Tag Archives: nepali sahitya

कविता : नयाँ नेपाल

~शुभ श्री~ साथी हो हेर देउरालीमा बिकास पलाउदै छ आज एका बिहानै देखी यहाँ मान्छेहरुको चहलपहल छ वेल्दिङको झिल्का सँगै केही अनुहारहरु अथक प्रयासमा एउता सन्केत कोर्दै छन।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : जोखीम

~नोवल निरौला~ तिर्न रिन लागेका, बस्न आफ्नै घरमा पढाउन वालवच्चा, चलाउन जिवनमा लागेथें म विदेश, कमाउन भनेर वोकेका ति सपना, पुर्याउन भनेर गार्हो भयो खाडिमा, मरुभुमी गन्हायो पड्क्यो वम ईराकमा, छाति मेरो चर्कियो

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

गजल : हेरिएर गयो

~दीपक बस्याल~ सुन्दर बदन हेरिएर गयो हेर्दा हेर्दै मन फेरिएर गयो न तनले आट्यो, न मनले ढाट्यो यौबन बिछयौनामा बेरिएर गयो

Posted in गजल | Tagged | Leave a comment

कविता : मलाई खाम चाहियो…

~नाइलु क्याबचा~ सुखको नाममा अर्काको दास्वत्तो बोकेको हैन दु:खै भए पनि मलाई स्वाभिमानी काम चहियो, परिवर्तनको नाममा टुक्रा टुक्रा परेको हैन मज्बुद बिसाल मलाई सिङो नेपाल नाम चहियो । राडी र पाखिमा कती आनन्द छ

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

गीत : यो हाम्रो कस्तो मिलन हो

~धनेन्द्र विमल~ यो हाम्रो कस्तो मिलन हो शून्यताको जहाँ बास छ केवल खुल्दुलीको खाली ढुकढुकीको सानो सानो मिठो धुन छ लाग्छ अब रात नढले हुन्थ्यो तिम्रो मेरो साथ नछुट्टिए हुन्थ्यो

Posted in नेपाली गीत | Tagged | Leave a comment

यौनकथा : अर्को संसार

~श्रीरामसिंह वस्नेत~ चिठ्ठी पढेपछि दीपक छाँगोबाट खसेजस्तो भयो । उसले कहिल्यै पनि कल्पना समेत गरेको थिएन, यस्तो पनि हुनसक्ला भनेर । विवाह गरेर यस घरमा भित्रिएकी लगत्तैदेखि नै उसकी दुलही विपुलाको व्यवहार उसलाई केही अस्वाभाविक लाग्न थालेको थियो । ऊ … Continue reading

Posted in नेपाली कथा | Tagged | Leave a comment

कविता : मेरो भय

~प्रकाश प्रधान~ त्यत्रो बलिदान, उपादान र अभयदानपछि त्यत्रो हर्षोल्लास समारोहबीच सबै मिली बालेको दिव्यज्योति फहराएको विजय पताका त्यो महायज्ञको पुर्वाङ्गमा नै साङ्गे नहुँदै निभ्ने ढल्ने त होइन कतै भन्ने डरले मलाई किन हो अचेल सताइरहन्छ यो डरबिना कारणको नहोला दैनिकी … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : पगरी पागल

~कुन्दन काफ्ले~ रोगी भएँ मानसिक, हेला कति गर्दछौ । म पनि त मान्छे नै हुँँ, आँखा कति तर्दछौ । दृष्टि तिम्रो बुझाई हो, पागल भनी जो भन्दछ । भेदभाव र घृणाले, मान्छे पागल बन्दछ । कुण्ठाहरुले मन मेरो त भित्र … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : बन्दुक

~बिमल गुरुङ~ बन्दुक के हो, अच्या … म थुक्छु लाखौं लाख थुक बेकार छ तिमीहरुको बन्दुक बन्दुक … ?! आच्या … बज्र ! ओईरेऊ !

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : सालिक र देश

~निश्चल काउचा~ चकमन्न अध्याँरोमा चित्-चित् एकोहोरो छेपारोको कराई हाम्रो बज्यै भन्नु हुन्थ्यो जव रातमा छेपारोलाई जाडो हुन्छ बिहान भयो भने म घर बनाउछु भन्दै कराउछ रे जव बिहान हुन्छ न्यानो घाम लाग्छ चेपारो पारिलो घाममा भुसुक्क निदाउछ फेरी उही कथा … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : अभियान

~टंक सम्वाहाम्फे~ हामी अहिले अभियानमा छौ कसैलाई थाहा होला कसैलाई थाहा नहोला के कस्तो अभियानमा छु होला भनेर तर उ अभियानमा सम्मिलित भैसकेको हुन्छ वास्तवमा अभियान संकल्पको यात्रा हो विश्वासकोगोरेटो हो कसैले नगरेको हुन सक्छ संकल्प कसैले नवुझेको हुनसक्छ दायित्व

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : हुन नसक्ने कुरा

~प्रणिका कोयु~ सादा कागजमा तिम्रो नाम लेखें धेरै चोटी मायाले लेखें रीसमा लेखें खुशि-दु:खमा लेखें आशा-निराशा दुवैमा लेखें लेखिरहें यसरी मैले धेरैचोटी सादा कागजमा तिम्रो नाम! आकाशका सबै रंग घामका सबै ताप

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : प्रणय अनुराग

~हुसैन खाँ~ रमाएछ आँखा नयाँ कल्पनामा रसाएछ छाती नयाँ भावनामा । सधैँ याद आयौ तिमी सम्झनामा दिलै यो लगाई बसेँ साधनामा ।। मनै भो विभोरै ऋतूराज आए र नाङ्गा रुखैले नयाँ वस्त्र पाए । हँसाई–नचाई गरे मारुनीझैँ

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

स्रष्टा परिचय : स्वर हराएका भजन शिरोमणी – भक्तराज

~टीका भण्डारी~ जति चोट दिन्छौ देउ मायालु मुटु भित्र साँचेर राख्ने छु जति आँशु दिन्छौ देउ मायालु दुई आँखाबाट झार्नेछु यस्तै मानबिय संवेदनाका गीत गाउने लाखौँका प्रिय गायक हुन् भजन शिरोमणि भक्तराज आचार्य । यो उनकै कालजयी गीत हो जुन … Continue reading

Posted in स्रष्टा परिचय | Tagged , | Leave a comment

कविता : हाँसेर बाँच हाँसेर मर….

~दिलिप योन्जन~ खुशीमा बाँच हजारौ हजार शतब्दी समानता र स्वतन्त्रमा अन्याय र रुढिबादको बिरोधमा उन्नति र प्रगतिको किरण छर्दै बाँच्न त बाँच सधै हाँसेर स्वार्थमा ढेश डुबाएर नबाँच

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

समीक्षा : नेपालीका पहिलो जातीय कवि भानुभक्त

~डा. खगेन्द्रप्रसाद लुइटेल~ नेपालीका आदिकविका रूपमा परिचित भानुभक्त नेपालका राष्ट्रिय विभूति पनि हुन् । द्विशतवार्षिकी मनाइसकिएका भानुभक्तलाई कुनै व्यक्ति, जात र धर्मविशेषमा सीमित नगराई समग्र नेपाली जातिका धरोहरका रूपमा लिनुपर्छ र उनलाई सीमित परिवेशमा खुम्च्याएर वैयक्तिक स्वार्थपूर्तिको साधन बनाउने प्रयत्न … Continue reading

Posted in समीक्षा | Tagged | Leave a comment

गजल : के गर्नु ?

~विक्रम तिमिल्सिना~ नचाहिने नाताहरू गाँसिन्छन् के गर्नु ? बनाउँथेँ ताजमहल भासिन्छन् के गर्नु ? मनभित्र सजिएका मनमै मर्दा रै’छन् आफ्नै मनले नखाएका टाँसिन्छन् के गर्नु ?

Posted in गजल | Tagged | Leave a comment

गीत : रातो रानी फुले झैं साँझमा

~शम्भुजित बास्कोटा~ रातो रानी फुले झैं साँझमा तिमी भुल्यौ कलेजी माझमा मनको रहर कान्छीलाई घुमाउने काठमाण्डौं शहर सिंदुर दिउँला पोते दिउँला मनै भाकेर चन्द्र जस्तो तिम्रो मुहार दिलमा राखेर म त आएँ मायालाई सम्झेर

Posted in नेपाली गीत | Tagged | Leave a comment

कविता : लाल ख्वामित्

~निभा शाह~ लाल ख्वामित महाराजकी जय होस्, ख्वामित ! लाल ख्वामित ! तिमीलाई देवता बनाउन थुप्रै लाल ‘सीता’हरू जले

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कथा : सागरको भुमरी

~हिरण्यकुमारी पाठक~ आज धेरै समयपछि फेरि अतीतको पाना पल्टाउन मन लागिरहेछ । सान्फ्रान्सिस्कोको गोल्डेनब्रिजमा उभिँदा मलाई मेरा विगतका भयलाग्दा दृश्यहरूले पछ्यारहेछन् । ती कहालीलाग्दा घटनाहरू र अप्रत्याशित दुर्घटनाले मेरो जीवन छिन्नभिन्न कसरी बनाइदियो ।अकाल्पनिक भुमरीमा म कसरी फँसे, आफैँलाई विश्वास … Continue reading

Posted in नेपाली कथा | Tagged | Leave a comment

कविता : विजय

~डा. सरोज धिताल~ होला त भनी मैले तिम्रो कुरा सुनेँ मेरो हीरो ! मिल्काएँ आफ्ना आग्रहहरू र, तिमीले दिएको झेला भिरेँ । झेलामा एउटा कलम थियो र, थियो एउटा बन्दुक तिमीले भन्यौ “कलमलाई हतियार बनाउ र, संहार गर

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कार्यपत्र : समकालीन नेपाली कथामा सांस्कृतिक चेतना

~पुरूषोत्तम सुवेदी~ सार नेपाली आख्यानका कथा, नाटक र उपन्यासमा नेपाली संस्कृतिका अनेक पक्षहरूको रचनात्मक आरोपण गरिएको छ । भाषा, भेषभुषा, खाना, गीतसङ्गीत र नृत्य र पेशाका अनेक भँगालामा बाँडिएको नेपाली समाज यही विविधताबाट शक्ति प्राप्त गरेर राष्ट्रिय मूलधारमा हेलिएको छ … Continue reading

Posted in कार्यपत्र | Tagged , | Leave a comment

कविता : स्वदेशलाई सन्देश…

~सोम खनाल~ शीखरै फुल्ने त्यो मेरो नेपाल, गुराँश थुंगाको कस्तुरी डुल्ने ती डाडा पाखा, चप्लेटी ढुंगाको स्म्रीती मीठो आतैमा बोकी छोडेर आको छु मुटुमा रोपी देशको माया गोडेर आको छु । थाहा छ मलाई के फुल्छ सधै पाहाडी पाखामा बिरह … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

गीति कविता : नेपाल हाम्रो घर

~कृष्णप्रसाद पराजुली~ जोड्यौँ गौरवमानका सिलसिला उक्ल्यौँ उकालै पनि नेपाली वसुधा सुधाम्य भयो यै घाम छाया पनि

Posted in गीति कविता | Tagged | Leave a comment

लघुकथा : न्यायको क्षेत्रफल

~शिव भुसाल~ …..र अचानक धनेमाथि कसैले खुकुरी हान्यो । धनेकी दिदी उम्लन लागेको दध छाडेर आई । दाउरा चिदैँ गरेको बुढो बाबु बन्चरो समातेर धनेको बचाउमा आयो । यो सबैलाई एकतमासले हेरिरहेकी धनेकी आमा पारु, जो स्वयं चार वर्षदेखि दमले … Continue reading

Posted in लघुकथा | Tagged | Leave a comment

गजल : मान्छे ठान्छु म त

~शिव वियोगी चौलागाईं~ देख्या छैन तर पनि आफ्नै मान्छे ठान्छु म त जे सुकै होस् तिमीलाई प्रेम नजरले हान्छु म त टाढा छ गन्तब्य हिड्न धरै बाँकी छ जीवनको सहयात्री तिमीलाई मान्छु म त

Posted in गजल | Tagged | Leave a comment

कविता : म बिक्री भएको छैन

~महेश रेग्मी~ म क्षत्रि्रस्त जीवन लिएर हिँडिरहेको छु सिंहदरबारको बाटो काठमाडौं मलाई धोका दिइरहेको छ काठमाडौं मेरो हुन सकिरहेको छैन काठमाडौं मलाई कहीँ सिफारिस गर्दैन मलाई मार्न खोज्छ बाँच्न दिँदैन मैले उसलाई जीवनका अङ्गहरू बुझाएको छु तर म उसको छेउ … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

गजल : समय नै दोषी होला

~खगेन्द्र पराजुली ‘शून्य’~ भेटाएर छुटाउने समय नै दोषी होला ह”साएर रुवाउने समय नै दोषी होला धेरै-धेरै गल्तीहरु भए होला मित्रतामा खुशी मन दुखाउने समय नै दोषी होला

Posted in गजल | Tagged | Leave a comment

कविता : अभिषाप

~बसन्त मोहन अधिकारी~ लोभी, पापी, निर्दही, निर्मोही ! रुप, रङ्ग उडाएर चुस्न सम्म चुस्यौ । बदनाम गराएर उपभोग गर्यौ । त्यतिले नपुगेर

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : अरुलाई भुल्न थाले

~बिजयकुमार श्रेष्ठ~ विद्याकी खानी तिमी सबैलाई सुबुद्धिको ज्ञान दिने सुबुद्धि दिएका थियौ तिमीले कहाँ गए विधा लिने । गुरुलाई मान्न छाडे विधा बिना नै गुरु बन्न थाले आफनो औकात हेर्नु छैन विश्व हाक्छु भन्न थाले ।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

गजल : माया पनि लिई गयौ

~केशब आचार्य ~ छाडिगयौ साथ मेरो माया पनि लिई गयौ ब्यथाहरु जिन्दगीका धेरै धेरै दिई गयौ । ओकलेर फालिएको बिष जत्ती मेरै भयो घडाबाट निकालेको अम्रीत सबै पिई गयौ ।

Posted in गजल | Tagged | Leave a comment

कविता : सतिसाल

~पुरुषोत्तम सुवेदी~ ठूलो वरको रूखको टुप्पोमा काटिएको टाउको आन्द्राभुँडी, कलेजो र करङका लाप्सा ट्वाक्ट्वाक् ठुङ्दै, स्वाद लिँदै समयको बूढो गिद्ध मुक्तियुद्धको पराजयको

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment