Tag Archives: nepali sahitya

~सुजन बुढाथोकी ‘कान्छा’~ बिन्ती आज मेरो यो छातिमा बन्दुक नपड्काउ मेरो देसमा दिपावली छ बरु आउ तिमी पनि मेरि बहिनिको टीका लगाउ मेरो देशमा दिपावलि छ दाजुहरु हातमाहतियार र गर्धनमा गन बोकेर भन्छन(२) भाइ भारतका गान्दि बोलाउ र यो देसका … Continue reading →

~सुजन बुढाथोकी ‘कान्छा’~ हामी बसेको यो जमिन र यो सानू समुन्द्रसतहदेखि अलिपर आन्द्रा महासागर छ जहाँ ,डल्फिन माछा बस्छ । हामि बसेको सागरदेखि सबैभन्दा टाढा त्यो सातसमुन्दर पर

~सुजन बुढाथोकी ‘कान्छा’~ मेरो यो दिलको द्ववारमा दन्किरहेको ज्वार अनि अनुहारका यि गालाहरुमा जलिरहेको ज्वाला दवाउन अनि बर्सौदेखी यी नदिनालाहरुहुँदै कालापानीको किनारमा बलिरहेको सिमानाको सङ्गघारमा सल्किरहेको आगो निभाउन

~सुजन बुढाथोकी ‘कान्छा’~ अधबैसे उमेरमै आफ्नु बुवाको असमायिक निधन भएसङ्गै उन्को जीवन,घर परिवार अनि उन्को सिङ्गो सन्सार शोक सन्तप्त भावबिह्वल छ ऐले । छोराहरु थिएनन केवल छोरिहरु थिए म आज यो अन्दाज गर्न सक्दिन कि

~सुजन बुढाथोकी ‘कान्छा’~ निरन्तर उता पानी परिरहेछ झरझर एता आँसु झरिरहेछ तिमिले छाडेर गएपछी,तिमिले हो तिमिले अरे यार यो मान्छे यहाँ दिउसै ढलिरहेछ झरझर उता पानी निरन्तर परिरहेछ