Tag Archives: Gaurab Bidari

कथा : जिज्ञासा र परिणाम

~गौरव विडारी~ विद्यालयबाट छुट्टी भएर प्रज्ञा घर आइसकेकी हुन्छे । खाजा खाएर बैठक कोठामा बसेर गृहकार्य गर्दै छे । छेउको सोफामा उसकी ममी टिभी हेरेर बस्दै छिन् । मामु† बच्चा कसरी जन्मिन्छ ?एक्कासी एघार बर्षे छोरी प्रज्ञाको यस्तो कुरा सुनेर … Continue reading →

Posted in नेपाली कथा | Tagged | Leave a comment

छन्द कविता : समीपता

~गौरव विडारी~ छन्द : शार्दूलविक्रीडित पर्खेकी तिमीले मलाई कति भो निन्द्रा भुली रातको साँचेकी कहिले मलाई भनि यो तन्ना नयाँ खाटको ।। नाघेकी छलले डराई मनले भत्क्यो सिमा साँधको बोलेकी जब अङ्कमाल गरदै ताला खुले बाँधको ।।१।। कस्तो यो मधुरो … Continue reading →

Posted in छन्द कविता | Tagged | Leave a comment

छन्द कविता : नेपाली मर्म

~गौरव विडारी~ छन्द : शार्दूलविक्रीडित नेपाली घर आँगनी सब तिरै छायो चुनावी धुँवा खोक्रा भाषण घन्किए जब सधैँ छैनन् विकास्का कुरा ।। नेता बन्दछ माननीय जनता दासी हलिया झुमा के बन्ला कुन चालले मुलुकका भञ्ज्याङको टाकुरा ।। १ ।। मर्छन् … Continue reading →

Posted in छन्द कविता | Tagged | Leave a comment