Tag Archives: जानकी जानु – Janaki ‘Janu’

कथा : सरुको हार

~जानकी जानु~ जीबनमा जितेर पनी कहिले काँही कसैको खुसीको लागी हार्नु पर्ने रहेछ आज त्यहि हारमा पलपल जली उनको मायामा तिरस्कृत भई बाँचेकी छु । खै कहाँबाट शुरु गरौं मैले आफ्नो जीबन कथा ? भएर न अन्त्य भयो न अन्त्य … Continue reading →

Posted in नेपाली कथा | Tagged | Leave a comment

पत्र साहित्य : मेरो यो प्रेम पत्र स्विकार्नु है ।।

~जानकी जानु~ …………सित्तल आज किन हो मुटु झस्कियो तिम्रो फोटो हेरेर मेरा आखा रसाए अनी परेलिलाई भिजाउदै आशुँ को थोपा ले तन मन लाई भिजाए, हो सित्तल बिर्सु भनेकी थिए, गोधुली साझमा सिरानीमा कोल्टे फेर्दा तिम्रो फोटो देखे अनी तिम्रो … Continue reading →

Posted in पत्र साहित्य | Tagged , | Leave a comment

कथा : रुपाको जिन्दगी

~जानकी ‘जानु’~ मौसमसँग बदलिएको ऋतु, बसन्तसँग फक्रिएको फूल, कल-कलाउँदो जवानी जिन्दगीको खेल बन्छ । यसरी नै रुपा पनि आफ्नो कल-कलाउँदो जवानी मरुभुमिमा फूले जस्तो भईन, रुपाको जिम्मेवारीमा चार बहिनिहरु परेका थिए । बिचरी आमा भोको पेट पटुकी कसी छोरीहरुको मुखमा … Continue reading →

Posted in नेपाली कथा | Tagged | Leave a comment

कथा : अघोषित बेश्यालय भित्र म

~जानकी ‘जानु’~ जिन्दगी एक यात्रा हो कहाँबाट शुरु भइ कहाँ पुगेर अन्त हुन्छ कसैलाई थाहा हुन्न जति घुम्ति पार गर्यो उतिनै कठिनाई झेल्नुपर्छ, कति बेला कुन ठाउँमा यात्रा बिहिन हुने हो कस्लाई के थाहा र ? सायद यस्तै होला दैवको … Continue reading →

Posted in नेपाली कथा | Tagged | Leave a comment