Category Archives: नेपाली काव्य

~आशांक उपाध्याय~ चाहनाको मास अनि, पिरतीको दिन थियो || तिमीलाई भेटें जब, चन्द्र शीत हिन थियो || गगनका तारा सबै, तिम्रो रुप भरि खुल्थे, सुवासिलो सुन्दरता, साह्रै नै ल’च्छिन थियो ||

~आशांक उपाध्याय~ यसपाली पनि आएन भनी नरुनु तिहारमा, जुरेन दिदी तिहारको टिका यसपाली निधारमा ! परदेशको ठाऊँ सकिन आउन बुझाउनु त्यो मन, मिलेछ भने ल्याऔला ख़ुशी अर्कोसाल मुहारमा !

~आशांक उपाध्याय~ आज तिम्ले मेटी दियौ मित्रताका नाताहरू छाड़ी गयौ मुटुभित्र नमेटिने खाटाहरु भनेकाथ्यौ नाता हाम्रो अमरताको नमूना हो यस्तै यस्तै कुरा भित्र लुकाएछौ टाटाहरु

~आशांक उपाध्याय~ नहिडेको गोरेटोमा हिडूं हिडूं लाग्यो आज किन नयाँ कुरा छेंडूं छेडूं लाग्यो तिमीलाई देखे देखि भोक अनि निन्द्रा छैन तिम्रै साथ तिम्रै छाँया बनू बनू लाग्यो

~आशांक उपाध्याय~ रुंदा आँशु झर्न छोड्यो हाँस्न बिर्सिएछु टुक्रै टुक्रा भएको मन टास्न बिर्सिएछु झरी पर्ने नहुने भो मन त्यसै अमिलिन्छ मनमा छ उसको तस्विर मास्न बिर्सिएछु

~आशांक उपाध्याय~ लौन बुवा मेरो उमेर पुगीसक्यो, बिहे गर्ने !! यसपालिको लगन पनि छुटीसक्यो, बिहे गर्ने !! आमा संग दुख पोखें तेरै बाउलाई भन भनिन, चाहिने समान तुल्याएर जुटीसक्यो, बिहे गर्ने !!

~आशांक उपाध्याय~ छचल्किएको बैंशलाई जोगाईराख्न गाह्रो हुन्छ तिम्रो मेरो सम्बन्धलाई बचाईराख्न गाह्रो हुन्छ कति बाधा व्यवधानलाई गुजारेर आएका छौं भविष्यमा अझै बाधा हटाईराख्न गाह्रो हुन्छ