Tag Archives: Chhabilal Kopila

बाल गजल : गाली हामीलाई

~छविलाल कोपिला~ नदिनु है बाबा–आमा गाली हामीलाई । बरु दिनु राम्रो काममा ताली हामीलाई । कलिला यी हात हाम्रा कलम समाउने, तर दिन्छौ धुन जुठो थाली हामीलाई ।

विधा : बाल गजल | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : ‘भन्सरिया’हरु

~छविलाल कोपिला~ त्यो मध्यरातमा जब, उत्तर–पूर्वको कुनामा सप्तऋषि तारा उदाउँछ उसंगै उठ्छन्, ‘भन्सरिया’हरु छोट्की, खझ्ली, सँझ्ली र मझ्लीहरु पनि कोइ ‘कुठ्ली’ छाम्दै कोइ ‘भर्कन’ सुमसुम्याउँदै कोइ ‘चँचरा’ समाउँदै कोइ बच्चा कुल्चिदै कोइ यता ठोक्किदै, कोइ उता लड्दै यी सबैका कहानी … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

गजल : भेटिन्छन् गफारीहरु

~छविलाल कोपिला~ अचेल चोक–चोकमा भेटिन्छन् गफारीहरु । अनि भेटिन्छन् सडक–सडकमा भिखारीहरु । हेर्नूस् यहाँ लुट्नसम्म लुट्छन् माथिकाहरु, तर, तल जाममा पर्छन् विचरा ! सवारीहरु ।

विधा : गजल | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कथा : बुख्याँचा, दुखनियाँ र लाटोकोसेरो

~छविलाल कोपिला~ साउन–भदौको महिना । कतै धान पसाउँदै थियो, कतै बाला झुल्दै थियो । यता मकैबारीमा मकै दाना लाग्दैथ्यो । जब मकै खान लायक भयो । बगालका बगाल चराहरु आउन थाले र मकै खाएर सताउन थाले । चराहरुको रखवारी गर्नका … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : नेपाली कथा | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

बाल गजल : जुनुमामा जुनु

~छविलाल कोपिला~ आँगनीमा हेर्न आऊ, जुनुमामा जुनु पापा दिनु हुन्छ ल है, मामाले न रुनु बुबु खान छोड अब, खेल्न जाऊ तिमी हेर बाबु चिचि मारी, ल्यायो मुनु मुनु ।

विधा : बाल गजल | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : ‘ब्वाँसा’ र ‘बाँदर’हरु

~छविलाल कोपिला~ अचेल किन हो खै ! हामी भ्रममा छौं या शब्दकोष यहाँ त हरेक पाइलाहरुमा शब्दहरु झूठ बोल्न थालेछन् । ‘ब्वाँसा’हरु साच्चिकै जंगलतिर हुनुपर्ने ‘ब्वाँसा’हरु गुफाभित्र हुनुपर्ने तर, उनीहरु जंगलतिर छैनन् गुफाभित्र पनि छैनन् ‘ब्वाँसा’हरु त अचेल

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : हे ! गाउँघर

~छविलाल कोपिला~ हे ! गाउँघर, आऊ तिमी प्रत्येक गाउँ–गाउँ र घर–दैलोमा नव उत्साह, जोस र उमंग लिएर त्यस्तै नव–सुवास र नव–रंग लिएर, अनि, प्रत्येक मानिसहरुको हृदयमा विकास र उन्नतिको कोसेली लिएर र ज्ञानको दियालो बालेर आऊ ।

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

गजल : साथीहरु

~छविलाल कोपिला~ आफै लाउनु, अकल साथीहरु । अनि भन्नु यो, गजल साथीहरु । शील बन्दी खाम, जब लाग्छ खात, त्यही ठान्नु है, फसल साथीहरु ।

विधा : गजल | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : बर्षा

~छविलाल कोपिला~ जब म, वाफ बनेर शिखर चुम्छु अनि, वायुसंगै शितल छुन्छु र गर्वले ढकमक्क फुल्दै अक्टोपस झै विभिन्न आकारमा सयर गर्छु अनन्त आकाशमा । सूर्य र ताराहरु छल्दै जूनसंग लुकामारी खेल्दै जहाज झै ब्रह्माण्डमा जब म,

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : पसिना

~छविलाल कोपिला~ सुन कसैको कल्पनामा फल्दैन, कसैको सपनामा पनि फल्दैन, न त फल्छ, कसैको भावनामा ऊ त फल्छ, पसिनाको उर्लिदो भेलको मझ्धारमा । + + + + भोको पेट पसिना चुहाएर जमीन उर्वर बन्न सक्छ,

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : खोला

~छविलाल कोपिला~ मेरो घरको छेउमै बग्ने खोला छङ–छङ बग्ने खोला अनि, मीठो निद्रसंगै सुसाउने खोला होे, उही खोलामा ढुङ्गासंगै कति आनन्दसित पानी खेल्छन् पानीसंगै मिलेर बालुवाहरु पनि खेल्छन् त्यस्तै कैयौं वनस्पति÷कैयौं जीवहरु पनि, यसरी, ऊ हजारौकों भविष्य लेखिरहन्छ संधै ।

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : रंग र हामी

~छविलाल कोपिला~ अचेल, मेरा नयनका अदूर पर्दाभरि पोतिएका छन् रंगी–विरंगी वैचारिक रंगहरु हरियो, बैजनी, रातो अनि के–के हो के–के । हरेक बिहान निस्कन्छन् विकासका नारा लिएर सानेपाका हरियो जुलुसहरु, बल्खुका बैजनी किरणहरु,

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : म मृत्यु स्वीकार्न सक्दिन

~छविलाल कोपिला~ म, मेरो खुशीको लागि ईष्र्याको कम्बल ओढेर कसैको सुख चोर्न सक्दिन, वेदनाको शूल बाँडेर कसैका सहानुभूतिहरु जोड्न पनि सक्दिन । म त आँसु पिएर बाँचेको मान्छे यो जिन्दगीसंग म हार स्वीकारेर मृत्यु स्वीकार्न सक्दिन । थाहा छ मलाई

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

गजल : तार हौ कि तिमी

~छविलाल कोपिला~ गीत उन्ने सारंगीको तार हौ कि तिमी थाहा छैना खुकुरीको धार हौ कि तिमी राती फुल्ने कमल हौ, तिमी फूल रानी थाहा छैन पोखरीको झार हौ कि तिमी

विधा : गजल | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : हराएका देवताहरू

~छविलाल कोपिला~ निष्पट्ट अँध्यारो रातमा एक हूल मानवाकृतिहरू सीमानाको डिलसंगै खोलाको बहाव जस्तै हिडिरहेछन् । यता, डेहुरारिक–पातामा, बेटका–लाठी, सोनमुठ्–बर्हनी यथावत थियो, गुर्बाबा, सौंरा, खेँखरी–मैयाँ र ढमराज पनि आ–आफ्नै सिंहासनमा विराजमान थिए, र चारैतिर सेनाहरु तैनाथ थिए ।

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

गजल : सराब पिएर

~छविलाल कोपिला~ स्याल यहाँ बाघ बन्छन्, सराब पिएर मदहोसमा के के बोल्छन्, सराब पिएर बनाउँछन् आफै, दुनियाँका नियमहरु लाज बिना आफै तोड्छन्, सराब पिएर

विधा : गजल | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

छविलाल कोपिलाका दश मुक्तकहरु

~छविलाल कोपिला~ हाँसियो कति, त्यो शीश मञ्जिलसंग गरेर मीठा कुरा, प्रेमको त्यो दिलसंग स्वर्ग हो, मरुभूमि त्यो माउण्ट आबु रमाऔ एकैछिन, यो झिलमिलसंग । धेरैबेर देखि यी आँखा निदाएका छैनन् । सायद, हेरेर ती अझै अघाएका छैनन् । बचेराहरुसंग, बिहानै … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : मुक्तक | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

छविलाल कोपिलाका पन्ध्र मुक्तकहरु

~छविलाल कोपिला~ बचपनका ती सबै प्रहर विरानो लाग्दैछ । उसैगरि बसेको त्यो घर विरानो लाग्दैछ । के गर्नू ? समयले सबै भत्काएपछि यहाँ, कैयौं पिपलहरुलाई वर विरानो लाग्दैछ । सोच्दैछु भोलि बिहान हुन्छ या हुँदैन । यसैगरी यौटै शिरान हुन्छ … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : मुक्तक | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

थारू भाषी मुक्तक : सडकमे अइठाँ

~छविलाल कोपिला~ कबो जाति विरोधी कबो अतिजाति सडकमे अइठाँ देखो यहाँ घेंघा फुलैटी उहे राष्ट्रघाती सडकमे अइठाँ यी देशके शासक ओस्ते हम्रहिन भेंरी नै कहल हुइही

विधा : थारू मुक्तक | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

थारू भाषी बालकथा : पश्तो

~छविलाल कोपिला~ ‘अई ! ऊ लवन्डा हेरो कैसे–कैसे करटा ?’ ‘अई ! के हो ?’ ‘के रही, सझ्लान बर्किक छुट्की दुलरुवा छावा हुइन्, उहे हरबरिया, के रही ।’ ‘यी, दबवा पैनाहस्, यकर दाई–बाबा कुल नै हेर्ठुइस् कि का ?’ ‘हेर्हिस् … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : थारू बालकथा | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : अनिता तिमी एक्ली छैनौ

~छविलाल कोपिला~ अनिता ! जब तिमी आँशुमा जीवन खोज्छ्यौ तिमी, तिम्रै आँशुमा बगिरहेकी हुन्छ्यौ अनि, तिम्रै आँशुमा तिमी जस्तै हजारौं अनिताहरु बगिरहने छन् । यसरी, अनिताहरु बगिरहँदा यहाँ हजारौं–हजार मनहरु भावविह्वल हुन्छन् अनि, हजारौं सपनाहरु पनि स्तब्ध हुन्छन् त्यसैले, अनिता … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

समीक्षा : देउखुरी उपत्यकाका थारू भाषी स्रष्टा र कृतिहरु

~छविलाल कोपिला~ थारू भाषाको छापा साहित्यलाई हेर्ने होे भने बढवा थारूको ‘बढक्क जोर्नी’ पहिलो प्रकाशित कृति मानिन्छ । जुन २००९ सालमा प्रकाशित भएको थियो । त्यसपछि २०१५ सालमा जीवराज आचार्यको ‘हम्र व, हमार वन्वा’ गीत संग्रह, २०१६ सालमा रूपलाल महतो÷बद्रीनाथ … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : समीक्षा | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : पराग हत्याराहरु

~छविलाल कोपिला~ देश जलिरहेछ तिमी भने, प्रणय स्थलमा बसेर प्रकृतिले दिएका सृष्टिका लाखौं पराग हत्या गर्दै कलिला फूल दिएर अनि फूल लिएर प्रणय साटिरहेछौ अनि भन,

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

थारू भाषी मुक्तक : बञ्जरभूमि

~छविलाल कोपिला~ बिना कारण हमार वस्ती बगाजाइठ् ओस्ते यहाँ रातारात आगी लगाजाइठ् हेरो ! यी बञ्जरभूमि,

विधा : थारू मुक्तक | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : रातो गुलाब

~छविलाल कोपिला~ यतिबेला, ग्रहण लागेको सूर्यको घाम ताप्न धोद्रो सिमलको रुखमुनि बसेर गिलास सोमरस पिइरहेछ । यता, मंसिर भित्र्याएर हँसिया र हटौडा चीर निन्द्रमा सुतिरहेछ भने, तिमी कालरात्रिको भजन गाइरहेछौ । ठीक यसैबेला,

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

थारू भाषी कथा : झुक्का

~छविलाल कोपिला~ सावन भादोके महिना । धान कहुँ गाम्हँर रहे, ते कहुँ फुटके बाला झुले । यहोंर डिह्वामे मकै अर्रायल् रहे । जब मकै खैना भर्याली हुइल् । डह्गिक–डह्गिक चिरैं आइलग्लाँ ओ मकै खाके सन्त्वाइलग्लाँ । चिरैनके अखवारी करक लग … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : थारू कथा | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्