गजल : हाँस्न मन छ

~दिपक अभिमन्यू~

अङ्गालेर खुशीहरु हाँस्न मन छ
मलाई त्यहि खुशी मालामा गाँस्न मन छ

मलाई जिन्दगीको यात्रामा दियौ साथ
दुखमसुखम तिम्रो माया छातीमा टाँस्न मन छ पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : गजल | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कथा : म मर्दिन कमरेड !

~आन्विका गिरी~Anbika Giri

सरोजकी आमा रोएकी थिइनन्। आँखाका डिलहरुबाटै थाहा लाग्थ्यो, उनको एकथोपा आँशु पनि बहेको थिएन। म खबर पाएको एक घण्टामा नै गएको थिए। उनी रुँदै होलिन् भनेर सान्त्वनामा के भन्ने भनेर आधा घण्टाको बाटोभरी म सोच्दै थिए। घर पुग्दा उनी आँगनको कुनामा बाधेको गाइलाई घाँस हाल्दै थिइन। भत्कनै लागेको पिढीमा केहि आइमाइहरु बसिरहेका थिए। उनीहरु सप्कोले सिँगान र आँशु दुबै पुछ्दै थिए। उनीहरुका आँखा कहिले आँगनको विचको लाशमा त कहिले गाइलाई घाँस हालिरहेकी सरोजकी आमामाथि थियो। केहि लोग्नेमान्छेहरु पनि थिए जो आँगनमा उनको छोराको लाशलाई कात्रोले छोप्दै थिए। केहि केटाकेटीहरु पनि थिए जो लाशलाई डराइडराइ हेरिरहेका थिए। अरु पनि केहि मान्छे थिए, जो खासखुस गर्दै थिए।

त्यहि खासखुसबाट थाहा भयो, सरोजले विहान ११ बजे घर मुन्तिरको बकैनाको बोटमा झुण्डिएर आत्महत्या गरेको रहेछ। अनि भिड मै कसैले भन्यो, “धेरै टेन्सन छ भन्दैथियो” पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : नेपाली कथा | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : सत्य सुबेला

~कणाद महर्षि~Kanad Maharshi_1

अहिलेभन्दा पहिले राम्रो लेख्थेँ
भनूँ भनूँ लाग्यो
आफूले आफैँलाई सोध्न मन लाग्यो
– हो कि होइन?

अब उत्तर म के दिऊँ
सोधेको आफैँले पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : देश खोजिरहेका हामी

~इन्दिरा प्रसाई~Indira Prasai

तिमीलाई गुमाएका
मर्मान्त मुटुहरू
र तिम्रो अँगालोमा पुग्ने
व्यग्रतामा छटपटिएका छातीहरू
शरणार्थी शिविरमा
भेटेर, देखेर र सुमसुम्याएर
ए देश ।
म तिमी नहुँदाको
अनुभूतिको सूक्ष्म आभासले पनि पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : ‘सरकार ! मैने देश का नमक खाया है’

~प्रदीप लोहागुण~

गब्बर सिंहजस्तै जब्बर छ देश
गब्बर सिंहभन्दा मैलो र घिनलाग्दो छ सरकार
गब्बर सिंहभन्दा क्रूर छ देशको व्यवस्था ।

अधिकार माग्ने जो कोहीलाई शंका गर्छ सरकार
आधारातमा
रोगी आमाको औषधि किन्न निस्केको बेरोजगार युवकलाई
आतंकवादी घोषणा गर्छ देश
सरकार त्यसको कञ्चटमा ताक्छ कानुनको पेस्तोल
र गब्बर सिंहजस्तै खूब अट्टहास गर्छ ।
सरकारको त्यो रहस्यमय अट्टहास पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : जात-जातमा टुक्रिएको प्राणी

~अनुष्कर पुष्कर गुरुङ~

साइला दाजु कता कुद्न लाग्यो हौ
सोधेछ मृगले बनेललाई
बनेलले भनेछ तिमीलाई थहाँ छैन र
आज जनसभा छ नि
हामीले जात -जातको झण्डा पाउने छौ
ए……….. सुन्नुस न
घरबार याद गर्दै गर्नुस है
म पर जनसभामा गोएर आउछु है
याद गर्दै गर्नुस है !
मृग पनि कुदेर जनसभामा पुगेछ पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कथा : रहरै रहरको ब्वाईफ्रेन्ड

~सविता सापकोटा~

एसएलसी पछिको कलेज लाईफ , रमाईलो नै थियो । बिहानीको कलेज र दिनभरको फुर्सदको समय कहिले चाईनिज गुम्बा त कहिले बेगनास ताल रुपा अनि फेवा । कलेजबाट भागेका ति दिन अनि कहिलेकाही नक्कली हस्ताक्षेर गरेर गेटमा बस्ने मामालाई समेत झुक्यएका ति पल । स्कुले जीवन सकिए पछि आफूलाई पिजडाबाट निस्केको सुगा जस्तै लागथ्यो ।

चारजनाको ग्याङग , सबै उस्तै प्रवितीका हाँसो मजाक अनि खेल ठट्टामा रमाउन खोज्ने ।

सबैको हात हातमा मोबाइल अनि मुख बङग्याउदै खिचेको सेल्फि । फेसबुकमा लेखेको क्यापसन , आज देख्दा ती पलहरुले आन्नद दिलाउँछ । पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : नेपाली कथा | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

गीत : कहाँ पुग्छ कुन्नि मेरो जिन्दगानी

~दिनेश अधिकारी~Dinesh Adhikari

कहाँ पुग्छ कुन्नि मेरो जिन्दगानी
म आगो निचोरी पिऊँ भन्छु पानी

हुरीले सिकायो अडिन मलाई
झरीले बतायो नरुझ्ने उपाय
बगरबाट मैले सिकेँ पिउन प्यास पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : नेपाली गीत | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कथा : शब्द

~ध्रुब सापकोटा~Dhruba Sapkota

छोरा बोलेन । आँगनमा बोलेन । ओछ्यानमा बोलेन । भान्छामा बोलेन । फूल देखाउँछु । बोल्दैन । बिरालो देखाउँछु । बोल्दैन । जोगी देखाउँछु । बोल्दैन । मान्छे देखाउँछु । बोल्दैन । देउता देखाउँछु । बोल्दैन । उज्यालो देखाउँछु । बोल्दैन । अँध्यारो देखाउँछु । बोल्दैन । दूध देखाउँछु । बोल्दैन । भात देखाउँछु । बोल्दैन । सर्प देखाउँछु । बोल्दैन । उसको लाटोपनले म दिक्क भएको छु । उसको क्षय भएको बालशक्तिले गर्दा मेरी श्रीमती दिक्क भएकी छे ।

“यसको ओखती म गर्छु,” श्रीमती भन्छे ।

बिहानै श्रीमती छोरालाई आँगनमा ल्याउँछे । त्यो राम्ररी ब्युँझिसकेको पनि छैन । त्यसलाई नाङ्गो पार्छे । आँगनमा तुषारो परेको छ । छोरालाई डोकाले छोप्छे । छोरो खोरमा परेको म अनुभव गर्छु । छोरा नउम्कोस् पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : नेपाली कथा | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : म पिउने भएको छु

~दीपेन्द्र के.सी. ‘अपजसी’~

हो, नपिउने भन्दाभन्दै
पिउने भएको छु म ।
तिम्रो डोली अन्मिएपछि
सुनसान छ गाउँ;
त्यसपछि
चढ्न थालेको छ
अर्कै नशा मलाई पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

संस्मरण : तमसो मा ज्योतिर्गमय

~नारायण श्रेष्ठ~

मान्छेको जीवन र नदीमा कुनै समानता छ भने त्यो हो- बहावको उतार-चढाव।

कहीं उर्लंदै, कतै सम्हालिँदै तल-तल झर्दै नदी सौम्य समुद्रमा पुग्छ। त्यसरी नै जीवनको यो काया कहिले उकालीमा, कहिले गोरेटोमा, कहिले समथर मैदानमा। थाहा छैन, कुन मोडमा पुगेर स्थुल बन्नेछ! सायद सामाजिक संस्था, राजनीतिक दल र सिंगो देशको जीवनमा पनि यस्तै हुँदो हो– उकाली-ओराली, घाम-छाया। पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : संस्मरण | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कथा : ग्रहण

~रजित ओझा~Rajit Ojha

भनिन्छ अनुभव मान्छेको सबैभन्दा ठुलो हतियार हो तर कहिले काहिँ आफ्नो हतियारले आँफैलाई क्षति पुर्याउँछ ।कहिले काहिँ मान्छेले म यो विषयमा अनुभव हिन भएको भए कति रमाइलो हुन्थ्यो होला भनेर सोच्दछ । उसलाई यसबेला त्यस्तै लागिरहेको थियो ।पण्डितले उच्चारण गरेका प्रत्येक मन्त्रहरु उसका लागि दोहोरिएका मन्त्र थिए । त्यो हवनको तापपनि पहिले को जस्तो रापिलो थिएन ,त्यो आगो दाउरा नभएर खरानीनै जलिरहेछ जस्तो लागेको थियो उसलाई , अनि रहरले भरिनुपर्ने मनमा एउटा अनौठो चिन्ता थियो ।

दोस्रो विवाहको लागि उ पहिले राजी थिएन ।सात वर्ष बसेकी उसकी संगिनि भनाउँदी त अचानक एउटा रात उसको कोठाबाट हराई एउटा चिठ्ठि छोडेर भएभरका गालीहरु गरेर, उसको पुरुषत्वको अपमान गरेर ,नयाँ अनुहारमा उ विश्वास गरोस् पनि कसरि ?दुनियाँ स्वार्थी छ !!!!!!!तर उसको राजीखुशिको धेरै मोल हुन छाडेको थियो उसको परिवारमा ! पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : नेपाली कथा | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : सिन्का

~निभा शाह~Nibha Shah

नजोडे–त्यही सिन्का कुल्चिएर
धुलोमाटो हुन्छ
जोडे– त्यही सिल्का गुँड हुन्छ
सृष्टि र सिर्जना हुन्छ ।

नजोडे– त्यही सिन्का पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

अनूदित कथा : रत्नीको सपना

~अमृता प्रीतम~Amrita Pritam

‘पालुंगो मुठाको एक आना, गोलभेडा एक भागको ६ आना र हरियो खुर्सानीको एक आना,’ थाह छैन, तरकारी बेच्ने नारीको मुख कस्तो थियो । तर, मलाई लाग्यो पालुंगोको पातका सारा कोमलता, गोलभेडाको सारा रङ र हरियो खुर्सानीको सबै सुन्दरता उसको मुहारमा पोतिएको थियो ।

एक बच्चा उनको काखमा दूध पिइरहेको थियो । एक हातले उसले आमाको चोली समाएको थियो । र, अर्को हातले बेलाबेला पालुंगोको पात समाउँथ्यो । आमाले कहिले बच्चाको हात पछाडि हटाउँथिइन्, कहिले पालुंगोको मुठोलाई अगाडि सार्थिन् । जब आमा उताउता सर्नुपथ्र्यो, तब बच्चाको हात पालुंगो समाउन पुगिहाल्थ्यो । बच्चाको हातबाट पालुंगो छुटाउँदै आमाले घुरेर हेर्छिन् । अनि, उनको ओठको हाँसो अनुहारभरि भएर छछल्किन्छ । उनले बेच्न राखेको तरकारीमा जब उनको हाँसो पोखिन्छ, मलाई लाग्छ, यस्तो ताजा पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : अनूदित कथा | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : छत

~प्रमोद अधिकारी~

बर्खे झरीमा
गरिवीको छतबाट
तप्प चुहिएको
मध्यरातको पानिले
मलाई कहिल्यै छोएन ।
अर्धनिन्द्रामा
कुम्लो बोकेर
ठाउँ सर्नु परेन ।
देखिरहेको सपना पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : जोडौं संबन्ध हामी

~निर्मला अवस्थी~Nirmala Awasthi_1

आजकल मेरो देश एक्लिएको छ
आत्तिएको छ
निस्सासिएको छ
जताततै लुटपाट, अपहरण,हत्याले
कमजोर बन्दै गएको छ
एक अर्कासंगको संबन्ध छुटेको छ
भाइचाराको नाता टुटेको छ पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : वसन्त ऋतु

~सोमनाथ सिग्देल~

उदय भो अब सन्त वसन्तको,
प्रकटभो छवि, चित्र-विचित्रको
कम भयो बल शीतल शीतको,
रुचिर भो अनि सर्ग निसर्गको ।।१।।

सब हिमाल हिमालयका खुले,
नव सरोज सरोजलमा फुले ।
अब पलाश पलाशमहाँ चढे,
तब अशोक अशोक भई बढे ।।२।। पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : माया थरीथरीका

~बैधनाथ ठाकुर~

मायाको संसारमा थरीथरीका माया हुादा रहेछन्
कसैको माया आल्मुनियमको भााडोजस्तो
भेटे तातिन्छ छुटे चिसिन्छ
कसैको माया फूलहरुमा घुमिरहने भमराजस्तो
आज एउटासाग, भोलि अर्कैसाग पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

पौराणिक कथा : राजकुमारी सुकन्या र महर्षि च्यवन

~उमाशङ्कर द्विवेदी~

महर्षि भृगुका च्यवन नामक एक तेजस्वी पुत्र थिए । उनी तपस्या गर्न भनी वनमा गए । ती मुनिकुमार तपस्या गर्ने उद्देश्यले वृक्षको समान निश्चल भएर एउटै स्थानमा वीरासन लगाएर बसिरहे । बिस्तारै धेरै समय बितिसकेपछि उनको शरीरलाई तृण र लहराहरूले छोप्यो । त्यसमाथि कमिलाहरूले आफ्नो वास बनाए । त्यहाँ ऋषिको ढाकिएको शरीर माटोको ढिस्कोभैंm देखिन थाल्यो । यस प्रकारले धेरै समय बितिसकेपछि एक दिन राजा शर्याती वनमा क्रीडा गर्न आए । उनका चार हजार सुन्दरी रानीहरू थिए । एउटी सुन्दर भृकुटी भएकी कन्या थिइन् । उनको नाम सुकन्या थियो । उनी दिव्य वस्त्राभूषणहरूले विभूषित आफ्ना सखीहरूका साथ डुल्दै च्यवनजीले तपस्या गरिरहेको ठाउँमा आइपुगिन् । उनले माटोको ढिस्कोको प्वालमा टल्किदै गरेको आँखालाई देखिन् । यसले उनलाई ठूलो कुतूहल भयो, अनि अल्लारे बुद्धि भ्रमित भएको कारणले उनले तीखो काँडाले टल्किरहेका ती आँखाहरूलाई घोचेर फुटाली दिइन् । आँखा फुटेको कारणले रगत बग्न थाल्यो । यो देखेर तर्सिंदै सुकन्या त्यहाँबाट पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : पौराणिक कथा | , | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : फलैंचामुनिको केतुकीको नाम्लो

~शान्ति प्रियवन्दना~

१.
थन्कियो धेरै दिन
नाम्लो फलैंचामुनि
नाम्लो थन्किनु यसरी
र बस्नु चुपचाप दबिएर
तिम्रा अध्याँरा जीवनका पाटा
र आर्तनादहरु हुन् हर्कबहादुर दाइ ।

२.
कथन कागको नै जोर्नु पर्ने पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

गीत : आधा मुटु लिएर नी मान्छे बांच्दो रै’छ

~योगेन पौडेल~

आधा मुटु लिएर नी मान्छे बांच्दो रै’छ
उदास आँखा फिक्का हाँसो ओठ हाँस्दो रै’छ

छातिभित्र गुम्सीएका पीर साट्नलाई
उमँगमा रमाएका खुसी बाँड्नलाई पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : नेपाली गीत | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

संस्मरण : बेसीशहरमा बरालिँदा

~किशोर दहाल~

मोहन वैद्य नेतृत्वको माओवादी र केही मधेसवादी तथा जनजाति केन्द्रित दलहरूले गरेको दुइदिनको बन्दले बेसीशहरमा नै रोकिनुपर्ने भयो । त्यसको सदुपयोग गर्न कतै घुम्न जाने कुरा भयो । पहिलो दिन बन्दको प्रभाव निकै परेको थियो । अन्तत: गाउँशहर दरबार जानेभईयो । बन्द नभएको भए आइतबार काठमाडौं फर्किने योजनामा थियौं ।

दिउँसो करिब दुई बजेको आसपास घाम लागेको थिएन । मौसम धुम्म थियो । हिड्नलाई उपयुक्त मौसम थियो ।

बेसीशहरबाट पारिपट्टी डाँडामा पर्थ्यो- गाउँशहर दरबार । यसको ऐतिहासिकता मलाई थाहा थिएन । यसअघि नाम पनि सुनेको थिइनँ । पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : संस्मरण | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : आफैसित

~प्रेमराजेश्वरी थापा~

मन, प्रेम प्यारको दुनियाँ छोडी
अश्रु, निवेदन आज बिर्सी तँ !
युग युगदेखि मानवलाई आफ्नो डरको प्यार दिएर
एक एक नरमा तैले कोमलताको झंकार दिएर,
प्रेम स्नेहको सट्टा-
“पौरष,” ‘साहस पाउनाको तेरो अभिलाष,
मिथ्या पार्यो नरले ;
‘भय‘ कातरता नै आए नरसाथ ! पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

Translated Poem : Before Making Decisions

~Suman Pokhrel~
Trans : Abhi Subedi

In how many minds
Should I go crazy?
Whom should I ask?

Should I continue to hop
Like drops
That jump up
After water
Flowing from spout
Hits the ground,
Or remain transfixed
Like a stone under the selfsame spout पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : Translated Poem | , | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : गाउँ छोडेको प्रमाणपत्र

~लक्ष्मिकला राई ‘जुनकिरी’~

आँखा भरी दुई कोसे सपना
अनि रहरको थुप्रो –
आधुनिक कान्तिपुर को सुख भोग गर्ने
जहाँ,
मलिलो माटोमा फलेको घर
गाडीले जन्माएको
असंख्य धुवा, धुलोको सुगन्ध,
सपनाले फुलेको
फुलहरूको बगैंचा
आकाशमा दौडेका
बादलको कमि संगै
पानीको अभाव अनि खुल्ला पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कथा : विवाह वस्तु होइन

~विश्वराज अधिकारी~

मैले प्रस्टगरी भनेको थिएँ, पहिलो भेटमा नै, कुनै कुरा लुकाएको थिइनँ । खुलस्त पारेको थिएँ– शर्मिला, म एक विवाहित पुरुष हुँ । मेरा सन्तानहरू पनि छन्, तर तिनीहरू मसँग बस्दैनन्, हामी एउटै शहरमा बसे तापनि । मैलै उनीहरूलाई आफूसँग बस्न दबाब पनि दिन्नँ । छोराछोरी छुट्टाछुट्टै अपार्टमेन्टमा बस्छन्, अनि म छुट्टै अर्को अपार्टमेन्टमा । मेरो र पत्नी कल्पनाबीच असमझदारीले गर्दा हामी डिभोर्स गर्ने निर्णयमा पुग्यौ र डिभोर्स भयो पनि । हामी सबै विदेशमा नै बस्छौं, मेरी पूर्वपत्नी पनि । बीस वर्ष जति भयो विदेश बसेको ।

मैले यो पनि भनेको थिएँ– शर्मिला, तपाईं मभन्दा बीस वर्ष कान्छी हुनुहुन्छ । म प पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : नेपाली कथा | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : अमेरिकी रोपार्नी

~जीवराज बुढाथोकी~

यी नौली युवती, उपत्यकाको खेतमा रोपाइ गर्दै
हिलोमा गडेका, ती सेता पिडुला पछि पछि सर्दै !!!

उनी टुरिष्ट हुन् रे ! हालै अमेरिकाबाट आएकी
आषाढ पन्ध्रको मेलामा, गाउँको खेत धाएकी !!
जिन्सको छोटो कट्टु, अर्धाङ्ग पहिरनमा जमेकी पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : मौन, मात्र मौन, बिलकुल मौन

~मीनबहादुर विष्ट~Min Bahadur Bishta

एउटा राष्ट्र थियो, ग्लोबमा
मानचित्रमा एउटा सहर पनि थियो
एउटा देवल थियो, चोकमा
एउटा गिर्जाघर पनि थियो
एउटा मस्जिद पनि थियो
गीता थियो, बाइबल थियो, कुरान पनि थियो।

विज्ञान थियो, संस्कृति थियो पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

गीत : पिरतीको डोरी

~कृष्ण वस्ती~Krishna Wasti_1

पिरतीको डोरी बरै काट्न नमिल्ने
जे गरे’नि आफैंलाई ढाँट्न नमिल्ने ।

हेर्दा-हेर्दै चमेली त सेतै फुल्यौ नि
तिम्रो-मेरो पुरानो त्यो याद भुल्यौ कि? पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : नेपाली गीत | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कविता : सडकमा कविता

~रुमानी राई~rumani-rai

फूल नटिप्नु
पटक्कै नटिप्नु फूल
भर्खरै,
जून अाेर्लेर फूलहरुमाथि
फूलहरु कवितामा अनुवाद भएका छन्
र,फूलको रङ्ग िटपेर कवि
समय-क्यानभासमा
कविताकाे पृष्ठभूमिभरी जीवन-रङ्ग पाेतिरहेछ……. पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

लेख : सूत्रकथाको परिचय र यसको अभिलक्षण

~कुमार काफ्ले~kumar-kafle

कथा मानवजीवनसित सर्वाधिक सन्निकट रहेको वाङ्मयको प्राचीन र लोकप्रिय विधा हो।कथाका विभिन्न वर्गीकृत रुपमध्ये सूत्रकथा सबैभन्दा कनिष्ठ प्रविधाको रुपमा साहित्यकाशमा उपस्थित भएको पाइन्छ।सूत्रकथा शब्द नेपाली कथा साहित्यको सन्दर्भमा प्रयुक्त कथा विधाको एक प्रविधा हो।सूत्रकथामा कथाका आवश्यक तत्वहरू सूत्रात्मकरुपमा उत्कर्षोन्मुख अवस्थामा समाहित भएर रहेका हुन्छन्।जुनसुकै विधाका पनि आफ्नै रुप र आकारप्रकार हुन्छन्।काव्य विधामा वृहतम् काव्यदेखि महाकाव्य,खण्डकाव्य,फुटकर कविता,मुक्तक बन्दै आएको स्थिति जस्तै आख्यान विधामा पनि उपन्यास,नाटक,एकाङ्की,कथा,लघुकथादेखि परिवर्तित हुदैं आइपुगेको रचना विशेषको नाम हो सूत्रकथा।काव्यको क्षेत्रमा मुक्तक कविताको एउटा स्वतन्त्र प्रविधा भएजस्तै आख्यान विधाको स्वतन्त्र प्रविधा हो सूत्रकथा।यसै आधारमा सूत्रकथाको पहिचानलाई निरुपण गर्नु उपयुक्त देखिन्छ। पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : लेख | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

कथा : फिलिङ लभ ईन हस्पिटल

~केशव प्रसाद पाण्डे~

हजुरको छोराले ठिक गर्न नसकेको रोग ठिक गर्ने म छु नि अामा अब!

उस्ले मेरो अाँखामा छड्के हेर्दै भनि ।

उस्ले किन यी सवमा मलाई कमजोर वनाएर ठट्यौली गरिरहिछे !बुझ्न सकिरहेको छुईन ।पहिलो भेटमा यति नजिक कुनै स्त्री मसंग भएको रेकर्डमा पाँउदिन ।त्यो पनि एक बैरागी लेखक र फिजियोथेरापि डाक्टर ,अलि अस्वाभिक लाग्दा लाग्दै पनि पापी मनले सपनाको संसार सुदुरसम्मै नाप्न भ्यादिन्छ र पो! पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : नेपाली कथा | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्