Tag Archives: Bibhor Baral

अनूदित कविता : मेरी प्रेयसी

~सेक्सपियर~ अनुवाद: विभोर मेरी प्रेयसीका आँखा घामजस्ता छैनन् मेरी प्रेयसीका आँखा घामजस्ता छँदैछैनन् न त उनको ओठको लाली सिपीको जस्तो रातो छ हिउँलाई सेतो मान्ने हो भने उनका स्तन त श्यामल छन्

Posted in अनूदित कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कथा : तस्विर भइसकेको मान्छे

~विभोर बराल~ मलाई थाहा थियो घरका सबैलाई खुसी पार्ने उपाय त्यसैले पहिलो तलब हात परेकै दिन दगुरेँ फोटो स्टुडियो तिर । ‘आम्मै कति ठूलो !’, हजुरआमा चकित परेर चिच्याउनु भयो। हजुरआमाको चिच्याहट सुनेर पिताजी र आमा दौडिँदै बैठक कोठामा आउनु … Continue reading

Posted in नेपाली कथा | Tagged , , , , | Leave a comment

गजल : ठीकै भन्यौ बाटो त्यति सजिलो त हैन

~विभोर बराल~ ठीकै भन्यौ बाटो त्यति सजिलो त हैन सजिलोमै रम्ने मेरो बानी पनि छैन चुनौतीको डढेलोले अाँखा तरे पनि हिम्मतको हिमाल यो अहँ पग्लँदैन

Posted in गजल | Tagged , , , | Leave a comment

गजल : म

~बिभोर बराल~ सहरको भिडमा पनि एक्लै भएँ म छेउमै छ सागर तर प्यासै रहें म अरुको बारेमा सोच्न कसलाई फुरसद यहाँ खाटा परेका घाउहरु क्mोट्याउँदै बसें म

Posted in गजल | Tagged , , , | Leave a comment

कविता : मौसम र मानव

~विभोर बराल~ कुहिरोमा रुमल्लिएको त्यो चीसो पलको मीठो संझना अझै ताजै छ मनमा÷ आकाशवाट चमचम गर्दै वर्षिरहेका थिए हिंउका डल्लाहरु, –कति सौम्य –कति सालिन देखिएका थिए सेताम्य वृक्ष

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

अनूदित कविता : थोरै प्रेम गरेँ, थोरै काम गरेँ

~फैज अहेमद फैज~ अनुवाद: विभोर बराल ती मान्छे साह्रै भाग्यमानी थिए जसले प्रेमलाई काम सम्झिन्थे या कामसँगै प्रीति गाँस्थे म त जीवनभर व्यस्त रहेँ थोरै प्रेम गरेँ थोरै काम गरेँ

Posted in अनूदित कविता | Tagged , , , , , | Leave a comment

विभोर बराल का मुक्तकहरु

~विभोर बराल~ डाँफेसँग सिक न डाँफेसँग सिक न बिरह भुली नाच्लाई जूनसँग सिक न निषामा रमी हाँस्नलाई किन त्यसै रनभुल्लमा परेकी मैसँग सिक न ब्यथा निलेर बाँच्नलाई

Posted in मुक्तक | Tagged , , , , | Leave a comment

गजल : छोडी गयो

~विभोर बराल~ थाहा छैन कहिलेको हिसाब छोडी गयो जिन्दगीले टेबलमा किताब छोडी गयो ।

Posted in गजल | Tagged , , , | Leave a comment

अनूदित कविता : मेरी प्रेयसीका आँखा घामजस्ता छैनन्

~विलियम शेक्स्पेयर~ – अनुवाद: विभोर  बराल मेरी प्रेयसीका आँखा घामजस्ता छँदैछैनन् न त उनको ओठको लाली सिपीको जस्तो रातो छ हिउँलाई सेतो मान्ने हो भने

Posted in अनूदित कविता | Tagged , , , , , | Leave a comment

कथा : उमेरसँगै सिकिन्छ पहाड चढ्न

~विभोर बराल~ आकाशले फेरि आफ्ना सिरकडस्नाहरू बनाउँन थालेको छ। बर्षभरिको प्रयोगले खुज्मुजिएका, डल्ला परेका कपासहरूलाई छाँटेर, पिटेर, फिटेर सुकाउन उसलाई धेरै ठाउँ चाहिन्छ। पूरैस्विडेन उसले सुकाएका कपासहरूबाट थिचिएको छ, निसास्सिएको छ। खैर, आकाशले त चार महिना जातिमा आफ्ना झिटीगुन्टा समेटी … Continue reading

Posted in नेपाली कथा | Tagged , , , , | Leave a comment

कथा : प्रेमपत्र

~विभोर बराल~ मेघनालाई देख्दा अचेल मलाई किन किन त्यो केटीको याद आउँछ । त्यो कथा । एउटा केटा र केटीको कथा। “दुख भनेककै सम्बन्ध त हो नि । कोही मान्छेसँग सम्बन्ध गाँसिन्छ अनि सुरु हुन्छ यात्रा, दुखको ।” ऊ सानै … Continue reading

Posted in नेपाली कथा | Tagged , , , , | Leave a comment