता, हास्य - व्यङ्ग्य | Tagged , | Leave a comment

व्यङ्ग्य छोक : ढाल ! ढाल !

~चट्याङ मास्टर~ कार्यकर्ता ! ढालिदेउ नेता, नेताले पार्टी ढालिदेउ ! पार्टीले ढालिदेउ सरकार, सरकारले देश ढालिदेउ !

Posted in कविता, हास्य - व्यङ्ग्य | Tagged , | Leave a comment

व्यङ्ग्य कविता : बन्द

~चट्याङ मास्टर~ न स्कुल खोल्छ नेताले, न त उद्योग चलाउँछ, आफू काम गरुँ भन्छु, ऊ जुलुसमा बोलाउँछ, भाषण के-के ठूलै गर्छ, ताली पिट्न लगाउँछ,

Posted in कविता, हास्य - व्यङ्ग्य | Tagged , | Leave a comment

कविता : कालुको कलम

~छक्कु उदासी~ कसैसँग नडराउने निदर कालुको कलम कसैसँग नझुक्ने स्वाभिमानी कालुको कलम झुटो बोल्न नजान्ने निर्दोष कालुको कलम सत्य तथ्य ओकल्ने निष्कपट कालुको कलम यति मात्रै हैन ! कालुको कलम

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

छोक : प्रदेशी

~छक्कु उदासी~ केहि हराए जस्तो केहि नपूगे जस्तो केहि गूमाए जस्तो केहि चूकाए जस्तो बिचरा प्रदेशी आंकाक्षाहरुमा ताल्चा थोकेर आफैले थाम्नै नसक्ने अदभूद उद्देश्य बोकेर

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

छोक : गल्ती

~छक्कु उदासी~ सफ़ा मनले मागेकोनै भए शर्वसै दिने थिएं तर तिमीले मेरो चोरेर गल्ती गरेऊ मारेको भए एक पटकलाई माफ़ी दिने थिएं तर तिमीले मलाई धाटेर गल्ती गरेऊ

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : अन्तरमन

~छक्कु उदासी~ साहित्य त धेरै पढें, एउटै भावले मन छोयो गाली बचन धेरै सहें, एउटै शब्दले मन रोयो फूल त धेरै देखें, एउटै फूलले सुवास छरिरह्यो रंगी बिरंगी धेरै थिए, एउटै रंगले मन रंगिरह्यो

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : लोकलहरी

~छक्कु उदासी~ दुधको भारा आमालाई नतिरी ए..होई.. मर्नु हुन्न स्वदेशमा नफ़िरी जाउँ खोली तिरै तिर, बिदेशैमा लाली जोवान बित्योनी मन भरी पिरै पिर स्वदेशमै पाए त राम्रो काम ए…होई… कल्ले खान्थ्यो बिदेशको चर्को घाम जाउँ खोली तिरै तिर, सोचे जस्तो … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : बैगुनी

~छक्कु उदासी~ मारे पाप पाले पुण्य भनेर सिंगो जीवन सुम्पेकै थिएँ बैगुनी ! छाती चिरी देखाउन पो सकिन चोखो मायाँ गरेकै थिएँ बैगुनी !

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : आज भैली खेल्ने दिन

~छक्कु उदासी~ हे…..भैली त भैली भन भैली त स्वर मिलाई कन भै..ली…. भैली.. कथैबरा, तिन दिने तिहार

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : देउसी रे

~छक्कु उदासी~ ए.. है …झिलीमिली देउसी रे… ए..है…तिहारै आयो देउसी रे… ए..है…दाजु र भाइको

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : नेपाली नयाँ बर्ष

~छक्कु उदासी~ गाउ घर तिरको नयाँ बर्ष नेपालीको ओठमा नयाँ बर्ष आयो कसैको गोठमा भैसीले रांगो ब्यायो पल्ला गाउको भैरेले स्वास्नी ल्यायो भुन्टीले फेरी लोर्के छोरो पायो तल्ला घरे कान्छी पोईला गयो वल्ला गाउको जेठो अरव गयो

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : जापानमा साकुरा फुल्दा

~छक्कु उदासी~ सर्वसम्पन्न सुर्योदयको देश जापानमा हिउ भरिको जाडोसंग पैथेजोडी खेलेर बिजय उत्सव मनाउन फुल्ने, साहसी हो साकुरा सबैमा दुःखपछि पक्कै सुख आउछ भनेर पतझरमा पनि धकमक्कै फल्ने, धन्य हो साकुरा न जाडो, न गर्मीको मौसममा

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : रक्सी

~छक्कु उदासी~ धनिको महल र मुखमा पनि सुहाई दिने गरिबको गोठ र ओठमा पनि रर्साई दिने शुभ, अशुभकार्य सबैमा प्रयोग भई दिने भेदभाव रहित उपभोग भएको छ रक्सी

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : हाम्रो बाको शिरको टोपी

~छक्कु उदासी~ हलोजुवा र डोकानाम्लाहरुसंग मितेरी लगाउदै कोइली र न्याउलीहरुको भाखामा मुरली रसाउदै सेता हिमाल र लालीगुंरासको मोहनीमा रमाउदै उकाली ओराली र भन्ज्यांहरुमा हुर्केको बाको टोपी

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : रन्थनिएर ईलाका, बस्ती र गाउँ

~छक्कु उदासी~ बेर छैन अब चुनामीको रुप बनेर एकै चोटि बडार्न बेर छैन कालो बत्छिम र कालो अरींगाल बनेर घेर्न बेर छैन गोमन सर्प बनेर पाउ देखी सिर सम्म बेर्न बॆर छैन अब पापहरु सबै एक एक भन्डाफोर गर्न

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : आमा

~छक्कु उदासी~ आमा ! अपुताली जोगाउन हो की ? कुरौते समाजको मुखमा बुजो लाउन आमा ! नारीत्व ढान्न हो की ? आफनो कोमलता सन्तानमा बिसाउन

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : हो, म एक्लै छु

~भूपी शेरचन~ हो, म एक्लै छु, तर, मेरो साथ दिने मसँगै सिङ्गै, अँध्यारो रात छ, झ्यालसम्म नाँङ्गिएको रूख हेर्छु त्यहाँ पनि एक्लो पहेंलो पात छ । हो, म एक्लै छु………

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment