~निहारिका~
कहाँ ल्याई पुरयायौ मलाई एस्तो
चारैतिर फुल र माया छ
विश्वाश छैन भनेर कसरी भनु
मनभरी विश्वाश जब तिम्रै छ
तर केको डर बस्यो मनमा
आँखाभरी पानीले किन भरिएछ
माया छैन भनेर कसरी भनु
मुटुमा नअटने माया जब तिम्रै छ
अब कता बढ्ने थाहा नभए जस्तो
पाइलाले बाटो चिन्न किन छाडेछ
तिम्रो साथ चाहेकै हैन भनेर कसरी भनु
हरेक पल जब मनले त्यही सपना बुनेको छ
मैले बाँच्न किन बिर्सिएजस्तो
सधैं पिरोल्न केले थालेछ
तिमीलाई भन्न चाहन्न कसरी भनु
तिमीमै सुरु र अन्त्य जब भईसकेको छ!
(स्रोत : INLS – australia)
