Category Archives: छोक

छोक : परेवा र चील

~विक्रम सुब्बा~ जुनसुकै देशको जतिसुकै अग्लो डाँडाबाट जतिसुकै सेतो परेवा उडाए पनि दिउँसै

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : कवि

~विमला तुम्खेवा~ शहरबाट चुपचाप हरायो हरायो सँगै उसको इतिहास। त्यस दिनदेखि मैले गीत सुन्न छाडिदिएँ गाउन थालें आफ्नै गीत।

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : स्वाद

~राजव~ कविताको स्वादमा म चपाइदिन्छु सब गद्यहरू म निल्छु कविताको स्वादमा कटुवाणीहरू, झुठहरू

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : निरन्तरता

~कोइँचबु काःतिच ‘उत्तम’~ आँशुका नदी जिन्दगीले फड्को मार्दा मार्दा एक दिन त भेलले भेटी त गो । न आँशु रहृयो न जिन्दगी न खोला

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : जीवन

~जीवन क्षेत्री~ जीवन के हो ? बा“च्न खोज्नेहरूलाई अवसर हो मर्न खोज्नेहरूलाई बाध्यता आशाको त्यान्द्रो हो जीवन नशाको सहारा नलिन आ“ट्नेहरूलाई एउटा असल मनोरञ्जन हो जीवन

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : म

~ज्ञानेन्द्र स्थापित~ म कसलाई भनुं मेरो मुखको हाँसो मात्र छिया छिया परेको मुटु को रोदन माथि को

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : कसम

~उपेन्द्र सुब्बा~ वैश ढल्यो तर मन ढलेन कि कसोकसो यी आँखा तिमीलाई नै खोजिरहन्छन् त्यो दिन– सप्पै याद छ घामको उचाइ नापेर जुवामा–पाँच जुव

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : आकृति

~नकुल सिलवाल~ अरे ! म त व्याप्त छु आफुले ठाने जति, थाहा भएजति हावाको झोक्कामा आफ्नै नाम प्रतिध्वनित भैरहेको

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : चोखो माया

~गणेश पुर्बछाने मगर~ बनेर अन्जान गरे चोखो माया भएछ म बाट भूल क्ष्यण भर को निम्ति राख्यो उस्ले संगाली पाए धोका स्वार्थी धमिलो रैछ माया छोडेर गईं सम्झना को फूल

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : यो मन

~गणेश पुर्बछाने मगर~ भो अब त रुदिन भन्छु रसिन्छ यी नयन हरु उफ सम्झन्न अब त भन्छु

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : अनन्त क्षितिज

~नकुल सिलवाल~ देखे क्षितिज र ठाने आफुलाई म त्यँहासम्म फैलिएको छु , के माथितिर घुमाए आँखा

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : संसार

~ज्ञानेन्द्र स्थापित~ कहिले काँही म सोच्छु आफै लाई प्रश्न गर्छु कि किन यो संसार यती बिशाल छ ? कल्पनै गर्न पनि कति भएंकर छ

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : आमा तिम्रो याद आयो

~यज्ञेश~ आमा तिम्रो याद आयो, तिम्रो मायाको सम्झना आयो, धेरै टाढासम्म आयो र यसरी आयो कि तिम्रो ममताको आभासले मेरो मन भरी आयो

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : बनेर अन्जान

~गणेश पुर्बछाने मगर~ बनेर अन्जान गरे चोखो माया भएछ म बाट भूल क्ष्यण भर को निम्ति राख्यो उस्ले संगाली पाए धोका स्वार्थी धमिलो रैछ माया छोडेर गईं सम्झना को फूल

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : नयन भरि

~गणेश पुर्बछाने मगर~ नयन भरि रोदन आँसु छ गहभरी तिमि आफै भन छोडी जाने निर्मोही

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : भो अब त

~गणेश पुर्बछाने मगर~ भो अब त रुदिन भन्छु रसिन्छ यी नयन हरु उफ सम्झन्न अब त भन्छु

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : हाँसु म के गरि

~गणेश पुर्बछाने मगर~ नयन भरि रोदन आँसु छ गहभरी तिमि आफै भन छोडी जाने निर्मोही

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : तड्पिएको मन

~भबिलाल गौतम~ दुखै दुखको जिबन मेरो , सुख भन्ने थाहा छैन ! जल्छ मुटु तड्पिन्छ मन ,

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : प्रतिष्ठा

~आभास~ जाडोमा ओढ्न नमिल्ने भोकमा खान नमिल्ने आफैँले काँधमा बोकेको

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : देश सपनामा

~आभास~ देशले मलाई आफ्ना सजल आँखाले हेर्दा मैले सपनामा झैं उसका आँखामा टाँगिएको आफ्नो प्रतिविम्ब पाएँ म मुस्कुराउँदा ऊ मुस्कुराउँथ्यो

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : क्रान्तिकारीहरु

~तीर्थराज अधिकारी~ “शहीद“ लाई “सहिद बनाएर निकै गर्व गर्ने हाम्रा कान्तिकारी भाषाविद्हरु नारायणहिटी दरवार नै सङ्ग्रहालयमा परिवर्तन भइसक्दा पनि

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : विद्रोह भएछ भित्रभित्रै

~आभास~ अस्तिसम्म यो आरु विधवा जस्तै ठिङ्ग उभिएथ्यो बारी छेउमा मेरो मन हुँडलिएथ्यो घट्ट झैं निराशाले एउटा गीत गाइथी र घाँटीमा भक्कानो पारी गएथ्यो

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : माटो मुनिको बीउ

~आभास~ म माटो मुनिको बीउ भरखरै एउटा कोमल हातबाट रोपिएको छु खुला आकाश र उज्यालोसित बिछोडिएको छु सिर्जना गर्न अँध्यारो पनि पिउनु पर्दोरहेछ म अहिले धरतीभित्रै अँध्यारो पिएर बाँचेको छु यतिबेला आफ्नो भन्नु– आफैंभित्रको पीडा छ मलाई थाहा छ यही … Continue reading

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : भैंसी हो काठमाण्डौ

~योगेन्द्र राज शर्मा~ एउटा चढ्छ उत्रन्छ अर्को चढ्छ उत्रन्छ फेरी अर्को चढ्छ

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : डर

~गणेश पुर्बछाने मगर~ आखा भित्रि लुकाई राख्छु तिमीलाई मेरो नयन रसिएर आँसु बनि खस्ने पो हौकी मुटु भित्रि लुकाई राख्छु तिमीलाई माया मेरो थोरै भो भनेर धड्कन बनि धड्किदिने पो हौकी भित्रि मनै देखि डर लाग्छ मलाइ

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : म

~शिरिष लामिछाने~ म एक प्रेषक र प्रापक पनि चिट्ठी लेख्दैछु आफैलाई मार्टिन लुथर किंगको स्ट्याम्प सेतो खाममा टपक्क टाँसेर स्वतन्त्रताको आह्वान गर्दै

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : दुष्मन प्रोहित

~युद्धप्रसाद मिश्र~ पत्र र पुस्तक अघि-अघि सार्दै मरिसकेको धर्म फलाक्दै मानिस मर्दा जुँगा मुसार्दै तस्मै मार्दै पैसा झार्दै स्वतन्त्र मानवलाई बिगार्दै

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : फरक

~सुरञ्जन घिमिरे~ तिमीलाई सबै कुरा ठीक छन् जस्तो लाग्छ किनकी तिम्रो कोठाको भित्तामा टाँगिएको फोटो फ्रेम ठीक छ तिमीलाई सबै कुरा ठीक छन् जस्तो लाग्छ किनकी तिम्रो कोठाको घडी ठीकसँग चलिरहेको छ

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : बाध्यता

~ज्ञानेन्द्र स्थापित~ बाध्यता ले भरिएको यो जिन्दगिमा बाँच्नु पनि एक बाध्यता अनि दुइ मुखे र दुइ जिब्रेहरु लाई बिश्वास गर्नु पर्ने बाध्यता

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : भविष्यवक्तासँग

~टेकब कोइराला~ तिमीले मेरो अतीतलाई पढ्यौ मैले कुनै प्रतिवाद गरिन तिमीले मेरो वर्तमानलाई पढ्यौ मैले कुनै प्रतिकि्रया गरिन तर मेरो भविष्य थाहा पाउन मलाई कुनै उत्सुकता छैन किनभने

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : के यो वैदिक धर्म हो ?

~शिवगोपाल रिसाल~ बोकादि काट्नु नै धर्म यदि साँच्चै हुने भए बगरेजति धर्मात्मा धर्मवान हुने थिए बोको, खसी र च्याङ्ग्रादि बिरालो पनि हैन रे

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment

छोक : दोष कसको?

~तीर्थराज अधिकारी~ गर्मी छल्न बटुवाले छाता उघार्दा आसपासका कोही तर्सिन्छन् भने दोष कसको ?

Posted in छोक | Tagged | Leave a comment