Category Archives: छोक

छोक : गैरी गाउँ

~आभास~ मेरो गाउँको नाउँ गैरी गाउँ यहाँ सूर्य उदाउँछ आँगन लिप्न तर गहिरा छन् अझै रातहरु यहाँ

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : हलेदो र हात

~तीर्थराज अधिकारी~ हलेदो भनेर चिन्दा–चिन्दै कोट्याउन थालेपछि पहेँलपुर बनेको हातलाई फेरि पखालेर पूर्ववत् तुल्याउन

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : स्थिर

~जुनिता सुब्बा~ स्थिर बस्तुलाई दौडिएको मेरो सोचबाट दौडिरहेको म भन्दिन बिज्ञान र प्रविधिको विकास मिसायल तोप रोबोटलाई अन्तर हृदयको खोज म भन्दिन घटित र घटनाको प्रमाण यहाँ फेला पर्छनै

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : सलाई

~आर. आर. चौलागाईं~ मैले तिमीलाई सलाई दिएँ अँध्यारो छ कोर उज्यालो पार र भोकै पनि छौ

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : लालसा

~तीर्थराज अधिकारी~ पढेर सचिवसम्म भएकाहरु नपढेरै पनि मन्त्री भएकाहरुको कारिन्दा बन्ने तीव्र लालसाले

Posted in छोक | Leave a comment

छोक : वैश

~आभास~ घोप्टे काँडाबीच फुलेको एउटा नाजुक फुल जसको मनमोहक सुगन्धले हरेक बैँसालु मन पग्लन्छ

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

व्यङ्ग्य छोक : ब्रह्माजी ख्वै ?

~चट्याङमास्टर~ सृष्टिका मुख्य तीन शक्ति; ब्रह्मा, विष्णु, महेश्वर, महेश्वर, विष्णु र ब्रह्मा, उल्टो क्रम यो चल्यो अब । महेश्वर प्रकट भए पहिले, गर्दै संहार खुब् क्षति, विष्णु चाहिँ भए दोस्रै, धान्दै बाँकी बचेजति ।

Posted in छोक, हास्य - व्यङ्ग्य | Tagged , | Leave a comment

छोक : जात-जात भन्नेलाई

~यज्ञेश~ जात-जात भन्नेलाई झूटो धर्मको मात लागेको छ, जात-जात भन्नेलाई अन्धविश्वासको बात लागेको छ,

Posted in छोक | Leave a comment

छोक : ऐना

~तीर्थराज अधिकारी~ ऐना आफैँ कसैको चित्र कोर्दैन सामुमा काला–गोरा जस्ता रुपहरु उभिन्छन्

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : प्रयास

~ज्ञानेन्द्र स्थापित~ संध्या को सुन्दर दृष्याबली मा मुग्ध हुँदै कल्पना को मिठो अनुभूति मा चुर्लुमिन्न खोज्छु

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : लिलिपुटहरु

~तीर्थराज अधिकारी~ लिलिपुटहरुलाई सर्वोच्चताको सपना देख्न कतै कुनै निषेध छैन तर विडम्बना !

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : टुकी

~आभास~ म मेरो देहको रस सुकाएर बल्ने गर्छु मेरो जलनसँगै तिम्रो खुशी आँखाका नानी चम्काउने गरी तिमी सामु आउँछ र मोहित पार्छ तिमीलाई म मेरो देहको रस रित्याएर बल्ने गर्छु मेरो पीडासँगै

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : उल्झन

~मुक्ता सापकोटा~ दोभान भनी सोचेको थिए दोधार पो रहेछ एउटा बाटो हिड्छु भन्दा अन्तै कतै पुगिएछ एउटै लक्ष रोज्छु सोच्दा लक्ष बिहिन भैएछ

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : आडम्बर

~ज्ञानेन्द्र स्थापित~ मसानको विभत्स र ब्यंगपूर्ण हाँसो छरीन्छ एक लाश माथि, एक अभागी माथि, किन कि मसानले देखि रहेकै हुन्छ

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : पुलिस र कविता

~विमल निभा~ पुलिसले कविता पढ्यो र भन्यो राम्रो छ पुलिसले कवितालाई राम्रो भन्यो कवितामा लेखिएको थियो के लेखिएको थियो कवितामा पुलिसलाई थाहा छ

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : शब्दको किनारैकिनार

~अभि सुबेदी~ राती कति आँशु बगे थाहा पाइनँ बिहानको खोलाको स्वाँ ! सुनेपछि वगेको मन झिक्न

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : रोटी

~आभास~ यो कुनै प्रतिष्ठित बिम्व होइन जसलाई न घाम झैँ कवितामा सजाउँन पाउँ न जून झैँ गीतमा गाउँन पाउँ यो कुनै गुराँस होइन

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : मरें भनौं जिउँदै छु

~भोगेन एक्ले~ जिन्दगी सारै झुरपट्याँस भो । थोरै मात्र पुग्ने, बाँकी सब आशै आश भो घर छाडी हिंडेको म, महलको तलासमा जाहै, आज कुटीको बास भो ।

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : स्पर्श

~आभास~ तिम्रो हृदयबाट मेरो हृदयसम्म आउने एउटा पुल छ तिमी नदि पारि म नदि वारि हामी बीचमा मीठो सौरभ छर्ने सुन्दर फूल छ

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : सपनाको बाँझो जग्गा

~सैलेन्द्र साकार~ सपनाको बाँझो जग्गा म र तिमीभित्र ब्यूँझेछ तर हाम्रो इतिहास धर्तीमै छोडिएछ । प्रिया त्यसलाई पहिले इतिहासले भिजाउनुपर्छ

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : गोठालो दृष्टि

~योगेन्द्र राज शर्मा ‘प्रकार अन्तर’~ यो समय आहाल बसिरहेको भैँसीमाथि बसिरहेछन् भ्यागुताहरु र कुरिरहेछन् भैँसीको भव्य प्रस्थान । केही समयअघि

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : फाली नहाल्नु

~आरती केसी~ ढुङ्गा भनेर झट्ट फाली नहाल्नु त्यो देवता पनि हुन् सक्छ टाढा छ भनि झट्ट बिर्सी नहाल्नु

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : माया को ढिस्को

~अभि सुबेदी~ धेरै बगेपछि आँशु जस्तो पानी सुकेर गए पनि आकाशमा कटक्क माया लाग्ने

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : दृष्टि भ्रम

~तीर्थराज अधिकारी~ आफ्नै शिर चक्कराएको भेउ नपाउनेले कुनै पहाडलाई हे–यो भने पहाड नै घुमेको भन्न सक्छ ।

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : निचोरेर सुकाएको आकास

~अभि सुबेदी~ आकासबाट धर्धरी भक्कानो फोरेर रोएको कानमा खसेपछि वेगले भेट्न दौडेँ पृथ्वी मेरो मोटरसाइकलको चक्कामा पहिरन अल्झाएर

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : आमाहरु !

~तीर्थराज अधिकारी~ दूधमुखे बच्चाका मुखबाट दूधका मुन्टा छुटाउँदै पैसाका मुठा बोकी बच्चालाई टाईले कसेर मन्टेश्वरीमा मुन्ट्याएपछि

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

अनूदित छोक : युद्ध

~दया दिसानायेके~ अनु : केशव सिग्देल कति आमाहरु कति पत्नीहरु व कति छोराछोरीको आँशु र रगतको मूल्य

Posted in अनूदित कविता, छोक | Tagged , | Leave a comment

छोक : आस्था

~यज्ञेश~ आस्था हृदयका कुनाकाप्चामा खोज, खोताल मसीका मन्त्र, बोलीका प्रवचनमा होइन, त्यहाँ सायद,

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : कुकुर हो रिङरोड

~योगेन्द्र राज शर्मा ‘प्रकार अन्तर’~ दिनभर रातभर एकनास … घुमिरहन्छ

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : छोराछोरीहरु

~तीर्थराज अधिकारी~ मेरा छोराछोरीहरु टोलमै गुमनाम गल्लीभित्रको÷जस्तामुनिको घामपानी नछेकिने झ्यालढोकाबिनाको

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : साँढेहरु

~तीर्थराज अधिकारी~ यी मान्छेका नामधारीहरु जहिले पनि आफूलाई साँढ नै ठानिरहन्छन् यिनले जन्मदैमा थप उपहारमा दुइटा खुट्टा

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : विभक्ति

~डा. राजेन्द्र भण्डारी~ म छु तिमी छौ बीचमा ‘लाई’ भइदिएको भए मलाई तिमी हुनेथियौ

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment