Category Archives: नेपाली काव्य

Poetry

कविता : निर्दोष कैदी

~प्रद्युम्न चौधरी~ संसारमा मैले के गरें यसले मलाई दोषी बनायो हित कर्म गर्न अग्रसर हुादा सबैले मलाई दोष लगायो कर्म गर्ने अधिकार हरायो

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : किन ?

~इन्दिरा थापा~ यदि भावनाभित्र देवता भेटिन्छ भने सधै मन्दिरमा धाउँछौ किन खहरेको पानीले तिर्खा मेटिन्छ भने सधैँ सागरमा जान्छौ किन दीयोको उज्यालोले अँध्यारो छिचोलिन्छ भने

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : म नेपाली हुँ

~भिमसेन थापा मगर~ म जात हैन म धर्म हैन म लिङ्ग हैन म खास हुँ म हिमाल हुँ म पहाड हुँ म मधेश हुँ म देश हुँ । म ब्राहमण हैन

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : प्रताडित युगको निर्दोष भानुभक्तहरू

~रामेश्वर राउत ‘मातृदास’~ हाँस्न बिर्सेका मनहरू मुस्कानमा पीडा संवेग्छन् आँसुमा आँखा रित्तिरहेका छन् भानुभक्तहरू ! ।।१।। हो माटो बुझेँ बाटो चिनेँ, आइन्दा यी ज्यानदावा काँडाहरूलाई पैतलामा प्ेरम खेर फाल्दिनँ भन्छन् भानुभक्तहरू र, हिउँलाई हिमालझैँ अग्ल्याएर फूलमा जिन्दगी रमाइलो देखिरहन्छन् हरदम … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : ‘भन्सरिया’हरु

~छविलाल कोपिला~ त्यो मध्यरातमा जब, उत्तर–पूर्वको कुनामा सप्तऋषि तारा उदाउँछ उसंगै उठ्छन्, ‘भन्सरिया’हरु छोट्की, खझ्ली, सँझ्ली र मझ्लीहरु पनि कोइ ‘कुठ्ली’ छाम्दै कोइ ‘भर्कन’ सुमसुम्याउँदै कोइ ‘चँचरा’ समाउँदै कोइ बच्चा कुल्चिदै कोइ यता ठोक्किदै, कोइ उता लड्दै यी सबैका कहानी … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : प्रेम: ईश्वर

~सुरेस खनाल~ तिम्रो एक मुस्कान भए पुग्छ, म ईश्वर भूल्ने हिम्मत राख्छु! तालमा एऊटा डुङ्गा चल्यो, छालले किनार छोयो, तिम्रो सोचाइको तरंग जस्तै। कलकल नदी बग्यो,

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

राजेन्द्र थापाका पाँच छोटा कविताहरु

~राजेन्द्र थापा~ छिमेकी छिमेकीहरू हाम्रो साँध आफूतिर तान्छन् हामी चिया प्यूँदै चियापसलमा छिमेकीलाई गाली गर्छौं साथीहरू दिनरात हाम्रो खुट्टा तान्छन् हामी रक्सी प्यूँदै रक्सी पसलमा छिमेकीलाई ठोक्ने घोषणा गर्छौं र दायाँबायाँ पलाकपुलुक हेर्छौं अनि, कोही नदेख्दा राहत भेट्छौँ। हात जोड्नेहरू … Continue reading

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

कविता : मेरो देश हाँसिरहोस्

~अरुणबहादुर खत्री “नदी”~ म जन्मेको यो देश जून घाम सरी हाँसिरहोस् सधैँभरी हिमचुलीका सेता थुम्का चुम्दै वरिपरि पूर्व मेचिदेखि पश्चिम महाकालीसम्म म जन्मेको यो देशभित्र

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : देशका दुस्मनहरू

~कमला अत्री~ प्रेमका नाममा पीडा दिनेहरू सुखका नाममा दुःख थोपर्नेहरू शान्तिका नाममा क्रान्ति जन्माउनेहरू अर्थात् धर्मका नाममा पाप गर्नेहरू आखिर के चाहन्छौं तिमीहरू ? किन चिमोट्छौं तिमीहरू ? किन चिथोर्छौ तिमीहरू ? किन जलाउँछौं तिमीहरू ? अनि किन मार्छौ जिउँदै … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : तिमी आउनुको प्रतीक्षा

~सुवास खनाल~ दुर्घटना थिएन तिमी आउनु निश्चित हो तिम्रो आगमन तिमी आउनु ,आउनु जस्तो रहेन कुनै नियोजित षडयन्त्रकारीले बन्देज गरेजस्तो तिम्रो बोली कुनै पुरातन संस्कृतिले छोपेजस्तो तिम्रो अनुहार वा नआउनु जस्तो यो आउनु ……निकै दिक्दार लाग्दो रह्यो

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : पश्चताप

~बिपना ढुङ्गाना~ अलि जिद्दी स्वभावकी थिएँ धेरै जिद्दी गरेँ होला, बाल्यकालको त्यो तोते बोलीले, सायद कयौं कुराहरु प्रस्ट्याउन सकिन होला, तर मैले केही नभनेपनि बुझ्थ्यौ तिमी । भर्खरभर्खर हिड्न सिक्दै गरेकी म लर्वरलर्वर गरेर पाइला भुँईमा घिसरन्थे,

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : बुख्याचा देश

~निश्चल काउचा~ तन्त्र फेरियो श्रीपेच फालियो ढाका टोपी ढल्काउने थुप्रै राजा जन्मिए सुनौलो बिहानीको आगमन भएन कन्दरा र पखेरीहरुमा ओलाङ्चुङ गोलाको लुङ्गालाई आफू नेपाली भएको प्रमाणित गर्न आउन हप्ता दिन लाग्छ

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : आशक्ती

~बिना थिङ तामाङ~ आशक्तीको अन्यर्थ नलाउने हो भने यतिखेर म अघोरै आशक्त भएकी छु तिमीसंग र माग्न मन लागेको छ तिमीसंग प्रेमिल चुम्बन तिमीलाई भेटेर भन्नै नसकेको कुरा छ

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : धुवाँ

~शोभा शर्मा~ त्याे चुराेटकाे धुवाँ म तिमीलाई हेर्दै पिउँथेँ याे चुराेटकाे धुँवाले म तिम्रो आकृति कोर्दै बस्छु धुँवाको रंग त उस्तै छ तिमी मात्रै रंग फेरेर हिँड्यौ तिम्रो संसारमा धुँवाको ,रंगको

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : नेपाल चिहाइरहेछ दार्जिलिङ

~गोपीकृष्ण ढुंगाना ‘पथिक’~ अधरमा प्रकृति मुस्कान साचेर टाइगर हिलबाट सूर्योदय स्वागतमा रम्दै, अंगप्रत्यंगमा चियाका बुट्यानहरुमा अनि शान्त अनुहारमा निर्दोषपन बटुल्दै नेपाल चिहाइरहेछ दार्जिलिङ । देखिन्न दाग कतै, संवेदनशील तर स्नीग्ध

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

गजल : जिवन भरि

~भूमि भण्डारी~ सपनाकै संसार जिवन भरि अस्त व्यस्त घरवार जिवन भरि कति कमजोर भएंछु प्रेममा सवै कल्पना निराधार जिवन भरि

Posted in गजल | Tagged | Leave a comment

कविता : ज्यामीपत्नीको घोषणा

~कृष्ण जोशी~ यो त्यही आँगन हो जहाँ आएर आत्महत्या गर्छु भन्थें अपशोच ! यस अर्थमा भयो कि आत्महत्या गरिसकेछन् यहाँ नै झुन्डिएर मभन्दा पहिले दैव अनि धर्म दुवैले मृत्यु भएको थियो यही आँगनमा

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

व्यङ्ग्य कविता : सभासद् कि साढे सात ?

~हिरालाल आचार्य ‘अनारबाजे’~ उज्यालोको आश थियो ल्यायौ कालो रात सभासद् हौ कि तिमी हौ कि साढे सात । जुवाजस्तै राखिदियौ देश आज दाउमा नदीबीच हेलिदियौ माझी छैन नाउमा ।

Posted in कविता, हास्य - व्यङ्ग्य | Tagged , | Leave a comment

कविता : धन्यवाद नेताजी

~‘नेशेक’ पुष्कर विष्ट~ देशमा शान्ति नभए पनि अशान्ति फैलायौं किसानलाई खेतबारीको साटो सडकमा खेती गर्न हौंसलादिलायौं ॥ गर्भ छ नेता जि भोको पेटलाई भर्न नसकेनी

Posted in कविता | Tagged | 1 Comment

छोक : मनपर्‍यो

~सुमन पोखरेल~ मनपर्‍यो केवल मनपर्‍यो ।

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

कविता : विश्व व्यथा

~सिद्धिचरण श्रेष्ठ~ हो रात थियो जून खिलेको बाहिर विश्व थियो मुदित, कोठाभित्र म पल्टिरहेथें अँगाली विश्वसित । कोमल करले मेरो ओंठ छोइ भन्यो विस्मित उसले- ‘किन रात पर्योठ ? किन घाम गयो ? वा रात पठायो कसले ‘ सप्रेम भनें … Continue reading

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : इतिहासको एक कालो वकपत्र

~शान्ति प्रियवन्दना~ हामीलाई लडाएर एकआपसमा कुन युद्ध जित्ने ताकमा छौ तिमी ? हामी अलग होइनौ बास बसेर जहाँ भए पनि डुबेर स्मृतिको गहन गर्भमा हाम्रो आफ्नो रमणीय अतित्लाई खोज्नु पर्ने बेला आएको छ । मार्गदर्शक भइ दिएको भए गतिलो

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : चुँडिएको चङ्गा

~किरण दहाल~ धेरै पहिले सोधेकी थिई उसले– पाईलटको अर्थ नर्सको जिन्दगी कसरी लेखिन्छ कबिता ? जतिबेला ऊ कोपिला नै थिई बेला–बेला सोधिरहन्थी ऊ ‘पजल गेम’जस्ता प्रश्नहरु अन्तिम पटक सोधेकी थिई उसले

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

छोक : भिकारी

~उपेन्द्र सुब्बा~ मन्दिरको गेटबाहिर एउटा बूढो कुष्ठरोगी थोत्रो बोरा बिछ्याएर माग्न बसेको छ। मन्दिर आउने–जाने एकदुई भक्तजनले चाराना–आठाना फाल्दिन्छन्

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

व्यङ्ग्य कविता : रोज् रोज् दर्शन पाउँछू

~भानुभक्त आचार्य~ रोज् रोज् दर्शन पाउँछू चरणको ताप् छैन मन्मा कछू। रात् भर् नाच् पनि हेर्छु खर्च नगरी ठूला चयन्मा म छु। लामखुट्टे उपियाँ उडुस् इ सँगि छन् इन्कै लहड्मा बसी। लाम्खुट्टेहरु गाउँछन् इ उपियाँ नाच्छन् म हेर्छु बसी।

Posted in कविता, हास्य - व्यङ्ग्य | Tagged , | Leave a comment

कविता : नयाँ नेपाल

~इन्दिरा थापा~ नयाँ नेपाल सिंगार्नु छ देशको मुहार फेर्नलाई सबै जनता हतारमा छन दिगो शान्त्ति हेर्नलाई राजा होइन देशको शासक जनता आफै हुने भयो तानाशाही बिगत सम्झी धुरुधुरु रुने भयो

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

कविता : भैंसीहरू भैंसी जस्तै छन्

~हाङयुग अज्ञात~ जताबाट जसरी हेरे पनि भैंसीहरू भैंसी जस्तै छन् काठमाडौं जस्तो आहालमा डुबेर कालो छालामा घाम ताप्छन् जुवाले रगडेर कसैको काँधको छाला मरेको छ मधेसको गाडा तान्दातान्दा कसैको मुखबाट फिंज निस्किरहेछ

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

गजल : दिने पाली बन्न पाए

~निर्मला अवस्थी~ तिमीलाई ओत दिने पाली बन्न पाए तिम्रो खाना राखिदिने थाली बन्न पाए।। दु:ख सबै उखेलेर फालिदिने थिएँ हेरचाह गर्ने तिम्रो माली बन्न पाए।।

Posted in गजल | Tagged | Leave a comment

कविता : मन्दिर

~प्रमोद अधिकारी~ तिम्रो आलिंगनमा कस्सिएर पनि कठ्याङ्ग्रिएर कयौँ प्राण उडे एकमुठ्ठी सास थपिने आशमा भोको पेट नाम जप्नेको समय नपुगी सास खोसियो

Posted in कविता | Tagged | Leave a comment

गजल : नारीलाई नै भिराऊछ्न यहाँ

~सबिता बिष्ट~ इमान्दारिताको बिल्ला सधैं,नारीलाई नै भिराऊछ्न यहाँ, टुप्पामा चढाँउदै फेद ढाल्दै ,नारीलाई नै गिराऊछ्न यहाँ !! अाफ्ना खुशी सारा रित्याई,अरुकै लागि बाँच्छिन् नारी, पवित्रताकि धनि नारीलाई,अपबित्र भन्दै पिराऊछ्न यहाँ !!

Posted in गजल | Tagged | Leave a comment

बहरबद्ध गजल : हरे! आफै नजानी त्यो

~जीवराज बुढाथोकी~ कसैको जालमा बल्झें, हरे! आफै नजानी त्यो । उठाएँ कष्ट ती कैयौ, अझै केही नठानी त्यो । कहाँ भन्ने कता पोख्ने, गुनासोका थुप्रै भारी, दुखेसो को सुनी दिने ? नसोचेको कहानी त्यो ।

Posted in गजल | Tagged | Leave a comment

गजल : स्वतन्त्रता आएको छ

~दिनेशराज पुरी~ निरङकुशता ढलाइ देशमा स्वतन्त्रता आएको छ इतिहासमा लोकतन्त्रले छुट्टै स्थान् पाएको छ ।। इतिहासलाइ पल्टाएर देशले कोल्टे फेर्दा बल्ल शान्ति आउँछ भन्ने आशा नेपालीमा छाएको छ ।।

Posted in गजल | Tagged | Leave a comment