Tag Archives: nepali sahitya

कविता : संघियता

~उमेश राई ‘अकिञ्चन’~ शासक तिमीलाई घडि मनपर्छ वा समय ? शासक तिमीलाई फूल चाहिन्छ कि माली ? भन तिमीलाई मेरो कविताको कस्तो हरफ मनपर्छ ?

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

गजल : बाल्नै पर्ने भएको छ

~राजेश नेपाली~ फेरि पनि राता मसाल बाल्नै पर्ने भएको छ फलामे ती किल्लाहरू गाल्नै पर्ने भएको छ हेर्दा हेर्दै नेपाललाई टुक्राटुक्रा पार्नै आँटे बचाउन मसाल अब बाल्नै पर्ने भएको छ

Posted in गजल | Tagged | Leave a comment

गजल : समाएर पिएँ मैले

~निर्मला अवस्थी~ दियौ बिष ल खा भनी समाएर पिएँ मैले त्यही बिष पचाएर हाँसी हाँसी जिएँ मैले।। तिमीलाई दिन भनी साँचेको त्यो माया पनि मुटु सबै रित्याएर भए जति दिएँ मैले।।

Posted in गजल | Tagged | Leave a comment

कविता : नाटकभित्रको नाटक

~सूर्यविक्रम याक्खा~ लेखिए कविताहरु , तिम्रै नाऊमा चढाएर , संयोग पछि वियोगको ,नाटकभित्रको नाटक खेलाएर ! म वीर , वुद्व जन्मेको , म शान्तिलाई , सिमाना पारी हस्तक्षेप गरिन्दै छ । मेरो शिर सगरमाथा ,रैरहे पनि , देश भित्र-भित्रै ,लुछाचुडी … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : घाँसको नृत्य

~टंक वनेम~ लहलहाउदो घाँस हल्लि रहेछ कहिले यत्ता कहिले उत्ता जसरि बहन्छ हावाको गति मानौं- निलो आकास प्राकृतिको नाटक हेरिरहेछ किट पतङ्गहरु स्वर मिलाई रहेछन्

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : हिउँ, म र अप्रिल फूल

~शिरिष लामिछाने~ झ्यालबाट यसो पर्दा उघारी हेर्दा हिजोदेखीको हिउँ पुरु-पुरु अझै परिरहेको देखेँ ढपक्क हिउँले छोपिएको आफ्नो कालो बाहनमै मैले सेतो अन्नपूर्ण र माछापुच्छ्रे देखेँ। एक साथीको निम्तो आयो “क्रिसमसको भेटघाट छ, घर आइज है” म गएँ र सहभागी भएँ … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : प्रशासन साक्षि बन्ने बेला आएको छ

~चकेन्द्र राई “कैदी”~ अन्यायमा परेकाहरुको लागी न्याय दिलाउने राष्ट्र कै एक अभिन्न अङ्ग निस्कलंक मानिन्छ प्रशासनहरु । सबै सबै निर्धा जनताको बिश्वास र आस्थाको केन्द्र बिन्दु समाजको आदर्श मान्छे मानिन्छ प्रशासकहरु । तर यो मानवताको पराकाष्ट भन्नै पर्छ जहाँ कार्यलय … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

गजल : आकाश हरायो !

~सुरेन्द्र खौलराठी~ सङ्लो कुवा भेट्ने आश हरायो ! एक घुट्को पानी नपिई प्यास हरायो ! फूल फूल्ने बगैचामा पुतली मात्रै भेटिए, गन्थे हुँला जूनतारा आकाश हरायो !

Posted in गजल | Tagged | Leave a comment

गजल : प्रवासको बाटो

~स्वामी सुभाष चन्द्र~ सुखी हुन प्रवासको बाटो समायौ बिदेशी कै चाकारीमा सधैं रमायौ दश नंग्रा खियाउदै हाँस्नै भुलेर धेर थोर पशिनाको मुल्य कमायौ

Posted in गजल | Tagged | Leave a comment

गजल : कति छ

~सागर कार्की~ थाहै छैन सागरमा पानी कति छ । किनारमा बग्ने जिन्दगानी कति छ ?? अन्जान छु आफ्नै रङ्ग र रहरमा किन सोद्धछौ मसँग जवानी कति छ ??

Posted in गजल | Tagged | Leave a comment

कविता : अलमलमा

~प्रमोद अमात्य ~ शहरिया भएँ जस्तो कहिले कहिले गाउँले नै रहे जस्तो अलिकति हराए जस्तो अलमलिए जस्तो छ उ किनकि, शहरको भीड र भागदौडमा गाउँ खोज्दछ उ गोठ र गोरु नपाएर यहाँ झोक्राउँछ उ पहरा पखेरु मै फर्क न भन्दा … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कथा : जङ्गे मास्टरको लभ

~चुडामणि रेग्मी~ चाड–वाड झैं सम्मेलन पनि रमाइला हुन्छन् । चिया खान पाइन्छ । सिग्रेट जत्ति खाऊ । सुपारी पनि चवाउन पाइन्छ । एक जना प्रतिनिधिको पछि लागेपछि खान पनि भुँडी फुटुन्जेल ! त्यस दिन पंचायत र वर्गीय संगठनको सम्मेलन थियो … Continue reading

Posted in नेपाली कथा | Tagged | Leave a comment

कविता : फुलै त

~दिलिप योन्जन~ फुलै त टिप्छ नि मान्छे काडाँ कस्ले टिप्छ र खुसी त लिन्छ नि मान्छे ढुख काहाँ साट्छ र। हुदा खादा पो आफ्नो मान्छे नभए सबै पराई

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : रक्त चन्दन

~टंक वनेम~ जराहरु मक्किएर काण्डहरु नफले पछि त्यहि रुखका पातहरु त्यहि रुखका डाँठहरु त्यहि रुखका काठहरु अर्को शब्दमा- रगत जस्तै रातो देखिने बाशनादार रक्त चन्दन अरनिको राजमार्ग हुँदै खासा पुग्छ अचेल र

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

गीत : रङ्गीन चरा

~आभास~ टाढा धेरै टाढा उडेका रङ्गीन चरा धरतीमा कहिले फिर्लान्? आकासको कालो मैलो हटी घामजून कहिले खुल्लान्? सँघारमा कमजोर आमाको छायाँ हुरी चलेको आवेगमा यस्तो लाग्छ यो घर-संसार जलिरहेछ संवेगमा आज, हामी माझ बल्झेका पीर सारा

Posted in नेपाली गीत | Tagged | Leave a comment

कथा : भित्ता

~शकुन्तला जोशी~ ‘भित्ता पनि बोल्छ र ?’ ‘किन नबोल्नु, बोल्छ । बोल्ने भएरै त म प्राय: गफ गरिरहछु नि यिनै भित्तासँग । जे छन्, यही भित्ताहरूमै छन् मेरो भन्नु ।’ त्यति भनिसक्दा उनको अनुहार अलिकति उज्यालियो । मलाई बस्न आग्रह … Continue reading

Posted in नेपाली कथा | Tagged | Leave a comment

गीत : साउनको झरी बनी

~दीपक जंगम~ साउनको झरी बनी तिमि आउन मेरो मनको अँधेरी मा जून छाउन बाफिएर आज हिमाल किन रोएछ २ कता कता मन भित्र घाउ दुखेछ बिहानीको किरण संगै तिमि आउन छाती भित्र मुटु पोल्छ तिमि आउन

Posted in नेपाली गीत | Tagged | Leave a comment

गीत : चिनारी हाम्रो

~नगेन्द्र थापा~ चिनारी हाम्रो धेरै पुरानो रहे झैँ लाग्दछ नदेखे पनि भेट है संधै भए झैँ लाग्दछ २ शितल दिन्छौ पबन भएर मिर्मिरे आलमा २ मायालु न्यानो स्पर्श दिन्छौ किरणको रूपमा

Posted in नेपाली गीत | Tagged | Leave a comment

कविता : खरानी

~प्रतीक चाम्लिङ~ उराठीलो गोधुली अस्ताउनै लागेको घामको मिहीन किरण समुन्द्रको छाल संगै डुब्दै र तैरन्दै मधुरो टल्किरहेछ मबाट फुत्केर निस्केको चुरोटको धुवा पर क्षितिजलाई ओझेलमा पार्दै मेरै आंखाको सामुबाट फुस्स फुस्स आकाशतिर उडिरहन्छ

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

अनूदित कथा : पछ्यौरी

~सिन्थिया अजिक~ चिसो, अत्यन्तै चिसो । नरकीय पीडाको याद दिलाइदिने चिसो सडकमा स्टेला (Stella) अन्य दुई जनासँग हिड्दै छ । यस्तो सडकमाथि उनीहरू कसरी सँगसँग हिड्न सकेहोलान् । पीडाले थिलथिलिएका रोजा (Rosa) का दुई वक्षस्थलमाझ पछ्यौरीमा बेरिएकी म्याग्डा (Magda) ठण्डीले … Continue reading

Posted in अनूदित कथा | Tagged | Leave a comment

गीत : मान्छेहरु आफुलाई

~डी. वी. पालुङ्वा~ मान्छेहरु आफुलाई खोई कोनी के के ठान्छन हजार पाप गर्दै फेरी देवताकै पुजा गर्छन कोरस- यहां त हजुर यस्तै छ , खाली सुनकै भाउछ

Posted in नेपाली गीत | Tagged | Leave a comment

कविता : बस्तीको गित

~राम चाम्लिङ्~ छर्दा छर्दैको बिउ मुट्ठिमै नसकिदै बगाएकै हो हल गोरु बगाएकै हो घुरेन मारुनी नाच्ने आगन चिरा-चिरा परेर भासिएछ जग अनी ढलेकै हो घर ।

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

मुक्तक : याद

~दिपक घर्ति मगर~ बिताएको ती पल फर्कीदैन कालि तिमि देखि अन्त मन सर्किदैन कालि अजम्बरि याद बनेर बसेकोछ मनमा

Posted in मुक्तक | Tagged | 2 Comments

गजल : के विश्वाश गरौं ?

~मनोज काफ्ले ‘मनसुन’~ मलाई सताउनेको के विश्वाश गरौं ? भेटे नबोलाउनेको के विश्वाश गरौं ? कतै लत्तीएँ कतै धम्किएँ जिन्दगीमा दुँनिया नचाउनेको के विश्वाश गरौं ?

Posted in गजल | Tagged | Leave a comment

कविता : अगेनाको छेउबाट

~योगेन्द्र राज शर्मा ‘प्रकार अन्तर’~ एउटा भेटमा जब हामीले आगो फुक्यौं ताप्यौं र निभायौं, मैले उसलाई संतोषको स्वरमा भने- यो सुख मलाई उद्विकासले दिएको होस्

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

गजल : म रोएको छैन

~सागर कार्की~ पिडा लुकेको मात्र हो म रोएको छैन । मन दुःखेको मात्र हो म रोएको छैन ॥ शुर वीर ठान्थे तर माया झेली रैछ । कठै झुकेको मात्र हो म रोएको छैन ॥

Posted in गजल | Tagged | Leave a comment

कविता : तिमी मेरी

~अमन महर्जन~ आहा! कति राम्री गुलाब सरी तिमी काँढै काँढा बिच फक्रीदिन्छौ हिलै हिलोंको दल्दलमा पनि तिमी कमल बनी मुस्काँउछौ कालो बादलको संनाहट्मा सुनौलो आशा बोकी फलिदिन्छौ उकुस मुकुस र पिडामा तिमी प्रेरणा लिई उदाँउछौ आहा! तिमी त आशाढको पन्ध्र … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

छोक : भो अब त

~गणेश पुर्बछाने मगर~ भो अब त रुदिन भन्छु रसिन्छ यी नयन हरु उफ सम्झन्न अब त भन्छु

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : आँखा चिम्लिदा

~शिरिष लामिछाने~ मेचमा बसिरहेको म र बत्तीमा एकोहोरिएका मेरा आँखा एकछिनलाई झिमिक्क हुँदा नियाल्छन् मेरो अतीतलाई र, प्रोजेक्ट गर्छन् फ्ल्याष्ब्याकहरु मेरो मानसपटलमा एउटा फिलिम हेरेझै

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : बुद्धलाई तरवार थमाउनेहरु

~दोर्जे तामाङ~ राज्यसत्ताको मतियार कतिसम्म स्वार्थको तलाउमा डुब्ने र’छ भने सङङिनहरुको आड भरोसामा एक छाक जोर्दै गुजारा चलाऊने बर्खे जुकाले चुसेर सिठ्ठो भएकाहरुलाई, आतङ्ककारीको विल्ला भिराउदै गुण्डाराज हतियारधारी सेना जवानलाई तक्माको

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : प्रदेशीलाई जन्म-भूमीको सन्देस

~दीपेन गर्बुजा~ स्वदेशमा हुँदा तिमी धेरै दयालु थियौ आफ्नो कर्त्तब्य पुरा गरेर नै छाड्छु भन्दथ्यौ तिम्रा ति अठोटहरु देखेर मेरा यी मनहरु सधै खुशी हुन्थे तिम्रो त्यो लगन्सिलताको कदर सधै गरिरहन्थे तिमीले मेरो हरेक क्षेणहरुको मर्म बुझिदिन्थ्यौ स्वदेशीमा हुनु पर्ने … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कथा : घर फिर्ती

~चुडामणि रेग्मी~ नदीको स्वाँ … शव्दले मृगनयनीका आँखा खुले । शरीरभरि विजुली फैलियो । रात शून्यमा वितिरहेको । “अव उपाय के छ त ?” ऊ जुरुक्क उठी । उसलाई कसैले जवर्जस्ती अँठ्याएको अनुभव भयो । ऊ विस्तारै वाहिर निक्लिई । … Continue reading

Posted in नेपाली कथा | Tagged | Leave a comment