Tag Archives: दीपक कुमार ज्ञवाली – Deepak Kumar Gyawali

कविता : अक्षर

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ कति बनाउनु शब्द मेरा अक्षरहरुलाई उनीईन्छन् सुन्दर कपटीको शिपलगाई उनीन्छन् कविता र गजलको हारबनाई कथा निबन्ध नियात्रा को हारमा सजाई । कहिले उनिन्छन् मानिसका भोगाई । अक्षरलाई केलाई केलाई निफन्न जानेका ।

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कथा : मृगतृष्णा

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ के तिमीले मलाई साँच्चै भनेकी हौ ? अव मैले जीवन गुजाराको लागि तिमीहरुको र स्वदेशको माया मारेर मुग्लान जान पर्‍यो । हो हो मैले त्यही भनेको हो । सधैभरि यसैगरि अभाबमा कति बाँचि रहने ? पल्लो घरका … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : नेपाली कथा | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : सहिदको आत्मा दुखेको छ की ?

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ यता कतै भेटिन्छ कि सहिदका डोवहरु त्यहि डोवमा टेकी टेकी गन्तब्यमा पुगीन्छ की सहिद र सहिदकाजस्ता राष्ट्रभाव भेटिन्छ की हेर्दै होलान् क्षीतीजबाट चर्तिकला हामीहरुका

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : नमन

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ अति सुन्दर भावना बोकेर । नमन गर्छु देशका गहना भनेर सहिदका पनि रुप अनेक । आफै लडि मर्ने पनि सहिद । थाप्यौ गोली फुकाई छाति ।

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

छोक : …रहेछ विदेशमा

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ आफ्नै खुट्टाले नहिड्ने रहेछन् पिलन्धधरे राजनीति जमात जनमतको कहिलै नगर्ने सम्मान तेल पानीको सम्वन्ध

विधा : छोक | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

छोक : हरफ थपिदेऊ भूपि

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ बारम्वार लेख्दै आयौ भूपि बन्दैन देश दुईचार सपुत मरेर नगए कहाँ छौ भूपि अवतरित होऊ

विधा : छोक | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : कस्तो झमेला ब्यहोर्न पर्‍यो

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ किन बल्दैन दीयो चम्कोस् जगत्मा भन्दै तेल हालेकै थियौं धोखेवाज रहेछ धागो सारा तेल सोशी लीयो माटोको थिएन पाला

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

छोक : देश नै थला पर्‍यो

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ अब फाट्ला बादल भन्थें झन् कालो हुँदै देशलाई ठाक्यो आखिर सबै झूटो रहेछ एक अर्काका माया पिरतीका कुरा सम्मोहन एक अर्काको

विधा : छोक | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : कुटिल शासनशैयामा

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ धर्मको नाममा, अधर्मलाई नष्ट गर्नको लागि धर्मलाई साछी राखेर अधर्मको युद्ध गर्नेहरुको समाजमा पूजनीय अवस्थाले वारम्वार प्रेरित गरिरहेकोछ यूद्धआमन्त्रणरुपि जुवाको खालमा बस्न

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : चमत्कार कस्को

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ न धुलो मैलो न कालो घनघटा बादल जस्तो । न ईर्ष्या राग द्वेष न बिद्वेषको अंकुर विज । शिष्ट ल्किष्ट अति सुन्दर मन भुवा कपास जस्तो । बादलको रुप कहिले घनघटा कहिले स्फटीक जस्तो । दिल मानवको … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : आऊ न सुटुक्क

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ बयान हुन्छ सुन्दरता को सुन्दर, कस्तो तिम्रो हिस्सी परेको मुहार बत्तीस दन्त मिलाएका हारजस्ता बारुलाको जस्तो सुन्दर कम्मर । हिडाई लचक लचक हात्ति समान कति गरुँ तिम्रो सुन्दरताको बयान गुन्जन्छ पाउजुको छम्छम् आवाज ति बाहु सजीएको छ … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : मलाई मेरो राज्य चाहिएको छ

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ मलाई मेरो राज्य चाहीएको छ म राज्य बिहीन भै बस्न सक्दिन मलाई मेरो सिमाना चाहिन्छ मलाइ मेरो चौघेरा चाहिन्छ म मेरो चौघेरा र सिमाना बिना बस्न सक्दिन किनकि तिम्रो लालदरवारमा पनि सिमाना छ, चौघेरा छ तिम्रो चौघेराको … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : दिलमा आखिर खोटरैछ

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ जीबनको मझधारमा सदा तिमी भन्ने गथ्र्याे एउटा मुटु चुडिकन अर्काे मुटु जोड्नु छ है लहसियौ पराईसंगै आफ्नोलाई टाढा बनाई आफ्नो मान्छे आफ्नो नभै किन हुन्थ्यो पराई आफ्नै

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : जिवन कस्तो बनाईस्

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ हे आमा देऊ आशीष नजाऊ विदेश भनी । दिन दिनै लाशको ताँती बाकसमा बसी । कस्तोे देश हो हाम्रो ,छैन रखवार जनताको । कहिले आऊला ,खुसि नेपालीका मुहारमा । लड्दैभीड्दै ल्यायको लोकतन्त्र नेपालमा । प्राप्त उपलब्धिलाई गर्न … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

बाल कविता : सानी मेरी नानी

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ छम् छम् गर्दै आईन् सानी मेरी नानी तोते बोली बोल्दै सोध्छीन् आमा लोरी गाऊ‘ने मेरी सानी नानी लोरी सुन्दा रमाऊने हे हे मेरी नानी तिमी कति ज्ञानी

विधा : बाल कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : धोकाको मायाजाल

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ नहान पत्थरले यो कोमल हृदयमा अधरको मुस्कान थाम्न नसक्ने हृदयले पत्थरको प्रहारले झन् गराऊँनेछ आहात लोभ्याउएन मलाई अधरको मुस्कानले म घाइते भएको छु प्रेमवन्धन टुट्नाले भएन पे्रम अमर नियतीले बिछोडायो

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : बल्ने देश किन निभेको

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ लम्क लम्क युवा हो देश बनाऊन । नयाँ नयाँ सिर्जनाले देश चिनाऊन । धप्प धप्प बल्ने देश किन निभेको । चन्द्रसूर्य अंकित झण्डा किन झुकेको । आ आफ्ना दलकाझण्डा लागे उठाऊन । चन्द्र सूर्य अंकीत झण्डा राखे … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : विद्द्वेषले बिद्धंश गराउने समाज

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ बस्छु यहाँ तप गरेर । स्वच्छताको श्रोत बृक्ष वर । हर हर प्रवाह शितल । भएकोछ हृदय प्रफुल्ल । कञ्चन श्वाश हुन्छ प्रबाह । मेटीन्छ रीस राग द्वेश । श्रद्धा नहोला तपस्वी देखि । बसेको त हैन … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : के दियौ ख्वामीत हजुर ?

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ अन्ततः के दियौ नेपाललाई के दियौ नेपालीलाई । खै सम्मान गरेको वीर शहिदहरुको उत्सर्गलाई ? लिलाम गर्दै गयौ भएका उद्योग कलकारखानाहरु । भएको रोजगारबाट विस्थापित गर्यौ नेपालीलाई ? १ विभेद भएकै थियो त्यो क्रुर पञ्चायती शासनमा । … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : ………..म लजाऊने कि यो परिवेशमा

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ तिमी लजाऊँने कि म लजाऊँने यो परिवेशमा । आएकै हो त समय हामी टाढीने यो देशमा । कायम रहन सकेन सौहाद्रता हामी नेपालीहरुमा । मेटीदोरहेनछ विभेद द्वेश ईर्ष्या लोकतन्त्र आउँदैमा । १ तिमी लजाउँने कि म लजाऊँने … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

व्यङ्ग्य कविता : नीरीह राजनीतिक जमात

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ मान न सम्मान कस्तो यो जवर्जस्तीको मेहमान । शीर नीहुरिन्छ स्वदेशमा विदेशीको झण्डा झुल्दा । सम्मान गुम्यो नेपालीको स्वदेशमा बिदेशी बस्दा । कुटनीतिक अफिस होईन, होईन त्यो दुतावास । १ देशमा छरपष्ट रहेकाछन् बिस्तावादीका जमात । कस्को … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : कविता, हास्य - व्यङ्ग्य | , | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : नबिर्से नेपाल र नेपालीलाई

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ जॉदैछौ बिदेश जनताको आस्था लिएर जाऊ । जॉदैछौ विदेश जनताको भावना लिएर जाऊ । ठुला ह«न् देश र जनता शीरमा राखेर जाऊ । घातक भएका भ्रमण दृष्टान्त अनेकछन् । सत्ताको मोहमा घातक संमmौता नगरी आऊ ।

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : रंग ल्यायौ राजनीतिको

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ रंग ल्यायौ, रंग ल्यायौ राजनीतिको । रंग घोल्ने, रंग घोल्ने मानिस ल्यायौ उतैको । आश्वासन बाँड्यौ , बाँड्यौ सप्तरंगीको । त्यो त सौगात रहेछ , तिमीलाई बिदेशीको । रंगायौ , रंगायौ शरिर आखिर आ–आफ्नै । आखिर छलछाम … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : देशभक्तीको गुञ्जन झूटा साबित भो

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ देशभक्तीको गुञ्जन आज झूटा साबित भो । राष्ट्र निर्माताको शालिक फोर्दै अराजक स्थापीत भो । कुन हो हाम्रो राष्ट्रिय पोशाक कुन हो राष्ट्रिय दिन । कुहीरोको कागमझैं भए नेपाली ,भविष्य अन्धकार भो । बखानगर्छाैे त्याग बलिदानको भन्छौ … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : प्रगाढ साईनो जोगाऊँ बटौलीसँग

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ अस्तित्व खोजीको वहानामा मेरो अस्तित्व मेटाईदिनेहरु नुनतेल साट्नकोलागि घिउका कनेष्टर बोकेर ताँति लागेका हाम्रा पाईलाहरु सिस्नेको ओरालो झर्दै सिस्ने खोला तर्दै बटौलीको तिनाउ नदीको हावासंग मितेरी गाँस्दै पुल्चोकको सडकको डिलमा डोको बिसाऊने ठाउँ खोज्दै घिउका कनेष्टर किन्न … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : अनन्तः यात्रा

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ अनन्तः यात्रामा विश्रामको संकेतले अनायाश यात्रीको मस्तिष्कमा करेण्टको झट्का लागिरहेछ यात्रामा पुर्णविराम लगाउने पात्रहरुले देश तरङ्गित भै रहेछ यात्रामा पुर्णविराम त हिजै लाग्नु पर्ने किनकि अक्षम्यताको दोपले सजाईएका पात्रहरुलाई सञ्जीवनी पिलाउनेहरुले अनायाश विऊताईदिए ,गंगाजलले नुहाईदिए दिए

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : श्रद्धाञ्जली

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ बिउँझ बिउँझ उठ उठ अब निद्रा पुग्यो । देशलाई आवश्यक छ तिम्रो योगदानको । आली कान्ला तोडीफोडी सम्मो बनाईदियौ । चारै दिशा फर्केकाको चोसो मिलाई दियौ । १ अझै तिमी बााच्नु पर्छ हाम्रो देशको लागि । द्वेशरहीत … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : किन नेपाल गरीव

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ खोज्न हिड्छन् समुन्द्रमा मोतीका दाना । हाम्रैबाट गयकाहुन् ती अमुल्य खजाना । बग्नदीयौं टुलुटुलु हेरी बुझ्न सकेनौं महत्व । किन्छौं खनखनगनी हाम्ले हाम्लाई चिनेनौं । नाभीमा कस्तुरी राखी खोज्दै हिड्छौ कस्तुरी । नेपाली गरीव भयौं नेपाललाई नचिनी । … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : सम्पत्ती

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ रहेछ केवल राग द्वेश ईष्र्या । आफ्नैबाट भईदोरहेछ पिडीत । मापन हुादोरहेछ जायजेथाको । बनाऊाने सम्पतिले उाचो निंचो । १ बनेन घरबास ओत लाग्नलाई । सम्पन्नताले छोएन मलाई । सम्मmन्छु एकोहोरो अतित । हिजो र आज भएन … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : शरशैयामा छ देश

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ शर शैयामा लेटेको छ आज देश । सञ्जीवनी सुघाईदिने देख्दिन पौरुष । छिया छिया परेका शरिरका अवयव । कालकुट पिएर सम्हाल्ने देख्दीन पात्र । १ शनै शनै स्खलीत राष्ट्रिय स्वाभिमान । सत्तासंग साटीने गरेकोछ स्वाभिमान । कोशी … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : …….उ जस्तै तिमी बन्ने ?

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ तिमी सही भैदिएको भए हिजोकोलाई गलत भन्थ्यौं तिमी ईमान्दार भैदिएको भए हिजोकोलाई बेईमान भन्थ्यौ तिमीले कानुन नमिचेको भए उसले कानुन मिच्यो भन्थ्यौ तिमीले सहि बोलेको भए उसले झुटो बोल्यो भन्थ्यौं तिमीले जनताको मान राखेको भए उसले अपमान … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : ब्रह्मा बिष्णु महेश

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ ब्रह्मा बिष्णु महेश बिराजमान । ठान्छन् नेपाललाई स्वर्गसमान । राख्छन् आकांक्षा सदातृप्तताको । क्रिडास्थल ठान्छन् नेपाललाई । १ छन् भक्तका मान्यजन तिनीहरु । गर्छन् परिक्रमा उद्धारकर्ता ठानी । सधै परिक्रमा लगाउादा लगाऊादै । थाकेछन् क्यार?अब हिड्न छाडे … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्