Tag Archives: kabita

कविता : बाध्यता

~रविन जिरेल~ हिउँदकालिन चिसो समय जिजिबिषा लिएर बिहानिको मिर्मिरे देखि पेट पाल्नका लागि एक अँध्यारो ठाउँ ढिकी कुटेको मधुर आवाज बिहानी छायो, काम निरन्तर घामको झुल्का त्यो ठाउँमा पनि मधुर प्रकाश फिँजियो । म एक्लो दर्शक दृश्य नबिराई हेरिरहेछु चिया … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

व्यङ्ग्य कविता : आउनोस्, भ्रष्टाचार गरौँ

~चट्याङ मास्टर~ भ्रष्टाचार त यस्तरी फैलिए छ, मानिसको यो कामको सिको अब कुकुरले पनि गर्न थालेछ। तीन महिनाजति भएको थियो खडेरी परेको, कुकुरले त खुट्टो उचालेर रूखको फेदसँग घुस माग्न थालेछ। रूख भन्ने– फलफूल छ दिन्छु, पैसा छैन।

Posted in कविता, हास्य - व्यङ्ग्य | Tagged , | Leave a comment

कविता : हे बरै

~सरुभक्त~ म अग्निपर्खाल चढेर संसदीय चोरबाटासम्म आइपुगेको छु वायोनिक – यान्त्रिक माछाहरु रोयल डिस्कोका भिडन्तहरु आउ, मुखमा सुइरो रोपी हिडौं सांघातिक आक्रमणहरु सामान्य छन् वेरुजुमा परेको देशः कथित वन्दहरु खुल्ला छन् हामी मिशनरीहरुका मिशनहरु देशमा के–के अफापसिद्ध भएको छ फापसिद्धहरु … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : मुटु धडकिने ढुंगाहरुको गाउं

~सरुभक्त~ भुगोलमा नहराएको एउटा देश र देशमा नहराएको एउटा गाउं जब गाउंलेहरुका मन भित्र हराउंछ उत्तरीय क्षितिजको पर्दा खुलेर कहिले हिउंका चिसा चिसा फूलहरु रुन्छन् धुरु धुरु नरोउ भन्दै छोंगों डांडांमा

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : कठघराको मृत्‍युदण्ड

~सरुभक्त~ गौंडा कुरेर धनधान्याञ्जल महायज्ञ यात्राहरुमा स्याल आक्रमण हुँदा केही सुराकीहरु इहलौकिक सब वेहसमा वेचिरहेछन् स्वास्थ्यवर्धक च्यवनप्रासहरु शिलालेख हेर अभिलेख हेर विज्ञप्तिकालीन कैफियत प्रतिवेदनमा मात्र कुद्दैनन् गाजापट्टीतिर

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : नेपाल एकदिन फर्कन्छु

~अनन्त अर्याल~ नेपाल एकदिन फर्कन्छु, Australiaमा रमाउन सकिन्न! संकल्प धेरै पटक मनमा आए। तर, पढाइ त पुरा होस! कलेज – डेरा, डेरा – कलेज पढाई पनि सकियो। यतिका बर्ष बिताईयो, खालि हात के जानु! नेपाल एकदिन फर्कन्छु, Australiaमा रमाउन सकिन्न!

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : लागे झलमल घाम

~युद्धप्रसाद मिश्र~ बल्ल दबेको वर्ग हृदयमा लागे झलमल घाम हलो कोदालो हँसिया चम्के जागे कृषक तमाम ध्वस्त गर्राई दिने उठ्यो प्रण शोषकहरूका छलछाम झुपडीहरूका महासंघ भो गर्न घोर संग्राम

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : पुरानो सत्ताको अस्थिपंजर

~नाकिमा~ सरुङबाट झिकेर कोक्पाको धनुकाँड ताकिरहेछु म यतिखेर पुरानो सत्ताको अस्थिपंजर । सक्दिन म नाच्नरङ्गीन इतिहास बोकी बेरङ्गीन पात्र भई अन्यायको रङ्गमाचमा

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

व्यङ्ग्य कविता : बायोडाटा

~नाकिमा~ नामथर अनाम अज्ञात जन्ममिति १८ माघ ०६१ माता-पिता पन्जायत लिङ्ग लथालिङ्ग नागरिकता

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : मान्छे/जनावर

~निष्प्रभ सजी~ मान्छे पहिले जङ्गल पस्यो वा पस्यो चितुवा गाउँभित्र ? मान्छे बाघसँग डरायो वा डरायो बाघ मान्छेसँग ?

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : आगोको कथा

~गजेन्द्र बुढाथोकी~ ताप्छन , मानिसहरु बलेकै आगो ताप्दैनन राप चिताको कतै पनि अनि शायद आफ्नै छाप्रो बालेर खरानीमा न्यायो कसले पो खोज्ला र? कफिन र चिताहरुको थुप्रोमा जीवन खोज्नेहरु पानीको आकार कल्पन्छन् धुँवाजस्तै छ ईश्वर अनि अल्लाह र येसू पनि … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : म चुप लागेर बसिदिन्छु

~संजीव विवश~ विवशताको सारङ्गी रेटेर तिमी युगको घाँटी नरेट पुर्पुरोमा केही लेखिएको हुँदैन भने पुर्पुरो फुटाएर पनि केही भेटिदैन तिमी बेफ्वाँकमा बक्दैछौ तिमी नचाहिने धाक लाउँदैछौ भाले बास्दैमा चरा चिर्बिराउँदैमा

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

व्यङ्ग्य कविता : एउटा मन्त्री त किन्नुहोस् !

~चट्याङ मास्टर~ तरकारी बेच्नेले भोलि, अर्कै टोकरी ल्याउँछ आलु गोभी, प्याजको सट्टा, बोली बेग्लै लगाउँछ। “लिनुहोस् लौ गृहमन्त्री, अर्थमन्त्री रसिलो छ चाँडै पाक्ने प्रधानमन्त्री, न्यायमन्त्री कलिलो छ,

Posted in कविता, हास्य - व्यङ्ग्य | Tagged , | Leave a comment

कविता : तिमी र म

~विद्या सापकोटा~ तिम्ले जित्न मात्र चाह्रौ हारिदिए म मुटु जल्दा शितलता दिन भेटिएनौ तिमी सुचिराखे पुरै जोवन खाली अंगालोमा समेटिएनौ तिमी ॥ साक्षि जुनतारा नै थे

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : भुइँ

~टिका भाई ~ १. बाबुको आङ्मा बुई चडेको होस्, आमाको औँलामा ताते हिँडेको होस् वा घर्सिदै बामे सरेको सैसव होस् थाम्ने भुइँ हो। २. दिनभरी उड्छन् चराहरू

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : प्रणय दिबस

~बोज़ बराल ~ अँगेनाको डिलमा, उही ठुटो चुरोट, निभाउंदै, फेरी सल्काउँदै, चिम्टाले घरीघरी, कोइला पल्टाउँदै, बाँसको ढुङ्ग्रोले, सकी नसकी,

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : मैले कोरेको मेरै कविता

~बिनोद खड्का~ मरुभुमीका ढेर अर्थहिन बालुवामा छटपटिदै समुद्रको पल्लो क्षीतिज नियाल्दै बिहानीदेखी अर्को बिहानीसम्म नै म मेरा अविरल पाईलाहरु नाप्दै गरेको हुन्छु । निराशाका बादलभरी एउटै आकाशको आभाशले आशाका तानाबाना संगै कहिल्यै नहराएको म मेरो देश खोजि रहेको हुन्छु ।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : लोकतन्त्र आयो रे !

~शेखर ढुंगेल~ घरमा फोन गरें सानो बच्चाले भन्यो- “बाबा आजकल लक्की कुकुर भुक्दै भुक्दैन ” पछाडिबाट गृहमन्त्रीले थपिन्- “यसलाइ पनि लोकतन्त्र लाग्या छ।” सरकारी कार्यालयको एउटा काम ‘थ्यो श्रीमतीलाई जिज्ञासा राखें गर्न सक्यौ ? उनले जोसिँदै भनिन्- “आजभोलि म पनि … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : म्याद सकियो महाराज !

~उमेश उपाध्याय~ यसपाली पनि मसाल बिसाउन पाईएन जितिएको युध्द कति कतिपल्ट बल्झिएर फेरी आईलाग्छ निको हुनै नसक्ने ज्यानमारा घाउजस्तो बल्झन्छ चर्कन्छ दुख्छ मरणान्त पीडा निचोरेर असह्य दुखाईमा चिरेर पीप रगत फ्याँकेर मलहम लेपेर निको भएको भ्रममा अस्थायी राहत गुजारेर फेरी … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : ढुङ्गाको मुर्ती

~“जीवन्त” रुकु~ मैले पुज्ने देवतालाई मेरो पीडा थाहै छैन कति खोजें माया यहाँ तर कतै पाउदै पाईन देउता मान्दै बार बार पुकारा मैले गरिरहें जस्तो पीडा पाए पनि उसकै लागि हासिरहें जति हण्डर खाए पनि मैले कहिल्येई केहि बोलिन

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : ईतर युद्ध मोर्चाहरु

~सरुभक्त~ उभिण्डो टोपी लाएर निर्वस्त्र शान्ति रेसकोर्टका घोडाहरुझैं दगुरे खोई, क्रयाक्पट् वुद्धहरु कता लागे ? गडम्यानहरु सैतानहरुका वस्तीमा छन् हिजो हामीले प्रेमदिवस मनायौं आज घृणादिवस मनाउँदैछौं ‘गोली ठोक्नु पर्छ त्यस्तो कविलाई !’ युगकविको युगीन वाणी हो चरमराएका मानवविकास परिसूचकांकमा खोई … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : प्रेमगीत

~श्रवण मुकारूङ~ यी जन्तीजस्ता पर्वत चराको माला बुकी र बतास यी सनईजस्ता भन्ज्याङ लोकन्ता खोला गोधूलि र मौनता यी मान्छेका आदिम र आधुनिक दुःखहरू

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : भ्यागुतोत्सव

~सरुभक्त~ सर्पखाने सर्पहरु म्याग्नाकार्टा वोकेर हिडिरहेछन् वालुवाका नदीहरुमा शवगृहः पिटिसन अफ् राइट राजा चाल्र्स – क्रमवेल नियतिका समीकरणहरु छेपारोका रङ्ग समिश्रित ‘म नै राज्य हुँ !’ वुरबनवंशीय अहम्नादहरु मेडम घाटा – रानी एन्टोनियटका वुर्जुवाई अज्ञानताहरु ‘पाउरोटी छैन भने केक खाउ … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : माझी गाउँको हल्ला

~श्रवण मुकारूङ~ नदीमा ताराहरू डुबेका छन् भन्ने गाउँभरि हल्ला चलेपछि ऊ सबेरै बल्छी बोकेर हिँड्यो ।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : पहाड र मान्छे

~विद्या सापकोटा~ जव म एक्लै हुन्छु कल्पना र यथार्थको धरातल नाप्न मन लाग्छ कति मनोरम छ संसार ॥ देख्छु हेर्दाहेर्दै ठडिएको सुन्दर हिमाल

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : सनकी तारा

~श्रवण मुकारूङ~ सनकी तारा कसैलाई वास्ता छैन– उसको आगमनको । बरु छ– भर्खरै, त्यो तरुनी चन्द्रमाको हातबाट एउटा निरीह फूल झरेको खेतको आकाशलाई सानो झरीको दाग लागेको धानको बाला थोरै उठेको

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : फूलको कथा

~श्रवण मुकारूङ~ उहिल्यै–उहिल्यै फूलहरू कविता लेख्थे । फूलहरू– आदिकवि थिए महाकवि थिए युगकवि थिए जनकवि थिए उहिल्यै–उहिल्यै

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : मोहन कोइराला

~श्रवण मुकारूङ~ कति हिँडेँ हुँला यो जीवनमा म कति हिँडेँ हुँला यसरी– कतिपल्ट बिसाएँ हुँला– यो अडेसोमा ? मेरो सपनाजस्तो बगिजाने यो खोलाको पानी कहाँ पुग्यो होला अहिले कठै ! यो रुख

Posted in कविता | Tagged | 1 Comment

कविता : म मानवता को खोजीमा निस्कीएको छु

~मेदिनी भण्डारी~ म मानवताको खोजीमा निस्कीएको छु ए वाटाका परतहरू, ए मेरा मनका तरंङ्गहरू, मलाई नरोक नटोक नछेक म, म भित्रैको शान्ती खोज्न हिडेको हु“ शान्ती रिसाएको जस्तो छ

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : सपना र शिव अधिकारीहरु

~सरूभक्त~ यातना घर इरेजरले मेटिएका अनुहारहरू स्वयम्भू माफियादेवहरूको अर्चना गर्छन् यो युग नरभक्षी बाघहरूको युग होइन नरभक्षी नरहरूको युग हो ।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : सौगात

~विद्या सापकोटा~ प्रिय ! थाहा छ तिम्लाई कति दिनदेखि चञ्चल थिए मेरा इन्द्रियहरु (??)

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : जलेको झझल्को

~विद्या सापकोटा~ एक प्रफुल्ल प्रभात सपनाको झुण्ड लिएर आयो जहाँ रङ्गहरुको शहर थियो प्रेमको बस्ती थियो स्पर्शको आभास थियो ऊ थियो, म थिएँ फूल थियो, पात थियो ……………………….॥

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment