Tag Archives: nepali sahitya

गजल : मन लागेको छ

~प्रेम लिम्बु नुगो~ मलाई पनि आकाशका तारा गन्न मन लागेकोछ। 8/10 गुण्डा पालेर सधै मन्त्री बन्न मन लागेकॅछ। केहि गर्नु पर्ने रहेनछ बोले मात्र पुग्दो रहेछ । त्यसैले त मलाई पनि मन्त्री बन्न मन लागेकोछ।

Posted in गजल | Tagged | Leave a comment

लघुकथा : सम्भावित पाँचौँ दृश्य

~हरिप्रसाद भण्डारी~ पहिलो दृश्य— पर्दा खुल्यो, मञ्चको एउटा कुनामा नेपालको नक्साआकारको एउटा माहुरीको घार देखियो । नजिकै सुकिला कपडा लगाएका मोटा

Posted in लघुकथा | Tagged | Leave a comment

कविता : अफसोच् यहाँ त….

~गिरबहादुर महतारा क्षत्री~ वीर योद्धाहरूको जीवनदानपश्चात् क्षितिजबाट हट्न आँटेको कालो बादलको घुम्टो फेरि पनि आकाशमा जस्ताको त्यस्तै मडारिरहेछ रविका किरण धपक्क छोपी

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : एउटा कलम

~हिरारत्न श्रीशा~ अधिकार प्रयोग गर्दै भोका नांगा मजदुर निमुखाहरुको अन्जुलीमा सान्तवनाले भर्दै एउटा आसा बनेर निसंकोच, नरोकी सबैको भाषा बनेर यथार्थको चित्रण गर्दै निरन्तर लेख्दथ्यो एउटा कलम

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

गजल : चकनाचुर देखेँ डराएँ

~जीवी गजल~ जिन्दगी चकनाचुर देखेँ डराएँ रिसाइ रहेको नूर देखेँ डराएँ निदाएँछु सुनौलो कल्पना गरेर सपनै सबै बेसुर देखेँ डराएँ

Posted in गजल | Tagged | Leave a comment

गजल : जिन्दगीको सार भयो

~राजु दुलाल~ तिमीसँगै बाँचिदिने जिन्दगीको सार भयो कसले भन्छ ? पल्लवी यो वसन्तको हार भयो कमाउन अरू लागे कसले केके साँचे होला साँच्नु मैले कमाउनु त्यही तिम्रो प्यार भयो

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : समानान्तर उज्यालो

~गीता त्रिपाठी~ नडराऊ रातपरे पनि बिहानको आशा रित्तिएको छैन तिम्रो अँध्यारोलाई बचाउँदा-बचाउँदा मेरै अनुहारमा ठोक्किएर

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कुमार धमलाका पाँच हाइकुहरु

~कुमार धमला~ १ कालो गुलाब नयनभरी आँसु बन्यो गजल। २ थाहै नपाई

Posted in हाइकु | Tagged | Leave a comment

कथा : चमेली

~अर्जुन थापा~ बेला न कुबेला परेको वर्षाले साँझलाई अरू भयंकर बनाएको छ । घरहरूका छतबाट झरेका पानीका धाराहरुले अझ कर्कस बनाएको छ साँझलाई । आज जसरी पनि सक्काउनुपर्ने थियो भोलालाई प्रोजेक्टको काम । तर यो बेमौसममा परेको पानीले गर्दा अरू … Continue reading

Posted in नेपाली कथा | Tagged | Leave a comment

कथा : प्रेम र बिश्वास

~दिपा धिताल~ ओहो! रक्षा कता हो ? के छ खबर ? कसैले आकाशवाणी गरेर बोलाएझै लाग्यो । को रहेछ मेरै जस्तो नाम गरेको ब्यक्ति, पछाडि फर्केर हेरे । रक्षा केहो बिर्सियौ ? हामी संगै स्कुल पढेको के त । हेर … Continue reading

Posted in नेपाली कथा | Tagged | Leave a comment

कविता : मेरी कौली

~दिल थापा~ प्रिया तिमीलाई कस्तो भयो होला ? फल्नाको छोरा l फल्नाको बाऊ l फल्लानीको खसम । परदेशमा मर्‍यो रे भनेको सुनेको पल ।

Posted in कविता | Tagged | 1 Comment

कविता : औजार

~निर्भीकजंग रायमाझी~ हरेक दिनको परिश्रमले थाकेर सुुतेका औजारहरू पनि आज जुुर्मुुराएर उठ्दैछन् चलाएपछि औजार चुुप बस्न जानेको हुुन्न यसले पनि

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

समीक्षा : कावासोती न.पा.का केही समालोचकहरूमा डा. धनपति कोइराला

~सदानन्द अभागी~ कावासोती नगरपालिका वडा नं ३ मा कार्यक्षेत्र बनाएर डा.धनपति कोइराला(२०२७) ले नवलपरासी जिल्लाका साहित्यकारहरूका केही कृतिहरूमा आकार दिने प्रयास गर्नु भएको छ । यो काम निश्चय नै एउटा गहन काम हो । नवलपरासीका साहित्यकारलाईमात्र समेटेर समालोचनाका कृति प्रकाशनको … Continue reading

Posted in समीक्षा | Tagged , | Leave a comment

कविता : नेपाली आमाको फिराद

~ऋतिक यादव~ मैले मेरो सन्ततिलाई अजङ्गको इतिहास दिएँ अतितको हजारौं अनुसन्धान दिएँ विरताको सच्चा मीथक हुने वरदान दिएँ तर, आज मेरो माटोमा भ्रष्टाचारको बाली पलाउँछ न्यायको अवसानसँगै बलात्कारी गदगदाँउछ मेरो सन्ततिलाई खाडीको पैतालिस डिग्री सुहाउँछ अन्तिम बेला हन्डरको परिपक्वता सुनाउँदै … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : जीवनभर गरौंला स्वस्ती

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ आज साह्रै रोेयो यो मेरो दिल आफ्नो देशमा आफै हराउँदाको क्षेण किन भयो यस्तो हाल ठानेको थिएँ तिमीलाई देशप्रेमी मान्छे के भयो आज तिमी हुन सकेनौं देशकै जितेर पनि भएकाछौ तिमी हारेजस्तै भन्न सक्दिन तिम्रो र मेरो … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

निबन्ध : मातृभाषालाई अब कसले जोगाउँछ ?

~रमेश भट्टराई ‘सहृदयी’~ ‘मलाई मेरो भाषा जानेर के फाइदा ? मैले जागिर पाउँछु र ?’ एक जना घनिष्ट मित्रले कुरैकुरामा भन्नुभयो । मैले भनेँ अब तपाईँले बोल्ने भाषालाई मैले बोल्न कोसिस गरौँ भने मलाई वर्षौँ सिकेर पनि तपाईँको जति ज्ञान … Continue reading

Posted in निबन्ध | Tagged | Leave a comment

गजल : भेलमा छोडेर जाँदैछौ

~सुमन राई~ मलाई आँसु भेलमा छोडेर जाँदैछौ । खाएको बाचा कसम तोडेर जाँदैछौ । म बिना एकपल जिउन नसक्ने तिमी आज अन्तै नाता जोडेर जाँदैछौ ।

Posted in गजल | Tagged | Leave a comment

नियात्रा : प्रकृतिको आँगन

~भेषराज रिजाल~ एक्लै हिँड्नुमा पनि बडो आनन्द रहेछ । र त, प्रकृतिसँग सम्वाद गर्दै हिँडिरहन चाहन्छु म युगौँयुग । सम्बत् २०७५ साल भदौ दोस्रोसाता नवलपुरको रजहरस्थित सामुदायिक प्राकृतिक चिकित्सालयबाट निस्केर छिपेनी टोलतिर सोझिँदा आफैसँग बोलेथेँ म । प्रकृतिको आँगनमा निस्कँदा … Continue reading

Posted in नियात्रा | Tagged | Leave a comment

कविता : हल्ला नगर

~जनक कार्की~ इस्स्स्स्स्स चुप!! सरकार सुतिरहेको छ हल्ला नगर्नुस कृपया। तपाईलाई भोक लागेको हो? तपाईलाई अन्याय भएको हो?? तपाईलाई चित्त नबुझेको हो??? किन चिच्चाइरहेको? किन निर्वस्त्र भएको?

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : बूढो माउते र हात्ती

~कमल कुमार~ अजङ्गको हात्तीको गर्धनमा टाँसिएर दिनभरि घुमिरहन्छ र घुमाइरहन्छ एउटा लुरे ज्यानको बुढो माउते चहार्छ जङ्गल

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कथा : बाध्यतामा अल्झिएका जिन्दगी

~दीपक थापा टोप~ प्राइभेट अफिस चिटिक्क परेको कोठा छ । एक छेउमा टेबलमाथि पुरानो कम्प्युटर अर्को छेउमा एक सेट सोफा । सुनसान कोठा, गर्मीको समय, पंखा घुमिरहेको छ । दिनेश कर्चीमा बसेर एकनासले टोलाइरहेको छ, सोचिरहेको छ त्यी बाटोमा सधैजसो … Continue reading

Posted in नेपाली कथा | Tagged | Leave a comment

कविता : छोरी

~राजेन्द्र शलभ~ आमालाई अँगालो हालेर म्वाई खान्छौ मलाई हेरेर मुस्कुराउँछौ मात्र म तिम्रो अँगालोमा किन आउन सकिन छोरी ? तिमी बिरामी हुँदा रातभरि छातीमा टँसेर सुताएकै हुँ

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

गीत : जीवन भनूँ त घात छ

~दिनेश अधिकारी~ जीवन भनूँ त घात छ मृत्यु भनूँ त सास छ दोधारमा बाँचूँ कति ? हर गीतमा चित्कार छ न बास छ, न आश छ मान्छेहरूकै त्रास छ

Posted in नेपाली गीत | Tagged | Leave a comment

गजल : तिमी कस्ती राम्री

~बिनोद खड्का~ छोटो कद हाँसकाझै चाल तिमी कस्ती राम्री कालो वर्ण मन्द मुस्कान तिमी कस्ती राम्री । पहिलो भेटमै पास तान्यौ प्रेमको बर्षा नै गर्यौ

Posted in गजल | Tagged | Leave a comment

कथा : बाघ

~अभय श्रेष्ठ~ १ तोरीको तेल लगाएर चपक्क कोरिएको कपाल, कुकुरबङ्गाराभन्दा वरका दुवैतिर हलुका अगाडि बढेका दाँतको अनौठो आकर्षण, खुइलिँदै गएको आकाशे रङको सफा बुसर्ट र नीलो पाइन्ट अनि हातमा एक भारी किताब । सुवास नामधारी यो बालकको हुलिया उसको नामसँग केही … Continue reading

Posted in नेपाली कथा | Tagged | Leave a comment

कविता : त्यसपछि तिमीले पनि भुल्नेछौ

~अनमोलमणि~ मात्रै केही दिन हो त्यसपछि त तिमीले पनि भुल्नेछौ मलाई ! जब अस्ताउनेछ घाम भुल्नेछन् सबैले अघिल्लो दिन जसरी भुल्छन् यात्रीहरु आफ्नो छाया र पैतालाको डोब, पक्कै बिर्सनेछन् सबैले मेरो उपस्थिति

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कथा : बाँसघारी

~मुना चौधरी~ भुइँचालाले हाम्रो पनि घर भत्केको थ्यो । जस्ताको पाताले बारेको बंकरजस्तो गोलो सानो छाप्रामा हाम्रो बास थियो । गाउँलेहरू सोप्पै जना यस्तै छाप्रोमा बसिर’को थ्यो । एक दिन गाउँभरि हल्ला चल्यो, सरखारबाट इन्द्रेको आप्पोले दस लाख रुप्पेँ पनि पायो रे । आखिरमा … Continue reading

Posted in नेपाली कथा | Tagged | Leave a comment

कविता : देश

~चन्द्र गुरुङ~ अधबौसे युवकले मौकामा सदुपयोग गर्नलाई पर्समा चेपिराखेको छ ब्रान्डेड सुरक्षा कन्डमको ठूलो होर्डिङ बोर्डमा लेखिएको छ— निस्फिक्रीको ग्यारेन्टी यस्तो, सस्तो र सुलभ साधन होइन देश ! दिमागमा नाफाघाटाको ग्राफ कोर्दै

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

गजल : सानो छँदा ताक्ने केटी !

~शेखर ‘अस्तित्व’~ कुन्नी अचेल कहाँ होलिन्, सानो छँदा ताक्ने केटी ! नजिक जाँदा, लुकिहाल्ने, टाढाबाट डाक्ने केटी ! पढ्छु भन्दै, घण्टौं सम्म, एकोहोरो, हेर्दै बस्ने ! मेरो तस्विर, किताबको, पाना भित्र, राख्ने केटी !

Posted in गजल | Tagged | Leave a comment

कविता : धूलो

~नव सापकोटा~ धूलो! हो, धूलो!! अर्काको पाइतालाले कुल्चिने; पसिने र धसिने धूलो ! सधैँ अरूको लात र घात सहने यो धूलो— देख्नमा कति क्षुद्र ! अस्तित्वविहीन !! तर यी हर्दम कुल्चिहिँड्ने/थिचिइरहने मस्तिष्कहीन पाइतालालाई के थाहा—

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

गजल : अटल धन खोटांङेको

~टिकाराम चौहान “प्रवाशी”~ प्रकृतिको बरदानस्वरुप अटल धन खोटांङेको सबैलाई समान देख्ने चोखो मन छ खोटांङेको ट्याम्केलाई कांडा बिज्दा रुपाकोटलाई चोट लाग्छ एकअर्कामा दु:ख बाडन आफ्नोपन छ खोटांङेको

Posted in गजल | Tagged | Leave a comment

कथा : तिमी र म…

~उमेश सामिप्य कान्छा~ रात्रिको सुनसान.. एक्लै सोच्दै थिए… के तिमी मेरो कारणले नै आत्महत्या गर्न बाध्य भयौ??? आज आठ दिन बित्यो मलाई यही प्रश्नले झस्काउन सुरु गरेको… अहिले पनि झस्किएँ… दशदिन अघि हामी सदाझैँ त्यही ठाउँमा भेट्यौं… त्यस्तै कुराकानी गर्यौ … Continue reading

Posted in नेपाली कथा | Tagged | Leave a comment