Tag Archives: Dibya Bajracharya

नेवारी कविता : व अय्ला हे खः मभिम्ह

~दिव्या बज्राचार्य~ छ मभिम्हः मखु व अय्ला खः मभिम्ह छंगु कुबुद्धि मखु व अय्ला या खः कुबुद्धि छंके ला शिष्टाचार माक्को दु छंके ला मतिना जाय्क दु व अय्ला हे खः छुँ मस्युम्ह व अय्ला हे खः स्यंक ज्या याइम्ह

Posted in नेवारी कविता | Tagged , , , | Leave a comment

नेवारी कविता : मतिनाया चखुं

~दिव्या बज्राचार्य~ न्हयाबले नापं ब्वया च्वंगु खना न्हयाबले नापं च्वना च्वंगु खना निम्हेसिया तुति छपा थें निम्हेसिया पपु छगु थें थो मतिनाया चखुं थो मतिनाया चखुं वा झ्वारर् वसा नाप प्यात

Posted in नेवारी कविता | Tagged , , , | Leave a comment

कविता : अचेल सपनामा सँधै समय देख्छु

~दिव्या बज्राचार्य~ अचेल सपनामा सँधैसमय देख्छु पानीबाट गाडी चलेको कपडाबाट पक्की घर बनेको डोरीको भरमा आकाशमा बाटो बनेको लाशहरुपनि सास फेरेर हिडेको देश राम्रो भएको समय

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

बाल कविता : हाम्री छोरी

~दिव्या बज्राचार्य~ नीलो ज्याकेटमा सजिएकी छोरी रातो रीवन बाटीएकी छोरी आँखामा गाजल लेपिएकी छोरी ओठ फुटेपनि त्यत्तिकै राम्री छोरी सेतो फ्रक औधी सुहाएकी कालो जुत्ता टल्केको लगाएकी भर्खर नाक आफै धोएकी स्कूल जान्छु भनी चाँडै टम्सेकी

Posted in बाल कविता | Tagged , , , | Leave a comment

कविता : विदेशमा अन्तिम रात

~दिव्या बज्राचार्य~ जून आज तिमी नचम्क आज मलाई अध्यारोमा नै फालिदेऊ आज मैले के के सहे तिमिलाई के थाहा आज म सबै विर्सन खोज्दैछु भोक, प्यास, कठोर काम । भन्दे भोली उडाउने सूर्यलाई म यहाँ भोली हुदिन अब आउने छैन … Continue reading

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : पाँच वर्षकी छोरी

~दिव्या बज्राचार्य~ छोरीलाई बुद्धि छैन भन्दै गाली गर्छु तर तीर्खा लाग्दा छोरीले पानी ल्याइदिन्छे थकाई लाग्दा विस्तारै खुट्टा सम्सुम्याइ दिन्छे कस्तो लाटी होला भन्छु म दुखि हुदा मलाई हसाउँन खोज्छे

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : तिम्रो डायरीबाट टाढा हुदै

~दिब्या बज्राचार्य~ तिमी पाना भरी मेरै बारेमा लेख्छौ दिन भरी मलाई नै सम्झीरहन्छौ कति राती झस्केर तिमि उठ्छौ विध्वंसकारी, विनाशकारी महाविपद् नाम दिइयो ज्यानमारा, सुखमारा प्रलयकारी भनि चिनीयो

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : लुकाएर लुकिन्न

~दिव्या बज्राचार्य~ सावनको हरियाली तिम्रो घरको फूलबारी लुकाएर लुकिन्न डाडाको त्यो बन तिम्रो फर्केको यौवन लुकाएर लुकिन्न

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment