Category Archives: अनूदित कविता

अनूदित कविता / Translated Poem

अनूदित कविता : हात हेर्ने कविता

~नवारुण भट्टाचार्य~ अनु : हरिगोविन्द लुइँटेल बंगालीका प्रसिद्ध क्रान्तिकारी कवि नवारुण भट्टाचार्य बंगालीका प्रसिद्ध क्रान्तिकारी कवि नवारुण भट्टाचार्य हात हेर्ने कविता म केवल कविता लेख्ने गर्छु यो कुराको कुनै अर्थ छैन कतिलाई सायद हाँसो उठ्ला तर म हात हेर्न पनि … Continue reading

Posted in अनूदित कविता | Tagged , | Leave a comment

अनूदित कविता : जब शहरमा जात्रा आउँछ

~डायना स्मिथ~ अनु : केशव सिग्देल रेलको लामो अत्यासलाग्दो सिठीले संकेत गर्छ विशेष आगमनको पुड्का मानिस, दाह्रीवाल आइमाई, बाघ र जोकरहरु र ओर्लन्छन् कन्डक्टरको छोटा, सार्न मिल्ने सिंढिहरु जात्राका मानिसहरु जादुले चम्किरहेका छन्, र बेचिरहेछन् नक्कली गहना र भाग्यशाली कुपनहरु … Continue reading

Posted in अनूदित कविता | Tagged , | Leave a comment

अनूदित कविता : फ्रीडा काहलोको जुँगा

~अशरफ फयाद~ अनु : चन्द्र गुरुङ १ म बेवास्ता गरिदिनेछु हिलोको दुर्गन्धलाई, वर्षालाई तर्साउनुपर्ने आवश्यकतालाई र, मेरो छातीभित्र लामो समयदेखि रहेको आगोलाई । म आफ्नो हालको लागि सही राहत खोज्दैछु, जसले मलाई तिम्रो ओठबारे सोच्न दिँदैन, तर म चाहन्छु या … Continue reading

Posted in अनूदित कविता | Tagged | Leave a comment

अनूदित कविता : फक्रिँदो फूल

~यि हो यु~ अनु : केशव सिग्देल पत्र पत्र गरेर फूल फक्रिँदै जान्छ तबसम्म जबतक सिङ्गै स्वर्ग त्यहाँ खुल्दैन। त्यसपछि अन्तिममा एउटा पत्र बाँकी हुन्छ,

Posted in अनूदित कविता | Tagged , | Leave a comment

अनूदित कविता : मौनता

~दिमित्री मेरेझ्कोभ्स्की~ अनु. कृष्णप्रकाश श्रेष्ठ. प्रायशः गर्न चाहन्छु प्रेमको अभिव्यक्ति म, किन्तु यो भावना व्यक्त गर्न छु असमर्थ म । रमाउँछु, पीडा बोध गर्छु, मौन रहन्छु म, मानौं लज्जित छु, बोल्न चाहिं सक्तिन कत्ति म ।। तिम्रो जीवन्त आत्माको हुन्छु … Continue reading

Posted in अनूदित कविता | Tagged , | Leave a comment

अनूदित कविता : श्वेतवर्ण हाती

~भ्लादीमिर भिसोत्स्की~ अनु. ज्ञान बहादुर छेत्री धेरै वर्ष अघिदेखि नै श्यामवर्ण विशालकाय जंगली हाती भारतवर्षका अरण्यहरुमा स्वच्छन्द विचरण गर्दथे । तिनीहरुको बथानमा किनहो एउटा थियो श्वेतवर्ण हाती । उसका आँखा थिए उदास शान्त स्वभाव, विवेकशील र खानदानी आफ्ना साथीहरु बीच … Continue reading

Posted in अनूदित कविता | Tagged , | Leave a comment

अनूदित कविता : बिहान पर्खनेहरु नै जब रात भइदिन्छन् !

~पूर्ण वैद्य~ अनु : स्वयं बिहान पर्खनेहरु नै जब रात भइदिन्छन् मेरो क्षितिजको के लाग्छ ! मेरो आँखाको के अर्थ रहन्छ ! हुन त, आँखा भन्नु नै प्रकाशको साक्षी हो । बारीमा पहरा दिने बारहरुले नै

Posted in अनूदित कविता | Tagged | Leave a comment

अनूदित छोक : दंगा-1

~गोरख पांडेय~ अनु : चन्द्र गुरुङ छुरी घोपेर कराए … हर हर महादेव छुरी घोपेर कराए … अल्लाह-हू-अकबर कोलाहल बन्द भएपछि

Posted in अनूदित कविता | Tagged , | Leave a comment

अनूदित कविता : शान्तिगीत

~आन्ना आख्मातोभा~ अनु. कृष्णप्रकाश श्रेष्ठ. व्योमलहरमा खाँदै खावा, समुद्र, पर्वत, समथर हेर्दै । उडिजा, उडिजा शान्तिपरेवा, सुरिलो मेरो गीत सुसेल्दै ।। खोज्छ सुन्न जो त्यसकन तँ बता,

Posted in अनूदित कविता | Tagged , | Leave a comment

अनूदित कविता : गाह्रो त मलाई छ

~कुमार अम्बुज~ अनु : चन्द्र गुरूङ सडकतिर, कौसीहरूमा टिभीमा, रेलगाडीमा, अखबारमा चारैतिर छन् धर्मको झण्डा उनीहरूलाई के गाह्रो हुनु, गाह्रो त मलाई छ म जो रिक्सा चलाउँछु म जो बिंडी बनाउँछु म जो उखु उमार्छु म जो ट्रैफिकमा फस्छु

Posted in अनूदित कविता | Tagged , | Leave a comment

अनूदित कविता : अदृश्य सिक्री

~भ्लादीमिर सोलोभ्योभ~ अनु. कृष्णप्रकाश श्रेष्ठ. अदृश्य सिक्रीले हामी बाँधियौं कि जुनीभर, सके किनारमा अर्कै लोकको पो कतैतिर । घुम्नै पर्दछ हामीले स्वयं बन्धनमा परी, कोरेथ्यो विधिले हाम्रै निम्ति जो चक्र हर्घडी ।।

Posted in अनूदित कविता | Tagged , | Leave a comment

अनूदित कविता : पर्तिर बस्छ

~सलेम सुलेरी~ अनुवाद : कुमुद अधिकारी धरा पर्तिर एउटा देश देश पर्तिर गृह गृह पर्तिर संसार त्यहाँ बस्छ एउटा देह । देह पर्तिर खडा छाती छाती पर्तिर हाड-फ्रेम फ्रेम पर्तिर बाँया मन त्यहाँ बस्छ एउटा प्रेम ।

Posted in अनूदित कविता | Tagged , | Leave a comment

अनूदित कविता : निर्झरणी

~भ्लादीमिर सोलोभ्योभ~ अनु. कृष्णप्रकाश श्रेष्ठ. सुदूरको स्वर निर्झरणीको घन्क्यो वनको पल्तिरबाट । बग्दछ शान्त र सुमधुर हावा नभको मधुरो मिर्मिरबाट ।। मात्र वायुको गुम्बज सेतो, मात्र स्निग्ध सपना धरतीको …

Posted in अनूदित कविता | Tagged , | Leave a comment

अनूदित कविता : एक्काइसको बिहानीको वार्तालाप

~सलेम सुलेरी~ अनुवाद : कुमुद अधिकारी तरुणीः मेघ चिन्छौ ? तरुणः अहँ । तरणीः किन ? तरुणः सबै किन’को जवाफ हुन्न ।

Posted in अनूदित कविता | Tagged , | Leave a comment

अनूदित कविता : मनको भाषा

~भ्लादीमिर सोलोभ्योभ~ अनु. कृष्णप्रकाश श्रेष्ठ. प्रिय, तिमी देख्दैनौ कि क्या हो ? जे जति देख्छौं हामी सब त्यो केवल झल्को, केवल छाया त्यस्कै हो, छ अदृश्य जो ।। प्रिय, तिमी सुन्दैनौ कि क्या हो ?

Posted in अनूदित कविता | Tagged , | Leave a comment

अनूदित कविता : अनुपस्थिति

~पाब्लो नेरूदा~ अनुवादः कुमुद अधिकारी मैले तिमीलाई विरलै छाडेको छु जब तिमी मभित्र जान्छ्यौ, पारदर्शी, वा काम्दै, वा बेचैन, मबाट आहत वा प्रेमबाट अभिभूत जस्तै, जब तिम्रा आँखाहरू प्रेमको उपहारमा बन्द हुन्छन् जुन नरोकिइकन म तिमीलाई दिन्छु

Posted in अनूदित कविता | Tagged , | Leave a comment

अनूदित कविता : भाग्यको अन्त्य

~भवानी तावा~ अनुवादक– थाम्सुहाङ् पुष्प सु्ब्बा उहिले नै– दशकहरु र युग अगावै मेरो बैंसमा– समय परिवर्तन भइरहँदा मेरी मायालु १ एकडवको जाँडको आमन्त्रणमा भेट्न आउँथिन् । कतै संगै खान्थ्यौं कतै संगै वस्थ्यौं । समयान्तरमा बेला बखत भन्थी–

Posted in अनूदित कविता | Tagged , | Leave a comment

अनूदित कविता : डायरी

~मेहराब रहमान~ अनुवाद : कुमुद अधिकारी कविता मेरो जीवन, मेरो डायरीको पाना निराश मनुष्यको कुरा, गुल्मलता, नदी र नारी पाखा पखेरू, दूर बनमय बोट बूट्यान। हीराको कलमम् सुनको मसीले अङ्कित हुन्छ कविता डायरी चिरायु रहन्छ।

Posted in अनूदित कविता | Tagged , | Leave a comment

चाम्लिङ अनूदित कविता : कैका

~भूपि शेरचन~ अनू : तिलक चाम्लिङ कैका वीर हिङाच्के तर तयाहोरा हिङाच्के कैका तयाहोरा हिङाच्के त्योसोनोम वीर हिङाच्के कैका तयाहोर मितुर देलो वीर तुर्मा पाचापुम्किना कै कहाभारतदा हिङेको एकलब्य देलोलाखै द्रोणचार्यवा कैकालई हेला मैद्यो हेकालइै तया इमा छइदे आम्का तया … Continue reading

Posted in अनूदित कविता, चाम्लिङ कविता | Tagged , | Leave a comment

चाम्लिङ अनूदित कविता : जुठी दमिनीमो दिम

~पारिजात~ अनू : तिलक चाम्लिङ स्यामुना हजुर…… मालिक पिछा ह्यनी हिङानी आङा नुङ् लक्ष्मी पापामामामो इटो छैकुमा ठूली पुनी ऐनाको पकू पुनी ऐनाको पकू पूनी ऐनाको ठूली पुनी ऐनाको गरिबमो खिमदा ढिप्री लेतुँवाको हजुर ढिप्री । ङो कर्मवा खोटी

Posted in अनूदित कविता, चाम्लिङ कविता | Tagged | Leave a comment

अनूदित कविता : कोट

~विलियम बटलर यिट्स~ अनुवादः कुमुद अधिकारी मैले मेरो गीतको एउटा कोट बनाएँ एम्ब्रोइडरीले भरिएको पुराना मिथकहरूबाट कुर्कुच्चादेखि घाँटीसम्मको; तर मूर्खहरूले यसलाई पक्रिए

Posted in अनूदित कविता | Tagged , | Leave a comment

अनूदित कविता : लाखौँ मानिसहरूलाई सडकमा उत्रन आह्वान

~माया एन्जेलु~ अनुवाद : कुमार लिङदेन ‘मिराक’ रात अझ लम्बिँदै गइरहेको छ अन्यायको पीडाहरू झन दुख्दै गइरहेका छन् खाडलहरू झन कालो हुँदै गहिरिँदै गएको छ असमानताको पर्खालहरू अझ अग्लिइरहेका छन् पर नीलो आकाश टुङ्गिने क्षितिजमा कुनै साधारण मानिस पुग्न नसक्ने … Continue reading

Posted in अनूदित कविता | Tagged , | Leave a comment

अनूदित कविता : स्वास्नीमान्छेको जीउ

~पाब्लो नेरुदा~ अनुवाद : मल्लिका शाक्य स्वास्नीमान्छेको शरीर – सेता हिमाल, गोरा तिघ्राहरु हातखुट्टा छाडी लम्पसार परेको धर्तीजस्तो देखिन्छ्यौ तिमी मेरो खस्रो ज्यापू शरीर खोस्रन्छ तिमीलाई, धर्तीको गर्भबाट छोरो फाल हाल्ने गरी । म सुरुङ्गजस्तै एक्लो थिएँ, चराहरु तितरवितर हुन्थे … Continue reading

Posted in अनूदित कविता | Tagged , | Leave a comment

अनूदित कविता : कवितासहर

~मेहराब रहमान~ अनुवाद : कुमुद अधिकारी निर्माण होस् कविता सहर, कविता अड्डा, कविता गोष्ठी र कविहरूको फूलशय्याको बास नाना वर्णका कविहरू आउँन्, आउँन् नाना जातका र उमेरका कविहरू।

Posted in अनूदित कविता | Tagged , | Leave a comment

अनूदित कविता : म तिम्रो

~मेहराब रहमान~ अनुवाद : कुमुद अधिकारी के चाहन्छ्यौ तिमी ? दीर्घ समय चाहन्छ्यौ कि तिमी देहको वार्तालाप, चौथो प्रहरमा चारवटा रक्तिम ओठहरूको दुष्ट कम्पन रगतमा तिम्रो आँधीको उष्ण नशा, र सुखको जीवनयापन ?

Posted in अनूदित कविता | Tagged , | Leave a comment

अनूदित कविता : डर

~तसलिमा नसरिन~ अनु. : अनिल श्रेष्ठ मलाई कसैले पार गर्न दिएनन् त्यो मैदान जति पटक म दौडेर गएँ त्यो आधी दूरीसम्म अचानक पछाडिबाट कपडा समातेर ताने ती मान्छेहरूले डर देखाए

Posted in अनूदित कविता | Tagged , | Leave a comment

अनूदित कविता : थोरै प्रेम गरेँ, थोरै काम गरेँ

~फैज अहेमद फैज~ अनुवाद: विभोर बराल ती मान्छे साह्रै भाग्यमानी थिए जसले प्रेमलाई काम सम्झिन्थे या कामसँगै प्रीति गाँस्थे म त जीवनभर व्यस्त रहेँ थोरै प्रेम गरेँ थोरै काम गरेँ

Posted in अनूदित कविता | Tagged , | Leave a comment

अनूदित कविता : जीवन र मृत्यु

~जापानी कवि मित्सुरू त्सुगाने~ अनुः अभय श्रेष्ठ हाइस्कुल पढ्ने एउटी केटीले डस्नामा छाडेकी छ ‘डेथ नोट’ सुरूदेखि अन्त्यसम्म मृत्यको प्रशंसा ! के मृत्युले स्वर्गको बगैंचामा गौरवमय जीवन दिने हो ? अवश्य एउटा सुन्दर छायाँ मृत्युको अन्तरंगबाट उफ्रेर आउँछ

Posted in अनूदित कविता | Tagged , | Leave a comment

अनूदित कविता : सुनको डुंगा

~रवीन्द्रनाथ टैगोर~ अनुवादक : ज्योति पौडेल बादल गर्जिरहेछ, घनघोर पानी परिरहेछ, नदी किनारमा एक्लै छु, मन साह्रै उदास छ, बिटाका बिटा धान काटिसकिएको छ, नदीको भेल डरलाग्दो गरी उर्लँदै छ, धान काट्ता काट्तै पानी अझै बर्सिंदै छ ।

Posted in अनूदित कविता | Tagged , | Leave a comment

चाम्लिङ अनुदित कविता : गहुँगोरो अफ्रिका

~आहुति~ आङा रातो ही मिनाचिमो खइन्योको रातो ही निलो पसिनामो थोपा तिरेनो धाएपा खैनीवा खैमो छुमो आलिवोसो अन्जुलिवा तातैदिए । काँ आङा द्युखामो बासुना नाम्मा लाम्इपा

Posted in अनूदित कविता, चाम्लिङ कविता | Tagged | Leave a comment

अनूदित कविता : अनुवाद – एक सेतु

~महेंद्र भटनागर~ अनुवादक : गायत्री भट्टराइ अनुवाद भाषांतर मात्रै होइन यो सेतु हो! एउटा मनलाइ अर्को संग जोड़ने! आपसको टाढ़ापन मेटाउने!

Posted in अनूदित कविता | Tagged , | Leave a comment

कविता : फेरि एकपल्ट

~विश्वेश्वरप्रसाद कोइराला~ अनु : रक्तसागर विगतको जिन्दगीको सम्झना हो- वर्तमान। वा, म भन्न सक्छु, हामी विगतका अनुभवलाई पुन: लागू गर्न खोज्छौं बितेका रातको सपनालाई प्राप्त गर्न खोज्नु हो- वर्तमान।

Posted in अनूदित कविता | Tagged | Leave a comment