Tag Archives: Nakul Silwal

Translated Poem : The Drama Continues

~Nakul Silwal~ Translated by Yuyutsu Sharma Sparrows peck at the grains spread out to dry in the courtyards. Monkeys plunder the golden profusion of our ripe maize fields. Squirrels nibble at the walnuts in the gardens of our festive valleys.

Posted in Translated Poem | Tagged , | Leave a comment

Translated Poem : The Caves

~Nakul Silwal~ Translated by Yuyutsu Sharma We aren’t aware of the hands that take pride in building passages we are forced to take. We do not know nature of the substance,

Posted in Translated Poem | Tagged , | Leave a comment

कविता : समानता

~नकुल सिलवाल~ अकास्सिएको छ चङ्गा कुनै बाज हवाइजहाज जस्तै अवतरणको तयारीमा छ आफ्नो पञ्जाले कुनै रक्ती भोजन उठाउन सक्छ, सक्दैन खरायो लुकाउँदै छ आफ्नो प्राणसहितको शरीर

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

छोक : गुमाएँ मैले

~नकुल सिलवाल~ गुमाएँ मैले ………मात्र बचाएर स्वविचारलाई कसैगरी पनि गुमन नदिएर ……….आफ्नो चेतनालाई

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : आकृति

~नकुल सिलवाल~ अरे ! म त व्याप्त छु आफुले ठाने जति, थाहा भएजति हावाको झोक्कामा आफ्नै नाम प्रतिध्वनित भैरहेको

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : अनन्त क्षितिज

~नकुल सिलवाल~ देखे क्षितिज र ठाने आफुलाई म त्यँहासम्म फैलिएको छु , के माथितिर घुमाए आँखा

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

कथा : उचाइ

~नकुल सिलवाल~ गाडीबाट ओर्ले रवीन्द्र । मोबाइल हातमै थियो । ‘गगल्स’ आँखामा, बेकरीक्याफे अगाडि नै पार्किङ गर्न नपाइएला भन्ने सोचाइमा थिए तर भर्खरैमात्र कसैले गाडी निकालेको थियो । रवीन्द्रलाई प्रायः यस्तै हुन्छ । कोही कसैले ठाउँ छोडिदिएका हुन्छन् र मौका … Continue reading

Posted in नेपाली कथा | Tagged | Leave a comment