Tag Archives: Bairagi Kaailaa

पुस्तक समीक्षा : तीन दशकपछिका काइँला

~आनन्द राई~ कवि वैरागी काइँला पछिल्लो समयमा कविताको सैद्धान्तिक-दार्शनिक पक्ष भन्दा समय-परिस्थितिसँग बढी एकाकार देखिन्छन्। स्वनामधन्य बैरागी काइँला (तिलबहादुर नेम्वाङ)को दोस्रो कविता कृति अन्धा मान्छेहरू र हात्ती अहिले बजारमा नयाँ छ। नेपाली काव्यजगतमा ५० वर्षदेखि निर्विवाद उचाइ बनाएका कवि काइँलाको … Continue reading

Posted in पुस्तक समीक्षा | Tagged , , , , , | Leave a comment

Translated Poem : A Day of Defeat

~Bairagi Kainla~ Translation : Dr. Govinda Raj Bhattarai We have merely heard of love like folk tales some of us have even read in short stories or novels or have seen on those old tattered papers glued to the small … Continue reading

Posted in Translated Poem | Tagged , , , , , | Leave a comment

कविता : मातेको मान्छेको भाषण: मध्यरातपछिको सडकसित

~बैरागी काईंला~ आधारातपछि रक्सी दोकानबाट म के निस्किएको छु : प्रत्येक खोंगी र खोरभित्रबाट पखेटा फट्फटाउँदै विद्रोहको कुखुराका भाले बासेर मेरो स्वागत गर्दछन्, यहाँको बातावरणको निम्ति यहाँको निर्जीवताको निम्ति यहाँको व्यवस्थाको निम्ति

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : औंलाहरू चुमेर

~बैरागी काईंला~ औंलाहरू चुमेर औँलाभरि सलाम मेरो हजुरलाई आँखाभरि सलाम, के बिराएँ ? नजरले चुमेँ ती फूल जो ओठमा फुले के बिराएँ ? हत्केलामा थापेँ ती केश जो लाजमा झुके मानेँ, कि मेरो हजुरलाई बाटोभरि साह्रै गरी लाज लाग्यो रे,

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : पर्वत

~वैरागी काइँला~ घरभित्र पनि सिरान ताला उक्लिँदा डाँडा-डाँडा अग्लो डिल भरेङको प्रायजसो म उक्लिन्छु आजकाल सपनामा सधैं म पर्वत चढिरहेको हुन्छु ! जो झुक्दैनन् जति डाँडाहरू, पहाडहरू टेक्दै झुकाउँछु खुट्टाले प्रत्येक पाइलाको सँघारमाथि मेरो सडकमाथि !

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment

कविता : वागमती लहरले उठेर बर्सिदेऊ

~वैरागी काइँला~ पानी…..पानी…..पानी वागमती लहरले उठेर बर्सिदेऊ….. पानी…..पानी…..पानी जलेको मन झैं डढेलो सल्केको वन झैं रुख र पातहरूमा दुर्लभ अभिलेखहरू झैं

Posted in कविता | Tagged , , , , | Leave a comment