Tag Archives: Ram Prasad Prasai

Poem : Echoes from Sands’ valley

~Ram Prasad Prasain~ Thousands and thousands Unwrought souls under the brim of sands, dales and vales Where desert snakes are fulfilling Their solely and wholly vested interests Displaying tilting dances of theatrical Shiva Of charismatic Turning and twisting tantrums To … Continue reading

Posted in Poem | Tagged , , , , | Leave a comment

Translated Poem : Mad, Lover and Poet

~Ram Prasad Prasain~ Translated by : Welkin Seskin Spilling surfeiting syrup on the wings of (dragon) fly, Do not scale my heart this time still. I will not drown, and never ever again. Thinking as beloved the Moon shinning on … Continue reading

Posted in Translated Poem | Tagged , , , , , , | Leave a comment

Essay : Words, Words, Words

~Ram Prasad Prasain~ Literature defines life in vast, various, vivid and vivacious manners nearly in all moods. Henceforth, life demands aesthetic sensibility. It demands test, trial and turbulence to ponder, realize and understand diverse spectrums of life. Literature deserves to … Continue reading

Posted in Essay | Tagged , , , , | Leave a comment

Poem : Oh, Subru! Hi, Humanity

~Ram Prasad Prasain~ Retiring the tiresome day He bid and told me, Wrapping up the all conversations, “Sir, don’t send my body to my country” “Why?” I was in grave consciousness, Continuously vibrates my auditory drum “Coz, my wife has … Continue reading

Posted in Poem | Tagged , , , , | Leave a comment

Poem : O! Poet, O! Nature

~Ram Prasad Prasain~ Droplet smiles at the balcony Emerging from seminal flow Life becomes happiness And, existence remains a prop Where humanity envelopes eternity And momentum fills with reemergence of urgency In your multi-color land, A butterfly flies at the … Continue reading

Posted in Poem | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : तारा खसेको समय

~राम प्रसाद प्रसाईं~ खस्दै गरेका ताराहरु आम सडक रोइरहेको समय विम्वमा युगले युगान्तकारी शुन्यता घोषणा गरिरहँदा जन्मदै गरेका बिहानीहरुमाथि टारबारीका पालुवाहरुको फल्ने फुल्ने प्रतिलिपि अधिकार हडप्दै गेट्स समयका घनचक्रमा

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : प्रेमदिवस, मैना सुनार र रातो धर्ती

~राम प्रसाद प्रसाईं~ भैँसी चढेर ठुला भएकाहरुले भैँसीमा महिषासुरैमात्र देखिरहेसि यसपालिको प्रेमदिवसमा मैना सुनारलाई रातो कलम दिन मन लागेको छ मलाई लोभ लालच बोकाएर निम्तोमाथि निम्तो थोपर्ने काठ्माण्डौले जवानी र जुझारूपना चुसेर खोस्टा जिन्दगी गामबस्ती फिर्ता गरेसि यसपालिको प्रेमदिवसमा मैना … Continue reading

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : उदास वसन्त र गर्भवती उत्तीसहरू

~रामप्रसाद प्रसाईं~ ईश्वरीय करारनामासंगै स्वर्गीय मृत्युको अनन्त जीवनमा संजीवनीका कालीपोके सपनाहरूमाथि रजगज गर्ने हुलका हुल हाम्रा प्रत्येक बिहानीहरू उषाकालीन लालिमायुक्त शीतविन्दुमा कठ्याङ्ग्रिएका भविताका स्निग्धतासंग स्खलित हुँदै हिउँदका मध्यान्हहरूमा सूर्यास्नानार्थ

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : बेमौसमी फूल, समय र अकविता

~राम प्रसाद प्रसाईं~ भनिरहेछ, हुजुमकाना “सन्थाल” हुनुले सन्थालजस्तै सपना फलोस्। माओको रेडबुक पढ्दा-पढ्दै ग्यास्ट्राइटिसको ‘मुदिर’ भएको कमरेड विप्लव अलि – अलि अभिवादनमा उठेका हातहरुसंग टाउको निहुंराउदै छ र

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : छालहरुसँगको सँवाद

~राम प्रसाद प्रसाईं~ कोप्चे भीरको थाप्लोमा जिजीविषाको ढाकरमा तोक्मा लगाएर स्मृतिका बाइरोडका बाटामा सोच्दै गर्दा छालहरुले भन्दै गरेको सुनेः १. बोकेर रहरका पहाडहरु स्यालले सहर पस्दैमा मान्छेको बस्ती विस्थापित हुन्न साथी।

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : उज्यालोतिर

~राम प्रसाद प्रसाईं~ अलिकति चेत लिएर हिंड्नु छ नजलेका बत्तीहरु जलाउनु छ नहिंडिएका बाटाहरु हिंड्दा कसैले छाडा बनाउँछ, तर निरन्तरता छ—

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : सुसाइड नोटमाथिको जीवनबोध

~रामप्रसाद प्रसाईं~ To philosophize is to learn how to die.* को प्रस्तावनाले समग्र जीवनको लक्ष्य मृत्यु# अनि फेरि अमृत्यु किन त?! हो, त्यसैले दार्शनिकीकरण गर्नु बराबर मर्न जान्नु* भएकाले होला हिँड्दा हिँड्दा भिन्न समय र स्थानमा भिन्न भिन्न आयतनका शिल्करोडहरू … Continue reading

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

Poem : Grasshopper’s Mustaches, Sounds & Furies in Sand-Valley

~Ram Prasad Prasain~ Before turning innocent smiles into voices Greenery looks yellowish today Where life starts mutability The echoes from dense Vrindha vana Reverberates from caves to caves, Eden to Eden, and times to times With reconcile provocation Of happiness … Continue reading

Posted in Poem | Tagged , , , | Leave a comment

Poem : Echoing Civilizations from Sands’ Valley

~Ram Prasad Prasain~ Having adhered Into the gist of existential continuum Peace is getting bloomed Slowly and steadily Lampooning the germinated seeds in human desires Pompous outlined of headaches and heartaches With Amity and Enmity

Posted in Poem | Tagged , , , | Leave a comment

कविता : मृत्यु, जीवन र विम्वहरु

~राम प्रसाद प्रसाईं~ विम्वहरु कति बाँच्छन् र? विम्वहरु किन बाँच्छन्? विम्वहरुको मृत्यु घोषणा गरे के हुन्छ? हाम्रो बचाइ नै विम्वात्मक छैन र? विम्वहरुको मृत्यु घोषणाले बचाइ राख्छ त हाम्रो अस्तित्व? यौनकुण्ठाले होस् वा चिन्तनकुण्ठाले मगजमा हाइड्रोसिल र अण्डकोष ट्युमरग्रस्त मकर … Continue reading

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

Traslated Poem : The East Setting Sun

~Deep Raj Neyonghang~ Translated by : Ram Prasad Prasai From the narrow pass—Sanguri Bhanjyang Beneath horizon The Rising Sun Pops out warming up the chill body The Vanishing shelter of snails and shells Like unkept promises of Lizard’s story In … Continue reading

Posted in Translated Poem | Tagged , , , , , , | Leave a comment

छोक : चिल, चल्ला र चारो

~राम प्रसाद प्रसाईं~ खरिदेहरु स्टिलको ब्राण्डेड घडी भिर्छन् घैलाडुबातिर गोरूहाट नलाग्ने देखेपछि बिरिङ खोलाको कटान नरोकिएर के भो र? युराल दशगजापारिबाट २,४ नामहरू निर्यात गर्छन्

Posted in छोक | Tagged , , , , , | Leave a comment

रामप्रसाद प्रसाईं ‘आशुतोष आंशु’ का केही हाइकुहरु

~राम प्रसाद प्रसाईं~ १. तमोर खोला माछाको घर ढोक्सा जीवन यात्रा। २. गोधूली साँझ छिचिमिराको चेत कटमिरो सास।

Posted in हाइकु | Tagged , , , | Leave a comment