Tag Archives: Suko Cyber

कविता : कविताको सन्दर्भमा

~सुको साइबर~ मेरो आँखाको कुकुर रातभरि भुकिरहन्छ म कविताको नोकर हुँ । अन्धो सहरको

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : हिँड्नुअघि

~सुको साइबर~ घामले पोल्न सक्छ पानीले निथ्रुक्कै रुझाउन सक्छ बाटोमा धुलो उड्न सक्छ बाटो हिलो हुन सक्छ बाटो हो कसैले

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

छोक : तागत

~सुको साइबर~ मैले कोरेको अक्षरको आँखामा तिमी निर्वस्त्र निदाउन सक्छ्यौ मैले उघारेको आँखाको आकाशमा बिनापखेटा रहर पुगुन्जेल उड्न सक्छ्यौ मैले लेखेर बनाएको नलेखेको कागजमा

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

कविता : माछो समय

~सुको साइबर~ को खाइ को खाइ हाम्म ….. तिमी मबाट यसरी टाढियौ जसरी टाढिएथ्यो तिमीबाट तिम्री आमाको न्यानो काख

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : तागत

~सुको साइबर~ मैले कोरेको अक्षरको आँखामा तिमी निर्वस्त्र निदाउन सक्छ्‌यौ मैले उघारेको आँखाको आकाशमा बिनापखेटा रहर पुगुन्जेल उड्न सक्छ्‌यौ

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

छोक : धर्म

~सुको साइबर~ दिनभरि ठेला ठेलेर कमाएको रूपैयाँ चोरिएपछि साँझमा बालबच्चा जहान परिवारको

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

गजल : सुन चाहिंदैन

~सुको साइबर~ चोखो माया भए पुग्छ सुन चाहिंदैन अलिनो नै खान सक्छु नुन चाहिंदैन तिमी मेरो दिल्मा बस्नु म चैं तिम्रो दिल्मा दुबै मिली गाउ गीत धुन चाहिंदैन

Posted in गजल | Tagged | Leave a comment

सुको साइबरका तीन छोटा कविताहरु

~सुको साइबर~ मुद्दा तिम्रो आँखाको अदालतमा विचाराधीन छ मेरो मायाको मुद्दा ! नयाँ वर्ष म वि.सं. २०६६ मा मरें

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : कसम !

~सुको साइबर~ मान्छे त मान्छे भइहाल्यो’नि ! भो म मान्छेको कुरा गर्दिनँ । मान्छेकै

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment