Tag Archives: nepali sahitya

कविता : कुहिरो

~भिमदर्शन रोका~ पर पहाडमाथि पहाडभन्दा गरुङ्गो तर स्पर्शभन्दा हलुङ्गो लाम लागेर बिस्तार बिस्तार उकालो चढिरहेछ कुहिरो र

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : समय, मान्छे र म

~मिजास तेम्बे~ म बोल्न खोजिरहेछु म खोल्न खोजिरहेछु बताउन सक्छु कि सक्दिनँ बुझाउँन सक्छु कि सक्दिनँ मान्छे, सधैँ विरोधाभाष देखिरहन्छ/लेखिरहन्छ मान्छे, सधैँ अनिणिर्त बोलिरहन्छ/खोलिरहन्छ मान्छे, सधैँ अन्धाधुन्द गरिरहन्छ/सरिरहन्छ मान्छे, सधैँ बेठेगान हिँडिरहन्छ/दौँडिरहन्छ

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : युद्दभूमिको झल्को

~दीपा लिम्बु राई~ जव मलाई हल्लाहरुले बिथोल्छ म जोडले ढोका बन्द गर्छु बन्द कोठा भित्रबाट अलिकति झ्याल उघारेर पुर्व क्षितिजलाई चियाउँछु । सम्झनाको झोक्का किन आउँछ यसरी ?

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : मशान घाट

~राजेश्वर देवकोटा ~ मलामीहरूको मलिन दृष्टि शवमा परेको छ जसले कुनै दयादृष्टिको अपेक्षा गरेको छैन । मलामीहरूको मलिन दृष्टि शवमा परेको छ जसले कुनै दयादृष्टिको अपेक्षा गरेको छैन । उसका उपर मलामीहरू पुष्पवर्षा गर्छन्

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : सुङ्ग्देल गाउँ

~निर्मला राई परिवेश~ सुङ्ग्देल गाउँ जहाँ म जन्मे ….. ती डाडा र पाखा जहाँ म हुर्केँ …. असिमित मिठा माया र सम्झना छ मेरो ……. स्वासप्रस्वास रावाखोला बगिरहेछ मुटुको भल्ब बनि मेरो …….

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : काँक्रो

~राजेन्द्र तारकिणी~ तिमी काँक्रोझैँ भर्खरकी छौ । हरियो टीनएजको उकालो चढेर तिमी प्रवेशरत छौ– गुराँसको पछ्यौरी ओढ्ने लेकतिर त्यहाँ असाध्यै उथलपुथल हुरी चल्छ यौवनको । तिमी त भञ्ज्याङमा छौ, सुस्ताइरहेछौ सङ्क्रमणमा छ तिम्रो हरियो जामा

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : देश खोज्दा

~कौशिला रिसाल~ बाल्यकालको बुइ चढेर चिसे खोलाको कन्चन पानीमा मैले माछाको चुलुबुलु नियालिरहदा बाले सर्टको फेरो समाउदै तानेका ती यादका असारहरूले थुनेका दुवाली सम्झनाका पासो बनेर आइरहेछ्न् । लुकामारी खेल्दा मलाई

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : तातो हावा

~सुधीर छेत्री~ एउटा तातो हावाले शरीर फड़्कार्‍यो, प्वॉंखमा टॉंसिएका पानीथोपाहरू झड़्कार्‍यो अनि कम्मर कसेर उठ्यो आवाजहरूको थैला कॉंधमाथि भिरेर। तातो हावा अब

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : पितृ- आलोक

~सोमनाथ सुवेदी~ छातीमा जून टाँसिएको आकाश देखाएर मेरी हजुरआमाले मलाई स्वर्ग चिनाउनुभयो ! सुकिलो जून देख्ता आकाशमा

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : म हारेको यौटा उदास रात

~भवानी तावा~ म सम्झन्थेँ प्रत्येक रातहरू स्वच्छन्द हुन्छन् । ताराहरूले सुरेली खेलेर चन्द्रमाले मुसुक्क हाँसेर मसँग कल्पनामा बुर्कुसी मार्दामार्दै हाम्रो प्रत्येक रात – एउटा स्वर्णीम कल्पनाको सडकमा त्यसरी नै आउँछ होला त्यसरी नै जान्छ होला ।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : चहिँदैन

~विक्रम सुब्बा~ भोटे, पाना, ईट्टा र चिढीका बास्साहरू छन् अर्थात, पुरै चार राजा छन्… राज्य संचालनको फलास खेल्न

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : नया नेपाल बनाउने भए

~प्रकाश रोदुङ~ ए शिक्षित अगुवाहरु हो युरोप,अमेरिका जापनहरुको सपना त्याग्नु पर्छ नया नेपाल हराभरा बनाउने भए ए श्रमिकहरु हो प्रबाशमा बेचिएको श्रमलाई मातृभूमि फिर्काउनु पर्छ

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कथा : विध्वंस शहरको विधवा

~टंक वनेम~ पाल्म रुखहरुको पातमा बसेर बथानमा उड्ने चराहरु चिर्बिराई रहेका थिए। सन १९८० सालको सेप्टेम्बर महिना हुनु पर्छ। एक बिहान खवर पत्रिका पढेर हुक्काको सर्को गुडगुडाउँदै मेरो बाबा सादकारी साद कड्कनु भयो। दाजु भाई र एउटै धर्ममा सदाशयता नहुने … Continue reading

Posted in नेपाली कथा | Tagged | Leave a comment

कविता : तिमी र म

~गोपालप्रसाद रिमाल~ भैगो भन्या” भैगो, तिम्रो दया मलाई चाहिन्न, बरु तिमीले दिएको जहर सिनित्तै म रित्याइदिउँला तर तिम्रो दयाकोर् क थोपा पनि मलाई ताहिन्न। जब संसारबाट उप्केर मेरा आँखा

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

गजल : याद बाँचेको छु

~बिपिन शर्मा~ म पलपल तिम्रो याद बाँचेको छु भित्र जति दन्केपनि बाहिर हाँसेको छु स्मृतिको फूलवारीमा प्रितका फूल फुलाई तिम्रो लागि मैले यौटा माला गाँसेको छु

Posted in गजल | Tagged | Leave a comment

कविता : समय सधैँ आइरहन्छ

~भिमदर्शन रोका~ वरिपरि छेउछाउबाट सजिला र अप्ठयारा ठाउँहरुबाट वन पाखा पहरा र हलुका सुस्केराहरुबाट आइरहन्छ समय सधैँ आइरहन्छ ।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

गजल : खाली ठाउँ राखेनछ

~आशांक उपाध्याय~ मुटु भरि बेदनाले खाली ठाउँ राखेनछ सबै तिर उस्तै उस्तै मेरो गाउँ राखेनछ भेट्ने जति तर्किएर टाढा टाढा जान खोजे ब्याज हरु मात्रै देखें कालले साउँ राखेनछ

Posted in गजल | Tagged | Leave a comment

कथा : स्टारडम

~प्रकाश लामिछाने~ प्रलाद स्कुलले जीवनमा पढाईमा उस्तो तगडा विद्यार्थी त थिएन तैपनि उ कक्षाका डेढसय विद्यार्थीहरुसंग तुलना गर्दा एकसय भन्दा माथि नै गनिन्थ्यो होला । तर उसको पहिचान भने पढन्ता विद्यार्थी भन्दा पनि नेतृत्व र ‘एक्स्ट्रा करिकुलर एक्टिभिटी’ नै थियो … Continue reading

Posted in नेपाली कथा | Tagged | Leave a comment

अनूदित कविता : विडम्बना

~सुशांत सुप्रिय~ अनुवाद : प्रमोद धिताल कति उज्यालो छ फेरि पनि कति अँध्यारो छ कति नदीहरु छन् फेरि पनि कति तिर्खा छ

Posted in अनूदित कविता | Tagged , | Leave a comment

गीत : सम्झेर तिमी रुन्छु

~राजेन्द्र चोथाले~ सम्झेर तिमी रुन्छु म एक्लो जब हुन्छु मैले त यो मनलाई सकिन मनाउन चाहन्छ तिमीलाई नै यो साथी बनाउन

Posted in नेपाली गीत | Tagged | Leave a comment

कविता : सम्पत्ति विवरण

~राजेन्द्र तारकिणी~ सरकार ! तिम्रो मण्डलका मन्त्रीहरूको झैँ मणि–माणिक्य, हीरा, पन्ना र सुनचाँदी, देश–विदेशमा घर/घडेरी र जमिन, कार, बैंक ब्यालेन्स र शेयर नहोला मसँग तर नठान्नू कि म कङ्गाल छु । सरकार ! मसँग पनि छ सम्पत्ति–

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

गीत : बाजी राख्नु पर्‍यो

~नरेश नाति~ देशकै छोरो बन्नलाई शिरै बाजी राख्नु पर्‍यो विरहमा परीन आमा हजारौको आँशु झर्‍यो मिठा मिठा सपनाहरु मनभरी साँच्दै गए फर्कि आउने बाचा छाडी सधै भरी टाढा भए

Posted in नेपाली गीत | Tagged | Leave a comment

गीत : यो जिन्दगीको के कुरा

~इश्वरवल्लभ~ यो जिन्दगीको के कुरा यो सपना हो र के कुरा तिम्रो रूपको पनि के कुरा मेरो गीतको पनि के कुरा कस्तो हो यो वेदना

Posted in नेपाली गीत | Tagged | Leave a comment

कविता : जीवन

~मधु श्री~ हत्केला माथि जीवन राखी कसेर पटुकी पसिना पोख्दै भरोषा बोक्दै साहस बटुली उकाली चढ्दै ओराली झर्दै जंगल चाहर्दै जरुवा खोज्दै मुस्किल रोज्दै अभाव स्याहर्दै कहिले घाम हिँउँमा बग्थ्यो मेटाई प्यास त्यो जम्दथ्यो मुटु जमेझैँ हिउँ कहिले आश त्यो

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : नियत्ति भित्र

~प्रेम राई परिक्षित~ हिड्नुको नियत्तिमा म फगत पाईला सारिरहेको छु बाच्नुको नियत्तिमा म दुई सर्को श्वास फेरिरहेको छु भुगोलको रेखा झैं नशाहरु सङ्गै कुदिरहेको छु मानौ म पत्रकार

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

किराँती लोक कथा : धामी ठूलो की बोक्सी ?

~सङ्कलन : राजेश राई~ किराँतीहरु धेरै पहिले टुनामुना, जाँदु, जप, तन्त्रमन्त्रमा आदिमा पोख्त थिए । जो टुनामुना, तन्त्रमन्त्र गर्न सक्थ्यो त्यस्ता मान्छेहरुको समाजमा प्रतिष्ठा र ख्याति हुन्थ्यो । उसलाई समाजमा ठुलावडा भनिन्थ्यो । त्यस्तै पारु नाम गरेको एकजना युवक पनि … Continue reading

Posted in लोककथा / दन्त्यकथा | Tagged , | Leave a comment

हार्दिक श्रद्धाञ्जली राष्ट्रकविप्रति

राष्ट्रकविप्रति साहित्य सङ्ग्रहालय हार्दिक श्रद्धाञ्जली अर्पण गर्दछ तथा शोकसन्तप्त परिवारजनमा हार्दिक समवेदना प्रकट गर्दछ !!! आदरणिय प्रिय राष्ट्रकवि माधवप्रसाद घिमिरेले १०१ वर्षका उमेरमा आज मंगलबार, भदौ २, २०७७ साँझ साढे ५ बजे ब्रम्हमलीन हुनुभएको छ । विसं १९७६ असोज ७ … Continue reading

Posted in Misc | Tagged | Leave a comment

गीत : त्यसरी होओस् मरण

~माधवप्रसाद घिमिरे~ त्यसरी होओस् मरण जसरी सुत्छन् तारमा गीतका चारु चरण हिमालचुली देशमा, दिनको शान्त भेषमा जसरी गर्छन् विश्राम, सूर्यका स्वर्ण किरण त्यसरी होओस् मरण ।। सुन्दर सृष्टि निहारी, सुखैले चिम्लूँ नयन

Posted in नेपाली गीत | Tagged | Leave a comment

कविता : भ्यागुताको गीत

~रुपिन्द्र प्रभावी ‘कटु’~ ट्यार्–ट्यार् ट्यार्–ट्यार् भ्यागुताको गीत न लय छ न ताल छ र पनि मच्चिएर गाउँछन्– ट्यार्–ट्यार् ट्यार्–ट्यार् । मन परोस्÷नपरोस् सुन्नेहरुलाई

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : ….सपना….!

~सुधिर ख्वबी~ रातभर सपना बुनेर बसें कहाँ के मिलेन कुन्नि ! बिहानभर मिलाई बसें कुनै बेला आकार न मिले झैं कुनै बेला यसका बुट्टा म दिनभर सपना केलाई बसें

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कथा : बुद्धिमान ठग

~भूवन तामाङ~ मोर्गन एक मध्यमवर्गीय परिवारमा जन्मेको थियो । ऊ किशोरकालमै टुहुरो भएको थियो । उसले उच्चतहसम्मको शिक्षा हासिल गरे पनि बाबु आमाले जोडिदिएका जमिनमा अन्न र फलपूmल उब्जाएर जीवनयापन गर्दथ्यो । टुहुरा भएकाले उसको मनमा के–के तर्कनाहरु खेल्दथे । … Continue reading

Posted in नेपाली कथा | Tagged | Leave a comment

कविता : आँखाले

~गोपाल पौडेल “बसन्त”~ आँखाले रोजें मनले ताकें यो मेरो साथी हो गुराँस फूल टिपेर दिउँला गजव सृष्टि हो कल्पना भित्र उडेको उडै्य कुन ठाउँ पुगें छु हिडेको बाटो विर्सेर मैले हिमाल छुएँ छु

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment