कविता : युगान्तकारी प्रेम

~ज्यो. कुबेरनाथ भट्टराई~ Kubernath Bhattarai

मर्छु र मार्छुको दोसाँधमा
तड्पिएको छु म तिमीमा
ख्यालठट्टाको यो बात होइन
तिमी बिना मेरो जीवन चल्दैन ।

हरघडीको प्रयत्न यो छ
तिम्रै प्रतीक्षामा मन अडेको छ
भन कुरा नघुमाई सोझो
आलो र काँचो नबनाई चाम्रो ।

मनभित्रको तनमा
सजाएको छु दिलमा
जिद्दि नगरी अब आउ यता
तिम्रो मै हुँ नसोच अरुता ।

धनी र गरिब छैन खाली
समान छ प्रेमका थाली
रित्तो छैन भरिलो छ
भवसागर तर्नलाई अपार छ ।

बुझेर प्रिय मनको
कुभावना हटाउ दिलको
तब खारिन्छ प्रेम स्वच्छ भावमा
अनि युगान्तकारी भई बस्छ दिलमा ।

सेजेपा, पाँचथर

(स्रोत : श्री रुपरेखा)

This entry was posted in कविता and tagged . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.