Tag Archives: Bhimnidhi Tiwari

कविता : बालक

~भीमनिधि तिवारी~ देखें मैले एउटा पाटी मार्ग छेउमा उभिएको । जून र घाम निशि दिन पस्ने आधा छाना भत्केको । कुकुर सुतेका एक-कुनामा लूते ! फोहर ! उपियाँ उफ्रेको । अन्य कुनामा भीखमंगी मरिरहेकी ! देख्ने को ? नौ महीनाको … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

नेपाली भजन : आखिर सब हो माटो

~भीमनिधि तिवारी~ आखिर सब हो माटो श्रीपेच हुमाउ, झुत्रो टोपी, को ठूलो ? को सानो ? पुग्नु पर्ने ठाउँ उही हो सबको उही हो बाटो आखिर सब हो माटो रानीले पनि राजा छोड्छन्, अनि राजाले पनि रानी गरीबहरुको पनि यसरी … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : नेपाली भजन | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

गीत : जानिन देह पैले यो प्रेममा डुबाएँ

~भीमनिधि तिवारी~ जानिन देह पैले यो प्रेममा डुबाएँ लागेन हाथ मोती गोता हजार खाएं फक्रे गुलाफ थुंगा देखि भई म मोहित आशा र लालशाले पाऊ उतै बढ़ाएं

विधा : नेपाली गीत | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : काम्यो लुग लुग त्यो

~भीमनिधि तिवारी~ मैन्हा माघ थियो, बिहानपखमा हावा चलेको थियो, छानामा, पथमा तथा चउरमा चिनी छरे झै थियो, जाडो खूब थियो, समस्त जलमा ऐना जमेको थियो, काम्यो लुगलुग गरीब बिचरा त्यस्मा दया गर्छ को !!!

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : कोपिला

~भीमनिधि तिवारी~ साना बालक, बालिका भुवनका हुन् फूलका कोपिला शिक्षाको मल, प्रेमको जल छिटी गर्छौँ भने संचिता फुल्नेछन् दिन मध्यमा यिनिहरू बास्ना अनेकौँ दिई त्यो बेला अनि यो उजाड दुनियाँ बन्नेछ कस्तो भई !

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

भीमनिधि तिवारी का मुक्तकहरु

~भीमनिधि तिवारी~ पैसा तिर्नुपरे औषधि पनि नखाने सित्तैमा पाए विष पनि खाने हाम्रो समाजमा यस्ता मान्छे पनि छन् भ्रमणभत्ता पाइन्छभने, नरक पनि जाने

विधा : मुक्तक | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

गजल : मेरो अर्धाङ्गिनी तिमी हौ

~भीमनिधि तिवारी~ आधा छ अङ्ग मेरो अर्धाङ्गिनी तिमी हौ सिन्दूर हुँ म तिम्रो सौभागिनी तिमी हौ यो स्नेहको बिरुवा कैले पनि नसुकोस् फूलबारीको म माली मधुमालिनी तिमी हौ

विधा : गजल | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : नाट्यशाला

~भीमनिधि तिवारी~ संसार नाट्यशाला हो; प्रकाश सूर्य, चन्द्र हुन् जीवनधारीहरू सारा कर्मचारी समान हुन् छ जो प्रकृतिको पर्दा त्यसैको आडमा डटी यहाँ भेष लिई नाना आउँछन् नट औ नटी

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

गजल : इश्कबाजी मा

~भीमनिधि तिवारी~ नजाने छुरी बर्सन्छन् हजारौँ, इश्कबाजीमा र, जाने फूल बर्सन्छन् अनेकौँ, इश्कबाजीमा। नजाने बिखका खोला बहन्छन्, पर्छ बाढीमा र, जाने महका चाका चुसिन्छन्, इश्कबाजीमा नजाने डुब्छ चुर्लुम्मै जवानी, जेलखानमा र, जाने अप्सरा खोपी छ आफ्नै, इश्कबाजीमा नजाने ज्यान नै … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : गजल | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्