Tag Archives: sangrahalaya

संस्मरण : ओ निकारागुआ!

~युयुत्सु आरडी शर्मा~ एउटा चराको उग्र स्वरले मेरो सपना बिथोलिदिएको थियो। लामो चर्को स्वर–सिम्फोनी कुनै मखमली घाँटीको गहबाट कतै निस्कन्थ्यो र फैलिन्थ्यो आधा मिनेटसम्म एकनास। अनि दोहोरिन्थ्यो पटक पटक । मानौं कि, थुपै्र रङहरूको सिसी फुटिरहेको थियो। ‘कहाँ आइपुगेको हुँ … Continue reading

Posted in संस्मरण | Tagged | Leave a comment

कथा : म यसरी फर्किएँ

~मातृका पोखरेल~ विदेश जाने रहरले म फेरि यसपटक काठमाडौं पुगें । गाउँमा हुँदा रमेश र म अति मिल्ने साथी थियौं । यति मिल्ने साथी कि गाउँका मानिसहरूले हामी दुवैको नामलाई जोडेर एउटै बनाइदिएका थिए । बीस वर्षको उमेरसम्म हामीले सँगै … Continue reading

Posted in नेपाली कथा | Tagged | Leave a comment

कथा : नियति

~अश्विनी कोइराला~ मेरी गाउँले बहिनी एकाबिहानै भेट्न आइन् । उनले जे सुनाइन्, त्यो आश्चर्यजनक थियो । धेरै घटना लामो अन्तरालपछि अपत्यारिलाजस्तै लाग्दा रै’छन् । त्यस्तै घटना मेरै गाउँमा घटेको थियो । मैले बिर्सिसकेको थिएँ, अहिले सम्झिरहेको छु र छक्क परिरहेको … Continue reading

Posted in नेपाली कथा | Tagged | Leave a comment

कविता : कमरेड लालसलाम

~सन्देश अर्याल~ अध्यारो बर्सिएपछि साँझमा ऊ फेरि अत्तालिएकी हुँदी हो अत्यासलाग्दो रात सम्झेर डराएकी हुँदी हो। ***

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

व्यङ्ग्य कथा : मेरो कुकुरको जात के हो?

~अनलराज भट्टराई~ मुन्ना एउटा असाधारण कुकुर हो। मुन्ना कुन जातको कुकुर हो मेरो घरमा कसरी आयो भन्ने बारेमा रोचक कहानी छ। आज भन्दा एक दसक अर्थात कुकुरहरुको जुनीको लागि एक जुग अगाडिको कुरा हो। मेरो छोराले घरमा कुकुर पाल्ने रहर … Continue reading

Posted in नेपाली कथा, हास्य - व्यङ्ग्य | Tagged , | Leave a comment

कविता : आमा

~मायादेवी बाँस्कोटा~ झिकेर मुटुको टुक्रा आखा भित्र अटाउँछिन् भोक भोकै बसि आफ्नो छाती चूस्न खटाउँछिन् जिन्दगी बन्छ आमाले खाएको गाँस गाँसमा सिर्जना मूल हुन् आमा संसारको इतिहासमा रोए पनि आफै आई हाँसी हाँसी फकाउँछिन् । आमाले नै विद्याताको सृष्टिलाई बचाउँछिन् … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : जिन्दगी र पर्वहरू

~मीरा मन थापा~ जब-जब चाड पर्वहरू आउँछन् संगीहरू घरदेशको सम्झनामा रून्छन , रूनु हुन्न हाम्रो वरिपरी बाचेका जीवनहरू पनि हाम्रो आफ्नै हुन.. माटो र मुटुको रङ्ग कहाँ भिन्दा-भिन्दै हुन्छ र? जीवन भोगाईका मार्गहरू उस्तै-उस्तै हुन्छन हो, एउटै भाषा र सस्कृति … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : परेवाहरु

~नदीश~ परेवाहरु निर्दोष कीराहरु ज्यूँदै निल्ने हत्याराहरु हुन् परेवाहरु अरुकै घरभित्र रजाइँ गरी बस्ने सामन्तहरु हुन्

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : मस्तिष्क

~अपराजिता प्रभास~ तिम्रो मस्तिष्क माथि हरेक मान्छेको आशा पलाएको छ सुन्दर र पवित्र भविष्यले सायद हामीलाई बोलाएको छ के मस्तिष्कले सबै काम गर्न सक्छ सक्छ बिल्कुल सक्छ । हजारौको स्वप्नलाई साकार बनाउँछ मस्तिष्कले भुईंमा बामे सर्ने ती नानीलाई आकाशको चरी … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

गजल : मन बाँडिएझै लाग्छ

~कृष्ण वस्ती~ भाँडिएझैं लाग्छ मन बाँडिएझै लाग्छ आजभोलि आफैँसँग टाढिएझैं लाग्छ एकैछिनको शोभा बन्यौ इन्द्रधनुजस्ती त्यै थलोमा सिङ्गो जुनी छाडिएझैं लाग्छ

Posted in गजल | Tagged | Leave a comment

गजल : फूल्न सक्नु पर्छ

~इन्दिरा प्रयास~ पहराको गुराँस बनी, फूल्न सक्नु पर्छ दियो बनी औँशी रातमा,खुल्न सक्नु पर्छ जिबनको रहस्य नै हो सुख दु:ख भन्नु खुसीभित्र आँशु लुकाइ,भुल्न सक्नु पर्छ

Posted in गजल | Tagged | Leave a comment

कविता : देशभन्दा…

~केशर थुलुङ~ देश- अतुल्य आधार हो अमूल्य प्राण हो श्रेष्ठम् पहिचान हो र त- तिमी छौ म छु हामी छौँ अजय, अभय परिचय छ-

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : उदास वसन्त र गर्भवती उत्तीसहरू

~रामप्रसाद प्रसाईं~ ईश्वरीय करारनामासंगै स्वर्गीय मृत्युको अनन्त जीवनमा संजीवनीका कालीपोके सपनाहरूमाथि रजगज गर्ने हुलका हुल हाम्रा प्रत्येक बिहानीहरू उषाकालीन लालिमायुक्त शीतविन्दुमा कठ्याङ्ग्रिएका भविताका स्निग्धतासंग स्खलित हुँदै हिउँदका मध्यान्हहरूमा सूर्यास्नानार्थ

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

बाल कथा : मङ्गलबासीको हमला

~बिजय चालिसे~ इस्वी सनको अप्रिल १, २००७ । इशान र इषिता हजूरबा, हजुरआमा, बाबा र आमासँगै बसेर बिहानको कौला खाँदै टेलिभिजनमा हेरिरहेका थिए । रमाइलो कार्यक्रम बीचैमा रोकिएर अकस्मात समाचार आउन थाल्यो । के ग¥यो यो, समाचार आउने बेला त … Continue reading

Posted in बाल कथा | Tagged | Leave a comment

कथा : किनाराको मन

~भगवति बस्नेत~ अभावका ढाकर बोकेर मृतसागरको किनारमा जिन्दगीका जिजिविषा दुखाउँदै एकुरियमका माछहरु जस्तै छट्पटिमा बितेका छन् मेरा कैयौ दिन अनि रातहरु । आज पनि बिहानको खान खाएर कोठामा पसेकी छु कपबोर्डमा भएका कितावहरु घुरेर हेरिरहेका छन्।धेरै भयो खोल्ने फुर्सद पाएकी … Continue reading

Posted in नेपाली कथा | Tagged | Leave a comment

लघुकथा : घुर्की

~स्वप्निल नीरव~ छुनमुने,साह्रै मिठो ३ वर्षे बालक/ रोइदिए संगै रुने, हाँसे आँखाभरी आँसु तप्काएर पनि खितितित्त हाँस्न सक्ने/ ५ मिनेट यसबाट अलग्गिन पनि मुस्किल/ बाल सुलभ बदमासीहरु उसका पनि थिए

Posted in लघुकथा | Tagged | Leave a comment

कविता : आकाशको त्यो जुन, जुन जस्तो लाग्दैन !

~सन्तोष पौड्याल~ साथमा उनी नहुँदा आकाशको त्यो जुन, जुन जस्तो लाग्दैन। बरु औसी नै किन नहोस् गजमा, शहरमा र साँधमा सुस्केरा डुल्दा गजकन्दरामा स्पर्श चल्दा काँधमा निमेस मै नागेर ग्रह नै लाग्छ अाइपुगेछु चाँदमा। जहाँ उनी शित बर्षा गर्दैछिन केश … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : चरा

~बादल सुरेश~ हे बिधाता, सक्छस भने मलाई चरा बनाईदे ताकि म खुल्ला आकाशमा उड़न सकूँ, हरेक टोलमा पुग्न सकूँ, हरेक घरमा बस्न सकूँ साना-साना पात र घुस्यान हरु बटुलेर मेहनत ले आफ्नै सानो गुंड बनाउन सकूँ।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

मैथिली गजल : जर्सी छी

~धीरेन्द्र प्रेमर्षि~ सिहकैत कनकन्नीमे सीटर छी, जर्सी छी मखा-मखा प्रेम करी, मोनक प्रेमर्षि छी चानक धियानमे धरती नहि छूटए, तेँ डिहबारक भगता हम दूरक ने दर्शी छी

Posted in मैथिली गजल | Tagged | Leave a comment

गजल : त्यत्तिकै

~टीकाराम उदासी~ हेर्नुस्, मूर्ख पनि पण्डित भइरहेछ त्यत्तिकै बदनाम पनि अभिनन्दित भइरहेछ त्यत्तिकै फैलिइरहेछ चारैतिर उन्मुक्त अँध्यारो उज्यालो प्रतिबन्धित भइरहेछ त्यत्तिकै

Posted in गजल | Tagged | Leave a comment

गीत : जननी तिमी

~महेश बर्तमान रानामगर~ जननी तिमी चन्द्रमा जस्तै अधरमा मुस्कान तिमी हाँसे संसार खुसी सधै हाँसन तिमी हाँस्दा संसार हाँस्यो सारालार्ई हँसायो संसारको साहारा तिमी एउटै सृष्टिलार्ई जन्मायो तिम्रो काखमा न्यानो माया मिठो बोली बचन

Posted in नेपाली गीत | Tagged | Leave a comment

कथा : कृषिक्रान्तिको बहस र आमाको फोन

~सुदर्शन शर्मा~ माननीयज्यूहरुको सदनमा कृषिक्रान्तिको प्रसङ्गले प्रवेश पायो। रेडियो नेपालले बोल्दै थियो, ‘अन्न उत्पादनमा नेपाललाई आत्मनिर्भर बनाइने छ।’ समाचार पनि कमै सुन्ने गर्छु अचेल। समाचारबाट निष्कर्ष निकाल्नै धौ-धौ पर्छ यहाँ। जे नहोलाजस्तो त्यो भैदिन्छ, जे हुनुपर्ने हो त्यसको अत्तो-पत्तो हुँदैन।

Posted in नेपाली कथा | Tagged | Leave a comment

Poem : Travesty of silence

~Rajan Kafle~ For many years, day and night Since she first came in sight I loved her with all my emotions With Pure notions of love, Little desires, no obsessions The image of a lady in red Dwelt in my … Continue reading

Posted in Poem | Tagged | Leave a comment

लघुकथा : एकमुठ्ठी माटो र एकटुक्रो फलाम

~रमेश विकल~ ऊ धनी किसानको छोरो भए पनि अंशमा पाएको सम्पत्ति सबै स्वाहा बनाएर अर्काको दयामा बाँच्नुपर्ने स्थितिमा पुग्यो । तर उसले अझै पनि आफ्नो कुनै दोष देख्न सकेन । आफ्नो भाग्यलाई नै दोष दिइरह्यो । उसलाई धेरैले उद्यम गर्ने, … Continue reading

Posted in लघुकथा | Tagged | Leave a comment

समीक्षा : अनन्य लेखनमा सञ्जय विष्टका कथा

~धनबहादुर मगर~ कथिने कथा र बाँचिने कथा हुन्छ भन्ने मत र यसका व्याख्यहरूसमेत पाठकहरूले पढ्न तथा बुझ्न पाइसकेको छ। …कथिने कथा र बाँचिने कथामा अन्तर देख्छौँ हामी। यो मान्छौँ कि कथिने कथाहरू बाँचिने कथाहरूकै अनुभूतिजन्य प्रस्फुटन हो तर कथिने कथाहरूमा … Continue reading

Posted in समीक्षा | Tagged | Leave a comment

सौगात सङ्घर्षका ५ हाइकुहरु

~सौगात सङ्घर्ष~ हरायौ तिमी भेटियो होला अर्कै चट्ट परेको । जून हेरेर भोक मार्न सकिन्न बिहे गरे’सि । झर्छ नि फूल समय आएपछि

Posted in हाइकु | Tagged | Leave a comment

कविता : युध्दमा

~गोविन्दबहादुर कुँवर~ हरेक युध्दमा भौतिक बलमा गरिने विजय पनि विजय नै हो र नैतिक बलमा गरिने बिजय पनि विजय नै हो तर ती दुईटामा दुई ध्रुबजत्तिकै फरक छैन र ?

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : यात्रामा

~गण्डकीपुत्र~ जब निस्किए सडकमा भेटिए थुप्रै मान्छेहरु | मान्छेहरु कोहि चुपचाप हिडिरहेका कोहि हल्ला गर्दै हिडिरहेका कोहि बुद्धजस्तै शान्त कोहि हिटलरजस्तै क्रुध्द हजारौको भिडमा हजार थरि मान्छेहरु | त्यही भिडमा समताको गीत गाउने एउटा मान्छे भेटे मैले अनुहारमा ज्योति बोकेर … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

संस्मरण : मृत्युबाट भागेर आएको मान्छे

~तीर्थ गुरुङ~ कविलाई बचाउने कवि नै हुन्छन् । भूपिनको यो कुरामा म दुईवटा कुरा पाउँछु, पहिलो कुरा म कवि हुँ तर म स्वयम्लाई कवि मान्न सकिरहेको छैन । कविता नलेखेकै लामो अन्तराल भइसकेको छ र लाग्छ, मेरा कविताहरु त्यति सम्प्रेषणीय … Continue reading

Posted in संस्मरण | Tagged | Leave a comment

अनूदित कविता : मनको भाषा

~भ्लादीमिर सोलोभ्योभ~ अनु. कृष्णप्रकाश श्रेष्ठ. प्रिय, तिमी देख्दैनौ कि क्या हो ? जे जति देख्छौं हामी सब त्यो केवल झल्को, केवल छाया त्यस्कै हो, छ अदृश्य जो ।। प्रिय, तिमी सुन्दैनौ कि क्या हो ?

Posted in अनूदित कविता | Tagged , | Leave a comment

गजल : उस्ले रातीको संसारमा

~अर्जुन दृष्टि पौडेल~ कमाउछे धन उस्ले रातीको संसारमा अनौठो निलो डाम देखिन्छ अनुहारमा अशिक्षा, अज्ञानता हो की ? वाध्यता आफ्नो शरिर वेचि रहिछे वजारमा

Posted in गजल | Tagged | Leave a comment

गजल : अचानोमा शिर राखिदियो

~कपिल अञ्जान~ उसले अचानोमा शिर राखिदियो अनि तराजुमा शरीर राखिदियो बनाउनेले कस्तो अजिब बनायो मुटु राखिदियो पीर राखिदियो हेरौं क–कसले के–के पाउँछन्

Posted in गजल | Tagged | Leave a comment