Tag Archives: Kewal Binabi

कविता : छोइडुम

~केवल बिनावी~ फिँजाएर फलेकभरि… डिका कैंची चक र इन्चिटेप लिएर एक मुटुरो कपडा बा घोत्ली रहनुहुन्थ्यो आकारविहीन आकृतिहरूमा म सोच्थें सायद बा इन्जिनियर हुन् । ढल्कादै जाँदा बालापन म सोध्ने गर्थें बा किन छोइडुम खेल्दा म डुम बनेकै बखत खित्का … Continue reading →

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : भो ! काजी म अछूतै सही

~केवल बिनाबी~ पवनसँग बतासिँदै मेरा पुर्खाले फेरेको सास यहीँ कतै फूलका तरेलीहरुमा सायद डुल्दै होला आकाशसँगै फैलिएर मैले फेरेको सास तिम्रा रक्तकोषिकाहरुमा कहीँ घुल्दै होला पवनसँग लुट्पुटिँदै मेरा सन्तानले फेरेको सास तिम्रा वायुकोषिकाहरुमा निःसन्देह झुल्दै होला तथापि मैले छोएको तिमीलाई … Continue reading →

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment