Tag Archives: Umesh Samipya Kancha

कविता : कालो दिन अनि कालै छ छाया

~उमेश सामिप्य कान्छा~ कालो दिन अनि कालै छ छाया… कालो मनमा कालै छ माया… जब एकातिर मात्र हुन्छ दियालो… छायाले आफ्नो रुप लिन्छ…

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कथा : एक मनोवाद, एक कथा !!

~उमेश सामिप्य कान्छा~ फेसबुक सायद सबैको दैनिकीमा पर्छ होला… एकसाँझ यसैमा चल्दै बस्दा एउटा Add Request आयो… नाम थियो – सफल पौडेल … प्रोफाइल हेर्ने रहरले उसको नाममा क्लिक गरें… सबै लुकाईएका रहेछन्… मैले करिब २०० friend Request Pending मा … Continue reading →

Posted in नेपाली कथा | Tagged | Leave a comment

कथा : तिमी र म…

~उमेश सामिप्य कान्छा~ रात्रिको सुनसान.. एक्लै सोच्दै थिए… के तिमी मेरो कारणले नै आत्महत्या गर्न बाध्य भयौ??? आज आठ दिन बित्यो मलाई यही प्रश्नले झस्काउन सुरु गरेको… अहिले पनि झस्किएँ… दशदिन अघि हामी सदाझैँ त्यही ठाउँमा भेट्यौं… त्यस्तै कुराकानी गर्यौ … Continue reading →

Posted in नेपाली कथा | Tagged | Leave a comment

गजल : हित रहेन अब

~उमेश सामिप्य कान्छा~ मनमा कसैको हित रहेन अब … देशकै हारमा जित रहेन अब … बलेरै राजनिती दनदनी मुटुमा … छाती सेलाउने शीत रहेन अब …

Posted in गजल | Tagged | Leave a comment

कविता : म देख्छु मेरो देश

~उमेश सामिप्य कान्छा~ म देख्छु मेरो देश… एउटा खाडल बाट निस्केर… अर्को खाडलमा फस्दैछ… पहिले खाडल बाट निकाल्ने हरु… कोही थला परेका छन्…

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

गजल : धुमलिएको छ घाम !

~उमेश सामिप्य कान्छा~ बढ्दो छ अन्धकार, धुमलिएको छ घाम ! जब बाँच्ने इच्छा छैन, तब स्वप्न के काम !! टुक्रिएका मेरा भावना, मोल कतै पाइन ! निराकार यस्ता भावनाले, कस्तो पाउला दाम !!

Posted in गजल | Tagged | Leave a comment