Tag Archives: Deepak Kumar Gyawali

कविता : कुटिल शासनशैयामा

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ धर्मको नाममा, अधर्मलाई नष्ट गर्नको लागि धर्मलाई साछी राखेर अधर्मको युद्ध गर्नेहरुको समाजमा पूजनीय अवस्थाले वारम्वार प्रेरित गरिरहेकोछ यूद्धआमन्त्रणरुपि जुवाको खालमा बस्न

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : चमत्कार कस्को

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ न धुलो मैलो न कालो घनघटा बादल जस्तो । न ईर्ष्या राग द्वेष न बिद्वेषको अंकुर विज । शिष्ट ल्किष्ट अति सुन्दर मन भुवा कपास जस्तो । बादलको रुप कहिले घनघटा कहिले स्फटीक जस्तो । दिल मानवको … Continue reading

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : आऊ न सुटुक्क

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ बयान हुन्छ सुन्दरता को सुन्दर, कस्तो तिम्रो हिस्सी परेको मुहार बत्तीस दन्त मिलाएका हारजस्ता बारुलाको जस्तो सुन्दर कम्मर । हिडाई लचक लचक हात्ति समान कति गरुँ तिम्रो सुन्दरताको बयान गुन्जन्छ पाउजुको छम्छम् आवाज ति बाहु सजीएको छ … Continue reading

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : मलाई मेरो राज्य चाहिएको छ

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ मलाई मेरो राज्य चाहीएको छ म राज्य बिहीन भै बस्न सक्दिन मलाई मेरो सिमाना चाहिन्छ मलाइ मेरो चौघेरा चाहिन्छ म मेरो चौघेरा र सिमाना बिना बस्न सक्दिन किनकि तिम्रो लालदरवारमा पनि सिमाना छ, चौघेरा छ तिम्रो चौघेराको … Continue reading

Posted in कविता | Tagged , , , | Leave a comment

कविता : दिलमा आखिर खोटरैछ

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ जीबनको मझधारमा सदा तिमी भन्ने गथ्र्याे एउटा मुटु चुडिकन अर्काे मुटु जोड्नु छ है लहसियौ पराईसंगै आफ्नोलाई टाढा बनाई आफ्नो मान्छे आफ्नो नभै किन हुन्थ्यो पराई आफ्नै

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : जिवन कस्तो बनाईस्

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ हे आमा देऊ आशीष नजाऊ विदेश भनी । दिन दिनै लाशको ताँती बाकसमा बसी । कस्तोे देश हो हाम्रो ,छैन रखवार जनताको । कहिले आऊला ,खुसि नेपालीका मुहारमा । लड्दैभीड्दै ल्यायको लोकतन्त्र नेपालमा । प्राप्त उपलब्धिलाई गर्न … Continue reading

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

बाल कविता : सानी मेरी नानी

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ छम् छम् गर्दै आईन् सानी मेरी नानी तोते बोली बोल्दै सोध्छीन् आमा लोरी गाऊ‘ने मेरी सानी नानी लोरी सुन्दा रमाऊने हे हे मेरी नानी तिमी कति ज्ञानी

Posted in बाल कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : धोकाको मायाजाल

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ नहान पत्थरले यो कोमल हृदयमा अधरको मुस्कान थाम्न नसक्ने हृदयले पत्थरको प्रहारले झन् गराऊँनेछ आहात लोभ्याउएन मलाई अधरको मुस्कानले म घाइते भएको छु प्रेमवन्धन टुट्नाले भएन पे्रम अमर नियतीले बिछोडायो

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : बल्ने देश किन निभेको

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ लम्क लम्क युवा हो देश बनाऊन । नयाँ नयाँ सिर्जनाले देश चिनाऊन । धप्प धप्प बल्ने देश किन निभेको । चन्द्रसूर्य अंकित झण्डा किन झुकेको । आ आफ्ना दलकाझण्डा लागे उठाऊन । चन्द्र सूर्य अंकीत झण्डा राखे … Continue reading

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : विद्द्वेषले बिद्धंश गराउने समाज

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ बस्छु यहाँ तप गरेर । स्वच्छताको श्रोत बृक्ष वर । हर हर प्रवाह शितल । भएकोछ हृदय प्रफुल्ल । कञ्चन श्वाश हुन्छ प्रबाह । मेटीन्छ रीस राग द्वेश । श्रद्धा नहोला तपस्वी देखि । बसेको त हैन … Continue reading

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : के दियौ ख्वामीत हजुर ?

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ अन्ततः के दियौ नेपाललाई के दियौ नेपालीलाई । खै सम्मान गरेको वीर शहिदहरुको उत्सर्गलाई ? लिलाम गर्दै गयौ भएका उद्योग कलकारखानाहरु । भएको रोजगारबाट विस्थापित गर्यौ नेपालीलाई ? १ विभेद भएकै थियो त्यो क्रुर पञ्चायती शासनमा । … Continue reading

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : ………..म लजाऊने कि यो परिवेशमा

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ तिमी लजाऊँने कि म लजाऊँने यो परिवेशमा । आएकै हो त समय हामी टाढीने यो देशमा । कायम रहन सकेन सौहाद्रता हामी नेपालीहरुमा । मेटीदोरहेनछ विभेद द्वेश ईर्ष्या लोकतन्त्र आउँदैमा । १ तिमी लजाउँने कि म लजाऊँने … Continue reading

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

व्यङ्ग्य कविता : नीरीह राजनीतिक जमात

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ मान न सम्मान कस्तो यो जवर्जस्तीको मेहमान । शीर नीहुरिन्छ स्वदेशमा विदेशीको झण्डा झुल्दा । सम्मान गुम्यो नेपालीको स्वदेशमा बिदेशी बस्दा । कुटनीतिक अफिस होईन, होईन त्यो दुतावास । १ देशमा छरपष्ट रहेकाछन् बिस्तावादीका जमात । कस्को … Continue reading

Posted in कविता, हास्य - व्यङ्ग्य | Tagged , , , , , | Leave a comment

कविता : नबिर्से नेपाल र नेपालीलाई

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ जॉदैछौ बिदेश जनताको आस्था लिएर जाऊ । जॉदैछौ विदेश जनताको भावना लिएर जाऊ । ठुला ह«न् देश र जनता शीरमा राखेर जाऊ । घातक भएका भ्रमण दृष्टान्त अनेकछन् । सत्ताको मोहमा घातक संमmौता नगरी आऊ ।

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : रंग ल्यायौ राजनीतिको

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ रंग ल्यायौ, रंग ल्यायौ राजनीतिको । रंग घोल्ने, रंग घोल्ने मानिस ल्यायौ उतैको । आश्वासन बाँड्यौ , बाँड्यौ सप्तरंगीको । त्यो त सौगात रहेछ , तिमीलाई बिदेशीको । रंगायौ , रंगायौ शरिर आखिर आ–आफ्नै । आखिर छलछाम … Continue reading

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : देशभक्तीको गुञ्जन झूटा साबित भो

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ देशभक्तीको गुञ्जन आज झूटा साबित भो । राष्ट्र निर्माताको शालिक फोर्दै अराजक स्थापीत भो । कुन हो हाम्रो राष्ट्रिय पोशाक कुन हो राष्ट्रिय दिन । कुहीरोको कागमझैं भए नेपाली ,भविष्य अन्धकार भो । बखानगर्छाैे त्याग बलिदानको भन्छौ … Continue reading

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : प्रगाढ साईनो जोगाऊँ बटौलीसँग

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ अस्तित्व खोजीको वहानामा मेरो अस्तित्व मेटाईदिनेहरु नुनतेल साट्नकोलागि घिउका कनेष्टर बोकेर ताँति लागेका हाम्रा पाईलाहरु सिस्नेको ओरालो झर्दै सिस्ने खोला तर्दै बटौलीको तिनाउ नदीको हावासंग मितेरी गाँस्दै पुल्चोकको सडकको डिलमा डोको बिसाऊने ठाउँ खोज्दै घिउका कनेष्टर किन्न … Continue reading

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : अनन्तः यात्रा

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ अनन्तः यात्रामा विश्रामको संकेतले अनायाश यात्रीको मस्तिष्कमा करेण्टको झट्का लागिरहेछ यात्रामा पुर्णविराम लगाउने पात्रहरुले देश तरङ्गित भै रहेछ यात्रामा पुर्णविराम त हिजै लाग्नु पर्ने किनकि अक्षम्यताको दोपले सजाईएका पात्रहरुलाई सञ्जीवनी पिलाउनेहरुले अनायाश विऊताईदिए ,गंगाजलले नुहाईदिए दिए

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : श्रद्धाञ्जली

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ बिउँझ बिउँझ उठ उठ अब निद्रा पुग्यो । देशलाई आवश्यक छ तिम्रो योगदानको । आली कान्ला तोडीफोडी सम्मो बनाईदियौ । चारै दिशा फर्केकाको चोसो मिलाई दियौ । १ अझै तिमी बााच्नु पर्छ हाम्रो देशको लागि । द्वेशरहीत … Continue reading

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : किन नेपाल गरीव

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ खोज्न हिड्छन् समुन्द्रमा मोतीका दाना । हाम्रैबाट गयकाहुन् ती अमुल्य खजाना । बग्नदीयौं टुलुटुलु हेरी बुझ्न सकेनौं महत्व । किन्छौं खनखनगनी हाम्ले हाम्लाई चिनेनौं । नाभीमा कस्तुरी राखी खोज्दै हिड्छौ कस्तुरी । नेपाली गरीव भयौं नेपाललाई नचिनी । … Continue reading

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : सम्पत्ती

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ रहेछ केवल राग द्वेश ईष्र्या । आफ्नैबाट भईदोरहेछ पिडीत । मापन हुादोरहेछ जायजेथाको । बनाऊाने सम्पतिले उाचो निंचो । १ बनेन घरबास ओत लाग्नलाई । सम्पन्नताले छोएन मलाई । सम्मmन्छु एकोहोरो अतित । हिजो र आज भएन … Continue reading

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : शरशैयामा छ देश

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ शर शैयामा लेटेको छ आज देश । सञ्जीवनी सुघाईदिने देख्दिन पौरुष । छिया छिया परेका शरिरका अवयव । कालकुट पिएर सम्हाल्ने देख्दीन पात्र । १ शनै शनै स्खलीत राष्ट्रिय स्वाभिमान । सत्तासंग साटीने गरेकोछ स्वाभिमान । कोशी … Continue reading

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : …….उ जस्तै तिमी बन्ने ?

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ तिमी सही भैदिएको भए हिजोकोलाई गलत भन्थ्यौं तिमी ईमान्दार भैदिएको भए हिजोकोलाई बेईमान भन्थ्यौ तिमीले कानुन नमिचेको भए उसले कानुन मिच्यो भन्थ्यौ तिमीले सहि बोलेको भए उसले झुटो बोल्यो भन्थ्यौं तिमीले जनताको मान राखेको भए उसले अपमान … Continue reading

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : ब्रह्मा बिष्णु महेश

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ ब्रह्मा बिष्णु महेश बिराजमान । ठान्छन् नेपाललाई स्वर्गसमान । राख्छन् आकांक्षा सदातृप्तताको । क्रिडास्थल ठान्छन् नेपाललाई । १ छन् भक्तका मान्यजन तिनीहरु । गर्छन् परिक्रमा उद्धारकर्ता ठानी । सधै परिक्रमा लगाउादा लगाऊादै । थाकेछन् क्यार?अब हिड्न छाडे … Continue reading

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : कार्टेली

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ बोल्नेहरु बोल्दै गर्छन् सधै आफ्ना लागी आफ्नै छापाले छाप्छन् आ आफ्नै बोली सञ्जालै सञ्जालले जेलिएका तिनीहरु । एउटालाई पिडा हुँदा फट्कार्छन् जिव्राहरु । बोल्ने छैनन् रगत नपाई मर्नेहरुका लागि । भोको पेटको हातबाट खोज्छन् तालीहरु ।

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : आशय

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ भुलेर पिडा दिन आए∕ साथ । तिमी मेरै हौ लौ लेऊ हात । नौलाख तारा गगनमा रात । उज्यालो छर्ने अरुको साथ । १ अरुको साथले लागेको मात । चमक्क चम्कने मिmल्काकोेसाथ । प्रबेश कठिन आयौ बाहिर … Continue reading

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : बसन्त

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ फक्रन्छन् कोपिलाहरु सुभाष मिठो छर्दै चिरबिर गर्छन् चरीहरु उन्माद आफ्नो पोख्दै ऋतुराज बसन्त आज घोप्टियो धरातलमा पोख्दै आफ्ना अवयबहरु लौ हेर लौ हेर भन्दै

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : फेरीएको शब्दको परिभाषा

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ फेरीएको शब्दको परिभाषा , सहिष्णुता रुपान्तरण भै रहेछ असहिष्णुतामा मानवमा मानवता स्खलन हुँदा अराजकताले प्रश्रय पाईरहेछ सुशासनको सुगा रटाईमा सेवा प्रदायको नशा नशामा कुशासनले आवास बनाई सकेछ शब्दजालमा रमाउने प्रहरले आफ्नो जवानी छताछुल्ल पार्दै शब्द शब्दले शब्दलाई … Continue reading

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : विवश

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ श्रद्धा र आस्था रह्यो प्रवल । ठानेकै थिएँ आस्थाको धरोहर । फोहर र कसिंङ्गर नमानी घृणा । आत्मसात गरीरहें समीपमा रहेर । भावना कुल्चिन, आस्था डग्मगाएन । अटल बिश्वास सधै मनमा राखेर । गुलाबको फूल ठानेको थिएँ … Continue reading

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

गीत : शासक

~दीपक कुमार ज्ञवाली~ तिमीले खाएर के भो यहाँ कति छन् भोकै तिमीले लगाएर के भो यहाँ कति छन् कती नाङ्गै भोग गर शासनको शासक भएर तिमी तिम्रै मात्र रहेछ देश राज गर सिँहासनमा बस्दै

Posted in नेपाली गीत | Tagged , , , | Leave a comment