Tag Archives: नेपाली कविता

कविता : क्रमभंगता

~विजय याेजीत~ अचेल मान्छेहरु हिंडेजस्तो गरेर दौडिएजस्तो गरेर अनि उडेजस्तो गरेर त्यहीं छन् त्यहीं पुगेका छन् र त्यहीं झरेका छन् ! सहरेहरुले बगरेहरुलाई फुकेका अफवाहहरुमा सेतीको बगरमा हथौडा छोडेर

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : पुनर्निमाणका लागि

~पुरु लम्साल~ म तिम्रो घरको जग खन्छु तिमी मेरो घरको गाह्रो लगाऊ यो पुनर्निर्माणको बेला हो आऊ, हामी मिलेर बनाउँ हाम्रो घर म तिम्रो घरको झ्याल बनाउछु तिमी मेरो घरको छानो लगाऊ

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : लाभाहरुको जन्म

~खगेन्द्र पन्धक लिम्बू~ कुनै नानी रुन्छ र, कि मेरो छाती चर्किन्छ कि धर्ती हल्लिन्छ पहाडको गर्भे पेटमा कान टाँसेर सुन्दैछु– लाभाहरुको जन्म हुँदैछ चिराइतोको पात चपाउदै समय गुराँसका थुँगाहरुमा बसाइँ सर्दैछ अँगेरीको नश्लसँग अब कुनै बिखुमा आक्रोशित हुने छैनन् । … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : भुइँचालो

~मीनराज ‘बसन्त’~ उसले कसैलाई गराएन जानकारी आउछु भनेर केहिले अनुमान मात्रै लगाएका हुन् ऊ जुनसुकै बेलापनि अतिथि बनेर आउन सक्छ अझैपनि चिन्दैनथे कतिपयले उसलाई कहाँ थाहा थियो उसको स्वभाव, गुण–अवगुण तर यति जरुर थियो कि

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

छोक : आज नि धक्का दियो रे !

~जीवन देवान ‘गाउँले’~ अस्ति कैले चर्काएर मुसा मार्ने साँचो जस्तो धराप भा’छ रे घर हामी त ‘बाँच्दुङना’ होला आमा भन्नु हुन्छ

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : म, मेरो छोरा र पश्यताप

~देश सुब्बा~ मेरो छोरा स्कूलबाट आयो शिक्षकले सजाय दिएको सुनायो र सम्झी सम्झी आँसु बगायो… त्यसले चिर्यो छाती म दुःखिरहे उसको घाउलाई मायाले मुसारिरहें ममताको रेखा कहाँ टुङ्गीन्छ सोचें जब यो हिँड्छ, शीत पर्छ छातीमा आँखामा वर्ष्षा हुन्छ कतिपय उसको … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : चियाको बुट्टा – म

~कविता राई ‘गाउँले’~ प्रिय ,… तिम्रो केवल एक नजरले बर्षौ बाचेकीछु- म । सधै-सधैं एउटै जिन्दगी बाँच्नुको पीडा बाँच्नेलाई मात्र थाहा हुन्छ प्रिय , ठुट्टीएर पनि बुट्टा बाँच्नु पर्ने – मेरो बाध्यता आकाश छुने रहर भएर पनि

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : बाँदर, मदारी र हामी

~गोविन्द रावत~ अनारकली… रामकली… या यस्तै कुनै ‘कली’ नाम पाएकी बाँदर्नीले पहिरिएर दुरुस्त मान्छेको लुगा नाच्छे– डिमिडिमि, डिमिडिमि, डिमिडिमि डमरूको तालमा । त्यस्तै, धर्मेन्दर…

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

गजल : तलमाथि हुन्छ जीवन

~राम कृष्ण आचार्य~ ब्यस्तता र सुस्तताले तलमाथि हुन्छ जीवन।। इष्ट सम्झी हाँसी कहीँ मजबुरीले रुन्छ जीवन।। लक्ष्य अनि उद्देश्यका पहाडहरु माँझ हुँदा, उत्ताउलो मनको कुरा सधैं सधैं सुन्छ जीवन।।

Posted in गजल | Tagged | Leave a comment

कविता : प्रिय नेपाल बन्दैछ लाक्ष्यागृह कसो गरुँ ?

~पुरुषोत्तम दाहाल~ प्रिय नेपाल बन्दैछ लाक्ष्यागृह कसो गरूँ ? शकुनी सोचका पासा भिल्लका हातमा चरु बाल सन्ततिका साथ आमा कुन्ती निरीह छिन् । जनता जल्न खोज्दैछन् खरानी हुन के गरूँ ? लोक पूर्व दगुर्दै छ तन्त्र दक्षिण पश्चिम हिमाली काख … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : जसोतसो जिउने मान्छे

~राजकुमार बास्तोला~ अनिश्चितताले रुमलिएको जीवन बाधाहरूले भरिएको बाटो जिउनेको जीवन छैन हाँस्नेको मन छैन आशा छ, पूरा हुने सपना छैन र पनि हाँसेको छ जसोतसो जिउने मान्छे ।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : एउटा सपनाको पछाडि

~नवीन रायमाझी~ एउटा सपनाको पछाडि दौडिरहेको छु के थाहा ? यो सपना पूरा हुन्छ कि हुँदैन सपना फुल्छ कि फुल्दैन ? तैपनि, एउटा आशाको दियो बालेर निरन्तर दौडिरहेको छु निरन्तर पदचाप बनाइरहेछु ।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : दुःस्वप्न सुन्दरी

~हिमांशु केशव~ कैलो घुम्रेकेश हावामा लहराउँदै तलाउमा ढुंगा हान्ने र उठेका तरंगहरू हेर्दै निःसंकोच अट्टहास गर्ने बैँसोन्मत्त यौवनाले आँखा नचाएर आमन्त्रण गर्दा अभिसारका लागि मेरो ढुकढुकी एकदमै बढेको थियो ।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : उम्मेदवार

~स्नेह सायमि~ देश, जनता र पार्टीको काममा जीउज्यान गुमाउनेले पनि नपाएको धेरैले धेरैपटक घुर्की देखाएर पनि नसकेको मैले पाएँ टिकट म उम्मेदवार हुँ तिम्रो पार्टीको ।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : प्रयोग उर्फ जीवन

~रोहित खतिवडा~ म कोलम्बस, हिँडेर कोही नहिँडेको जीवनपथ पुग्नु छ पहिलोपल्ट आफ्नै जीवनको अमेरिका । म तेन्जिङ, उक्लिएर कोही नउक्लिएको जीवनशिखर चुम्नु छ जीवनको सर्वोच्च आनन्द । त्यस्तो ठेगान नै कहाँ छ र कसैले तोकिदिएको पुगौं त्यहि ठेगानमा

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : कुनै पनि समयमा

~छम गुरुङ~ कुनै पनि समयमा सोच्न पाइन्छ सोच्छु म जसरी पनि सोच्न त पाइन्छ । बीच बाटोमा सोचिँदैन, छेउछाउ हिँडिरहेछु पहिलोचोटि गुच्चा हानेको माझी औँलाझैँ अप्ठ्यारा पाइला साथ छन् ।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : झम झम झरीमा

~अज्ञात लेखक~ आकाश माथि यसो हेरेको बादलुले ढाकेको छ चम्किदै छ बिजुली गर्जदै आकाश तर्साउदै छ यती बेला आँखाको गाजल

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : मारिया, म तिमीलाई प्रेम गर्न सक्तिनँ !

~सरुभक्त~ तिम्रो देशमा कङ्क्रिटका बिशाल जङ्गलहरू छन् सुन्दर, चौडा एभेन्यूहरू छन् रेलहरू पनि पारमाणिक विद्युत ऊर्जामा भूमिगत – भूमिगत चल्छ भन्छन् र बाटाहरूमाथिका फ्लाईओभर बाटाहरूमा गतिशील लुकामारीको खेल खेल्दा उदेकको आनन्द आउँछ भन्छन् तर मारिया, माफ गर अविकसित देशको बासिन्दा … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : आदर्श छोरो

~अमृता पाण्डे~ कैयौँ पुस्ता खेर गइसक्यो तर, आदर्श छोरो जन्मिएन वषर्ा आयो, विध्वंस भयो हरियो वन मरुभूमि बन्यो

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : घाउ

~अनु शाह~ कसैको घर भत्काएर आफ्नो संसार जोडुँ कसरी ? तिम्रो कामनालाई विर्सिएर आफ्नो कसम तोडु कसरी? आँखाको नीर रित्याएर भए पनि तिम्रो आकाश सजाइ दिन मन छ ।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : शिशिर ऋतु

~राम प्रसाद पोखरेल~ शिशिरले पाईला टेक्दा, जताततै चिसो, वालक वृद्धा दुःखी भए, खोजे तातो मिठो। जताततै हुस्सुछायो, घामको किरण छैन, पानी पनि जम्न लाग्यो, बल्न थाल्यो मैन।। (१) निमोनियाले सताउने भो, बालक बृद्धालाई, तातोचिल्लो खानाखानु, न्याना लुगालगाई। घर भित्र बसी … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

छोक : इन्द्रेणी गीत

~ईन्द्र नारथुङ्गे~ घाम र पानी चढेर बायूपंखी घोडा समयको जब सँगै झर्छन् धर्तिमा… तब, आकाशले इन्द्रेणी माला लाउँछ ।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : झ्याल

~मुकुल दाहाल~ जति लगाउँन खोजे पनि मेरो कोठाको झ्याल बन्द हुदैन लाग्छ कुनै कुनै बेला त बन्द पनि होस यो झ्याल तर खुल्लै रहँदा आनन्द पनि लागिरहन्छ प्रत्येक क्षण हावा जस्तै उडीआउने स्मृतिका झोक्काहरूले उघारिदिने यो झ्याल सधैँ खुलिरहन्छ

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : एउटा भिन्नै ब्रित्तको खोजीमा

~विमल कोइराला~ रन्थनिएर ईलाका, बस्ती र गाउँ भौतारिएर शहर, देश र परदेश टुक्र्याएर आफुलाई चौटा चौटामा के खोज्दै छौं हामी ? हाम्रो बिपन्नताको बिकल्प होइन रगत हाम्रो पछौटेपनको उपचार होइन घ्रीडा मायामा उनिएर खुशीका फुलहरुको सप्तरङी माला लगाएर खुशी हुनेहरुका … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : हली

~हेमन्त विवश~ जदौ गोसाइँ चिन्नु भो ? तपाइँ मेरो पुर्खाको गौरव म उही हली हुँ मालिक तिम्रा मोबाइल र कम्प्युटरमा दगुर्ने औंलामा टाँसिए टानँसिएनन् माटाका कणहरु त्यही माटोको आद्रता ओढेर त्यही माटोको सुवास बोकर झुलाएको थिएँ अन्न बाली वर्षौ वर्षसम्म

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : माटो

~दिनेश बराल~ मट्याङ्ग्रा बनाउन पनि काम लाग्छ माटो भाडा बनाउन पनि काम लाग्छ र त माटो जीवन र मरणको दोसाधमा सधै उभिइरहन्छ माटोको छुट्टै अस्तित्व छ माटोको छुट्टै स्थायीत्व छ त्यसैले त माटो मुर्ति बनाउन पनि काम लाग्छ माटोले कहिलै … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : प्रेमिल चाहना

~यमुना पुन~ एउटा सुक्दै गरेको बोटमा पानी छर्केर जगाँदै फूलाउने आसाले मनमा बिस्वासको खात लगाएर बोटमा जेलिएका जञ्जिर हटाउँदै तिम्रै निम्ति सजाई रहेछु यो शब्द र केरिरहेछु यो अक्षर । क्षितिजको रातो घामसँंग लुकामारी खेल्ने गोधुली साँझमा

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : सरकार पारीको गाऊँ

~कृष्ण कट्टेल~ यो गल्ली र म बिचको साइनो वर्षौदेखिको हो यहि गल्ली हुँदै पुगेको छु म कहिल्यै नपुगेको ठाँउ देखेको छु क्षितिज पारिको क्षितिज त्यसैले, म जाँदापनि फर्किदापनि बिहानपनि दिउँसो वा बेलुकापनि जतिबेलै यो गल्ली चुपचाप चुपचाप बसिरहेको हुन्छ, हेरिरहेको … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : विवादित खुट्टोहरु

~मौलश्री लिम्बू~ हे भगवान ! हे ईश्वर ! हे अल्लाह ! हे प्रभु ! हे माङ् ! [किरात धर्मालम्बीहरुको पुकार] हजुरहरु अदृश्य भए पनि आतिशबाजी गर्दै देखा पर्नु होस् नत्र एक पटक पालैपिलो खुट्टो देखाई दिनु होस् म नतमस्तक भई … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : मुस्कुराउँछु

~मीरा आचार्य~ ह्रदयघात भा’को थियाे साच्चै मुटु चर्किएको थियो बाेल्दा आवाजमा पीडाको मिश्रण हुन्थ्यो तिम्रो पिडाको सहज अवतरण गराऊन मैले माैन ब्रत लिए ! त्यसैले म चुप बसे ! कठीनताहरुमा तिमी बिचलित नहाै अप्ठ्यारोहरुमा पनि तिमी बाँच्न सक

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : स्रोता खोज्न हराएको कवि

~देवेन खरेल~ कविको मोह कवितासँग कविताको परिभाषा स्रोतासँग अर्थ यथार्थ भाव र अनुभूतिहरुलाई थोरै ङिच्च हाँसोमा घोलिदिएर पोल्टोमा एउटा सानो कविताको टुक्रो घिसार्दै आजका मानिसहरुको भीडमा एउटा जाबो स्रोता पत्ता लगाउन निस्केको मेरो कवि धेरै दिन भयो । त्यो दिन … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : हाम्रो संविधान

~गौतम “उदय”~ चिन्ता थियो कतै, टुक्रेला भन्ने छिन्नभिन्न हुँदै, पराधीन बन्ने हिमाल तराई एउटै गरायो हाम्रो संविधानले राष्ट्रियता झनै मजबुत बनायो हाम्रो संविधानले । आत्मामा थियो, चुच्चे र चिम्से ब्यबहारमा थियो, पहाडे मधिसे सबलाई समान अधिकार दिलायो हाम्रो संविधानले फाटेका … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment