Tag Archives: नेपाली कविता

कविता : जिन्दगी मृत्युको कहतारोमा

Posted on November 1, 2017 by Editor

~उषा शेरचन~ शून्य’ शून्य’ अति शून्य ।’ भयानक पिंजडाभित्र बन्द मोटरहरू गुडिरहेछन् – शून्य यात्रीहरू ओसार्दै – शून्य छातीहरू ओसार्दै भक्काना छुट्छन् मौनताबीच – बन्द ज्वालामुखीहरू अभिशाप बन्दछन् शून्यताबीच – जीवन र मृत्युहरू

कविता : पिउरीको डसना पनि बिझाउँछ

Posted on November 1, 2017 by Editor

~कणाद महर्षि~ आकाशभरिका एक फौज ताराहरूको रिमझिम पनि चाहिन्न फूलजस्तै सुकुमार मालीले गोडेको फूलबारीको कुनै फूल पनि चाहिन्न कहलिएका बगैँचाका विविध फलहरूको कुनै स्वाद पनि चाहिन्न कोइलीको कुहू–कुहू पनि

कविता : हाउ लुङा ! रक्सीको श्रीपेज फालौं अब

Posted on November 1, 2017 by Editor

~काप्पोबा चुम~ चिया अलिकती पिउन खोज्छु मुखै पोलेर सताउछ अनि जाँड पिउन थाल्छु पिउदा पिउदै लुम्बाले आँखा छोपी हाल्छ जब लुम्बाले आँखा छोप्छ तब लुम्बाको जाडमात्र देखिदो रहेछ । एक दिन जाँड पिउदा पिउदै जब चियाले छिर्के लायो सोझो जाडलाइ … Continue reading →

Posted in कविता | Tagged Kaappabo Chum | Leave a comment

कविता : तिमी र म

Posted on October 31, 2017 by Editor

~निर्मोही व्यास~ मभित्र छ्यौ तिमी–तिमी, तिमीभित्र छु म आज मेरो उँचाइलाई कल्ले सक्छ छुन ? हिजो जस्तो कहाँ हो र ! आज मेरो खुसी अझैअझै चुलिँदो छ हुँदै झुसी–झुसी !

Posted in कविता | Tagged निर्मोही व्यास - Nirmohi Vyas | Leave a comment

कविता : नाकाबन्दी

Posted on October 31, 2017 by Editor

~प्रथा~ ******** हिउदको च्यादर ओढेर हिमकन्याहरू जमिनमा झरेपछि चौँरीगोठ बोकेर सोनाम दोर्जे टुटुवान लेकतिर झर्दैछ ! थाहै पाइँनन् उनले खै कतिखेर पग्लियो – मनको हिउँ ? एकाएक मौन औँलाहरू नाच्न थाले छमछमी कुरुसको धागोसँगै र आङफुटीले बुनिदिइन् – गलबन्दी ! … Continue reading →

Posted in कविता | Tagged Pratha | Leave a comment

कविता : अँध्यारो

Posted on October 31, 2017 by Editor

~कोशी किनारे~ थाहाछ आउने यो साँझमा पनि तिमिले अँध्यारोको भरपुर उपभोग गर्नेछौ र तिम्रो कोठेबारिको अर्थतन्त्र लाई बेस्सरी सम्भोग र भोग गर्नेछौ।

Posted in कविता | Tagged Koshi Kinare | Leave a comment

कविता : जन्माइदेउ युगपुरुष

Posted on October 31, 2017 by Editor

~मनुषा राई~ आज सबेरै मेरो निजी कोठामा आफ्नै बिछ्यौनामा सुतिरहेको रातमा तन्नेरी भएर आयो मेरो कलम जिस्कायो मलाई मेरो तन्नेरी भएर ऊ मसँग चल्न थाल्छ ओ मनु उठ !

Posted in कविता | Tagged Manusha Rai | Leave a comment

कविता : टुहुरा मान्छेहरु आफन्तको खोजिमा

Posted on October 31, 2017 by Editor

~आहुती~ १, एउटा टुहुरो मान्छे यो भर्खरै हातगोडा पलाएकोरआँखा सिमसार जस्तै रसाएको चुटुक्क अनुहार लिएर , अन्धकार भविश्य बोकेर तिमीलाई हेरिरहने सानो मान्छे पढेकाहरुले मलाई अनाथ भन्छन ÷ नपढेकाहरु भातेभुते भन्छन् म पनि कुनै आईमाईको सानो पेटमा सल्बलाएथेँ हुँला म … Continue reading →

Posted in कविता | Tagged आहुति - Aahuti | Leave a comment

कविता : चाँदनी हराएको त्यो रात

Posted on October 31, 2017 by Editor

~सुमित्रा थुलुङ ‘अश्रुधारा’~ उनले भनिन् दिज्यु मैले खोज्दैछु चाँदनी त्यो पनि मध्य दिनमा नजवाफ बनिरहेँ म उफ कति दर्दमय खोजाइ उनलाई शितल दिने चाँदनी अब भेटन सकिन्न माटो संगै बिलाइ सकेकी छिन

Posted in कविता | Tagged सुमित्रा थुलुङ ‘अश्रुधारा’ - Sumitra Thulung 'Ashrudhara' | Leave a comment

कविता : भूमिपुत्रका लागि

Posted on October 31, 2017 by Editor

~सोनाम सोल्टी~ उत्साहको ढोल ठटाउँदै ढोलेहरु सोइसोइला खेल्दै आउ उमङ्गको झ्याम्टा बजाउदै सिलिमेहरु बञ्छर नाच्दै आउ । सोइ ढोले सोइ, अर्को ढोले खोइ र ? एनी लै लै हौ बरि लै लै । ०००० इन्द्रेणी सपना युवा मनमा सजाएर

Posted in कविता | Tagged सोनाम सोल्टी - Sonam Solti | Leave a comment

कविता : जोगिनुपर्छ काठमाडौँमा

Posted on October 31, 2017 by Editor

~नाकारा ~ सागसँग विष पाक्छ गोलभेडासँग जिवाणु अचार बन्छ प्याजको पत्रपत्रमा पिरो गन्ध जाग्छ जोगिनुपर्छ काठमाडौँमा ! सडकमा प्राणघातक धुवाँ र धुलो उड्छ गल्लिगल्लिमा बौलाहा कुकुर डुल्छ चोकचोकमा सन्काहा गोलि पड्किन्छ जोगिनुपर्छ काठमाडौँमा ! घरभित्र घाम निस्सासिन्छ

Posted in कविता | Tagged नाकारा - Nakara | Leave a comment

कविता : सभ्यताको बाह्रखरी

Posted on October 31, 2017 by Editor

~मुक्तान थेबा~ तिमीले मेटाउन नसकेको बाँकी केही त अवश्य छुटेकै छ मित्र !खोरको माउ तान्न आउने बाघको गर्दन छप्काउने बाघसिङ आँखेको– खुकुरी छ मसँग । खुसुखुसु करेसाको पिँडालु चोर्न आउने वनसुँगुरको भाले ढाल्न आप्पाले दर्जन थाप्ने गरेको– जोरनाले छ मसँग … Continue reading →

Posted in कविता | Tagged Muktan Theba | Leave a comment

कविता : जोगिनुपर्छ ज्योती मगर !

Posted on October 31, 2017 by Editor

~एम सि सुमित~ ज्योती मगर ! बनाएर तिमिलाइ आइसकृम कसले चाटिरहेछ ल्यापल्याप छुँदै डोब लाग्ने तिम्रो भर्जिन छाला र निर्दोश मुस्कान । यो हिमाली पाखामा खोरिया फाँडेर आवाद गर्ने तिम्रै हात हो हिँउखोलाको चिसो पानीमा जाँ

Posted in कविता | Tagged MC Sumeet | Leave a comment

कविता : एकताको नयाँ घर

Posted on October 30, 2017 by Editor

~उत्सव चौलागाई~ भत्किँदै छ त्यो पुरानो घर लागे धमिरा र खोइरो भुइँचालोका पराकम्पनहरूमा पनि बेतोड भाग्नुपर्ने, निदाल, खम्बा र दलिनहरु धर्मराउन थाले चिरपटहरु कुहिए भ्वाङ पर्यो बार्दली बुइँगल, कोठाहरु भए प्वालै प्वाल । पुरानो घरको भविष्य नभएपछि, घोषणा भयो नयाँ … Continue reading →

Posted in कविता | Tagged Utsav Chaulagain | Leave a comment

कविता : नारी

Posted on October 30, 2017 by Editor

~साधना लामिछाने~ तिमी कतै सुरक्षित हुन सकेनौ तिम्रो निर्दोष अनुहारहरुमा एसिड फ्याकिन्छन् मर्द भन्नेहरुको ठुलै जमातहरु तिम्रो अस्तित्वमाथि खेलवाड गर्छन् तरपनि तिमी लाचार भएर बस्छौ आखिर कतिसम्म सहन्छौ ? निर्धक्क भएर तिमी कतै हिँड्न सकेनौ

Posted in कविता | Tagged Sadhana Lamichhane | Leave a comment

कविता : यो देशको निर्माता को ?

Posted on October 30, 2017 by Editor

~प्रदीप लोहागुण~ किसानलाल माझीले बाँझो खेत खन्दा यो देश समृद्ध हुन्छ, हुँदैन उसलाई थाहा छैन तर ऊ पुस्तैनी खनिरहेछ यो देशको बाँझो खेत । कान्सीराम आप्टेले चिनी मिलमा उखु पेल्दा यो देशको मुद्रास्फीतिमा सुधार हुन्छ, हुँदैन उसलाई थाहा छैन तर … Continue reading →

Posted in कविता | Tagged प्रदीप लोहागुण - Pradeep Lohogun | Leave a comment

कविता : कवि कसलाई भन्ने

Posted on October 30, 2017 by Editor

~अनुष्कर पुष्कर गुरुङ~ भावनामा डुबेर शब्दको हार बनाउने भावनात्मक मानवलाई कि कवित्व भएको मानवलाई ! कवि कसलाई भन्ने सिाजको बिसंगतीलाई कलमका काला मसिहरुलाई सेता पन्नामा नचाउने कलाकारलाई कि समाज सेवकलाई कवि कसलाई भन्ने !

Posted in कविता | Tagged अनुष्कर पुष्कर गुरुङ - Anuskar Puskar Gurung | Leave a comment

कविता : कमरेड तिम्रो भाउ, कति लगायो?

Posted on October 30, 2017 by Editor

~नरबहादुर घिमिरे~ कमरेड, तिम्रो भाउ कति लगायो उसले र तिमीले तिम्रो चेतना किलोको भाउमा सुम्पियौं? भन कमरेड भन… रक्त क्रान्तिका कुराहरु फुकेर तिमी बुर्जुवाको भक्त बन्यौ? भन कमरेड भन.. तिमीले हाम्रो गाउँको भाउ कति सोचेका छौं ? हाम्रो समाजको, हाम्रो … Continue reading →

Posted in कविता | Tagged Nar Bahadur Ghimire | Leave a comment

कविता : बाटो

Posted on October 30, 2017 by Editor

~बिष्णु भण्डारी~ यात्रााको मोडनिरै बाटो सकिएको छ र मलाई कोर्नु छ नयाँ बाटो । हिंड्नु छैन मलाई पुरातन रेशमी डहरहरु पछयाएर तेन्जिङका पदचापहरु भेट्नु छैन मलाई निर्जिव सम्बेदनाका शिखरहरु । यि त पुराना बिम्ब हुन

Posted in कविता | Tagged विष्णु भण्डारी - Bishnu Bhandari | Leave a comment

कविता : पुरानो झण्डा

Posted on October 30, 2017 by Editor

~वलराम तिमल्सिना~ जव देख्छु फहराएको यो राष्ट्रिय झण्डा ! अनिष्टको आशङ्काले मनै हुन्छ ठण्डा ! मेरो देश यही झण्डा फहराउँदै बेचियो यही झण्डा फहराउँदै लुटियो यही झण्डा बोक्नेले हो – सत्र सालमा प्रजातन्त्र मार हानेको यही झण्डा बोक्नेले हो –

Posted in कविता | Tagged बलराम तिमिल्सिना - Balaram Timilsina | Leave a comment

गजल : तिम्रै हुन्थें होला !!

Posted on October 30, 2017 by Editor

~हरी गौतम~ सादा जीवन फिल्मी भए, म’नी तिम्रै हुन्थें होला !! हाम्रो जोडी छुटाउनेलाई नमज्जाले धुन्थें होला !! सानो संसार सजाउनलाई तिम्रो अनी भनी मेरो साचों भन्छु तिम्रै लागी सारा खुशी चुन्थें होला !!

Posted in गजल | Tagged Hari Gautam | Leave a comment

कविता : जता–ततै दण्डहिनता

Posted on October 29, 2017 by Editor

~कुन्दन काफ्ले~ दण्डहिनता जताततै फैलिएर गएको छ । राष्ट्रछवी दिनानुदिन मैलिएर गएको छ । आसंकाले नेपाली मन वैलिएर गएको छ । न्यायको चाहि केस कालो कैलिएर गएको छ । कहिले हुन्छ विकास र कसले दिन्छ निकास खै

Posted in कविता | Tagged Kundan Kaphle | Leave a comment

कविता : मर्‍यादा

Posted on October 29, 2017 by Editor

~प्रकाश सुनुवार ‘निराकार’~ रंगीन शहरको कथा अलग छ स्वार्थी हुंदै गएको छ यो शहर मान्छेहरु उज्यालोमा पनि लाल्टीन बालेर हिंडेका छन् आफुलाई वाहेक अरु कसैलाई देख्तैनन् उज्यालोलाई अँध्यारो पारेर आफ्नो मर्‍यादा मर्दन गरेर अरुलाई समेत मारिरहेका हुन्छन्

Posted in कविता | Tagged Prakash Sunuwar 'Nirakar' | Leave a comment

कविता : दसगजा

Posted on October 29, 2017 by Editor

~मणिराज सिंह~ मेरो खेतको आली मुन्तिर मेरो स्वाभिमानको प्रतीक शिर ठाडो पारी निर्भिक उभिरहेको दसगजा हिजो मात्रै वर्षात्मा भिजेर हो कि शत्रुले खोस्रेर हो गर्ल्याम्म गुर्लुम ढलेको सपना देखेँ मैले ।

Posted in कविता | Tagged मणिराज सिंह - Maniraj Singh | Leave a comment

कविता : मौन टेलिफोन

Posted on October 28, 2017 by Editor

~हरि अधिकारी~ मौनव्रत लिन बाध्य मेरो टेलिफोन निःशब्द छ र छ अशान्त पनि, रिसले होस हराएको लाटो मान्छेले झैँ चिथोर्न खोज्छ मभन्दा निर्धो छ, सक्दैन, मनभित्रको हाहाकारलाई घाँटीमै दबाएर अस्फुट स्वरमा रोइरहेकी बलात्कृत किशोरीझैँ शब्दहीन झोक्राइरहन्छ ।

Posted in कविता | Tagged Hari Adhikari | Leave a comment

कविता : नत तिमी नत म!

Posted on October 28, 2017 by Editor

~पदम गौतम~ नत कहिल्यै तिमी झुक्यौ नत म कहिल्यै माथि उठे सपना सपनामानै सिमित रह्यो यथार्थ कसैले बुझेनौ। धेरै-धेरै जिन्दगीका पालुवाहरू

Posted in कविता | Tagged Padam Gautam | Leave a comment

कविता : कमरेडलाई प्रश्न

Posted on October 28, 2017 by Editor

~किरण दहाल~ सपनामा आउँछन् माक्र्स र, सुनाउँछन् मलाई द्वन्द्ववादका सिद्धान्त सुनाउँछन् स्वप्न कथा– कसरी स्थापना हुन्छ सर्बहाराको अधिनायकत्व ? के–के हुन्छ त्यहाँभित्र ? जुन कथा तपाईले सुनाउनुहुन्थ्यो पहिले–पहिले कमरेड !

Posted in कविता | Tagged किरण दहाल - Kiran Dahal | Leave a comment

कविता : निःशब्द पेटी

Posted on October 28, 2017 by Editor

~मञ्जु काँचुली~ उसको सानो सीमा कसले भत्काएको छ र ? फोहोरको थुप्रो, सडकको पाटी खोलाकिनारको पेटी डेन्ड्राइटका ट्युब थोत्रा लुगा–कपडाका झोला साथ कहिले नछोड्ने भुतुल्ले कपाल नधोएका कत्ले लुगा, ननुहाएको बोक्रे शरीर

Posted in कविता | Tagged मञ्जु काँचुली - Manju Kanchuli | Leave a comment

कविता : सगरमाथा नाङ्गै देखिन्छ

Posted on October 28, 2017 by Editor

~विक्रम सुब्बा~ कुनै छलकपटको चीसो योजना थाल्न हो कि या कुनै झुप्रोहरूको छातीमा सर्दी हाल्न हो? शान्तिको कुनै ओस्याईलो गीत गाउन हो कि या कुनै गुराँसको कलकलाउँदो थुँगा अँठ्याउन हो? आफ्ना केही सुकिला भारदार हिमालहरू लस्करै राखेर सगरमाथा कुनै गोप्य … Continue reading →

Posted in कविता | Tagged विक्रम सुब्बा - Bikram Subba | Leave a comment

छोक : नयाँ बुद्ध

Posted on October 28, 2017 by Editor

~सैलेन्द्र साकार~ टुहुरा राहुलहरु खोजी रहेछन नयाँ बुद्ध हरु देश बिर्सेंका हरुले , हरायकाहरुले देस खोजे जस्तै आमा को गर्ब्भमा बास पाउन नसकेका

Posted in कविता | Tagged शैलेन्द्र साकार - Shailendra Sakar | Leave a comment

कविता : विन्दु

Posted on October 28, 2017 by Editor

~धर्मराज थापा~ ए मेरी रानी ! निर्मल पानी ! जुनमा टल्केकी ! अन्कौं रंग लिएर तिमी झलल झल्केकी ! कसरी झर्‍यो कसरी बस्यौ कर्कले पातमा, हृदय मेरो तानेर लिन्छ्यौ जुनेली रातमा । शीतल हावा सिरीरी चल्छ पातमा खेलेर, तिमीले झिक्छ्यौ … Continue reading →

Posted in कविता | Tagged धर्मराज थापा - Dharmaraj Thapa | Leave a comment

कविता : देश र ब्यूटीपार्लरकी सुन्दरी

Posted on October 28, 2017 by Editor

~श्यामल~ अब कहाँ जाने? केश बनाइसकिएको छ र दलिसकिएको छ अनुहारमा क्रिम कपडामा छरिएको छ सेन्ट र ऐनामा सयौँ पल्ट जुधेका छन् आफ्नै आँखाहरु श्रृङ्गार सकिएको छ सुन्दरी, अब कहाँ जाने? सडकमा

Posted in कविता | Tagged श्यामल - Shyamal | Leave a comment

Tag Archives: नेपाली कविता

रचनाकारलाई खोज्न अंग्रेजीमा नाम टाइप गर्नुहोस् ।

प्रमुख सम्पादक/सङ्कलक

~ आविष्कार ~

~सङ्ग्रहित स्रष्टाहरु~

विधा छान्नुहोस्

नेपाली साहित्य लेखन सहयोगी

Follow साहित्य सङ्ग्रहालय

यो हफ्ता धेरै पढिएको

नयाँ रचना

भण्डार कोठा

कस्ले कहाँबाट हेरे

शब्दका जादुगरहरु