Tag Archives: Giti Kabita

गीति कविता : गिज्याउँछ किन काँच

~रन्जु ‘मार्ग’~ गिज्याउँछ किन काँच, विरुप अनुहार बनाई सुकाउँछ किन हाँसो, चैते खडेरी आई ! मर्दछु क्यारे अब, लाग्दैन केही राम्रो लग्यो नि कसले खुसी, दुई मुटु खोसी हाम्रो

Posted in गीति कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

गीति कविता : निष्ठुरीलाई मैले

~दिलिप योन्जन~ ब्यार्थै किन माया गरे निष्ठुरीलाई मैले मनमा बसी मुटु रेटी बैगुनीले अहिले ! जति सियो फाटिरने कस्तो मेरो मन खुसी पाए ढुखी भुल्ने ठुलोरैछ धन

Posted in गीति कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

गीति कविता : पिताको स्तुति

~कुन्दन काफ्ले~ हे कूल रक्षक परोपकारी, पिता तिमी हौ सबका मदारी । तिमी हौ ज्ञान विज्ञान तिमी नै, तिमी हौ मान–महान तिमी नै । तिमी हौ सूर तान तिमी नै, तिमी हौ नुर नाम तिमी नैै । तिम्रो महिमा अपरम्पार, … Continue reading

Posted in गीति कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

गीति कविता : मेरो माया/ तिम्रो माया

~क्षेत्र प्रताप अधिकारी~ मेरो माया त्रिशूलीको पानी गैरो भएछ तिम्रो माया कृष्णभीरको माटो पैरो गएछ । त्यो पानीमा डुबिरहेछु त्यो माटोले पुरिरहेछु त्यतै कतै मलेखुमा

Posted in गीति कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

गीति कविता : अरुको दुखमा

~दिलिप योन्जन~ अरुको दुखमा रुदा रुदै, आफै दुख्ने मुटु पाए सात जन्म जिउला भन्थे, आफै जिउदो लास भए ! बाच्नु पनि तड्पी-तड्पी, आफुले आफैलाई ढाट्नु पर्ने आफु रुई आफ्नो खुसी, आसु सरी बाड्नु पर्ने

Posted in गीति कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

गीति कविता : जती चुम्यो

~दिलिप योन्जन~ जती चुम्यो उती मिठो, पिपल पाते ओठ तिम्रै यादले सताई रहने, कस्तो लाग्यो रोग ! जति हेर्यो उती राम्री, चन्चले तिनको रुप मन मन्दिरमा बसी दिए, बाली दिन्थे धुप

Posted in गीति कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

गीति कविता : गीतैमा रोएं

~दिलिप योन्जन~ गीतैमा रोएं, बेदना धुन, झन पिर भासिगो बिरह बढ्दा, ढुखेको छाती, आँसुले भिजिगो। घामको जलन, घामैलाई होला, जूनलाई के थाहा तरेली पोल्दा, परेली भिज्छ, आँसुलाई के थाहा

Posted in गीति कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

गीति कविता : मेरो सानो मुरलीमा

~मञ्जुल~ मेरो सानो मुरलीमा मेरो देश नअटला तर मेरो मुरलीले भाखा राखुँ भन्छ मेरो सानो मुटुभित्र मेरो देश नअटला तर मेरो दश औँलीले देशै ढाकुँ भन्छ ।

Posted in गीति कविता | Tagged , , , , , | Leave a comment

गीतिकविता : अमृत-दीप

~कृष्ण वस्ती~ आँखाभरि अजम्बरी रुप खुल्यौ कस्तो ? अमृतले जुनीजुनी दीप जल्यौजस्तो । लालुपाते हातभरि इन्द्रधनु सीप, हिउँचुलीझैं माया मेरो अँजुलीमा टिप। नखोलेरै मनको कुरा खोलिरहें कस्तो?

Posted in गीति कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

गीति कविता : माया नि गासौला

~दिलिप योन्जन~ माया नि गासौला, प्रिती नि साटौला जे ढुख परेनी, हाँसी खुँसी बाढौला मर्नु परे हामी, हाँसी हाँसी मरौला फुलै फुल्को बगैचामा, धेरै रुप ढेखे मुटुमा सजाई दिने, तिमी एउटै भेटे

Posted in गीति कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

गीति कविता : रोई-रोई

~कृष्ण वस्ती~ रोई-रोई बजि-रैछ सारङ्गीको धुन । जन्मभूमि पुकार्दछिन् हाम्लाई एक हुन ।। को होला यो विभाजनको घण्टा बजाउने ? पिप्ले खेत होइन देश बण्डा लगाउने । दु:ख हाम्रो साझा शत्रु ,जात-जाति होइन ।

Posted in गीति कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

गीति कविता : बरै भन्ने कस्ले

~दिलिप योन्जन~ तिमी बिना बाँचु भन्दा,कुरा काट्छ सबले एउटै मुटु दुइटा हुदा, बरै भन्ने कस्ले। कसम यियो सात जन्मको,धोका दिइस भन्छे तिमी बिना मर्छु भन्दा, नाटक गरे रे मैले

Posted in गीति कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

गीति कविता : ननिभ्ने दिप

~दिलिप योन्जन~ ननिभ्ने दिप हो, हाम्रो माया प्रिती हासी२ जिबन बिताउ, मरे हुन्छै मिटी। दुख सुख जिन्दगीको, जिउने मिठो आधार जन्म२ रहन्छ माया, इतिहास भै अमर

Posted in गीति कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

गीति कविता : भाइचाराको नाता

~निर्मला अवस्थी~ जति बर्ष बाँचे पनि सक्रिय भै बाँचौं हामी त्यसैले त यो जीवन सधै ब्यस्त राखौं हामी।। सके सम्म आफ्नो काम आफै गर्ने गरौं बानी निष्क्रिय यो शरीरमा जोस जाँगर भरौं हामी।।

Posted in गीति कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

गीति कविता : यौटा तारा खस्यो

~क्षेत्र प्रताप अधिकारी~ धेरै ताराहरू थिए यौटा तारा खस्यो त्यही यौटा तारासित मेरो सारा खस्यो । आकाशभरि तारैतारा मेरै तारा किन खस्यो त्यै खसेको तारासित मेरो मुटु किन खस्यो

Posted in गीति कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

गीति कविता : सम्झनामा

~कृष्ण वस्ती~ सम्झनामा अल्झिएको मनको चाल कस्तो ? कुइनेटोमा ठोक्किएर घुम्ने छाल जस्तो ।। नलाएको साइनो पनि लगाऊँ-लगाऊँजस्तो । वैगुनीलाई गुनले मारी सताऊँ-सताऊँजस्तो ।।

Posted in गीति कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

गीति कविता : कहिले इज्जत गाँस्ने ?

~रामेश्वर राउत ‘मातृदास’~ हामी सबै एउटै ड्याङका भ्यान्टा आलु मुला गुन्द्रुक सिन्की भएका छौँ केको साना ठूला देशको सान इज्जत जहिले उठ्छ विशाल छाती मातृभूमि नहँसाइ हुन्नौं कहिल्यै माथि

Posted in गीति कविता | Tagged , , , , , | Leave a comment

गीति कविता : आकाशले

~कृष्ण वस्ती~ आकाशले धरतीलाई नछोएकै जाती । रोई-रोई पिरतीलाई नधोएकै जाती ।। नराखे’नि हुन्छ मलाई मनमा सजाएर । गाइदिए पुग्छ मलाई गीत बनाएर ।।

Posted in गीति कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

गीति कविता : झरे अश्रुधारा

~रवि प्राञ्जल~ उद्विग्न छन् हृदय मेरा तिमीभित्र खेल्न । मन-गङ्गाका लहरमा तिमीलाई हेल्न । गहन भो भावनामा पौडी हृदयाञ्चल बर्से सारा अश्रुधारा काँपे दृगञ्चल ।

Posted in गीति कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

गीति कविता : यादैमा तिम्रो

~दिलिप योन्जन~ यादैमा तिम्रो, डुब्दछु जब, मन खान्छ बेसरी सपनी छुट्दा, अधेरी रातमा, मै रुन्छु धर-धरी। जुनेली रातमा, हेर्दछु तारा, देख्दछु तिमीलाई सम्झेरै बाच्ने, केपाए भाग्य, रुवाई तिमीलाई

Posted in गीति कविता | Tagged , , , , , | Leave a comment

गीति कविता : बुझिदेउ मेरो मर्म

~मन्जील दिप सुब्बा ‘गरिब’~ मन भरि आशा बोकि कल्पि बस्छु मुटू भरि माया साचि अझै बाच्छु तिम्रो आगमनको सुनाउलो बिहानी मा! बशन्तको बहार् बनि छाई दिन्छु आशाहरु जलन् भएर किनार् खोज्दै बगे भने प्रीतहरु खरानी भएर बतासिन्दै उडे भने

Posted in गीति कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

गीति कविता: एकान्त मै रोई दिन्छु

~‘इखालु’ रमेश गेलाल~ तिम्लाई खुसि मिल्छ भने एकान्त मै रोई दिन्छु मेरा सपना इच्छा सबै आँशुले नै धोई दिन्छु । तिम्रो जीवन मेरो खुसि आँशु कत्ति बग्नु हुन्न त्रि्रो मधुर मुस्कानलाई अन्त कतै लग्नु हुन्न

Posted in गीति कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

गीति कविता : सिमानाहरु

~दिलिप योन्जन~ सारिएका सिमानाहरु, पुरानै डोबमा गाड्नु छ खुम्चिएको देशको नक्सा, फेरि नयाँ कोर्नु छ टिष्टा र कांगडा फिर्ता, लिन लड्न बाँकी नै छ उठ है उठ युवाहरु हो, देशको मुहार फेर्नु छ। सन्धि र सम्झौतामा, मेरो देशको माटो हराइरहेछ … Continue reading

Posted in गीति कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

गीति कविता : भयभीत गीत

~क्षेत्र प्रताप अधिकारी~ कस्तो होला हिमालको हिउँ पग्लेपछि कस्तो होला समुद्रको पानी अग्लेपछि सुन्दा पनि डरै लाग्छ देख्नु परे के के होला नि ! हिउँबिनाको सगरमाथा

Posted in गीति कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

गीति कविता : नेपाल हाम्रो घर

~कृष्णप्रसाद पराजुली~ जोड्यौँ गौरवमानका सिलसिला उक्ल्यौँ उकालै पनि नेपाली वसुधा सुधाम्य भयो यै घाम छाया पनि

Posted in गीति कविता | Tagged , , , | Leave a comment

गीति कविता : अब जीवनको हिसाब नखोज

~दीपक जडित~ बेहिसाब नै बितीसक्यो अब जीवनको हिसाब नखोज जती दुख्नु दुखी सकें म , कति दुख्छौ – भनेर नसोध । सुनबुट्टे रहरहरु आंखैमा फुटेर रगतको आंशु झरीरहें पाईला पाईलामा टेकेर आफैंले फूलाएको सपना मारीरहें

Posted in गीति कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

गीति कविता : मेरो देशको गीत

~त्रिभुवनचन्द्र वाग्ले~ हिमालले सिकायो गर्वले उठ्न विनम्रतामा तराईले झुक्न परन्तु सिकाए नेपाल आमा नेपाली भई एकतामा जुट्न………………..२ चिनारी काली पश्चिममा कुद्छ

Posted in गीति कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

गीति कविता : यो देश मेरो देश

~दिनेश अधिकारी~ यो देश मेरो देश म राख्छु शिरमा यसको गरिमा यही हो मेरो आस्था आशेष ! म स्वप्न बुन्छु यही देशसँग म भर्छु तनमा यसकै उमङ्ग

Posted in गीति कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

गीति कविता : हिडेर कहिले

~दिलिप योन्जन~ हिडेर कहिले, छुइएन छितिज, यात्रा भो अधुरो आसाको दियो, आँसुले भिज्दा, भै गयो मधुरो। भाग्यमा नभै, खोजेर मात्रै, पाइएन केही पनी आखाको सामु, पराए भयो, चाहेको माया नि च्यातिन्दै गयो,बिस्वासको पाना,जिबन भो धुरोआसाको दियो, आँसुले भिज्दा, भै गयो … Continue reading

Posted in गीति कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

गीति कविता : आखैमा लुकाई

~दिलिप योन्जन~ आखैमा लुकाई मुटुमा राखे, हितैको मायालाई बिरानो बनी बिलौना पोख्छे, दुनिया हसाई मायैमा हुन्छ अन्जानको भुल, बेदना पोख्नु दुखेको आत्मा आसुले धुई, फुलैले सजाउनु। पिडा बाडे सान्ति मिल्छ, पिडा मै नडुब्नु धुखेको मुटु मायाले धुनु, निस्ठुरी नहुनु

Posted in गीति कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

गीति कविता : माया

~सोम खनाल~ खरानी भयेरै जाउन मनका तुच्छ तिर्सना स्वार्थ बिलायेर जओस हराउन पाप र घ्रिणा माया फैलियेर हुर्क्योस झाङियोस छाहारी बनी बनोस् आदर्स चौतारी त्यै स्वच्छ छाहारी मुनी । श्रीजना श्रोत हो माया सास्वत जीवन सार हो प्रेरणा दीप हो … Continue reading

Posted in गीति कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

गीति कविता : जिन्दगी

~कृष्ण वस्ती~ निधारमा मुस्कुराउँने टिकुलीको दाम । के दिऊँ म जिन्दगीलाई सुहाउँदो नाम ? साँझपख जगाइने आरतीको ज्योति । हातजोडी देउरालीमा चढाइने पाती ।। तापूँ-तापूँ भन्दाभन्दै अस्ताउने घाम ।

Posted in गीति कविता | Tagged , , , , | Leave a comment