तपाईंले छान्नुभएको विधा : छन्द कविता

छन्द कविता : वृद्ध जीवन

~गोविन्ददेव आचार्य~ छन्द : शिखरिणी जुँगा-दाह्री पाके शिर-वदन सेता हुनगए दुवै गोडा थाके दिनदिन निहत्थासरि भए गयो बढ्दै स्वाँस्वाँ लघु कथनमै रुद्ध छ गला हिँडे भागे टाढा मिलन-सुखका सुन्दर पला ।। बन्यो ढोकै टाढा कदम पर चाल्नै सकस छ तुना … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : छन्द कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

छन्द कविता : अलौकिक कला

~दिव्यचन्द्र आचार्य~ छन्द : मन्दाक्रान्ता तोते बोली अति छ रसिलो लठ्ठ पार्ने गला छ हिँड्दा गोडा टुकुटुकु अहा चालभित्रै कला छ । गोडा साना नयन चतुरा मन्द मुस्कान दिन्छन् हेर्दाहेदै मनबिच पसी झन् खुसी ल्याइदिन्छन् ।।१।। मोती सानो तर पनि … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : छन्द कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

छन्द कविता : धर्म, पाप र ईश्वर

~गोविन्ददेव आचार्य~ छन्द :- शार्दूलविक्रीडित हे हे मानव बन्धु-बान्धव खुला ब्रह्माण्डका दर्शक ! विद्या, ज्योतिष शास्त्र लेखक, नयाँ विज्ञानका सर्जक तिम्रो जन्म छ उच्च विश्वभरमा तिम्रै कडा हैकम आफ्नै धर्म कदापि छैन बलियो ! देखिन्छ उल्टो क्रम । हिन्दू, बौद्ध, अनेक … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : छन्द कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

छन्द कविता : स्वाभिमान

~प्रह्लाद पोख्रेल~ छन्द : मन्दाक्रान्ता भाषाभक्ति प्रबल छ जहाँ सुस्तरी छन्द रम्छन् मन्दाक्रान्तासित सरसिला काव्यवाणी वहन्छन् गाउँ प्यारो हरबखत नै मृत्तिका चुम्छ पाउ सुस्केरा छन् व्यथित दिलका देशको दुख्छ घाउ कस्तो रूपान्तरण छ यहाँ संस्कृति प्रेम कस्तो

विधा : छन्द कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

छन्द कविता : विभेद

~गोविन्ददेव आचार्य~ छन्द : शिखरिणी कतै डाँडाकाँडा असहज भिराला र पहरा कतै आँधी-बाढी क्षति-विलयका त्रास, नखरा कुनै शोभादायी कुसुम र कतै तिक्त रजनी अनेकौँ दर्जाका विविधमय छन् मानिस पनि ।। मुठी कस्तैकस्तै स्वजनतिर हान्छन् कतिपय छुरा धस्तैधस्तै थकित पद तान्छन् … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : छन्द कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

छन्द कविता : गाड़ी पुरानो भयो…

~कनकधारा स्वामी स्वदेशानन्द~ छन्द : शार्दूलविक्रीडित ऐना हेर्दछ बार बार मुखमा देखिन्छु राम्रो भनी, गाला खुम्चिसके फुल्यो शिर सबै कालो दले तापनि। पोता दागहरू मुहारभरि छन् काका र जीबा भयो, तन्नेरी मन कुद्नसक्छ कसरी गाड़ी पुरानो भयो ।।01। फोटा हेर्छ … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : छन्द कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

छन्द कविता : महाकाव्य को सपना

~कृष्णशरण उपाध्याय~ छन्द : भुजङ्गप्रयात चहारेर डाला मुना फूल पात ! म लेख्दै छु संसार का व्यर्थ बात !! कुरा सत्य देख्थें म द्रष्टा भएमा ! महाकाव्य लेख्थें म स्रष्टा भएमा !!   महाकाव्य लेखूँ त लेखूँ म यस्तो ! … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : छन्द कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

छन्द कविता : छन्द र म

~डा. लेख निरौला~ छन्द : उपजाति हो छन्द बुझ्ने क्षमता भएन बुझ्दै नबुझ्दा ममता भएन सिकेर झट्टै पनि जानिएन… गाह्रो हुनाले अनि मानिएन ।। बुझेर भित्री जब मर्म सारा लेख्ने ममा छैन कुनै इसारा के छन्द कस्तो कसरी रचिन्छ

विधा : छन्द कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

छन्द कविता : शरद्

~गोविन्ददेव आचार्य~ छन्द :- शिखरिणी हटे कालामैला अति मुदित वातावरण छ सुके वर्षा मानौँ – गगनतिर बन्ध्याकरण छ उडे टाढाटाढा, ध्वनि मलिन पारे जलदले उघार्दै छे घुम्टो झलमल उज्याली शरदले ।। उठे सेता खास्टा तलतल बढाई नगहरू खुले चोखा बन्दै … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : छन्द कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

छन्द कविता : अामा, माटाे र देश

~विक्रम पवन~ छन्द : शार्दूलविक्रीडित काेबाँच्छन् र खुसी भएर सुरवी मासेर नेपाल याे नेपाली गरिमा बढाऊ शिरमा राखेर नेपाल याे नेपाली जनकाे छ भाग्य गतिलो मारेत के भाे अब हेर्नू है समरै लडेर मरुँला थाप्ने छु गाेली अब – माटाेकाे … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : छन्द कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

छन्द कविता : सत्यमेव जयते परिणामे

~कृष्ण वस्ती~ छन्द : स्वागता अङ्ग-भङ्ग हुन गो गरिखाने छैन चाहत उसै मरिजाने । भन्दथे जिजु सधैँ तर साने ! सत्यमेव जयते परिणामे ।। मारकाट बल-बन्दुक छाने क्रान्तिका गफ दिए जजमाने । खोसिए अब सबै नख-प्वाँख सत्यमेव जयते परिणामे ।।

विधा : छन्द कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

छन्द कविता : आँसु, शोक र शक्ति

~गोविन्ददेव आचार्य~ छन्द : शार्दूलविक्रीडित वर्षा हुन्छ दरर्र बादल चुही आकाश रोएपछि आत्मा बन्छ पवित्र आँसु झरना दर्केर धोएपछि रुन्छन् भक्त सभक्ति याचन गरी पूजा गरी मन्दिर रोई देह तरर्र झार्छ पसिना निर्माणका खातिर ।। रोइन् धर्धर वस्त्रको हरणमा लज्जा … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : छन्द कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

छन्द कविता : मेरी मृत्तिका

~हुसैन खाँ~ छन्द : पाचचामर मृत्तिका देशको चुम्न पाऊँ सधैँ राष्ट्रकै मट्टिमा रम्न पाऊँ सधैँ । मृत्तिकाले दिइन् रत्नझैँ जिन्दगी सम्झनामा रहून् यी पला औ घडी ॥ ओममा शान्तिकी छ्यौ किनारा तिमी सत्यमा जीतकी सत्य नारा तिमी ।

विधा : छन्द कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

छन्द कविता : तिहार आउँदा र भाई नहुँदा

~प्रेम प्रसाद पौडेल~ छन्द : शार्दूलवीक्रीडित बालीए झलमल्ल दीप जगतै गरी उज्यालो तर भाई नै नहुँदा परी विरहमा साह्रै अँध्यारो घर । भैलीनीहरु आउँछन् नजिकमा मै रुन्छु छाती पिटी मैले लौ मन यो बुझाउँ कसरी बुझ्दैन सीतीमिति ।। १ छेवै … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : छन्द कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

छन्द कविता : कन्याकुमारी

~विष्णुप्रसाद धिताल~ छन्द : झ्याउरे हिमाल छुने हिन्दुस्थानको समुद्रझैं फाँट यताउता सागर छुने स्वर्गगाको घाट; चारु चरा गान भर्छन्, ताल दिन्छन् ताल, नाचि-नाची घुँघुरिन्छन् सागरका छाल । कन्याकुमारीमा मेरो मनको धोको पुग्न पावैन र ? ।।१।। गण्डकीको डुबुल्कीमा एक जुनीको … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : छन्द कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

छन्द कविता : शहीदको आत्मालाप

~हुसैन खाँ~ छन्द : शार्दूलविक्रीडित भुल्छन् शासक मर्म-पिर जनको सत्ता चलाए पछि वाचा-वन्धन तोड्दछन् छिनछिनै नाच्छन् पताका सरी । रम्छन् शासक वर्ग स्वार्थ पथमा टेकेर अल्कापुरी उठ्छन् झुण्ड बनाइ शोषितहरू पड्कन्छ ज्वालामुखी ॥ आगो शोषणको बलेर कहिल्यै अन्याय मेटिन्न रे … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : छन्द कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

छन्द कविता : मेरो राष्ट्र

~गोविन्ददेव आचार्य~ छन्द :- शार्दूलविक्रीडित झुल्कोसाथ मुसुक्क उत्तर दिशा हाँस्छन् हिराका धुरी झुल्छन् स्वर्णसमान दक्षिण धरा भर्दै पहेँला मुरी मेची पूर्व खन्याउँछिन् मधुरिमा काली उता पश्चिम मेरो राष्ट्र अपूर्व यो प्रकृतिको सर्वोच्च हो हाकिम ।। बेसी-टार थचक्क आसन लिई बस्छन् पलेटी … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : छन्द कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

छन्द कविता : यस्तो मान्छे म

~सोम खनाल~ रुदै हिड्ने हुँदै हैन म त आँशु सुकाइदिन्छु अहंकार र आडम्बरलाई स्वाभीमान् ले झुकाइदिन्छु प्रत्येक कालो बादलमा चादी घेरा देख्ने मान्छे सुदुर सुन्दर भविश्यको आजै कथा लेख्ने मान्छे । बल्नु परे आगो हुन्छु निभाउने पानी हुन्छु आफ्नै पाखुरी … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : छन्द कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

छन्द कविता : झुठो आत्मरति

~डा. लेख निरौला~ छन्द : स्रग्धरा उस्तै नै देश देख्दा तन-वदन सबै क्रोधले चूर्ण हुन्छ नौला नौला हजारौँ यतिउति गरिए भन्नु धिक्कार हुन्छ देखेथे स्वप्न राम्रो जति पनि जगमा वीर पुर्खाहरूले… गर्लान् झैँ छैन केही मुलुक हित हुने पूर्ण बाँकी … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : छन्द कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

छन्द कविता : सहिद, उत्सर्ग र औचित्य

~गोविन्ददेव आचार्य~ छन्द :- शार्दूलविक्रीडित के हुन् मानव, जन्तु, सिन्धु,अवनी, आकाशको अर्थ के ? स्रष्टा-सृष्टि, त्रिकाल, अंशु, रजनी या नाशको अर्थ के ? के हो न्याय, समाज के समय के अन्याय के गर्व के ? केके हुन् वलिदानका गुणहरू, उत्सर्गको … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : छन्द कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

छन्द कविता : माटाको सौन्दर्यता

~चूडा निर्भीक~ छन्द : शार्दूलविक्रीडित माटो जीवन हो यथार्थ पनि हो यो मृत्युको जन्मको । माटो अन्न र सास दिन्छ नि सदा माटो त सर्वस्व हो ।। माटो यो कविता कथा गजल हो माटो रह्यो मुक्तक । माटो काव्य बनेर … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : छन्द कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

छन्द कविता : व्यवहार

~गोविन्ददेव आचार्य~ छन्द :- मालिनी सुजन र मनकारी गाँस बाँडेर खान्छ कुटिल दमनकारी चैन भाँडेर जान्छ फगत सुखविलासी द्रव्यमै फुत्त बिक्छन् हिटलर अनुयायी अस्त्र हानेर टिक्छन् ।। “जहर बमन गर्ने” सर्पको दैनिकी हो “चरण नमन सेवा” चाकरीको छडी हो चसचस … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : छन्द कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

छन्द कविता : भोट हालौँ

~डा. लेख निरौला~ छन्द : झ्याउरे चुनावी नारा सबैका प्यारा सपना बुनेका भविष्य राम्रो नेपाली हाम्रो भनेझैँ चुनेका । गीतका भाका चुनावीताका सुनेरै जुरुक्क … मानिस मन जाग्दो छ अहो ! उमङ्ग फुरुक्क ।। माइक सुन्ने को छैन यहाँ निकै … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : छन्द कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

छन्द कविता : पार्ने रे जगतै चिरा अभयले संघीयको नाममा

~प्रेम प्रसाद पौडेल~ छन्द : शार्दूलवीक्रीडित मेरो देश भनी भन्यौ तर अहो देखिन्न राष्ट्रियता मेची विव्हलमा छ रोदन गरी काली कता हो कता ? मेरो ठाउँ यहाँ, कहाँ अरु बसे – भन्दै लछारो यहाँ व्यर्थैमा झगडा परे दिनदिनै देखी रहेछौं … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : छन्द कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

छन्द कविता : साथी

~सोम खनाल~ छन्द : शार्दूलविक्रीडित साथी सम्पती हुन् अमूल्य दीलका, सद्भाबका मूल हुन् धर्ती यो फूलबारी हो, सखीहरू फूलबारीका फूल हुन् ऐना हुन् गुण-दोष दर्शाइदिने सच्याउने ब्यक्ति हुन् सच्चा मित्र पबित्र निर्झर सरी उत्साह र शक्ति हुन् । साथी हुन्न … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : छन्द कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

छन्द कविता : समीपता

~गौरव विडारी~ छन्द : शार्दूलविक्रीडित पर्खेकी तिमीले मलाई कति भो निन्द्रा भुली रातको साँचेकी कहिले मलाई भनि यो तन्ना नयाँ खाटको ।। नाघेकी छलले डराई मनले भत्क्यो सिमा साँधको बोलेकी जब अङ्कमाल गरदै ताला खुले बाँधको ।।१।। कस्तो यो मधुरो … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : छन्द कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

छन्द कविता : नेपाली मर्म

~गौरव विडारी~ छन्द : शार्दूलविक्रीडित नेपाली घर आँगनी सब तिरै छायो चुनावी धुँवा खोक्रा भाषण घन्किए जब सधैँ छैनन् विकास्का कुरा ।। नेता बन्दछ माननीय जनता दासी हलिया झुमा के बन्ला कुन चालले मुलुकका भञ्ज्याङको टाकुरा ।। १ ।। मर्छन् … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : छन्द कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

छन्द कविता : को दोषी ?

~डा. लेख निरौला~ छन्द : शार्दूलविक्रीडित को दोषी भन हे सुधी भुवनका नेपालका खातिर के पुग्दैन यहाँ सदैव किचलो दोषी छ को आखिर के धर्ती वसुधा धरा भुवन यी छैनन् कि वा ऊर्वरा… के आभा रविचन्द्रको दिनदिनै पर्दैन बाँझा गरा … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : छन्द कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

छन्द कविता : म मरेपछी !

~दिवाकर स्वप्नील~ छन्द : झ्याउरे म यदि मरे कुनैदिन् भने नरुनु पियारी । मनमा धैर्य गरेर तिमी बस्नु है स्याहारी ।। त्यो बेला तिमी झक्झकाउँदै धड्कन सुन्नेछौ । नहुदा सास तनमा हरे धेरै नै रुँदीहौ ।। माता र पिता पिटेर … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : छन्द कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

छन्द कविता : बालसंसार

~डा. लेख निरौला~ छन्द : चित्रलेखा होलान् पक्कै प्रगति पथ जहाँ मानवी भावनाका होलान् त्यस्ता अतिशय छहरा जाह्नवीझैँ धराका बुझ्नै गाह्रो हरितगृह जहाँ ऊर्वरा शक्तिपुञ्ज… ऊर्जा नै हुन् सुखमय वसुधा बालसंसार कुञ्ज ।। हाँस्दा हाँसो किसलय अवनी निर्झरी झुक्किए झैँ … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : छन्द कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

छन्द कविता : स्रष्टा, सृष्टि र दम्भ

~गोविन्ददेव आचार्य~ छन्द :- मालिनी हर किसिम बनाए व्यासले नै पुराण लगनसित बने ती सृष्टिका प्राण प्राण गहन लय तिनैमा झल्किए गाउँ-देश अब नव रचनामा लेख्नु नै के छ शेष ? परहित, शुभ वाणी, शास्त्रका मूल मर्म कपट र परपीडा … पढ्नेक्रम जारी राख्नुहोस् ..

विधा : छन्द कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्

छन्द कविता : आमालाई चिठी

~भुवनहरि सिग्देल~ छन्द : रुपामाली (१) आमा ! बाँच्ने खोजी गर्दैमा चिन्ता बढ्थ्यो बामे सर्दैमा भोकै पर्दा उठ्ने ज्वालाले रोपेजस्तो हुन्थ्यो भालाले (२) देखा पथ्र्यो आफ्नै दोबाटो खोस्री भन्थ्यौ पाटो त्यै माटो घैया छर्र्थेँ तिम्रो साथैमा गुन्द्र्री ओढी सुत्थेँ रातैमा

विधा : छन्द कविता | | प्रतिकृया छोड्नुहोस्