Tag Archives: sangrahalaya

लघुकथा : भगवान निदाएको ठाउँ

~प्रभास बिप्लब~ साँझको समय छ । मन्दिरको भित्तामा एउटा हातले अडेस लागेको छु । भगवानहरु सधै निदाएको ठाउँ हो, मन्दिर । जहॉ मान्छेहरु निदाएको भगवानसँग भक्तिको हल्ला गर्छन् । मैले पनि आफूलाई हिन्दुत्वको भावले अडेस लागेको ठान्दछु । तिहारको मौसम … Continue reading

Posted in लघुकथा | Tagged | Leave a comment

कविता : अर्काइभको लागी

~निर्जला अधिकारी ~ आमा! आज म कोर्दै छु तिम्रो, मेरो वा हाम्रो चित्र कतै धुमिल कतै तिख्खर रंङहरु र बाङ्गो अनुभवको कुचिले तिम्रो टुटेको सपना

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कथा : अदृश्य मूर्ति

~विन्दु सुवेदी~ जापान छोडेको यतिका वर्ष भइसक्दा पनि मलाई त्यो देश मानव विम्बहरूमा आइरहन्छ। त्यहाँ भेटेका मानिस र तिनका कथाहरू अहिले पनि पटकपटक क्षितिज जस्तै खुल्छन्। मैले अत्यन्त नजिकबाट चिनेको एउटी जापानी महिलाको जीवन कथा र तिनको कला र जीवनका … Continue reading

Posted in नेपाली कथा | Tagged | Leave a comment

कविता : तरंगको बम

~गोविन्दप्रसाद आचार्य~ विचारलाई बमले खान्न किन जानेनौं बम भन्दा विचारको तेज मानेनौं बम हारेको इतिहास सम्झौताको पाऊमा विचारविहिन बमको धम्की कवाडीको भाऊमा (१) हारेकाले पेट पाले बमको धाक लाएर माफी मागी सक्याछन् सम्झौतामा झुकेर मागी खाने भाँडो हो बमको धाक … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

लघुकथा : खोट !

~रमेशप्रसाद तिमल्सिना~ एउटा सुन्दर गाउँ थियो । उक्त गाउँमा असल नियतका मानिस धेरै बस्थे । सृष्टिको रचनामा केही नराम्रा मान्छे -स्वभाव नराम्रो) पनि बनाइएको छ । उक्त गाउँमा विवाह, ब्रतबन्ध आदिको भोजभतेरमा एउटा खलक -जिजुबाजे एउटै भएको दाजुभाइ खलक) जहिले … Continue reading

Posted in लघुकथा | Tagged | Leave a comment

लामो कथा : दस्तावेज

~रामप्रसाद दाहाल~ पूर्वकथा टेलिफोनको घण्टी बजिरहेको थियो। डाक्टर अविजितले पहिलो घण्टी नै सुने पनि त्यसलाई उठाउन चाहेन। पुषको मध्यरातमा सिरकभित्र स्वास्नी अँगालो मारेर सुतेको लोग्नेमानिसले त्यो तातोपन छोड्न पटक्कै चाहेन। ऊ डाक्टर नै भए पनि इमर्जेन्सी कल ऊ कहाँ आउदैनथ्यो। … Continue reading

Posted in नेपाली कथा | Tagged | Leave a comment

कविता : जिन्दगी

~अभागी मिनम घायल असफल~ जिन्दगीले बाटो भुल्यो मेरो संसार अन्धाकार भैदियो जिन्दगीले गल्ती गर्‍यो सजाय आज मैले भोग्नू पर्‍यो

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

बहरवद्ध गजल : किन सताएकी ?

~इलामेली टीकाराम दुलाल~ छन्द : तिमाल प्यारी प्यारी मेरी रानी, किन सताएकी ? के भो गर्छौँ आनाकानी, किन सताएकी ? कामैले हो मेरो साच्चैँ अलि ढिला भाको केही बोले हुन्थ्यो सानी किन सताएकी ?

Posted in गजल | Tagged | Leave a comment

गजल : निधार बेग्ला बेग्लै

~मनोज काफ्ले ‘मनसुन’~ मानव हुन् एउटै तर निधार बेग्ला बेग्लै सानो ठुलो कोहीछैन बिचार बेग्ला बेग्लै अजम्मरी छैनन् कोही जन्मेपछी मर्नैपर्छ यो जिन्दगी अन्तहुने किनार बेग्ला बेग्लै

Posted in गजल | Tagged | Leave a comment

कविता : उदाश

~सागर कार्की~ तिमी छौ र त मायाको आश छ । जसै फूलमा मिठो सुवास छ ॥ म नखरा गर्छु तिमी गालि गर्छौ अनि लाग्छ जिवनमा प्रकाश छ ॥

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : यो मेरो संकल्प हो

~इप्सुल मगर~ लालीगुराँसको रंग भन्दा गाढा वनोस् शिर ठडाएको सगरमाथा भन्दा उच्च वनोस् आ – जीवन हाम्रो सम्वन्धमा वषन्त छार्इरहोस् यति मीठो र अटल हाम्रो सम्वन्ध वनोस् ताकी प्रत्येक पल कोईलीले पनि

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : संघियता

~उमेश राई ‘अकिञ्चन’~ शासक तिमीलाई घडि मनपर्छ वा समय ? शासक तिमीलाई फूल चाहिन्छ कि माली ? भन तिमीलाई मेरो कविताको कस्तो हरफ मनपर्छ ?

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

गजल : बाल्नै पर्ने भएको छ

~राजेश नेपाली~ फेरि पनि राता मसाल बाल्नै पर्ने भएको छ फलामे ती किल्लाहरू गाल्नै पर्ने भएको छ हेर्दा हेर्दै नेपाललाई टुक्राटुक्रा पार्नै आँटे बचाउन मसाल अब बाल्नै पर्ने भएको छ

Posted in गजल | Tagged | Leave a comment

गजल : समाएर पिएँ मैले

~निर्मला अवस्थी~ दियौ बिष ल खा भनी समाएर पिएँ मैले त्यही बिष पचाएर हाँसी हाँसी जिएँ मैले।। तिमीलाई दिन भनी साँचेको त्यो माया पनि मुटु सबै रित्याएर भए जति दिएँ मैले।।

Posted in गजल | Tagged | Leave a comment

कविता : नाटकभित्रको नाटक

~सूर्यविक्रम याक्खा~ लेखिए कविताहरु , तिम्रै नाऊमा चढाएर , संयोग पछि वियोगको ,नाटकभित्रको नाटक खेलाएर ! म वीर , वुद्व जन्मेको , म शान्तिलाई , सिमाना पारी हस्तक्षेप गरिन्दै छ । मेरो शिर सगरमाथा ,रैरहे पनि , देश भित्र-भित्रै ,लुछाचुडी … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : घाँसको नृत्य

~टंक वनेम~ लहलहाउदो घाँस हल्लि रहेछ कहिले यत्ता कहिले उत्ता जसरि बहन्छ हावाको गति मानौं- निलो आकास प्राकृतिको नाटक हेरिरहेछ किट पतङ्गहरु स्वर मिलाई रहेछन्

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : हिउँ, म र अप्रिल फूल

~शिरिष लामिछाने~ झ्यालबाट यसो पर्दा उघारी हेर्दा हिजोदेखीको हिउँ पुरु-पुरु अझै परिरहेको देखेँ ढपक्क हिउँले छोपिएको आफ्नो कालो बाहनमै मैले सेतो अन्नपूर्ण र माछापुच्छ्रे देखेँ। एक साथीको निम्तो आयो “क्रिसमसको भेटघाट छ, घर आइज है” म गएँ र सहभागी भएँ … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : प्रशासन साक्षि बन्ने बेला आएको छ

~चकेन्द्र राई “कैदी”~ अन्यायमा परेकाहरुको लागी न्याय दिलाउने राष्ट्र कै एक अभिन्न अङ्ग निस्कलंक मानिन्छ प्रशासनहरु । सबै सबै निर्धा जनताको बिश्वास र आस्थाको केन्द्र बिन्दु समाजको आदर्श मान्छे मानिन्छ प्रशासकहरु । तर यो मानवताको पराकाष्ट भन्नै पर्छ जहाँ कार्यलय … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

गजल : आकाश हरायो !

~सुरेन्द्र खौलराठी~ सङ्लो कुवा भेट्ने आश हरायो ! एक घुट्को पानी नपिई प्यास हरायो ! फूल फूल्ने बगैचामा पुतली मात्रै भेटिए, गन्थे हुँला जूनतारा आकाश हरायो !

Posted in गजल | Tagged | Leave a comment

गजल : प्रवासको बाटो

~स्वामी सुभाष चन्द्र~ सुखी हुन प्रवासको बाटो समायौ बिदेशी कै चाकारीमा सधैं रमायौ दश नंग्रा खियाउदै हाँस्नै भुलेर धेर थोर पशिनाको मुल्य कमायौ

Posted in गजल | Tagged | Leave a comment

गजल : कति छ

~सागर कार्की~ थाहै छैन सागरमा पानी कति छ । किनारमा बग्ने जिन्दगानी कति छ ?? अन्जान छु आफ्नै रङ्ग र रहरमा किन सोद्धछौ मसँग जवानी कति छ ??

Posted in गजल | Tagged | Leave a comment

कविता : अलमलमा

~प्रमोद अमात्य ~ शहरिया भएँ जस्तो कहिले कहिले गाउँले नै रहे जस्तो अलिकति हराए जस्तो अलमलिए जस्तो छ उ किनकि, शहरको भीड र भागदौडमा गाउँ खोज्दछ उ गोठ र गोरु नपाएर यहाँ झोक्राउँछ उ पहरा पखेरु मै फर्क न भन्दा … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कथा : जङ्गे मास्टरको लभ

~चुडामणि रेग्मी~ चाड–वाड झैं सम्मेलन पनि रमाइला हुन्छन् । चिया खान पाइन्छ । सिग्रेट जत्ति खाऊ । सुपारी पनि चवाउन पाइन्छ । एक जना प्रतिनिधिको पछि लागेपछि खान पनि भुँडी फुटुन्जेल ! त्यस दिन पंचायत र वर्गीय संगठनको सम्मेलन थियो … Continue reading

Posted in नेपाली कथा | Tagged | Leave a comment

कविता : फुलै त

~दिलिप योन्जन~ फुलै त टिप्छ नि मान्छे काडाँ कस्ले टिप्छ र खुसी त लिन्छ नि मान्छे ढुख काहाँ साट्छ र। हुदा खादा पो आफ्नो मान्छे नभए सबै पराई

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

बाल कविता : विद्यार्थी बिरालो

~युद्धप्रसाद मिश्र~ फलफूल चाहिँ नमिठो मान्छु मासु पाए खुसीसित खान्छु दही दूधको सौखिन भारी म हुँ बिरालो मुसा सिकारी छैन कसैसित झगडा मेरो

Posted in बाल कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : रक्त चन्दन

~टंक वनेम~ जराहरु मक्किएर काण्डहरु नफले पछि त्यहि रुखका पातहरु त्यहि रुखका डाँठहरु त्यहि रुखका काठहरु अर्को शब्दमा- रगत जस्तै रातो देखिने बाशनादार रक्त चन्दन अरनिको राजमार्ग हुँदै खासा पुग्छ अचेल र

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

गीत : रङ्गीन चरा

~आभास~ टाढा धेरै टाढा उडेका रङ्गीन चरा धरतीमा कहिले फिर्लान्? आकासको कालो मैलो हटी घामजून कहिले खुल्लान्? सँघारमा कमजोर आमाको छायाँ हुरी चलेको आवेगमा यस्तो लाग्छ यो घर-संसार जलिरहेछ संवेगमा आज, हामी माझ बल्झेका पीर सारा

Posted in नेपाली गीत | Tagged | Leave a comment

कथा : भित्ता

~शकुन्तला जोशी~ ‘भित्ता पनि बोल्छ र ?’ ‘किन नबोल्नु, बोल्छ । बोल्ने भएरै त म प्राय: गफ गरिरहछु नि यिनै भित्तासँग । जे छन्, यही भित्ताहरूमै छन् मेरो भन्नु ।’ त्यति भनिसक्दा उनको अनुहार अलिकति उज्यालियो । मलाई बस्न आग्रह … Continue reading

Posted in नेपाली कथा | Tagged | Leave a comment

गीत : साउनको झरी बनी

~दीपक जंगम~ साउनको झरी बनी तिमि आउन मेरो मनको अँधेरी मा जून छाउन बाफिएर आज हिमाल किन रोएछ २ कता कता मन भित्र घाउ दुखेछ बिहानीको किरण संगै तिमि आउन छाती भित्र मुटु पोल्छ तिमि आउन

Posted in नेपाली गीत | Tagged | Leave a comment

गीत : चिनारी हाम्रो

~नगेन्द्र थापा~ चिनारी हाम्रो धेरै पुरानो रहे झैँ लाग्दछ नदेखे पनि भेट है संधै भए झैँ लाग्दछ २ शितल दिन्छौ पबन भएर मिर्मिरे आलमा २ मायालु न्यानो स्पर्श दिन्छौ किरणको रूपमा

Posted in नेपाली गीत | Tagged | Leave a comment

कविता : खरानी

~प्रतीक चाम्लिङ~ उराठीलो गोधुली अस्ताउनै लागेको घामको मिहीन किरण समुन्द्रको छाल संगै डुब्दै र तैरन्दै मधुरो टल्किरहेछ मबाट फुत्केर निस्केको चुरोटको धुवा पर क्षितिजलाई ओझेलमा पार्दै मेरै आंखाको सामुबाट फुस्स फुस्स आकाशतिर उडिरहन्छ

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

अनूदित कथा : पछ्यौरी

~सिन्थिया अजिक~ चिसो, अत्यन्तै चिसो । नरकीय पीडाको याद दिलाइदिने चिसो सडकमा स्टेला (Stella) अन्य दुई जनासँग हिड्दै छ । यस्तो सडकमाथि उनीहरू कसरी सँगसँग हिड्न सकेहोलान् । पीडाले थिलथिलिएका रोजा (Rosa) का दुई वक्षस्थलमाझ पछ्यौरीमा बेरिएकी म्याग्डा (Magda) ठण्डीले … Continue reading

Posted in अनूदित कथा | Tagged | Leave a comment